Tibetan
་ལྔ་སྤྱི་དང་སོ་སོའི་དམ་ཚིག་དང༌། རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་དང༌། ཡན་ལག་བརྒྱད་རྣམས་བསྲུང༌། གསང་དབང་གི་སྡོམ་པས་ཐོབ་པ་ནི་བཟའ་བའི་དམ་ཚིག་སྟེ། ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་ལྔ་བསྟེན་པའོ། ། ཤེར་དབང་གིས་ཐོབ་པ་ནི་སྤྱད་པའི་དམ་ཚིག་སྟེ། སྲོག་ཆགས་བསད་པ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱི་དམ་ཚིག་རྣམས་སོ། ། དབང་བཞི་པའི་སྡོམ་པས་ཐོབ་པ་ནི་མི་འབྲལ་བའི་དམ་ཚིག་སྟེ། ཧེ་རུ་ཀའི་ཆ་ལུགས་དང་ཤེས་རབ་མ་བསྟེན། དེ་ལྟར་དམ་ཚིག་བཞི་པོ་དང་དབང་བཞིར་འབྲེལ་བས་སྡོམ་པ་མཐའ་དག་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མི་བསྐྱོད་དགའ་བས་བཞེད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཟུར་ཙམ་སྨོས་པའོ། ། བསྲུང་བྱ་རྩ་ལྟུང་བསྒྲུབ་བྱ་རིགས་དྲུག་སྟེ། ། ཉམས་ལེན་འབྲེལ་ལ་ཡོ་བྱད་ལོངས་སུ་སྤྱོད། ། མཉམ་རྗེས་རྣམས་སུ་པདྨ་དཀར་པོས་བསྡུས། ། བསྲུང་བྱ་རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་ཡན་ལག་དང་བཅས་པ། བསྒྲུབ་བྱ་རིགས་དྲུག་གི་དམ་ཚིག་ཐུན་མོང་དང་ཐུན་མོང་མིན་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་འབྲེལ་བའི་དམ་ཚིག་དེ་ལ་ནང་གསེས་སུ། ཡོ་བྱད་ཀྱི་དམ་ཚིག་བྲིས་སྐུ་གླེགས་བམ་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པ། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དམ་ཚིག་ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་ལྔ་བཏུང་བ་ལྔ་རིག་མ་ལྔ་ལ་སོགས་པ། མཉམ་གཞག་གི་དམ་ཚིག་(༨༩བ)དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་བཞི། རྗེས་སྤྱོད་ཀྱི་དམ་ཚིག་བརྟུལ་ཞུགས་ཉེར་ལྔ་གུར་གྱི་བཅུ་བཞི་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་དམ་ཚིག་གི་རྣམ་གྲངས་གསུམ་དུ་ཀུན་མཁྱེན་པདྨ་དཀར་པོས་བསྡུས་སོ། ། རང་བྱུང་རྒྱལ་བས་བསྡུས་པ་བཞི་རུ་གསུངས། ། ཀུན་མཁྱེན་རང་བྱུང་རྒྱལ་བས་དམ་ཚིག་རྒྱ་མཚོར། དཀོན་མཆོག་ཕྱི་ནང་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཕྱི་ནང་རྐྱེན། ། ཚར་གཅོད་རྗེས་བཟུང་ཕྲིན་ལས་སུ། ། དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པའོ། ། ཞེས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང་ཕྱི་ནང་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གྱི་བྱང་སེམས་མི་སློང་བ་དང༌། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་དག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་ཟ་བ་དང༌། ཕྱི་ནང་གི་མཐུན་པའི་རྐྱེན་ཉེ་བར་བསྟེན་པ་དང༌། ཚར་གཅོད་རྗེས་བཟུང་གི་ཕྲིན་ལས་དུས་ལས་མི་འདའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན། བསྡུས་པ་བཞི་རུ་གསུངས་སོ། ། མདོར་ན་བསྲུང་བྱ་བསྒྲུབ་བྱ་གཉིས་སུ་འདུ། ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་དམ་ཚིག་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་། མདོར་བསྡུ་ན། བསྲུང་བྱ་དང་བསྒྲུབ་བྱའི་དམ་ཚིག་གཉིས་སུ་འདུ་སྟེ། སྔ་མ་ནི། རྩ་ལྟུང་ཡན་ལག་བརྟུལ་ཞུགས་དང་བཅས་པ་རྣམས་དང༌། ཕྱི་མ་ནི། རིགས་ལྔའི་སྡོམ་པ་དང་དབང་གོང་མའི་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། ། དྲོད་ཐོབ་བརྟུལ་ཞུགས་དྲུག་ཏུ་གུར་ལས་གསུངས། ། ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྟན་ཞིང་དྲོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་གི་བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པའི་རྣམ་གྲངས་དྲུག་རྡོ་རྗེ་གུར་ལས་གསུངས་ཏེ། ཕྱག་རྒྱ་བཅིངས་པ་རྣམ་པར་སྤང༌། ། མཆོད་རྟེན་ལས་ནི་མི་བྱ་ཞིང༌། ། རྡོ་རྗེ་གསུམ་མཆོག་ཕྱག་མི་འཚལ། ། དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་ལུས་ཀྱི་ལས། ། རྨི་ལམ་དུ་ཡང་མི་བྱའོ། ། བླ་མ་སྤུན་ཟླར་ཕྱག་བྱ་ཡི། ། སློབ་དཔོན་གཞན་ལ་ཕྱག་མི་འཚལ། ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཕྱག་རྒྱ་འཆིང་བ། སཱཙྪ་གདབ་པ། རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལ་ཕྱག་བྱ་བ། དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བ་སོགས་ལུས་ཀྱི་ལས་བྱ་བ་རྣམས་སྤང༌། རང་གི་བླ་མ་བརྒྱུད་པར་བཅས་པ་ལ་(༩༠ན)ཕྱག་བྱ་ཞིང༌། སློབ་དཔོན་གཞན་ལ་ཕྱག་མི་འཚལ་བ་རྣམས་སོ། ། ཡེ་ཤེས་ཚད་ཕྱིན་བླང་དོར་ཀུན་ལས་འདས། ། བརྟན་པ་ཆེར་ཐོབ་ཅིང་ཡེ་ཤེས་ཚད་དུ་ཕྱིན་པའི་གང་ཟག་ལ་སྡོམ་པ་དང་སྡོམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། བླང་བྱ་དང་དོར་བྱ། སྤྱད་བྱ་དང་སྤྱད་བྱ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་རྟོག་གི་སྣང་བ་ཀུན་ལས་འདས་ཏེ་སྲུང་བ་ཆེན་པོའི་དམ་ཚིག་ཏུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། ། ན༣ གསུམ་པ་ཉམས་པའི་ཚད་དང་ཕྱིར་བཅོས་བཤད་པ་ལ་གཉིས། པ༡ ལྟུང་བའི་ཚད། པ༢ ཕྱིར་བཅོས་སོ། ། པ༡ དང་པོ་ནི། ཀུན་བསླངས་དེར་ཤེས་བརྟན་དང་བར་དུ་བཅད། ། མ་འཁྲུལ་འགྱོད་མེད་ཚད་འདས་ཕམ་པ་སྟེ། ། ཡན་ལག་མ་ཚང་སྦོམ་ལྟུང་ལ་སོགས་དཔག ། རྩ་ལྟུང་རྣམས་ལ་སྦྱོར་བ་བདུན་ཚང་ན་ཕམ་པ་དངོས་གཞིར་གྱུར་ཏེ། སྦྱོར་བདུན་ནི། བསམ་པ་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་པ། དེ་ལ་དེ་ཡིན་པར་ཤེས་པ། ལུས་ངག་གི་སྦྱོར་བ་གང་གིས་ཉེས་པ་སྐྱེད་པ་དེ་བརྟན་པ། བར་བཅད་ཅེས་པ་ལྟུང་བ་སོ་སོའི་དངོས་གཞི་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། འགྱོད་པ་མེད་པ་ཡི་རང་བ་དང༌། སེམས་མ་འཁྲུལ་པ་དང༌། བླ་མ་བཞུགས་ན་ལོ་གཅིག་གམ་གསུམ་ཚུན་དུ་མ་བཤགས་ན་ཚད་ལས་འདས་པ་སྟེ་བདུན་ཚང་ན་ཕམ་པ་དང༌། ཚད་ལས་མ་འདས་པའི་ཡན་ལག་དྲུག་ཚང་ན་ལྟུང་བ་ཞེས་སོ་ཐར་གྱི་ལྷག་མ་དང་འདྲ་བ་དང༌། ཡན་ལག་གཞན་མེད་པའི་དངོས་གཞི་ནི་སྦོམ་པོ་དང༌། དེ་བས་ཀྱང་དམན་ན་ལྟུང་བྱེད་དང༌། ཡན་ལག་གཞན་མེད་པའི་ལུས་ངག་གི་སྦྱོར་བ་གཅིག་ནི་ཉེས་བྱས་དང་འདྲ་ལ་དྲན་པ་ཉམས་ཏེ་བྱས་པའི་དངོས་གཞིའང་ཉེས་བྱས་སོ།
Chinese
五种总和各自的誓言，以及十四根本堕和八支戒律，需要持守。 通过秘密灌顶的戒律所获得的，是食用誓言，即受用五肉和五甘露。 通过智慧灌顶所获得的，是行为誓言，即杀生等特殊的誓言。 通过第四灌顶的戒律所获得的，是不分离誓言，即不舍弃嘿噜嘎（Heruka）的装束和智慧佛母（Prajna-ma）。 如此，将所有与四种誓言和四灌顶相关的戒律，全部概括为遍知不动喜（Mipham Gyatso）所主张的分类，略作阐述。 应持守的是根本堕，应实修的是六部。 实践相关，受用资具。 等持与后得，皆由白莲（Pema Karpo）摄集。 需持守的是十四根本堕及其支分；需实修的是六部共通与不共通的誓言，与实践相关的誓言，其中又细分为：资具誓言，如绘制的佛像、经函、手印等；受用誓言，如五肉、五甘露、五饮、五智母等；等持誓言（89b），所宣说的四种观想；后行誓言，如二十五行持、帐幕十四等。如此，誓言的种类由遍知白莲（Pema Karpo）概括为三类。 自生胜者（Rangjung Gyalwa）则说概括为四类。 遍知自生胜者（Rangjung Gyalwa）在《誓言大海》中说： 外内三宝菩提心， 境与有境内外缘， 降伏摄受二事业， 一切誓言尽摄此。 意即不舍弃三宝、外内世俗和胜义菩提心；对境与有境的清净不生疑虑；亲近外内的顺缘；降伏与摄受的事业不失时。通过这些，一切誓言都已摄集。如此，概括为四类。 简而言之，摄为应持守与应实修两类。 如上所述的一切誓言，简而言之，可摄为应持守的誓言和应实修的誓言两类： 前者是指根本堕、支分戒和行持等。 p
English
