Tibetan
་ལས་རྒྱུད་ཀྱི་ངེས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འགྲེལ་པས་གསལ་བར་བྱས་པ་བཞིན་དུ་སློབ་མའི་བློ་ལ་འགོད་པར་ནུས་ཤིང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཡན་ལག་ཐུགས་ལ་བཞུགས་པས་སློབ་མའི་རྒྱུད་ལ་བྱིན་རླབས་ཀྱི་ངོ་བོར་རྟོགས་པ་སྤོ་བར་ནུས་པ་སྔགས་ཀྱི་ངེས་པས་ས་དང་པོ་ཐོབ་པ་ནི་བླ་མ་ཙམ་ལས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་ཞེས་བྱའོ། ། ཅ༤ བཞི་པ་དེ་ལས་འཕྲོས་པའི་འཇུག་ལྡོག་བྱ་བའི་ཚུལ་ནི། ལྡོག་པ་སྐྱོན་ཅན་སྤངས་ལ་མཚན་ཉིད་ཀྱང༌། ། ཐམས་ཅད་ཚང་དཀོན་ཡོན་ཏན་མང་བ་བཟུང༌། ། གོང་སྨོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ལས་ལྡོག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའི་སྐྱོན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདུ་འཛི་སྙན་གྲགས་ལ་སོགས་པ་ཆེ་ཡང་དཔྱོད་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་(༧བ)བརྟགས་ལ་སྔོན་བླ་མར་འབྲེལ་ནའང་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་ཅིང༌། མ་འབྲེལ་ན་ཐོག་མ་ནས་མི་བསྟེན་པར་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། ས་སྐྱ་པཎ་ཆེན་གྱིས། སངས་རྒྱས་བསྟན་བཞིན་མི་བྱེད་པའི། ། བླ་མ་ཡིན་ཀྱང་བཏང་སྙོམས་བཞག ། ཅེས་གསུངས་སོ། ། གཞན་ཡང་བསྡུས་རྒྱུད་ལས། ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་ཁྲོ་བས་ཟིལ་མནན་དམ་ཚིག་རྣམས་བྲལ་རྫས་ལ་བརྐམ་ཞིང་ཐོས་པ་དག་ཀྱང་མེད། ། སློབ་མ་རྣམས་ནི་བསླུ་བ་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་མཆོག་གི་བདེ་བའི་གནས་ལས་སེམས་ཉམས་དབང་མ་བསྐུར།། ལོངས་སྤྱོད་དག་ལ་ཀུན་ཆགས་བག་མེད་རྩུབ་མོའི་ཚིག་དང་བཅས་ཤིང་དབང་པོའི་དོན་དུ་འདོད་ལྡན་པ། ། དེ་ཉིད་དམྱལ་བ་བཞིན་དུ་སློབ་མ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་རྒྱུར་ནི་སྤང་བར་བྱ། ། ཞེས་པས་མཚོན་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་མང་དུ་བྱུང་བའི་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་སྤང་ངོ༌། ། ལེགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཚང་བ་དུས་དབང་གིས་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པས་དེ་ལྟར་མ་རྙེད་ཀྱང་སྐྱོན་ཉུང་ཞིང་ཡོན་ཏན་མང་བ་བླ་མར་བཟུང་བར་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་བསྙེན་པ་ལས། རྩོད་ལྡན་དབང་གིས་བླ་མར་སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་འདྲེས། ། རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་སྡིག་དང་བྲལ་བ་ཡོད་མ་ཡིན། ། དེ་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་ལྷག་པ་ཡང་ནི་ལེགས་དཔྱད་ནས། ། བུ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་ལ་བསྟེན་པར་བྱ་བའོ། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ཅ༥ ལྔ་པ་གང་གིས་བསྟེན་པ་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ལའང་གཉིས། ཆ༡ བསྟེན་བྱ། ཆ༢ སྤང་བྱ་ཞར་བྱུང་དང་བཅས་པའོ། ། ཆ༡ དང་པོ་ལ་གསུམ། ཇ༡ སོ་ཐར། ཇ༢ བྱང་སེམས། ཇ༣ སྔགས
Chinese
从（此）续的确定性，菩萨的注释已阐明，能够将其置于弟子的心智中；由于禅定（三摩地）的支分住于心中，能够将证悟以加持的本质转移到弟子的相续中，通过密咒的确定性获得初地，这被称为远胜于一般上师的“具德上师”。 四、由此延伸的取舍行事方式是： 舍弃有过失者，而具足所有功德者难遇，故当依功德多者。 与上述功德相悖者，是外于佛法、不具足（上师）功德的过失者。因此，即便他们名声显赫、声势浩大，有智慧者也应（7b）审视，如果此前已与他们结缘为上师，也应置之不理；如果尚未结缘，则应从一开始就避免依止他们而舍弃。 萨迦班智达（Sakya Pandita）曾说： “虽是上师，若不行佛法， 亦当置之不理。” 如是说。 此外，《集续》（Bsdus rgyud）中说： “具我慢，为嗔恚所压伏，舍弃誓言，贪求财物，且无闻思。 为欺骗弟子而寻求，心离胜乐之境，未曾赐予灌顶。 对财物贪著放逸，言语粗恶，具足欲求感官享乐。 此等人如同地狱，智者弟子为圆满菩提之因，应予舍弃。” 以此为代表，从其他经典中也多有出现此理，应当知晓并舍弃。 具足所有善妙功德的（上师），因时世的缘故极为稀有，即使未能寻得那样的，也应将过失较少、功德较多的（人）视为上师依止。 《究竟近修》（Don dam bznyen pa）中说： “由于争斗劫（浊世）的影响，上师（身上）过失与功德混杂。 并非在一切方面都远离罪过。 因此，（弟子）应善加观察，（依止）功德更胜者。 诸弟子亦应依止彼。” 如是所说。 五、阐述所依止的弟子的特质，亦有两部分：一、应依止者；二、应舍弃者（及伴随者）。 一、第一部分有三：一、别解脱（Sautrāntika）；二、菩萨（Bodhisattva）；三、密咒（Mantra）。
