Tibetan
༌། དོན་ལ་ཕྱི་མ་སླར་བཅོས་སུ་མེད་པ་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་ཡུལ་ལའང་འདི་ལ་ཕན་ནམ་དུའང་མི་འདོགས་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགོད་པར་འདོད་པའི་སེམས་བཏང་ན་རྩ་ལྟུང་དུ་གྱུར་ཏེ། ཡན་ལག་ཡུལ་སེམས་ཅན། དེ་ལ་ནམ་ཡང་ཕན་པར་མི་སེམས་པ། སླར་སྦྱོང་སེམས་མེད་པ་སྟེ་གསུམ་གྱིས་རྫོགས་པའོ། ། ལྔ་པ་རྟེན་ཀུནྡ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉམས་པ་སྟེ། འགྲེལ་ཆེན་དུ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་ཤེས་པར་དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་གྱི་བདེ་བས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་བློས་ཁུ་བ་བཏང་ན་འདའ་སྟེ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ལྔ་(༨༤བ)པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་འབྱུང་བས་རྩ་ལྟུང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ཏེ། དེའང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གཉིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ལས་གཟུགས་སྐུའི་རྒྱུ་ཀུན་རྫོབ་བྱང་སེམས་ཀུནྡ་ལྟ་བུ་དེ་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་ཉམས་པ་ལྟུང་བའི་ངོ་བོའོ། ། ཡན་ལག་ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་འགྱུར་བའི་བདེ་བ་མི་ཤེས་པ། འགྱུར་བའི་བདེ་བ་འཆོར་བས་སངས་རྒྱས་འཐོབ་པར་འདོད་པ། གསང་སྔགས་དབང་གི་རྫས་དང༌། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གཞན་ལ་བསྐུར་བའི་བདེ་བའི་རྐྱེན་མིན་པ། བདུད་རྩི་རིལ་བུ་སོགས་ཀྱི་ཆེད་མ་ཡིན་པ་སྟེ། ཡན་ལག་ལྔས་རྩ་ལྟུང་དུ་འགྱུར་རོ། ། དྲུག་པ་ནི། སྤྱིར་རྙེད་བཀུར་འདོད་པས་གྲུབ་མཐའ་གཞན་ལ་སྨོད་པ་སྟེ། ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་སྨད་ན་སྦོམ་པོ། ཐེག་དམན་ལ་ཉེས་བྱས། ཕྱི་རོལ་པ་སོགས་ལ་ཕྲ་མོའི་ཉེས་བྱས། དེ་དག་འདུལ་བའི་བསམ་པས་སྨད་ན་ཉེས་པ་མེད་པའི་སྟེང་བསོད་ནམས་ཐོབ་པར་གསུངས་ལ། བྱེ་བྲག་ཏུ། ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྔགས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བར་ཡོད་དེ། འཁོར་ལོ་རིམ་པ་གསུམ་ལས། དང་པོར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དང་གཟུང་བ་དོན་སྤྱི་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པར་བསྟན་ལ། བར་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་ལས་འདས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བསྟན། ཕྱི་མར་ཉམས་ལེན་གྱི་ངོ་བོར་སོ་སོ་རང་རིག་དང་འཆད་པའི་སྒོར་སེམས་འོད་གསལ་བ་རྟོགས་པར་བསྟན་ལ། དེ་འདྲ་བ་དེ་རྒྱུད་སྡེ་བཞིའི་རིམ་པས་མཐར་བདེ་སྟོང་ཟུང་འཇུག་གི་ཨེ་ཝྃ་རོ་མཉམ་དུ་རྟོགས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཐར་ཐུག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཅིག་པ་ལ། སྔགས་ཀྱི་ངེས་དོན་གྱི་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་ཤེར་ཕྱིན་ཟབ་མོ་ལ་དམན་པར་བལྟས་ཏེ་སྨོད་ན་རྩ་ལྟུང་དྲུག་པར་གྱུར་ཏེ། ཡན་ལག་ངེས་དོན་སྔགས་སུ་གནས་པ
Chinese
实质上，后续是无法挽回的，即使对一个众生，如果心中想着“此众生永无利益”，并放弃了将其安置于菩提的愿望，这便成为了根本堕罪。其分支有三个：对境是众生；永不思惟利益彼众生；无再度净化的心，由此三者构成。 第五条是如同昆达（精华）般菩提心的退失： 《大释论》中提到：“若不知真实义，欲以双运（性交）之乐获得佛果之心思而泄精，则犯下第五根本堕罪（84b页）。”以此阐明了根本堕罪的本质。再者，一切法之根本，即世俗和胜义两种菩提心，由此成就佛之二身。其中，色身之因即是如同昆达（精华）般的世俗菩提心，故此心的退失即是此堕罪的本质。 其分支有五：一、不以大智慧了知不变之乐；二、欲以变易之乐、散失之乐而求佛果；三、秘密真言灌顶之物质（被滥用）；四、并非作为赐予他人智慧觉性灌顶之乐的因缘；五、并非为甘露丸等目的。由此五者构成根本堕罪。 第六条是：一般而言，出于贪求利养和恭敬之心而诽谤其他宗派。诽谤大乘经典是重罪；诽谤小乘（声闻乘）是轻罪；诽谤外道等是微细罪。然而，如果出于调伏（教化）他们的意图而加以呵斥，则无过失，反而能获得福德，经典中如此教导。 具体而言，佛教宗派中的密宗（金刚乘）与般若波罗蜜多（波罗蜜乘）两者之间存在因果关系。从三次转法轮来看：首先，教导了证悟人无我以及所取对境（共相）实无自性；其次，教导了证悟一切法超离言思、言诠的空性；最后，在修持的本质中，通过各自的自证和阐释，教导了证悟心之光明。 如此，依次通过四部续部的次第，最终教导了证悟乐空双运的ཨེ་ཝྃ་ (ए वं, E Vam, 智慧与方便双运，空乐不二) 不二之味。因为究竟的实相是唯一的，如果轻视并诽谤具密宗究竟义之深奥般若波罗蜜多，则犯下第六根本堕罪。其分支为安住于密宗的究竟义。
