Tibetan
་ཅིང་སྣང་བར་ནུས་པའི་ཆ་ནས་མཚན་མ་ཞེས་བྱའོ། ། བརྡ་ནི། དོན་དེ་ལ་ཐ་སྙད་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཐོག་མར་མིང་དུ་བཏགས་པ་སྟེ། གོ་བར་བྱེད་པ་དང་སྨྲ་བར་བྱེད་པའི་དུས་ཅན་ནོ། ། ཐ་སྙད་ནི། འཇུག་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཤེས་བརྗོད་འཇུག་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་ཏེ། དེའང་འདི་ཀ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་ནི་བཏགས་པའི་ཤེས་པ་དང༌། ཀ་བ་ཞེས་པའི་སྒྲར་བརྗོད་པ་ནི་བརྗོད་པ་དང༌། ཀ་བ་ཡིན་པས་ཁང་ཁྱིམ་བྱེད་པར་རྩོམ་པ་ནི་འཇུག་པ་སྟེ། སྤྱི་དངོས་ལ་མེད་ཀྱང་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ནན་གྱིས་བཏགས་པ་སྟེ། གདུང་འདེགས་ཀྱི་ཤིང་ལ་ཀ་བ་ཞེས་བཏགས་པ་ལྟ་བུའོ། ། དེ་དག་ཀྱང་དོན་དེའི་ངོ་བོ་ཙམ་བརྗོད་པའི་ཆ་ནས་མིང་དང༌། དོན་དེ་མཚོན་པར་བྱེད་པས་མཚན་མ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཕྱིར་སྔར་མེད་པ་ལ་གློ་བུར་དུ་འདོད་པས་སྦྱར་བ་བརྡ་དང༌། དེ་ཉིད་འཇུག་ལྡོག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པས་ཐ་སྙད་དོ། ། ཚིག་ནི། ཆོས་མངོན་པའི་ལུགས་ཀྱིས། མིང་འདུས་ནས་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། འདུས་བྱས། མི་རྟག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། ། བརྡ་སྤྲོད་པའི་ལུགས་ཀྱིས་རྣམ་དབྱེ་ཏིངྲ་སུ་པྲ་གང་རུང་གི་མཐའ་ཅན་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་ཅི་རིགས་པ་བརྗོད་པའོ། ། དོན་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ཉིད་དོ། ། དེ་ལྟར་གནས་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ལ་ཡི་གེ་དག་ཇི་ལྟར་འཇུག་ན། སྒྲ་(༡༠༩བ)དང་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྲེས་ནས་འཛིན་པའི་བློའི་དབང་གིས་འཇུག་སྟེ། བློ་དེ་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང༌། བརྡ་བྱེད་པའི་དུས་ན་ཤེས་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་པའི་ཆོས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་དགོས་ཏེ། དོན་ལ་དམིགས་པ་དང༌། སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། མཐུན་པར་སྣང་བ་དང༌། ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པ་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་སོ། ། དེ་དག་སོ་སོའི་ནུས་པ་ཡང༌། དོན་ལ་དམིགས་པས་ནི་དོན་སྤྱིའི་ནུས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། ། སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ནི་སྒྲ་སྤྱིའི་རྣམ་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། ། མཐུན་པར་སྣང་བ་དང༌ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པས་ནི་ཞེན་པ་སྐྱེ་ཞིང་གཞན་ལ་གོ་བར་ནུས་སོ། ། མངོན་པར་ཞེན་པས་ནི་མིང་དང་མིང་ཅན་འབྲེལ་བར་བྱེད་དོ། ། དེ་ལྟར་རིམ་པར་སྐྱེ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ལས་མིང་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་པའི་རིམ་པ་ལའང་བཞི་ལ་སོགས་པ་དབྱེ་བའི་ཚུལ་ཞིབ་མོ་ནི་གནས་བརྒྱད་རྩ་འགྲེལ་སོགས་ལས་རྟོགས་པར་བྱའོ། ། ཆ༢ གཉིས་པ་ཐུན་མོང་རིག་པའི་གནས་རྣམས་བཤད་པ་ལ་
Chinese
能够显示和显现的方面，称为“相”（matsan ma）。 “表”（brda）是指，为了对那个事物进行概念表达，最初所安立的名称。它具有使人理解和表达的时间性。 “言说”（tha snyad）是指，作为引起作用的主体，是知、言、行三种自性。其中，认为“这是柱子”的认知是安立的认知；以“柱子”这个词语来表达是言说；因为是柱子而开始建造房屋是行动。虽然（“柱子”这个概念）并非存在于一般事物中，但为了使其产生作用和停止作用，而刻意安立，就像将支撑横梁的木头安立为“柱子”一样。 这些（词语）也在以下方面有所不同：仅仅表达事物本质的方面是“名”（ming）；通过表示该事物而使其显现的是“相”（matsan ma）；为了言说，在先前不存在的基础上，通过意愿而附加的是“表”（brda）；为了使其产生作用和停止作用而表达的，是“言说”（tha snyad）。 “词”（tshig）根据《俱舍论》的观点，是名称聚合起来表达事物特性的，例如“有为”、“无常”等。 根据语法学的观点，是以七转声、句、动词（tin ra su pra）等任一种词尾，表达事物本质和各种特性的（词）。 “义”（don）是指，诸法的真实状况，即其存在的真实方式。 那么，文字（yige）是如何作用于这八个范畴的呢？它是通过将声音（109b）和意义结合成一个整体来执持的心识力量而作用的。这种心识的产生，在安立“表”的时候，需要具备五种使认知有别于他者的特质：缘取意义、从声音产生、呈现为一致、公认为共同、以及显著执著。 它们各自的作用是：缘取意义能够产生意义的普遍能力；从声音产生能够产生声音的普遍相；呈现为一致和公认为共同能够产生执著，并能够使他人理解；显著执著能够连接名称和所指。 如此，从依序产生的法中产生名称等；在显著执著的次第中，详细区分四种等的方式，应从《八处根本颂》及其释论等中了解。 第二章：论述共通明处。
English