The five general and individual samayas, the fourteen root downfalls, and the eight branch precepts are to be observed. What is obtained through the samaya of the secret empowerment is the samaya of consumption, which is the enjoyment of the five meats and five nectars. What is obtained through the samaya of the wisdom empowerment is the samaya of conduct, which includes specific samayas such as killing living beings. What is obtained through the samaya of the fourth empowerment is the samaya of non-separation, which is not abandoning the attire of Heruka and the wisdom consort (Prajna-ma). In this way, all the vows related to the four samayas and four empowerments are subsumed under the classifications asserted by the Omniscient Mipham Gyatso, which are here briefly mentioned. The root downfalls are to be guarded against; the six classes are to be accomplished. Related to practice, one partakes of the implements. In both meditation and post-meditation, (these are) summarized by Pema Karpo. The root downfalls, fourteen in number, along with their branches, are to be guarded against; the common and uncommon samayas of the six classes, related to actual practice, are to be accomplished. Within these, there are further subdivisions: the samaya of implements, such as painted statues, scriptures, mudras, etc.; the samaya of enjoyment, such as the five meats, five nectars, five drinks, five wisdom consorts, etc.; the samaya of meditative equipoise (89b), the four contemplations thus taught; the samaya of post-meditation conduct, such as the twenty-five vows (practices) and the fourteen (vows) of the tent mandala, etc. In this way, the varieties of samaya are summarized into three by the Omniscient Pema Karpo. Rangjung Gyalwa stated that they are summarized into four. The Omniscient Rangjung Gyalwa, in "Ocean of Samaya," stated: Outer and inner Three Jewels, bodhicitta, Objects and subject, outer and inner conditions, Subjugation and protection, these two activities, All samayas are encompassed herein. This means not abandoning the Three Jewels, outer and inner conventional and ultimate bodhicitta; not doubting the purity of objects and subjects; relying on outer and inner conducive conditions; and the activities of subjugation and protection not transgressing their time. Through these, all samayas are encompassed. Thus, they are summarized into four categories. In brief, they are condensed into two All the samayas explained above, in summary, are condensed into two The former refers to the root downfalls, branch precepts, and practices, etc. p
Chinese
其次是五部戒和上等灌顶誓言等。 帐续中宣说了获得暖相的六种苦行。 禅定坚固并获得暖相智慧之人的六种苦行，金刚帐续中宣说了： 彻底舍弃结手印， 亦不建造佛塔， 不礼拜三殊胜金刚， 身之事业坛城等， 梦中亦不应为。 唯应礼拜上师金刚兄弟， 不礼拜其他阿闍黎。 如是宣说：应舍弃结外在手印、制作擦擦、礼拜三金刚身像、绘制坛城等身体之事业。唯应礼拜自己的上师及传承上师，不应礼拜其他阿闍黎。 智慧达到究竟时，超越一切取舍。 对于获得极大稳固、智慧达到究竟的行人，持戒与非持戒、所取与所舍、所行与非所行等一切二元分别的显现都已超越，自然成就大护持誓言。 三、宣说失坏之量与补救，分两部分：一、堕罪之量；二、补救。 一、首先是： 由烦恼意乐所引发，知晓其事且坚固，无间断， 无误解，无后悔，逾量则为他胜罪。 支分不具则为粗堕等。 根本堕罪若具足七支，则成为他胜罪的自性。此七支是：被烦恼心所引发；了知其事；身语的行持，即引发过失的行为坚固；“无间断”是指进入各自堕罪的自性；无后悔而随喜；心无错乱；若上师在世，在一年或三年内未忏悔则为逾量。若这七支具足，则为他胜罪。若非逾量，且具足六支，则称为堕罪，与别解脱戒的残余罪相似。若不具其他支分，其自性是粗堕。若比粗堕更轻，则为堕作。若不具其他支分，身语的单一行为，则与恶作相似。因失念而造作的自性，也是恶作。
