Tibetan
ནི། རྗོད་བྱེད་དེ། དོན་ཐམས་ཅད་རྗོད་པར་བྱེད་པས་སོ། ། ཉ༣ གསུམ་པ་[རྣམ་པ་]ནི། ཡིག་གཟུགས་ལཱཉྫ་སོགས། ། ཞེས་པ་སྟེ། ཡི་གེའི་གཟུགས་ནི། ཚངས་པའི་ཡི་གེ་ལཱཉྫ་ན་སོགས་ཡིག་རིགས་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་ཡི་གེའི་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་རྣམས་སོ། ། ཉ༤ བཞི་པ་[དབྱེ་བ་]ལ་གཉིས། ཏ༡ ལེགས་སྦྱར་གྱི་ལུགས། ཏ༢ བོད་སྐད་ཀྱི་ལུགས་སོ། ། ཏ༡ དང་པོ་ནི། དབྱེ་བ་ཐུན་མོང་ཙམ་དུ་འཕགས་ཡུལ་གྱི། ། སྐད་རིགས་བཞི་ཡི་གཙོ་བོ་ལེགས་སྦྱར་ལ། ། དབྱངས་ཡིག་མཚུངས་དང་མཚམས་སྦྱོར་གསལ་བྱེད་ནི། ། སྡེ་པ་མཐར་གནས་དྲོ་བ་རྩ་བ་ཉིད། ། ཨཱ་ལི་བརྒྱ་དང་སོ་གཉིས་ཀཱ་ལི་ལ། ། རྐྱང་པ་སོ་གཉིས་དབྱངས་བཅས་བཞི་སྟོང་དང༌། ། སུམ་བརྒྱ་ང་དྲུག་དེ་དག་གནས་བརྒྱད་དང༌། ། བྱེད་པ་རྩོལ་བ་ཕྱི་ནང་དག་ལས་སྐྱེ། ། ཡི་གེའི་དབྱེ་བ་སྒྲ་མདོ་སོ་སོའི་ལུགས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རྒྱུད་སྡེ་ལས་གསུངས་པའི་རྣམ་གཞག་མང་ཡང་ཐུན་མོང་ཙམ་དུ་འཕགས་ཡུལ་གྱི་སྐད་རིགས་ཆེན་པོ་བཞིར་གྲགས་པའི། གཙོ་བོ་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་ལ། དབྱངས་དང་། གསལ་བྱེད་གཉིས། དབྱངས་ལ། ཨ་ཨཱ་ནས་ལྀ་ལཱྀའི་བར་མཚུངས་པའི་ཡི་གེ་བཅུ། ཨེ་ཨཻ་ཨོ་ཨཽ་སྟེ། མཚམས་སྦྱོར་གྱི་ཡི་གེ་བཞི་བསྡམས་པས་དབྱངས་བཅུ་དྲུག ། གསལ་བྱེད་ལ་ནི། ཀ་སྡེ་སོགས་སྡེ་པ་ལྔ། ཡ་ར་ལ་ཝ་སྟེ་མཐར་གནས་བཞི། ཤ་སོགས་དྲོ་བའི་ཡི་གེ་བཞི་སྟེ། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་དུ་བཤད་པ་ནི་རྩ་བ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་ལས་འཕྲོས་པའི་དབྱེ་བ་ཙཱནྡྲ་པ་ར་ན། ཨ་ཨི་ཨུ་རྀ་བཞི་ལ། ཐུང་ངུ་། རིང་པོ། ཤིན་ཏུ་རིང་པོ་སྟེ་གསུམ་གསུམ། དེ་དག་རེ་རེ་ལའང་སྐད་གདངས་མཐོ་བས་བརྗོད་པ་ཨུ་དཱཏྟ། དམའ་བས་བརྗོད་པ་ཨ་ནུ་དཱཏྟ། བར་མས་བརྗོད་པ་སྭ་རི་ཏ་གསུམ་གསུམ་སྟེ་སུམ་ཅུ་སོ་དྲུག །དེ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་སྣ་ལྡན་ཅན་དང་། རྗེས་སུ་སྣ་ལྡན་(༡༠༥བ)མ་ཡིན་པ་གཉིས་གཉིས་ཕྱེ་བས་བདུན་ཅུ་རྩ་གཉིས། མཚམས་སྦྱོར་བཞི་ལ་ཐུང་ངུ་མེད་པས་རིང་པོ་དང་ཤིན་ཏུ་རིང་པོ་གཉིས་གཉིས། ལཾ་ལ་རིང་པོ་མེད་པས་ཐུང་ངུ་དང་ཤིན་ཏུ་རིང་པོ་གཉིས། དེ་དག་ལྔ་པོ་རེ་རེ་ལའང༌། ཨུ་དཱཏྟ། ཨ་ནུ་དཱཏྟ། སྭ་རི་ཏ་དང་གསུམ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བས་སུམ་ཅུ། དེ་རྣམས་སྣ་ལྡན་སུམ་ཅུ། སྣ་མེད་སུམ་ཅུ་དང་བཅས་པས་དྲུག་ཅུ་སྟེ་གོང་དང་བསྡམས་པས་ཨཱ་ལི་ལ་བརྒྱ་དང་སོ་གཉིས། ཀཱ་ལི་ལ་རྐྱང་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ། དེ
Chinese
是。它即是表诠，因为它表诠一切意义。 2.3 第三 [相] 为： 字母形状如兰札等。 意即：字母的形状，是梵天字母兰札（Lantsha）等六十四种主要字体，以及各种无限的字母分类。 2.4 第四 [分类] 有二： 1) 梵语（Sanskrit）传统； 2) 藏语传统。 2.4.1 第一（梵语传统）是： 分类仅为共通，圣地（印度）之 四种语系中，主要为梵语， 元音字母、对应字、联音字、辅音字， 音类、末位字、嘶音字，此乃根本。 阿利（Alivowels）一百三十二，迦利（Kaliconsonants）之中， 三十二个独立字，带元音者四千， 以及三百五十六，彼等八处（发音部位）， 由作用、努力、外在、内在而生。 字母的分类，尽管各别《声明经》以及非共通的《续部》中阐述的体系繁多，但在圣地（印度）四大著名语系中，主要为善说（梵语），其有元音和辅音两种。 在元音方面：从阿（a）、阿（ā）到梨（ḷ）、梨（ḹ）之间有十个对应字母。伊（e）、艾（ai）、乌（o）、奥（au）是四个联音字母。这些相加共十六个元音。 在辅音方面：迦（ka）组等五个音类，呀（ya）、绕（ra）、拉（la）、瓦（wa）等四个末位字，沙（ṣa）等四个嘶音字母。这些共计三十二个，被称为根本。 由此延伸的分类，在瞻德罗（Cāndra）派中，对于阿（a）、伊（i）、乌（u）、日（ṛ）这四个字母，各有短、长、特长三种。这些字母中的每一个，以高音调发音的称为优陀多（Udātta），以低音调发音的称为阿奴陀多（Anudātta），以中音调发音的称为斯瓦里塔（Svarita），各有三种，总计三十六个。这些又各自分为带鼻音和不带鼻音（105b）两种，共计七十二个。 四个联音字没有短音，所以各有长音和特长音两种。岚（laṃ）没有长音，所以有短音和特长音两种。 这五个字母中的每一个，又各自分为优陀多（Udātta）、阿奴陀多（Anudātta）、斯瓦里塔（Svarita）三种，共计三十个。这些字母，三十个带鼻音，三十个不带鼻音，总计六十个。结合上述，阿利（Alivowels）有一百三十二个。迦利（Kaliconsonants）有三十三个独立字母。这...
