Tibetan
ཏ༡ དང་པོ་ནི། སྒྲུབ་ཕྱོགས་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཕར་ཕྱིན་དྲུག ། སྒྲུབ་ཕྱོགས་ནི། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། དེའང་མཉམ་མེད་དྭགས་པོས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་འོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་ཕྱིར་ལུས་དང་ངག་གི་དགེ་བ་བསགས་པ་གང་ཅིའང་རུང་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་མདོ་དང་བསྟན་བཅོས་ལས་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་འདུ་བས་སོ། ། ཏ༢ གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཐ༡ བསྡུས་དོན་རྣམ་པར་གཞག ། ཐ༢ ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། ཐ༡ དང་པོ་ནི། གྲངས་ངེས་གོ་རིམ་མཚན་ཉིད་ངེས་པའི་ཚིག ། རབ་ཏུ་དབྱེ་དང་བསྡུ་བས་རྣམ་པར་གཞག ། ཕར་ཕྱིན་ཐུན་མོང་གི་རང་བཞིན་གྲངས་ངེས་པ་དྲུག་སྟེ། དང་པོ་རྣམ་གྲངས་ངེས་པ་ནི། མངོན་མཐོའི་དོན་དུ་སྦྱིན་ཚུལ་བཟོད་གསུམ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་དོན་དུ་རྗེས་མ་གསུམ་མོ། ། ཡང་ན། གཞན་དོན་སྒྲུབ་ཕྱིར་སྔ་མ་གསུམ་དང་། རང་དོན་སྒྲུབ་ཕྱིར་ཕྱི་མ་གསུམ་མོ། ། གཉིས་པ་གོ་རིམ་ནི། སྦྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་བརྟེན་ནས་བཟོད་པ་སོགས་སྐྱེ་བའི་རིམ་པས་སམ། ཡང་ན་སྦྱིན་པ་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སོགས་ཡོན་ཏན་དམན་པ་སྔོན་དང་མཆོག་ཕྱི་ནས་བསྟན་པའི་རིམ་པའམ། ཡང་ན། རགས་པ་སྔོན་དང་ཕྲ་བ་ཕྱི་ནས་ཏེ་གང་ལྟར་འཇུག་སླ་བ་དག་སྔོན་དུ་བསྟན་ཏོ། །(༦༣ན) གསུམ་པ་མཚན་ཉིད་ནི། ཁྱད་པར་བཞི་ལྡན་ཏེ། སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་པར་བྱེད་པ། གྲོགས་ནི། འཁོར་གསུམ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ། བྱེད་ལས་ནི། གཞན་གྱི་འདོད་དོན་རྫོགས་པར་བྱེད་པ། འབྲས་བུ་ནི། གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་སྨིན་པར་བྱེད་པའོ། ། བཞི་པ་ངེས་ཚིག་ནི། འཇིག་རྟེན་པ་དང་ཉན་རང་གི་དགེ་བ་ཀུན་ལས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། ། ལྔ་པ་རབ་དབྱེ་ནི། སྦྱིན་པའི་སྦྱིན་པ། སྦྱིན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོགས་རེ་རེ་ལའང་དྲུག་དྲུག་སྟེ། སོ་དྲུག་གམ་བརྒྱ་སྟོང་དུའང་དབྱེར་ཡོད་དོ། ། དྲུག་པ་བསྡུ་བ་ནི། ཚོགས་གཉིས་སུ་འདུ་སྟེ། སྦྱིན་ཚུལ་གཉིས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས། ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་། གཞན་གསུམ་གཉིས་ཀར་གཏོགས་པའོ། ། བསླབ་པ་གསུམ་དུའང་འདུ་
Chinese
首先： 实践方面的善法摄法六度。 实践方面，是指摄法善业的戒律。对此，无等达波（Gampopa）曾说：“菩萨在正确受持了菩萨戒之后，为了大菩提而积聚的一切身语善业，总而言之，都是摄法善业的戒律。” 经论中对这些意义有非常广泛的阐述，如果将其归纳起来，都包含在六波罗蜜多之中。 其次，分为两部分：一、略义的安立。二、支分的广说。 第一，是： 数量确定、次第、体相、词义； 通过详细分类和归纳进行安立。 波罗蜜多的共同本性，数量确定为六种： 第一，种类确定：为了增上生（人天福报）的缘故，是布施、持戒、忍辱三种；为了决定胜（解脱涅槃）的缘故，是后三种（精进、禅定、智慧）。 或者，为了成就他利（利益他人）的缘故，是前三种；为了成就自利（自身解脱）的缘故，是后三种。 第二，次第：是依止布施生起持戒，依止持戒生起忍辱等等，按此生起的次第；或者，布施之后持戒更为殊胜等等，以功德低劣者在前，殊胜者在后宣说的次第；或者，粗者在前，细者在后，总之是易于修习者在前宣说。(63b) 第三，体相：具足四种差别： 损害吝啬等自身不顺之方面； 助伴：是具足三轮（施者、受者、施物）不执著的智慧； 作用：是圆满他人的愿求； 果报：是使所化众生的心续在三乘（声闻乘、缘觉乘、菩萨乘）上成熟。 第四，词义（语源）：是超越世间者和声闻、缘觉的善业，以其殊胜地趣向彼岸，故称波罗蜜多。 第五，详细 第六，归纳：归纳为两种资粮：布施和持戒二者属于福德资粮；般若（智慧）属于智慧资粮；其余三种（忍辱、精进、禅定）则两者皆属。 也可以归纳为三学（戒、定、慧）。
English
