Tibetan
དེན་པ་གཉིས་ལས་དོན་དམ་བདེན་པར་སོམ་ཉི་ཟ་བ་རྩ་ལྟུང་བཅུ་གཅིག་པར་བཤད་ཅིང༌། འདིར་སྔ་མ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆུ་ཟླ་ལྟ་བུར་རང་བཞིན་མེད་པར་སྣང་ཙམ་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ལ་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་མངའ་བ་འགལ་འདུར་བཟུང་བ་སོགས་ཡིན་པར་བཤད་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ། དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱི་དོན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྟོང་ཉིད་ལ་མི་མོས་ཤིང་ཡིད་གཉིས་ཟ་བ། སྤྲོས་བཅས་དང་དུ་ལེན་པས་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ། ། ཡན་ལག་ཡུལ་དག་པའི་ཆོས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ། བསམ་པ་མི་མོས་ཤིང་སྤྲོས་བཅས་དང་དུ་ལེན་པ། ཡན་ལག་ཕྱི་མ་གཉིས་མཚུངས་ཏེ་བཞིས་རྫོགས་སོ། ། བཅུ་པ་ནི། སྤྱི་ལྟར་ན། བདུད་དང་མུ་སྟེགས་ཕྱིར་རྒོལ་དྲེགས་པ་ཅན་བྱམས་པས་མི་འདུལ་བའི་གདུག་པ་ཅན་ལ་བྱམས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ། ལས་རྒྱ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ཁ་ཞེ་མི་མཐུན་པའི་གཡོ་སྒྱུའི་བྱམས་པ་བྱས་པ་ལས་ལྟུང་བར་གྱུར་ཏེ། ཡན་ལག་ཡུལ་ཕྱག་རྒྱ་གཙོ་བོར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་ལ། བསམ་པ་ཞེ་གནག་ཅིང་ཁ་འཇམ་པའི་སྒྱུའི་བྱམས་པ་བྱེད་པ། ཕྱི་མ་གཉིས་མཚུངས་པའི་ཡན་ལག་བཞི་རྫོགས་སོ། ། གཞན་དུ། གོང་སྨོས་ལྟར་གདུག་པའི་སེམས་ཅན་ཕྲིན་ལས་དྲག་པོས་ཚར་བཅད་བྱ་ཡིན་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་བྱས་ན་ལྟུང་བར་བཤད་མོད། འདིར་ནི་དབང་གསུམ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་བཞག་དགོས་པས་འདི་ཉིད་དོ། ། བཅུ་གཅིག་པ་ནི། སྤྱིར་ཐ་སྙད་ལས་འདས་(༨༦ན)པའི་ཡུལ་ལ་སྒྲོ་སྐུར་བྱེད་པ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཁོ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་ཏེ་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་སོགས་རྟོག་གེའི་བློས་ཁ་ཚོན་གཅོད་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་འཇིག་རྟེན་ན་དཔེར་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པ་མིང་སོགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། བདེ་བ་དེ་སྦྱིན་པ་མོ་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྣང་ཆ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་རྟོག་ཅིང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་གྱུར་ཏེ། ཡན་ལག་ཡུལ་འགྱུར་དེ་གཏན་མ་ཡིན་པའི་འགྱུར་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ལ། དེ་ལས་གཞན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ། ཕྱི་མ་གཉིས་མཚུངས་ཏེ་ཡན་ལག་བཞིས་རྫོགས་སོ། ། བཅུ་གཉིས་པ་ནི། སྤྱིར་དད་ལྡན་སེམས་ཅན་སུན་མི་འབྱིན་པ་སྟེ། དད་ལྡན་སྔགས་ལས་ལྡོག་ན་ཕམ་པ། མདོ་
Chinese
宣说从二谛而言，对胜义谛（究竟真理）生疑，是第十一条根本堕罪。此处，前者指对一切法如水中月般无自性、仅为显现的世俗谛（世俗真理），以及缘起（相互依存）产生错误认知。例如，认为有情众生可成佛，以及诸佛无分别思惟且具遍知智慧，两者相矛盾等。 具体而言，不相信、怀疑清净法之总义——空性等，并接受妄想增益，即成根本堕罪。 支分：境支为清净法之空性。意乐为不信并接受妄想增益。后二支分相同，四支圆满。 第十条（根本堕罪）是：总体而言，是指对那些无法以慈心调伏的凶恶者，如魔罗、外道、傲慢的敌对者，生起慈心。 具体而言，对主要修持事业手印（业手印）的有情众生，口是心非地施予虚伪、欺诈的慈爱，由此导致堕罪。 支分：境支为主要修持手印的有情众生。意乐为心怀恶意，口出甜言蜜语，行欺诈之慈爱。后二支分相同，四支圆满。 此外，如前所述，对那些本应以猛厉事业调伏的凶恶有情众生，若不如此行，则说为堕罪。然此处，是针对第三灌顶之不顺品（违缘），故为此（堕罪）。 第十一条（根本堕罪）是：总体而言，是指对超越世俗言诠（８６页反面）之境进行增益或诽谤。即未悟及一切法皆是法性、真如，且唯有法性方为一切法之自性，反而以寻思分别心武断地判断有无、是与非等。 具体而言，对诸佛身、语、意自性之不变大乐，此乐超越世间一切譬喻，远离名言等；以及对此施予大乐的女性（智慧）之所有显现面向的空性，生起分别思惟与怀疑。 支分：境支为彼不变而非常住之不坏大乐。意乐为由此不同于此而证悟其自性。后二支分相同，四支圆满。 第十二条（根本堕罪）是：总体而言，是指不令具信有情众生灰心。若违背具信密咒师，则为堕罪。概要。