English
Is. That which expresses, as it expresses all meanings. 2.3 The third [aspect] is: Letter forms such as Lantsha, etc. This means: Letter forms are the infinite classifications of letters, principally the sixty-four types of Brahmi script, Lantsha, etc. 2.4 The fourth [classification] has two: 1) The Sanskrit tradition; 2) The Tibetan language tradition. 2.4.1 The first (Sanskrit tradition) is: Classification, merely common, of the Noble Land (India)'s Four language families, principally Sanskrit, Vowel letters, corresponding ones, conjuncts, and consonants are: Class series, end-positioned, sibilants, these are the fundamentals. Alivowels one hundred and thirty-two, among Kaliconsonants, Thirty-two individual ones, with vowels, four thousand and Three hundred and fifty-six, these have eight places [of articulation], and Are produced from action, effort, and external/internal exertion. The classifications of letters, although there are many systems taught in various phonology treatises and non-common tantras, commonly in the Noble Land (India), among the four great renowned language families, principally in Sanskrit, there are two: vowels and consonants. Regarding vowels: From A (a), Ā (ā) to Ṛ (ḷ), ḹ (ḹ), there are ten corresponding letters. E (e), Ai (ai), O (o), Au (au) are the four conjunct letters. Together, these combine to make sixteen vowels. Regarding consonants: The five class series like Ka-series, the four end-positioned letters Ya (ya), Ra (ra), La (la), Wa (wa), and the four sibilant letters like Sha (ṣa), are said to be thirty-three, which are the fundamentals. Further classifications in the Cāndra school: for the four A (a), I (i), U (u), Ṛ (ṛ), there are short, long, and very long, making three each. For each of these, pronounced with high tone is Udātta, pronounced with low tone is Anudātta, pronounced with middle tone is Svarita, making three each. This results in thirty-six. These are further divided into two each: with subsequent nasalization and without subsequent nasalization (105b), making seventy-two. For the four conjuncts, there are no short ones, so there are two each: long and very long. For Laṁ (laṃ), there is no long one, so there are two: short and very long. Each of these five is further divided into three: Udātta, Anudātta, and Svarita, making thirty. These include thirty nasalized and thirty non-nasalized, making sixty. Combined with the above, there are one hundred and thirty-two Āli (vowels). For Kāli (consonants), there are thirty-three individual letters. This...
Tibetan