English
In essence, the latter is irreversible. Even towards a single sentient being, if one gives up the aspiration to establish them in enlightenment, thinking "this one will never benefit," it becomes a root downfall. The components are: the object, a sentient being; never thinking of benefiting them; and lacking the mind to purify again; thus, it is complete with these three. The fifth is the degeneration of Bodhicitta like a kundala (essence): In the Great Commentary, it states: "Without understanding the true nature, if, with the mind desiring to attain Buddhahood through the bliss of the union of the two faculties, one emits semen, it transgresses and becomes the fifth root downfall (folio 84b)." Thus, it demonstrates the essence of the root downfall. Furthermore, from the two Bodhicittas, conventional and ultimate, which are the root of all phenomena, the two bodies of a Buddha are accomplished. The cause of the Form Body is precisely that conventional Bodhicitta, like the kundala (essence), and its degeneration is the essence of this downfall. The five components are: not knowing the unchanging bliss through great wisdom; desiring to attain Buddhahood through the fleeting bliss that escapes; (misusing) the substance of secret mantra empowerment; not being a condition for the bliss conferred upon others through wisdom-knowledge empowerment; and not for the purpose of nectar pills, etc. With these five components, it becomes a root downfall. The sixth is: Generally, out of a desire for gain and respect, to disparage other tenets. If one disparages Mahayana sutras, it is a grave offense; towards Hinayana, it is an offense; towards externalists, etc., it is a minor offense. However, if one disparages them with the intention of subduing them, there is no fault, and moreover, merit is gained, as it is taught. Specifically, within the Buddhist tenets, the two, Mantra (Vajrayana) and Perfection of Wisdom (Prajnaparamita), are in a cause-and-effect relationship. From the three turnings of the Dharma Wheel: Firstly, it is taught to realize the selflessness of persons and the non-existence of true reality in apprehended objects (general meanings); secondly, it is taught to realize the emptiness of all phenomena, transcending speech, thought, and expression; thirdly, in the nature of practice, it is taught to realize the clear light mind, through individual self-awareness and explanation. Such a progression, through the sequence of the four classes of Tantra, ultimately teaches the realization of the simultaneous taste of indivisible bliss and emptiness, ཨེ་ཝྃ་ (ए वं, E Vam, union of wisdom and skillful means, non-duality of emptiness and bliss). For the ultimate reality being one, if one regards as inferior and disparages the profound Prajnaparamita that contains the essential meaning of Mantra, it becomes the sixth root downfall. The component is abiding in the definitive meaning of Mantra.