First: Regarding the six perfections of virtuous Dharma-gathering practices. Practices refer to the precepts of virtuous Dharma-gathering. In this regard, the incomparable Dagpo (Gampopa) said: “After a Bodhisattva has properly received the Bodhisattva vows, all virtuous actions of body and speech accumulated for the sake of great enlightenment, in short, are the precepts of virtuous Dharma-gathering.” The meaning of what is extensively taught in the sutras and treatises, when summarized, is all included within the six perfections. Secondly, there are two parts: 1. The establishment of the concise meaning. 2. The extensive explanation of the branches. First, there are: Determined number, sequence, definition, and etymology; Established through extensive classification and summation. The common nature of the perfections, definitively numbered as six: First, the determined enumeration: For the sake of higher rebirth (abhyudaya), these are generosity, discipline, and patience, the first three; and for the sake of definitive good (niḥśreyasa), these are the latter three (diligence, meditative concentration, and wisdom). Alternatively, for the sake of accomplishing others' welfare, these are the former three; for the sake of accomplishing one's own welfare, these are the latter three. Secondly, the sequence: This is the order in which discipline arises based on generosity, and patience arises based on discipline, and so forth; or, it is the order in which lesser qualities are presented first, and superior qualities, such as discipline being supreme after generosity, are presented later; or, the coarser ones are presented first, and the finer ones later, in any case, those that are easier to engage with are presented first. (63b) Thirdly, the definition (characteristic): It possesses four distinctions: Eliminating its own conflicting factors such as stinginess; Its companion (support): It is endowed with the wisdom that does not apprehend the three spheres (giver, receiver, gift); Its function: It fulfills the wishes of others; Its result: It causes the mental continuum of sentient beings to mature on the three vehicles (Śrāvakayāna, Pratyekabuddhayāna, Bodhisattvayāna). Fourthly, the etymology: It is called “Pāramitā” (perfection) because it supremely goes to the other shore, surpassing all worldly virtues and the virtues of the Hearers and Solitary Realizers. Fifthly, the extensive classification: Each individual perfection, such as generosity within generosity, discipline within generosity, and so on, also has six subdivisions, resulting in thirty-six types in total, and can even be classified into hundreds or thousands. Sixthly, the summation: It is summarized into two accumulations: generosity and discipline both belong to the accumulation of merit; prajñā (wisdom) belongs to the accumulation of wisdom; and the remaining three (patience, diligence, meditative concentration) belong to both. It can also be summarized into the three trainings (ethics, meditation, wisdom).