་སྟེང་རྣམ་བཅད། ང་རོ། ལྕེ་རྩ་ཅན། མཆུ་ཅན་བཞི་བསྣན་པས་སུམ་ཅུ་སོ་བདུན། རྩ་བའི་གསལ་བྱེད་སོ་གསུམ་ལ། ག་གཅིག་པུ་ལའང་དབྱངས་བརྒྱ་སུམ་ཅུ་སོ་གཉིས་ཞུགས་པ་སྟེ། བསྡམས་པས་གསལ་བྱེད་བཞི་སྟོང་སུམ་བརྒྱ་ང་དྲུག་ཡོད་དོ། ། ཡི་གེ་དེ་རྣམས་ཀྱང་གནས་དང་བྱེད་པ་དང་རྩོལ་བ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ལས། གནས་ནི། བྲང་དང་མགྲིན་པ་སྤྱི་བོ་དང༌། ། དེ་བཞིན་ལྕེ་རྩ་དང་ནི་སོ། ། སྣ་དང་མཆུ་དང་རྐན་ཀྱང་སྟེ། ། ཡི་གེའི་གནས་ནི་བརྒྱད་རྣམས་སོ། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཨ་དང་ཀ་སྡེ་དང་ཧ་ཡིག་དང་རྣམ་བཅད་རྣམས་མགྲིན་པའི་སྐྱེ་གནས་ཅན་ནོ། ། ཨི་ཨེ་ཨཻ་རྣམས་མགྲིན་པ་དང་རྐན་ནོ། །ཨུ་ཨོ་ཨཽ་རྣམས་མགྲིན་པ་དང་མཆུའོ། །རྀ་དང་ཊ་སྡེ་དང་ར་ཡིག་དང་ཥ་ཡིག་རྣམས་སྤྱི་བོའོ། །ལྕེ་རྩ་ཅན་ནི་ལྕེ་ཡི་རྩ་བའོ། །ལྀ་དང་ཏ་སྡེ་དང་ལ་ཡིག་དང་ས་ཡིག་རྣམས་སོའོ། །རྗེས་སུ་ང་རོ་ནི་སྣའོ། །ད་ཉ་ཎ་ན་མ་རྣམས་ནི་རང་རང་གི་མགྲིན་པ་སོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྣའོ། །ཨི་དང་ཙ་སྡེ་དང་ཡ་ཡིག་དང་ཤ་ཡིག་རྣམས་རྐན་ནོ། །ཨུ་དང་པ་སྡེ་དང་མཆུ་ཅན་གྱི་ཡི་གེ་ནི་མཆུའོ། །ཝ་ཡིག་ནི་སོ་དང་མཆུ་དག་གོ། ། འདིར་བྲང་ཞེས་པ་མགྲིན་བྱུང་གི་ཡི་གེ་རྣམས་བྲང་གི་གནས་ལ་ལྟོས་པ་དང༌། ཡི་གེ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་མགྲིན་པ་ལ་ལྟོས་ཤིང་། དེ་ཉིད་ཀྱིས་བྲང་གི་གནས་ལ་ལྟོས་དགོས་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པའོ། ། བྱེད་པ་ལ། ལྕེ་རྩ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་ནི་ལྕེའི་(༡༠༦ན)རྩ་བའོ། །རྐང་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་ནི་ལྕེའི་དབུས་སོ། །སྤྱི་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་ལྕེའི་རྩེ་མོ་དང་ཉེ་བའོ། །སོ་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་ལྕེ་རྩེའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་རང་གནས་ཀྱི་བྱེད་པ་ཅན་ནོ། ། རྩོལ་བ་ནི། ནང་དང་། ཕྱི་རོལ་གཉིས་ཏེ། ནང་གི་རྩོལ་བ་ལའང་། བཙུམས་པ་དང༌། ཕྱེ་བ་དང༌། ཕྲད་པ་དང༌། ཅུང་ཟད་ཕྲད་པ་སྟེ་བཞིའོ། ། དེ་ལས་བཙུམས་པའི་རྩོལ་བ་ཅན་ནི། ཨ་ཡིག་གོ། ། ཕྱེ་བ་ནི། དབྱངས་གཞན་རྣམས་དང་དྲོ་བ་རྣམས་སོ། ། འདིར་དྲོ་བ་ཞེས་པ་ནི་འོག་ནས་འཆད་པ་ལྟར་རོ། ། ཕྲད་པ་ནི། སྡེ་པའི་ཡི་གེ་རྣམས་ཏེ་རྩོལ་བ་ཆེན་པོས་བཙིར་ནས་མཐོན་པོར་བརྗོད་པ་རྣམས་སོ། ། ཅུང་ཟད་ཕྲད་པ་ནི། མཐར་གནས་རྣམས་སོ། ། ཕྱིའི་རྩོལ་བ་ལའང༌། སྒྲ་མེད་དང༌། སྲོག་ཆུང་དང༌། སྲོག་ཆེན་དང༌། སྒྲ་ལྡན་དང༌། དྲོ་བ་སྟེ་ལྔ་ལས། སྒྲ་མེད་པ་རྣམས་ནི། སྡེ་པ་
Chinese
上方梵文化截断符、鼻音、舌根音、唇音四者相加，共有三十七个。在基本的三十三个辅音中，仅仅“嘎”这一个音，也加入了三百三十二个元音。总计辅音有四千三百五十六个。 这些字母也是依靠发音部位、发音方法和发音努力而产生的。 发音部位是： 胸部、喉咙、头顶， 以及舌根与牙齿， 鼻子、嘴唇、上颚亦是， 字母之发音部位共八。 正如所说，“阿”音、迦组（ka, kha, ga, gha, ṅa）音、哈（Ha）字音和梵文化截断符，它们都是喉部的发音。 “伊”音、“诶”音、“哎”音（i, e, ai）是喉部和上颚发音。“乌”音、“噢”音、“欧”音（u, o, au）是喉部和嘴唇发音。“日”音（ṛ）、吒组（ṭa, ṭha, ḍa, ḍha, ṇa）音、惹（ra）字音和沙（ṣa）字音，它们都是头顶发音。舌根音是舌头的根部。“里”音（ḷ）、达组（ta, tha, da, dha, na）音、拉（la）字音和萨（sa）字音，它们都是牙齿发音。鼻随音是鼻子发音。达（da）、 nya、 ṇa、 哪（na）、 妈（ma）等音，是它们各自喉部等发音之后，再由鼻子发出。“伊”音、杂组（ca, cha, ja, jha, ña）音、雅（ya）字音和霞（śya）字音，它们都是上颚发音。“乌”音、帕组（pa, pha, ba, bha, ma）音以及唇音字母，它们都是嘴唇发音。娃（va）字音是牙齿和嘴唇发音。 这里所说的“胸部”，是指喉部发音的字母依赖于胸部这个发音部位，其他字母也依赖于喉部，因此，也必须依赖于胸部这个发音部位，所以这样陈述。 关于发音方法，舌根音的发音方法是舌头的根部。齿龈音的发音方法是舌的中央。顶发音的发音方法是舌尖及其附近。牙齿发音的发音方法是舌尖。其余的发音方法则是它们各自发音部位的促音。 发音努力有内部和外部两种。 内部发音努力又分为闭合、开放、接触和轻微接触四种。 其中，闭合发音努力的是“阿”字音。 开放发音努力的是其他元音和暖音。 这里所说的“暖音”，如后面所解释。 接触发音努力的是组别字母，它们是以很大的努力挤压后高声发出的。 轻微接触发音努力的是末位音（或半元音）。 外部发音努力又分为无声、少气、多气、有声和暖音五种。 无声的是组别
English