English
Just as the definitive meaning of the tantra has been clarified by the Bodhisattva's commentary, it can be instilled in the minds of disciples; and because the limbs of samadhi reside in his mind, he is able to transfer realization in the form of blessings into the stream of disciples. Through the definiteness of mantra, one attains the first bhumi (stage), and such a person is called a 'Glorious Lama,' who is greatly superior even to an ordinary lama. Chapter 4: The way of engaging and disengaging that extends from this [topic] is: Abandon those who are flawed; as it is rare to find one endowed with all qualities, rely on those with many virtues. Those who contradict the aforementioned qualities are flawed individuals who are external to the Buddha's teachings and lack the qualities [of a lama]. Therefore, even if they have great fame and influence, discerning individuals should (7b) investigate. If they have previously established a connection with such a person as a lama, they should treat them with indifference. If no connection has been established, they should avoid relying on them from the outset and abandon them. Sakya Pandita said: ‘Even if it is a lama, if they do not act in accordance with the Buddha's teachings, one should disregard them.’ Thus he said. Furthermore, in the *Abbreviated Tantra* (Bsdus rgyud) it is stated: ‘Possessed of pride, overwhelmed by anger, abandoning samayas, greedy for possessions, and lacking learning. Seeking to deceive disciples, their minds have fallen from the supreme state of bliss, and they have not bestowed empowerments. Attached to wealth, heedless, with harsh words, and desiring sensual pleasures for the sake of the senses. Such a one is like hell itself; wise disciples, for the cause of perfect enlightenment, should abandon them.’ Through this example, and many others found in other texts, this principle should be understood and abandoned. As it is extremely rare to find one possessing all perfect qualities due to the circumstances of the times, even if such a one cannot be found, one should regard as a lama and rely upon one who has few faults and many virtues. From the *Ultimate Approach* (Don dam bznyen pa) it is said: ‘Due to the influence of the contentious era, faults and virtues are mixed in lamas. There is no one entirely free from wrongdoing in all aspects. Therefore, after thoroughly examining, (disciples) should rely on those with predominant virtues. Thus, disciples should rely upon them.’ As it is said. Chapter 5: Explaining the characteristics of the disciples who rely [on a lama], there are two parts: 1. Those to be relied upon; 2. Those to be abandoned (and their associated aspects). 1. The first part has three subsections: 1. Pratimoksha (individual liberation); 2. Bodhisattva; 3. Mantra (Vajrayana).