Tibetan
འི་ཤེར་ཕྱིན་དང་སྔགས་མཆོག་དམན་(༨༥ན)དུ་བཟུང་ནས་སྨོད་ཚིག་དངོས་སུ་བརྗོད་པ། དེ་ལེགས་བཤད་དུ་འཛིན་པ། ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་ཁོ་ནར་འཆེལ་བ་དྲང་བའི་ཆེད་སོགས་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཡན་ལག་གསུམ་གྱིས་རྫོགས་པའོ། ། བདུན་པ་ནི། མ་སྨིན་པའི་མི་ལ་གསང་བ་སྦྱིན་པ་སྟེ། དབང་གིས་མ་སྨིན་ཞིང་ཉན་ཐོས་སོགས་ཀྱི་ཐེག་པར་འཆེལ་བ། གསང་བའི་གཏམ་ཐོས་ན་སྐྲག་ཅིང་མ་གུས་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་ཅན་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གསང་བ་བསྒྲགས་ན་བདུན་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡན་ལག་མ་སྨིན་པའི་ཉན་རང་གི་རིགས་གསང་བ་ཐོས་ན་སྐྲག་ཅིང་མི་གུས་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གསང་བ་བསྒྲགས་པ། ཡན་ལག་ཕྱི་མ་གཉིས་འདྲ་སྟེ་དེས་རྫོགས་སོ། ། དཱ་རི་ཀ་པས་བདེ་ཆེན་གྱི་གསང་བ་བསྒྲགས་ན་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། གསང་སྔགས་སྤྱིའི་གསང་བ་བསྒྲགས་ན་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་བར་ཆད་དུ་འགྱུར་བར་བཤད་དོ། ། འདིར་མ་སྨིན་པ་ལ་བཞི་སྟེ། ཆོས་ལ་ཁོང་ཁྲོ་བའི་ལོག་ལྟ་ཅན་རྒྱུས་མ་སྨིན་པ། བདག་ཏུ་ལྟ་བ། འཁོར་བ་ལ་སྐྱོ་བ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མི་བྱེད་པ་གསུམ་རྐྱེན་གྱིས་མ་སྨིན་པ་སྟེ། འདོད་ཆེན་མུ་སྟེགས་ཉན་རང་གི་སྒྲིབ་པ་བཞིའོ། །མ་སྨིན་པ་རིམ་པ་ལྟར་གོང་མ་རྣམས་གསང་དགོས་པར་གསུངས་སོ། ། བརྒྱད་པ་ཕུང་པོ་ཉོན་མོངས་པ་ནི། སྤྱིར་རང་གཞན་གྱི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཐམས་ཅད་ལ་མི་བརྙས་ཏེ་གཟུགས་སྐུ་དྲི་བཅས་ཡིན་པས་སོ། ། བྱེ་བྲག་ཏུ། བུམ་དབང་གིས་ཕུང་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོར་ངོ་སྤྲད་པ་ཉིད་འདོད་ཡོན་གྱིས་མཉེས་པར་མཆོད་པ་ལས་རྟེན་བདེ་བ་འཕེལ། དེས་བརྟེན་པ་ཡེ་ཤེས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་པ་ལ། ཕུང་པོ་ཀུན་འབྱུང་གི་གཙོ་བོར་བཟུང་སྟེ། མཚོན་གྱིས་བཅད་པ་དང༌། མེར་སྲེག་པ་སོགས་ཀྱི་དཀའ་སྤྱད་དང༌། སྨྱུང་གནས་ལ་སོགས་པའི་དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་ལུས་གདུང་བར་བྱེད་ན་རྩ་ལྟུང་དུ་གྱུར་ཏེ། ཡན་ལག་ཕུང་སོགས་དེ་དག་ཏུ་ཤེས་པ་ཤེས་བཞིན་དུ་ལུས་གདུང་(༨༥བ)བར་བྱེད་པ། ཡན་ལག་ཕྱི་མ་གཉིས་སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་སྟེ་བཞིས་རྫོགས་སོ། ། དེ་ལྟ་ན། རྒྱུད་སྡེ་མང་པོར་སྨྱུང་བར་གནས་པར་གསུངས་པ་དེ་དག་ཅི་ཞེ་ན། དེ་ནི་ལུས་གདུང་བར་བྱེད་པའི་ཆེད་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷ་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་གཙང་བྱེད་དམ། ནང་གི་ཁྲུས་ཀྱི་ཡན་ལག་ཡིན་པས་དེ་ལ་ནི་ཉེས་པ་མེད་ཀྱི། སྟེང་དུ་ཕན་ཡོན་ཆེའོ། ། དགུ་པ་ནི། སྤྱི་ལྟར་ན། བ
Chinese
将般若波罗蜜多和殊胜密咒视为低劣（85na），并直接说出诽谤之词。将其视为善说。并非为了接引等，而仅仅执着于波罗蜜多乘，以这三支圆满。 第七，是向未成熟之人泄露密法。依灌顶尚未成熟，且执着于声闻乘等。若向听闻密语便会惊恐且不恭敬之辈宣说大乐密法，则成第七（支）。未成熟的支分是声闻、缘觉之辈，听到密法会惊恐不敬。对他们宣说大乐密法。后两支相同，以此圆满。 达里噶巴说，如果宣说大乐密法，则会成为殊胜成就的障碍。如果宣说总体的密咒密法，则会成为共同成就的障碍。 此处，未成熟者有四种：对佛法生瞋的邪见者，因根性未成熟。执着于我执、厌倦轮回、不为众生利乐的三种，是因缘未成熟。贪欲、外道、声闻、缘觉，这四种障碍。逐次针对未成熟者，所说的是上等（密法）需要保密。 第八，是染污蕴体。总体而言，不应轻视自他的一切蕴、界、处，因为它们是带有烦恼的色身。 具体而言，经宝瓶灌顶，诸蕴等被介绍为佛性，通过以悦意的五欲供养，依处之乐增长。从而，所依止的智慧，彼真实性得以显现。若将蕴体执为苦之主要根源，以刀割、火烧等苦行，以及持斋等苦行而折磨身体，则会成为根本堕罪。明知诸蕴等是如此，却故意折磨身体（85ba）。后两支与前支相似，以此四支圆满。 既然如此，许多续部中所说的斋戒，那是什么呢？那并非是为了折磨身体，而是为了取悦本尊的清净法，或者是内洁净的支分，因此，那并没有过失，并且，功德巨大。 第九，是：总体而言，བ