Tibetan
སྟེ། ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི་དང་པོ་གསུམ། སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ལྔ་པ། ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དྲུག་པ་སྟེ། བརྩོན་འགྲུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲོགས་སོ། ། ཐ༢ གཉིས་པ་[ཡན་ལག་རྒྱས་པར་བཤད་པ་]ནི། སྦྱིན་པ་ཟང་ཟིང་ཆོས་དང་མི་འཇིགས་པ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་སྡོམ་དང་ཆོས་སྡུད་དོན་བྱེད་གསུམ། ། བཟོད་པ་གནོད་དང་དཀའ་བ་སྟོང་ཉིད་ལ། ། བརྩོན་འགྲུས་གོ་ཆ་སྦྱོར་དང་ཆོག་མི་ཤེས། ། བསམ་གཏན་བདེར་གནས་སྒྲུབ་དང་དོན་ལ་དམིགས། ། ཤེས་རབ་འཇིག་རྟེན་འཇིག་རྟེན་འདས་དམན་མཆོག ། ཡང་ན་ཐོས་བསམ་སྒོམ་ལས་བྱུང་རྣམས་བསྒྲུབ། ། འདི་རྣམས་རེ་རེ་ལའང་། མཚན་ཉིད། སྒྲ་དོན། དབྱེ་བ། དགོས་པ་བཞིར་འཆད་དུ་ཡོད་པ་ནི་འདིར་མ་སྤྲོས་པས། འོག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་ལ། ངོ་བོ་ཙམ་སྨོས་ན། སྦྱིན་པ་ལ་གསུམ་སྟེ། བསམ་པ། དངོས་པོ། ཞིང་དང་། ཐབས་མ་དག་པ་བཞི་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་བདོག་པའི་དངོས་པོ་མཐའ་དག་གཏོང་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་གཏོང་བ་དང༌། གཏོང་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ། བློའི་ནུས་པ་དང་མཐུན་པར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཆོས་བཤད་པ་ཆོས་ཀྱི་(༦༣བ)སྦྱིན་པ། རྒྱལ་པོ་སྟག་སེང་མེ་ཆུ་ནད་མཚོན་སོགས་གནས་སྐབས་མཐར་ཐུག་གི་འཇིགས་པ་ལས་སྐྱོབ་པ་ནི་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པའོ། ། ཡང་ན། ཡང་ཡང་སྦྱིན་པ། ཕྱོགས་རིས་མེད་པ། བསམ་པ་རྫོགས་པར་སྦྱིན་པ་གསུམ་དུའང་བཤད་དོ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གསུམ། ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པ། དགེ་བ་ཆོས་སྡུད། སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་གསུམ་བཤད་ཟིན་དང་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་རོ། ། བཟོད་པ་ལ་གསུམ། བདག་དང་བདག་གི་ཕྱོགས་སུ་གནོད་པ་ལ། སྤྱོད་འཇུག་ལྟར་ཐབས་དགུ་དང་། བྱང་ས་ལྟར་འདུ་ཤེས་ལྔ་སོགས་བསྒོམས་ནས་ཇི་མི་སྙམ་པ་གནོད་པ་ལ་བཟོད་པ། ཆོས་ཀྱི་ཕྱིར་དུ་ངལ་དུབ་བཀྲེས་སྐོམ་སོགས་དཀའ་བ་སྤྱད་ནུས་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་ལེན་གྱི་བཟོད་པ། སྟོང་པ་ཉིད་སོགས་ཟབ་མོའི་གནས་ལ་ཞུམ་པ་དང་སྐྲག་པ་སྤངས་པ་ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་ཀྱི་བཟོད་པའོ། ། བརྩོན་འགྲུས་ལ་གསུམ། བྱང་ཆུབ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་བརྩོན་པ་མི་འདོར་བའི་བློས་ཐུན་ཁོངས་རེ་རེར་ཡང་དགེ་བ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་གོ་ཆའི་བརྩོན་འགྲུས། ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ། དགེ་བ་སྒྲུབ་པ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་གནས་གསུམ་ལ་བཏང་སྙོམས་མེད་པ་སྦྱོར་བའི་བརྩོན་འགྲུས། དེའི་བར་པ་ལ་གནས་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་བྱེད་པའི་བརྩོན་འགྲུས། གུས་པའི་བརྩོན་འགྲུས། ཉོན་མོང
Chinese
于是，增上戒学有三种，增上心学是第五种，增上慧学是第六种，它们是所有精进的助伴。 \t\t\t第二，[广说支分]： \t\t\t布施财物、法施以及无畏施。 \t\t\t戒律摄律仪、摄善法、饶益有情三。 \t\t\t忍辱忍受损害、安受众苦、安忍于空性。 \t\t\t精进披甲、加行、不知足。 \t\t\t禅定安住乐、成办、缘于义。 \t\t\t智慧世间、出世间、劣与胜。 \t\t\t又或修习闻思修所生。 \t\t\t这些每一个，都有其特征、词义、分类、目的四种方式可以阐述，但此处未详述，需在下文中了解。 \t\t\t若仅略述其本质，布施有三种：意乐、所施物、福田，以及通过舍弃四种不清净方便，布施所有拥有的财物、极度布施、大布施，即财物布施。根据心力宣说大乘小乘之法，是为法布施。从国王、盗贼、狮子、火、水、疾病、刀兵等暂时和究竟的怖畏中救护，是为无畏布施。 \t\t\t又或，也说为反复布施、无偏布施、圆满意乐布施三种。 \t\t\t戒律有三种：摄律仪戒、摄善法戒、饶益有情戒，如同已说和将要阐述的。 \t\t\t忍辱有三种：对自身和自己的眷属遭受损害，如《入行论》所说通过修习九种方便，以及如《菩萨地》所说修习五种想等，不以为意地忍受损害，是为安忍怨害。为了佛法，能忍受疲劳、饥渴等苦行，是为安受众苦忍。对空性等深奥之义，舍弃怯懦和恐惧，是为谛察法忍。 \t\t\t精进有三种：直至获得菩提，以不舍弃精进之决心，在每一座修行中精进于善法，是为披甲精进。不放逸地努力于断除烦恼、修集善法、饶益有情这三处，是为加行精进。在此中间，恒常致力于此，是为无间精进。恭敬的精进。烦恼...