English
It is explained that doubting the ultimate truth among the two truths is the eleventh root downfall. Here, the former refers to a mistaken understanding regarding the conventional truth, which is that all phenomena are merely appearances without inherent nature, like a moon in water, and are dependently originated. For instance, considering it contradictory that sentient beings can become Buddhas, or that Buddhas have no discursive thoughts and possess omniscient wisdom. Specifically, not believing or doubting emptiness, the general meaning of the pure dharma, and accepting elaborations, becomes a root downfall. The factors are: The object factor is the emptiness of the pure dharma. The intention is not believing and accepting elaborations. The latter two factors are similar, completing the four. The tenth (root downfall) is: Generally, this means practicing love towards malicious beings who cannot be subdued by love, such as maras, tirthikas, and arrogant opponents. Specifically, engaging in hypocritical and deceptive love towards sentient beings primarily involved in karma-mudra, where one's words and intentions do not align, results in a downfall. The factors are: The object factor is sentient beings primarily involved in mudra. The intention is malicious with sweet words, practicing deceptive love. The latter two factors are similar, completing the four factors. Alternatively, as mentioned above, if malicious sentient beings should be subdued by fierce activity, and one fails to do so, it is said to be a downfall. However, here, it must be applied to the adversaries of the third empowerment, thus this very point. The eleventh (root downfall) is: Generally, this means to superimpose or deny (86 verso) the object that transcends conventional expressions. That is, not realizing that all phenomena are suchness, the dharma nature, and that the dharma nature alone is the true nature of all phenomena. Instead, one makes definitive judgments of existence, non-existence, being, non-being, etc., with a discursive, intellectual mind. Specifically, to have discursive thoughts and doubt towards the immutable bliss, which is the nature of the Buddha's body, speech, and mind, transcending all worldly examples and free from names; and towards the emptiness of all aspects of appearance, which is the very nature of that bliss-giving female (wisdom). The factors are: The object factor is the immutable bliss that is not changing and not permanent. The intention is to realize ultimate reality differently from that. The latter two factors are similar, completing the four factors. The twelfth (root downfall) is: Generally, this means not to discourage faithful sentient beings. If one acts contrary to faithful mantra practitioners, it is a downfall. Summary.