From the aspect of being able to appear and manifest, it is called a 'sign' (mtshan ma). 'Symbol' (brda) means, for the purpose of conceptually expressing that thing, a name is initially assigned. It has the temporality of enabling understanding and enabling expression. 'Convention' (tha snyad) means, as the agent of engagement, it is of the nature of the three—cognition, expression, and action. Among these, the cognition of thinking 'this is a pillar' is assigned cognition; expressing it with the sound 'pillar' is expression; and because it is a pillar, commencing the construction of a house is action. Although (the concept of 'pillar') does not exist in general things, it is forcibly assigned for the purpose of engagement and disengagement, just like assigning 'pillar' to a beam-supporting wood. These (terms) also differ in that: the aspect that merely expresses the essence of that thing is 'name' (ming); that which makes that thing manifest by representing it is 'sign' (mtshan ma); for the sake of convention, that which is applied by desire to something previously non-existent is 'symbol' (brda); and that which is expressed for the purpose of engagement and disengagement is 'convention' (tha snyad). 'Word' (tshig), according to the Abhidharma tradition, is the aggregation of names that express specific characteristics of a thing, such as 'conditioned' or 'impermanent'. According to the grammatical tradition, it is that which expresses the essence and various characteristics of a thing, having an ending of any of the cases, verbal roots (ting ra su pra). 'Meaning' (don) is the true nature of all phenomena, how they actually exist. So, how do letters (yige) function in these eight categories? They function through the power of the mind that apprehends sound (109b) and meaning by integrating them into one. For the generation of such a mind, at the time of establishing 'symbol', five qualities are required that differentiate cognition from others: apprehending the meaning, originating from sound, appearing as consistent, commonly renowned, and prominently adhering. Their respective functions are: apprehending the meaning generates the general capacity of meaning; originating from sound generates the general appearance of sound; appearing as consistent and commonly renowned generate adherence and enable others to understand; prominently adhering connects the name and the named. Thus, names and so forth arise from the sequentially generated phenomena; the detailed manner of distinguishing four or more types in the sequence of prominent adherence should be understood from the root text and commentary of the Eight Categories, and so forth. Chapter 2: Explanation of the common sciences.
Tibetan
གཉིས། ཇ༡ དགོས་འབྲེལ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་བ། ཇ༢ རིག་གནས་དངོས་བཤད་པའོ། ། ཇ༡ དང་པོ་ནི། རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱིས་མི་བསླབ་ཤེས་བྱའི་གནས། ། མ་མཆིས་དེ་བས་ཚར་གཅོད་རྗེས་བཟུང་དང༌། ། ཀུན་ཤེས་བྱ་ཕྱིར་རིག་པའི་གནས་ལ་བསླབ། ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་ཞུགས་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་རྣམས་ཆོས་འཚོལ་གྱི་སྐབས་སུ་རིག་པའི་གནས་ལྔ་སོགས་མི་བསླབ་པའི་ཤེས་བྱའི་གནས་ཅིའང་མ་མཆིས་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་བསྒྲུབ་པ་ན་རྒྱུ་དང་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ལས། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་མི་བསླབ་པའི། ། དངོས་དེ་གང་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། ། དེ་ལྟར་གནས་པའི་མཁས་པ་ལ། ། བསོད་ནམས་མི་འགྱུར་གང་ཡང་མེད། ། ཅེས་དང༌། ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས། དེ་འདྲའི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་ལས། ། རྒྱུ་དང་འདྲ་བའི་འབྲས་བུ་འབྱུང༌། ། ས་བོན་མེད་པར་འབྲས་ཡོད་པ། ། ཤེས་ལྡན་གང་གིས་བསྒྲུབ་པར་ནུས། ། ཞེས་(༡༡༠ན)རྒྱུ་རིགས་འདྲ་བས་འབྲས་བུ་རིགས་འདྲ་འབྱུང་བའི་ཚུལ་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ལུགས་དང་ཡང་མཐུན་ལ། དེ་བས་ན་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་བློ་སྦྱང་དགོས་པར་གྲུབ། དེའི་ཡང་ཐོག་མར་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱིས། ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། ། དམ་པའི་དོན་ནི་བསྟན་མི་ནུས། ། དམ་པའི་དོན་ནི་མ་རྟོགས་པར། ། མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། ། ཞེས་དོན་དམ་པའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པར་བྱེད་པའང་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་དགོས་ཤིང༌། དེའི་གནས་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན་རིག་པའི་གནས་བཅུ་ལ་འདུ་ཞིང༌། དེའང་རིག་གནས་ཆུང་བ་ལྔ་པོ་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་གཙོ་བོར་རིག་པའི་གནས་ལྔ་དང༌། དེ་ཡང༌། སྒྲ་དང་ཚད་མའི་ཚིག་དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་ཚར་གཅོད། བཟོ་དང་གསོ་བས་གདུལ་བྱ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་རྗེས་སུ་འཛིན། ནང་དོན་རིག་པས་བདག་ཉིད་ཀུན་མཁྱེན་བསྒྲུབ་པའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཀུན་ཤེས་པར་བྱེད་པས་ན། ཚར་བཅད། རྗེས་འཛིན། ཀུན་མཁྱེན་གྱི་རིག་གནས་གསུམ་དུའང་འདུས་པས་དེ་དག་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིག་པའི་དངོས་པོ་ལྔ་མ་བསླབ་ན་ནི་ནམ་དུའང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པར་མི་ནུས་སོ། ། དེ་བས་ན་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རིག་པའི་དངོས་པོ་ལྔ་བསླབས་པར་བྱའོ་ཞེས་དང༌། རྒྱལ་ཚབ་མ
Chinese
二。一、以需要关联作引介。二、实际阐述五明。 一、首先： 佛子没有不应学习的知识， 因此，为破斥、摄受、遍知一切，应学习诸明处。 对于已入大乘道的佛子们，在求法之际，五明等没有什么是不应学习的知识，因为在成就遍知佛位时，会有与因相似的果产生。 《入菩萨行论》中说： 佛子们所不应学的， 任何事物皆不存在。 住于如此之智者， 无有不转为福德。 又： 龙树菩萨说： 从一切此类种子， 产生与因相似果。 无因却有果存在， 何方智者能证成？ （110那）此即谓由同类因而生同类果之理，此亦与世间之理相符，故知遍学一切所知乃是必需。 此外，首先龙树菩萨说： 不依世俗谛， 不能示胜义。 不解胜义谛， 不得证涅槃。 由此可知，欲证悟胜义实相，亦须依止世俗谛，而所有这些方面总摄起来，即是十明。其中，五小明是声明等的支分，故主要为五大明。再者：声明与因明破斥语言和意义上的谬误；工巧明与医方明摄受共通与个别所化众生；内明了知成就自身遍知的一切道相。因此，总摄为破斥、摄受、遍知三明，故应学习这些。 经中说：菩萨若不学习五种明处，则无论何时都不能获得无上圆满正等正觉的一切智智。 因此，为了获得无上菩提，应当学习五种明处。 摄政...
English
Two. 1. Introduction by connection of necessity. 2. Actual exposition of the sciences. First: There is no object of knowledge that the Sons of the Victorious Ones should not learn. Therefore, in order to refute [errors], to accept [disciples], and to know all, one should learn the branches of knowledge. For the Bodhisattvas who have entered the Mahayana path, when seeking Dharma, there is nothing among the five sciences, etc., that is an object of knowledge not to be learned. This is because when accomplishing the stage of omniscience, effects similar to their causes arise. From the *Bodhisattvacaryāvatāra*: By the Sons of the Victorious Ones, There is nothing whatsoever that is not to be learned. For a wise person who abides in such a state, There is nothing that does not turn into merit. And: Nāgārjuna said: From all such seeds, Effects similar to their causes arise. That there is an effect without a seed, What intelligent person can prove that? Thus it is said (110na). This principle of effects similar to causes arising from similar causes is also in accord with worldly custom, and therefore, it is established that one must train the mind in all objects of knowledge. Furthermore, first Nāgārjuna said: Without relying on conventional truth, The ultimate truth cannot be taught. Without realizing the ultimate truth, Nirvana will not be attained. Thus, even the realization of the ultimate nature of reality must rely on conventional truth. And if all its aspects are summarized, they are gathered into the ten sciences. Moreover, since the five minor sciences are branches (sub-categories) of the science of sound (grammar), etc., primarily there are the five sciences. Furthermore: the science of sound (grammar) and logic (pramāṇa) refute errors in words and meanings; the sciences of crafts and medicine guide disciples in general and in particular; and the inner science (Buddhist philosophy) enables one to know all aspects of the path to accomplish one's own omniscience. Therefore, as they are also gathered into these three sciences: refuting [errors], guiding [disciples], and omniscience, one should learn these. From the Sutra: If a Bodhisattva does not learn the five sciences, they can never attain the omniscient wisdom of unsurpassable, perfect, complete enlightenment. Therefore, it is said that in order to attain unsurpassable enlightenment, one should learn the five sciences. Regent...