English
Therefore, there are three trainings of higher discipline, the fifth is the training of higher mind, and the sixth is the training of higher wisdom; these are the companions of all diligence. \t\t\tSecond, [elaboration of the branches]: \t\t\tGenerosity of material things, dharma, and fearlessness. \t\t\tDiscipline of restraint, gathering virtuous dharmas, and acting for the benefit of beings, these three. \t\t\tPatience regarding harm, difficulty, and emptiness. \t\t\tDiligence of armor, application, and insatiability. \t\t\tMeditation of abiding in bliss, accomplishment, and focusing on meaning. \t\t\tWisdom of worldly, transcendent, inferior, and supreme. \t\t\tOr cultivate those arising from hearing, contemplating, and meditating. \t\t\tEach of these has its characteristics, meaning of the term, divisions, and purposes, which can be explained in four ways, but since they are not elaborated here, they should be understood below. \t\t\tIf only briefly speaking of their essence, generosity has three: intention, substance, and field; and by abandoning the four impure means, giving away all possessions, extreme giving, and great giving, which is the generosity of material things. Explaining the Dharma of Mahayana and Hinayana in accordance with one's mental capacity is the generosity of Dharma. Protecting from temporary and ultimate fears such as kings, tigers, lions, fire, water, disease, weapons, etc., is the generosity of fearlessness. \t\t\tAlternatively, it is also explained as giving repeatedly, giving without partiality, and giving with perfect intention, these three. \t\t\tDiscipline has three: restraint from misconduct, gathering virtuous dharmas, and acting for the benefit of sentient beings, as already explained and to be explained. \t\t\tPatience has three: patience towards harm to oneself and one's party, by meditating on the nine means according to the Bodhicaryavatara and the five perceptions according to the Bodhisattvabhumi, bearing harm without caring, this is patience with injury. For the sake of Dharma, being able to endure hardships like fatigue, hunger, thirst, etc., this is patience in enduring suffering. For profound meanings like emptiness, abandoning timidity and fear, this is patience in understanding Dharma. \t\t\tDiligence has three: until the attainment of enlightenment, with the mind of not abandoning diligence, applying diligence to virtue in each session, this is armor-like diligence. Not being heedless in striving in the three areas of abandoning afflictions, accomplishing virtues, and benefiting sentient beings, this is applicative diligence. In between that, constantly working on that, this is continuous diligence. Respectful diligence. Afflictions...