Tibetan
དང་ཉན་ཐོས་ལས་ལོག་ན་སྦོམ་པོ། རེ་ཞིག་ལྡོག་ན་ཉེས་བྱས་སུ་བཤད་ཅིང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ། དག་པའི་སེམས་ཅན་ནི་ནང་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་ཤིང་ཕྱིའི་སྤྱོད་པ་མ་ངེས་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཕྲག་དོག་གིས་སྨོད་ཅིང་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་ན་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་གྱུར་ཏེ། ཡན་ལག་ཡུལ་དག་པའི་སེམས་ཅན་ལ། བསམ་པ་ཕྲག་དོག་གི་བློས་སུན་འབྱིན་བརྗོད་པ། ཡན་ལག་ཕྱི་མ་གཉིས་མཚུངས་པ་སྟེ་བཞིས་རྫོགས་སོ། ། བཅུ་གསུམ་པ་ནི། སྤྱོད་པའི་དུས་ལ་སོགས་པར་ཚོགས་འཁོར་རམ་དཔའ་བོ་དཔའ་མོའི་སྟོན་མོ་གང་ཡིན་ཀྱང་རུང༌། ཕྱི་ནང་གི་ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་ལྔ་ལ་སོགས་པའི་བསྟེན་བྱའི་དམ་ཚིག་རྣམས་ལ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཁོ་ནར་འཆེལ་བ་ལ་སོགས་པས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ཞིང་སྤོང་བར་བྱེད་ན་རྩ་བའི་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡན་ལག་དམ་ཚིག་སྤྱོད་པའི་དུས་ཡིན་པ། བསྟེན་བྱའི་དམ་ཚིག་སྤངས་པ། ཡན་ལག་ཕྱི་མ་གཉིས་སྔར་ལྟ་བུ་སྟེ་བཞིས་རྫོགས་སོ། ། བཅུ་བཞི་པ་ནི། ཡུལ་བུད་མེད་སྤྱི་ལ་ཞེ་ནས་སྨོད་པའི་བསྟིང་ཚིག་བརྗོད་ན་ལྟུང་བར་གྱུར་ཏེ། ཡན་ལག་ཡུལ་བུད་མེད་སྤྱི་ལ་(༨༦བ)བསམ་པ་ཞེ་ནས་སྨོད་ཚིག་བརྗོད་པ། ཡན་ལག་ཕྱི་མ་གཉིས་འདྲ་བའི་བཞིས་རྫོགས་སོ། །འདིར་སྤྱིར་བཤད་པ་རྣམས་ནི་བླ་མེད་ཀྱི་འཆད་ཚུལ་སྤྱི་ལ་གྲགས་པ་ལྟར་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ། སྨོས་པ་རྣམས་ནི་དུས་འཁོར་ལས་ཇི་ལྟར་གསུངས་པ་ལྟར་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་རྒྱན། གཤིན་རྗེ་གཤེད་དམར་ནག་གི་རྒྱུད་ལས་གྲངས་དེ་དང་མཚུངས་པར་འབྱུང་ཞིང༌། རྡོ་རྗེ་གུར་ལས་བཅུ་གསུམ་དུ་བཤད་དོ། ། རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞི་པོ་དེ་ལ། ཡུལ། བསམ་པ། སྦྱོར་བ། དུས། ཉེས་པ། ལན་གྲངས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སྟེ་སྒོ་དྲུག་གི་དབྱེ་བས་བརྒྱད་བཅུ་རྩ་བཞི། དེའང་ལྕི་བ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཡང་བ་གསུམ་གྱིས་བསྒྱུར་བས་རིག་པ་འཛིན་པའི་ཁྲིམས་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཉིས་སུ་འགྱུར་བ་སློབ་དཔོན་འཇམ་དཔལ་གྲགས་པས་བཤད་དོ། ། བ༢ གཉིས་པ་[ཡན་ལག་གི་ལྟུང་བ་]ནི། ཡན་ལག་བརྒྱད་ནི་དམ་མེད་རིག་མ་བསྟེན། ། ཚོགས་ལ་རྩོད་ཅིང་ཡུལ་མིན་བདུད་རྩི་ལེན། ། དུས་ལ་མི་བཤད་དྲིས་ལན་བྲེ་མོས་གདབ། ། ཉན་ཐོས་ནང་འདུག་མི་ཤེས་སྔགས་པར་རློམས། ། སྣོད་མིན་གསང་བསྒྲགས་རྣམས་ཏེ་འདྲེན་ཚུལ་མང༌། ། རྩ་བ་བཅུ་བཞི་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡན་ལག་བརྒྱད་ནི། དབང་མ་ཐོབ་ཅིང་ཐོབ་ཀྱང་ཉམས་པས་དམ་ཚིག་མེད་པ། གསང་མི་ཐུབ་པ། རང་ཉིད་ལ་མི་
Chinese
若从声闻乘中倒退，严重者为根本堕罪；若暂时倒退，则说是恶行。 特别地，清净有情（众生），内心安住于真实性的智慧，外在行为不定。若对此（清净有情）以嫉妒心诽谤和贬低，则构成根本堕罪。支分是：对象是清净有情，意乐是嫉妒心，言说贬低，后二支分相同，四者圆满。 第十三条是：在行持（秘密）的时刻等，无论是会供轮还是勇父勇母的宴会，对于外在和内在的五肉五甘露等所依的誓言（Samaya），如果仅以声闻乘的禁戒来执持，从而产生怀疑并舍弃，则成为根本堕罪。支分是：是行持誓言的时刻，舍弃了所依的誓言，后二支分如前所述，四者圆满。 第十四条是：对一般的女性（作为对象）内心怀着恶意，言说诽谤之语，则构成堕罪。支分是：对象是泛指的女性（86b），意乐是怀着恶意言说诽谤之语，后二支分与此相同，四者圆满。这里普遍宣说的（内容）是按照无上（瑜伽）普遍流行的解说方式。 特别地，所提及的（根本堕罪）数量是按照《时轮续》中所说。在《金刚心庄严》、黑红《阎魔敌续》中也出现了相同的数量。而在《金刚幕续》中则说是十三条。 对于这十四条根本堕罪，通过对象、意乐、加行、时间、过失、次数的差别，以六门分类，有八十四种。再加上轻、中、重三者转化，便成为持明者的两百五十二条戒律，这是导师文殊师利称所说的。 2. 第二部分 [支分堕罪] 是： 八种支分（堕罪）是： 无誓依止明妃， 会中争执非处受甘露。 非时不说傲慢答， 居声闻中昧己妄称密咒士。 非器宣密多引生。 与十四根本（堕罪）相应的八种支分（堕罪）是：未得灌顶，或虽得却已毁坏，因此没有誓言（Samaya）；不能保密；自己不（具格）