English
Next are the precepts of the five families and the samayas of the higher empowerments, and so forth. The Vajra Tent Tantra teaches six ascetic practices for attaining warmth. The six kinds of ascetic practices for individuals whose samadhi is stable and who have attained the wisdom of warmth are taught in the Vajra Tent Tantra: Completely abandon the binding of mudras, And do not construct stupas, Do not prostrate to the Three Supreme Vajras, Body activities such as mandalas, Even in dreams, should not be done. Only prostrate to one's guru and vajra siblings, Do not prostrate to other acharyas. Thus it is said: one should abandon binding external mudras, making tsa-tsas, prostrating to the forms of the Three Vajras, drawing mandalas, and other such physical activities. One should only prostrate to one's own guru and lineage gurus, and should not prostrate to other acharyas. When wisdom reaches its limit, one transcends all acceptance and rejection. For an individual who has attained great stability and whose wisdom has reached its limit, all dualistic appearances such as precepts and non-precepts, things to be adopted and things to be abandoned, things to be practiced and things not to be practiced, are transcended, and the great samaya of protection is spontaneously accomplished. Third, an explanation of the measure of transgression and its remedy, which has two parts: 1. The measure of downfalls; 2. The remedy. 1. First: Motivated by afflictions, knowing it, firm and without interruption, Undistorted, without regret, exceeding the limit is a defeat. Lacking complete factors is a grave offense, and so on. If the seven factors are complete for the root downfalls, it becomes an actual defeat. The seven factors are: being motivated by afflictive intention; knowing it to be what it is; the physical and verbal actions that generate the fault being firm; "without interruption" means having engaged in the actual ground of each downfall; without regret and rejoicing; the mind being undisturbed; and if the guru is present, not confessing within one or three years constitutes exceeding the limit. If these seven are complete, it is a defeat. If it does not exceed the limit, but six factors are complete, it is called a downfall, similar to a remaining fault in Pratimoksha. If other factors are absent, the actual ground is a grave offense (sbom po). If it is less than that, it is a downfall (ltung byed). If other factors are absent, a single physical or verbal action is similar to a wrong action (nyes byas), and an actual ground performed due to loss of mindfulness is also a wrong action.