Tibetan
་ཀྱི་སྣོད་རུང་ངོ༌། ། ཇ༡ དང་པོ་ནི། སོ་ཐར་སྣོད་ལྡན་སྡོམ་པའི་བར་ཆད་མེད། ། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པའི་སྣོད་དང་ལྡན་པ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བ་སྡོམ་པའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འགལ་རྐྱེན་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་བཞི་དང་བྲལ་བ་ཞིག་དགོས་ཏེ། སྤྱིར་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བའི་རྟེན་ནོ། ། ཁྱད་པར་སུམ་བརྒྱ་པ་ལས། སློབ་དཔོན་ལ་གུས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་དང༌། ། བསམ་གཏན་དང་ནི་འདོན་ལ་རྟག་བརྩོན་དང༌། །(༨ན) གྲིམས་ཤིང་དུལ་ལ་བཟོད་དང་ལྡན་པ་ནི། ། སྡོམ་བརྩོན་གནས་པའི་ཆོས་ལྡན་ཤེས་པར་བྱ། ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། མཁན་པོ་དང་ཁྱད་པར་གནས་དང་ཀློག་པའི་སློབ་དཔོན་ལ་རྟག་ཏུ་གུས་པ། ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་བཞི་སྤངས་པས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་འཛིན་ནུས་པ། སྤོང་བ་བསམ་གཏན་དང་ཀློག་པ་ཁ་ཏོན་ནམ་འདོན་པ་ལ་རྟག་ཏུ་བརྩོན་པ། བློ་ཤིན་ཏུ་གྲིམས་ཤིང་རྒྱུད་དང་ཀུན་སྤྱོད་རང་བཞིན་གྱིས་དུལ་བ། སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྒོ་བ་དང་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་ལ་བཟོད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ལ་བརྩོན་ནུས་ཤིང་མི་ཉམས་པར་གནས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཇ༢ གཉིས་པ་[བྱང་སེམས་]ནི། བྱང་སེམས་སྣོད་གྱུར་དད་བརྩེ་བློ་གྲོས་ལྡན། ། སྤྱད་པ་སྤྱོད་བཟོད་རང་ཞི་དོན་མི་གཉེར། ། བརྩོན་ལྡན་སྟོང་ཉིད་ཐོས་ལ་དགའ་བ་ཡིན། ། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡོམ་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་དད་པ། སེམས་ཅན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་རྟོགས་པའི་བློ་གྲོས་དང་ལྡན་པ། བསྡུ་དངོས་བཞི་དང་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སོགས་པ་སྤྱད་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མི་ཞུམ་པར་སྤྱོད་པར་བཟོད་པ། རང་ཉིད་ཁོ་ན་ཞི་བདེའི་གོ་འཕང་ཙམ་དོན་དུ་མི་གཉེར་ཞིང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བསྒྲལ་བ་ལ་དགའ་བ། བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་ལྡན་ཞིང་ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཐོས་ན་སེམས་ལ་དགའ་བ་སྐྱེ་བ་ནི་རིགས་སད་པའི་རྟགས་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། ཆོས་བཅུ་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ལྡན་གྱི། ། རིགས་ནི་མཚན་མ་དག་ལས་ཤེས། ། དུ་བ་ལས་ནི་མེར་ཤེས་དང༌། ། ཆུ་སྐྱར་ལས་ནི་ཆུ་བཞིན་ནོ། ། ཞེས་སོ། ། གཞན་ཡང་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས། གཟུར་གནས་བློ་ལྡན་དོན་གཉེར་བ། ། ཉན་པོ་སྣོད་ཅེས་བྱ་བར་བཤད། ། ཅེས་རང་གི་ལུགས་ལ་ཆགས་ཤིང་གཞན་ལུགས་ལ་སྡང་བའི་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པས་གཟུ་བོར་གནས
Chinese