The *visarga* (Sanskrit truncation mark above), nasal sound, palatal root sound, and labial sound, these four added together, make thirty-seven. Among the thirty-three basic consonants, even for the single letter “ga”, three hundred thirty-two vowels are included. In total, there are four thousand three hundred fifty-six consonants. These letters are also produced by relying on place, articulator, and effort. The places are: Chest and throat, the crown of head, Also root of tongue and teeth are said, Nose, lips, and palate too, These are the eight places whence letters brew. As it is said, the sound “A”, the Ka group (ka, kha, ga, gha, ṅa), the letter Ha, and the *visarga* are all sounds produced in the throat. The sounds “I”, “E”, “Ai” (i, e, ai) are produced in the throat and palate. The sounds “U”, “O”, “Au” (u, o, au) are produced in the throat and lips. The sound “Ri” (ṛ), the Ṭa group (ṭa, ṭha, ḍa, ḍha, ṇa), the letter Ra, and the letter Ṣa are all produced at the crown of the head. The palatal root sound is the root of the tongue. The sound “Li” (ḷ), the Ta group (ta, tha, da, dha, na), the letter La, and the letter Sa are all produced at the teeth. The anusvāra (nasal follow-on sound) is produced at the nose. The sounds Da, Nya, ṇa, Na, Ma, etc., are produced at the nose after their respective throat, etc., places. The sound “I”, the Ca group (ca, cha, ja, jha, ña), the letter Ya, and the letter Śa are all produced at the palate. The sound “U”, the Pa group (pa, pha, ba, bha, ma), and labial letters are all produced at the lips. The letter Va is produced at the teeth and lips. Here, “chest” refers to the letters produced in the throat relying on the chest as a place of articulation, and other letters also relying on the throat. Therefore, it is established that they must also rely on the chest as a place, and hence it is stated this way. Regarding the articulator, the articulator for palatal root sounds is the root of the tongue. The articulator for sounds produced at the teeth/gums is the middle of the tongue. The articulator for sounds produced at the crown/top is the tip of the tongue and its vicinity. The articulator for dental sounds is the tip of the tongue. The remaining sounds have their own place of articulation as the articulator. The effort (of articulation) has two types: internal and external. Internal effort of articulation also has four types: closed, open, touched, and slightly touched. Among these, the sound “A” has the closed effort of articulation. The open effort of articulation is for other vowels and the warm sounds. What is referred to as “warm sounds” here will be explained below. The touched effort of articulation is for the grouped letters, which are pronounced loudly after being pressed with great effort. The slightly touched effort of articulation is for the final letters (or semi-vowels). External effort of articulation also has five types: voiceless, unaspirated, aspirated, voiced, and warm sounds. The voiceless ones are the groups