English
And if one regresses from the Śrāvaka vehicle, if serious, it is a root downfall; if a temporary regression, it is said to be a transgression. Specifically, pure sentient beings, internally abiding in the wisdom of reality-as-it-is, whose external conduct is not fixed. If one, out of jealousy, slanders and debases them, it becomes a root downfall. The branches are: the object is a pure sentient being, the intention is jealousy, the speech is debasement, and the latter two branches are similar, thus completing the four. The thirteenth (downfall) is: during the time of practice, such as a Gaṇachakra or the feast of vīras and vīriṇīs, regarding the outer and inner five meats and five nectars, and other objects of reliance and samayas, if one merely adheres to the vows of the Śrāvaka vehicle, thereby doubting and abandoning them, it becomes a root downfall. The branches are: it is the time for practicing the samaya, one abandons the samayas of reliance, and the latter two branches are as before, thus completing the four. The fourteenth (downfall) is: towards women in general (as the object), if one speaks slanderous words with malicious intent, it becomes a downfall. The branches are: the object is women in general (86b), the intention is to speak slanderous words with malice, and the latter two branches are similar to this, thus completing the four. Here, the generally explained (contents) are according to the commonly accepted methods of exposition of the Unsurpassed (Yoga Tantra). Specifically, the aforementioned (root downfalls) are as taught in the Kālachakra Tantra. They appear in the same number in the Vajrahṛdayālaṃkāra and the Black and Red Yamāntaka Tantra. In the Vajraḍāka Tantra, however, it is stated as thirteen. Regarding these fourteen root downfalls, by differentiating through object, intention, preparation, time, transgression, and frequency, there are eighty-four classifications based on six categories. Furthermore, by converting with the three (degrees) of heavy, medium, and light, they become two hundred and fifty-two vows for vidyādharas, as explained by the master Mañjuśrīkīrti. 2. The second part [subsidiary downfalls] is: The eight subsidiary (downfalls) are: Relying on a vidyā without samaya, Disputing in the assembly, receiving nectar in unfitting places. Not speaking at due time, answering queries with scorn. Unknowing while among śrāvakas, yet presuming to be a mantrika. Disclosing secrets to the unfit; such are numerous ways of generation. The eight subsidiary (downfalls) corresponding to the fourteen root (downfalls) are: not having received empowerment, or having received it but having violated it, thus having no samaya; being unable to keep secrets; oneself not being (qualified)