English
holding the Prajñāpāramitā and supreme mantra as inferior (85na) and directly uttering words of slander. Considering that as a good explanation. Not for the purpose of guiding, etc., but adhering solely to the Pāramitāyāna; thus, it is completed with these three factors. The seventh is giving secrets to unripe individuals. Unripe by empowerment, and adhering to the Śrāvakayāna, etc. If the secret of great bliss is proclaimed to those of a type who, upon hearing secret teachings, will be frightened and disrespectful, it becomes the seventh (transgression). The unripe factor is that those of the Śrāvaka and Pratyekabuddha lineage are of the type who, upon hearing secrets, will be frightened and disrespectful. Proclaiming the secret of great bliss to them. The latter two factors are similar, thus it is completed. Dārikapa said that if the secret of great bliss is proclaimed, it becomes an obstacle to supreme siddhi. And if the general secret of tantra is proclaimed, it is said to become an obstacle to common siddhi. Here, there are four types of unripe individuals: those with wrong views who are angry at the Dharma, unripe in disposition. Seeing a self, weary of samsara, and not working for the benefit of sentient beings – these three are unripe due to circumstances. Great desire, tirthika, śrāvaka, and pratyekabuddha – these are the four obscurations. It is said that for the unripe ones, in sequence, the higher (more profound) ones must be kept secret. The eighth is defiling the aggregates. Generally, one should not despise all aggregates, elements, and sense bases of oneself and others, because they are the form body with defilements. Specifically, by vase empowerment, the aggregates, etc., are introduced as the nature of a Buddha; by offering pleasing sense objects, the support, bliss, increases. By that, the supported wisdom, suchness itself, is actualized. But if one holds the aggregates as the principal source of all suffering (the origin of suffering), through ascetic practices such as cutting with weapons and burning with fire, etc., and through austerities such as fasting, etc., if one afflicts the body, it becomes a root downfall. Knowing that the factors (aggregates, etc.) are such, knowingly afflicting the body (85b). The latter two factors are similar to the former, thus completed with these four. If so, then what about those instances in many tantra sections where it is said to abide in fasting (vows)? That is not for the purpose of afflicting the body, but for purification to please the deity, or it is a factor of inner cleansing. Therefore, there is no fault in that, and moreover, the benefits are great. The ninth is: Generally, b