的根器。 1. 首先： 具足别解脱戒之根器，无有障碍。 所谓具足别解脱戒的根器，是需要远离接下来要阐述的，与戒律不相顺的、相违的、作为障碍的四种法，这通常是戒律生起的基础。 特别是在《三百颂》中说： 恭敬阿阇黎，具足净戒行， 常勤于禅定，以及于读诵，(8页) 性情坚毅且调柔，具忍辱者， 当知是住戒精进之法器。 也就是说，要对堪布，特别是对住持和授课的阿阇黎常怀恭敬，通过断除产生堕罪的四种原因而能够持守清净的戒律，常勤于断除散乱的禅定和读诵课诵，心智非常坚毅，品性与行为自然调柔，能够忍受阿阇黎的教诲和他人的损害，这样的人当知是具足能够精进于别解脱戒且不退失的法。 2. 其次[菩萨]： 成为菩萨根器者，具足信、悲、智慧， 忍受广大行持，不求自寂， 常精进，乐闻空性。 所谓成为菩萨戒的根器，是需要对大乘经藏和善知识具足信心，对众生怀有悲悯之心，具足通达甚深广大之义的智慧，对布施等四摄法和六度等广大行持不畏惧而能忍受修行，不只求自己获得寂静安乐之果位，而是乐于度化一切众生，具足不间断的精进，听到甚深空性之义心生欢喜，这些都说是种性觉醒的征兆。 《十法经》中说： 具慧菩萨之， 种性由相知。 如从烟知火， 亦如水鸟知水。 此外，《四百颂》中说： 离偏执、具智慧、求真义者， 说名为闻法之根器。 意思是，不偏爱自己宗派、不憎恶他宗，无有偏袒而能公正。
English
the suitable vessel. 1. Firstly: The suitable vessel for Pratimoksha vows, without obstacles. Being endowed with the vessel for Pratimoksha vows means needing to be free from the four opposing, conflicting, and obstructing factors of vows that will be explained, which are generally the basis for the arising of vows. Specifically, in the *Three Hundred Verses*, it states: Respectful to the master, with perfect morality, Constantly diligent in meditation and recitation, (8n) Firm and gentle, and endowed with patience, One should know that this is the one possessing the qualities for diligent perseverance in vows. That is to say, one should always be respectful to the abbot, and especially to the resident and teaching masters; be able to perfectly uphold morality by abandoning the four causes of transgressions; constantly strive in meditation (abandonment of distraction) and recitation (oral transmission); have an extremely firm mind, and a naturally gentle disposition and conduct; and be endowed with patience towards the master's instructions and harm from others. Such a person should be known to possess the qualities to diligently practice Pratimoksha vows without degradation. 2. Secondly [Bodhisattva]: One who becomes a vessel for Bodhisattva vows is endowed with faith, compassion, and wisdom; Patien in practicing extensive deeds, does not seek one's own peace, Is diligent, and delights in hearing about emptiness. To become a vessel for Bodhisattva vows means to have faith in the Mahayana Tripitaka and virtuous friends, to have compassion for sentient beings, to be endowed with wisdom that comprehends profound and vast meanings, to be able to practice extensive deeds such as the four means of gathering disciples and the six perfections without discouragement, not to seek only one's own attainment of peaceful liberation but to delight in liberating all sentient beings, to possess unceasing diligence, and to experience joy in one's mind upon hearing the meaning of profound emptiness. These are said to be the signs of awakened lineage. In the *Dashadharmaka Sutra*, it states: The lineage of wise Bodhisattvas, Is known from their signs. Just as fire is known from smoke, And water is known from water birds. Furthermore, in the *Four Hundred Verses*, it states: Impartial, wise, seeking truth, Is called a vessel for hearing the Dharma. This means being impartial without attachment to one's own system and aversion to others' systems.