Tibetan
མས་སོ། ། དངོས་གཞི་ནི། ཁས་བླངས་ལན་གསུམ་གྱིས་སྡོམ་པ་བཟུང༌། རྗེས་ནི། ཆོག་མཁྱེན་པར་གསོལ་བ། ཕན་ཡོན་བསྟན་པ། གསང་བར་གདམས་པ། བསླབ་བྱ་བསྟན་པ། གཏང་རག་འབུལ་བ་རྣམས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། སྨོན་འཇུག་གི་རྒྱུ་དང༌། ངོ་བོ་དང༌། དབྱེ་བ་དང༌། ཕན་ཡོན་རྣམས་ཤེས་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་རྒྱས་པར་སྦྱིན་ནོ། ། སྡོམ་པ་སྐྱེ་བའི་དུས་མཚམས་ནི་ལུགས་གཉིས་ཀར་བརྗོད་པ་གསུམ་གྱི་མཐའ་ལ་སྐྱེའོ། ། ཉ༢ གཉིས་པ་ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་སྲུང་བའི་བསླབ་བྱ་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ཏ༡ མདོར་བསྟན། ཏ༢ རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། ཏ༡ དང་པོ་ནི། བསྲུང་བྱ་རྩ་བཞི་ཡན་ལག་ཞེ་དྲུག་སྟེ། ། སྨོན་འཇུག་སྡོམ་པ་ཐོབ་པའི་གང་ཟག་གིས་བསྲུང་བྱ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི། ཡན་ལག་གི་ཉེས་བྱས་ཞེ་དྲུག་སྤང་བར་བྱ་སྟེ། ཞེས་སོ། ། ཏ༢ གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཐ༡ རྩ་བ། ཐ༢ ཡན་ལག་གོ། ། ཐ༡ དང་པོ་ནི། རྙེད་བཀུར་ཆགས་པས་བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད། ། བཀྲེན་ལ་སེར་སྣས་ཆོས་དང་ནོར་མི་སྟེར། །(༥༨ན) བཤགས་ཀྱང་མི་ཉན་ཁྲོས་པས་གཞན་ལ་འཚོགས། ། ཐེག་ཆེན་སྤོང་ཞིང་དམ་ཆོས་འདྲར་སྣང་སྟོན། ། ཀུན་དཀྲིས་དབང་གིས་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་འགྱུར། ། ཞེས་བྱང་སའི་དོན་བསྡུས་སྡོམ་པ་ཉི་ཤུ་པར་གསུངས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཕམ་པ་དང་འདྲ་བའི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཞི་སྟེ། དང་པོ་རྙེད་བཀུར་ལ་ཆགས་པའི་དབང་གིས་བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་སྨོད་པ། གཉིས་པ་ལོངས་སྤྱོད་ཡོད་བཞིན་དུ་བཀྲེན་པ་སྟེ། དབུལ་ཕོངས་སྙིང་རྗེ་བའི་གནས་ལ་སེར་སྣའི་དབང་གིས་ཆོས་འདོད་པ་ལ་ཆོས་མི་སྟེར་ཞིང་ནོར་འདོད་པ་ལ་ཟང་ཟིང་མི་སྟེར་བ། གསུམ་པ་གཞན་གྱིས་བཤགས་སྦྱངས་བྱས་པས་ཀྱང་མི་ཉན་པར་ཁྲོ་བས་ལག་པ་དང་དབྱུག་པ་སོགས་ཀྱིས་རྡེག་པ། བཞི་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་ཤིང་སྤོང་བ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པ་ལ་དགའ་ཞིང་ཆོས་དེ་སྟོན་པའོ། ། དེ་བཞིའང་སྡོམ་པ་དང་ལྡན། ཤེས་པ་རྣལ་དུ་གནས། ཀུན་དཀྲིས་ཆེན་པོས་བསླངས་པ་སྟེ། ཡན་ལག་གསུམ་ཚང་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཕམ་པ་དང་འདྲ་ལ། ཀུན་དཀྲིས་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུས་བྱས་པ་ནི་ལྷག་མ་དང་ལྟུང་བྱེད་བཞིན་ནོ། ། དེ་ལ་ཀུན་དཀྲིས་ཆེ་ཆུང་དབང་གིས་ལྟུང་བ་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་དུ་འགྱུར་བའི་ཀུན་དཀྲིས་དེའང་། རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་སྤྱོད་པ་དང༌། ངོ་ཚ་དང་ཁྲེལ་
Chinese
结束。 \t\t\t正行是：以三番承诺受持誓戒。 \t\t\t结行是：劝请（上师）知悉，宣说功德，秘密教诫，宣说学处，以及供养酬谢。 \t\t\t第三部分是：应知愿行（菩提心）之因、自性、分类及功德。以此方式广为阐述。 \t\t\t誓戒生起的时机，就二种宗派而言，皆于三番宣说之末生起。 \t\t\t2. 第二部分是宣说如何不失坏已得之誓戒的学处，分为两点：1. 略说。2. 广说。 \t\t\t1. 第一点是： \t\t\t应守护四根本（罪）和四十六支（罪）。 \t\t\t获得愿行（菩提心）誓戒之人，应断除应守护的四根本堕罪，以及四十六支分恶作，如是宣说。 \t\t\t2. 第二点分为两部分：1. 根本（罪）。2. 支分（罪）。 \t\t\t1. 第一部分是： \t\t\t贪著利敬而自赞毁他， \t\t\t吝啬悭贪于贫困者不予法与财。(58na) \t\t\t虽经忏悔亦不听从，嗔怒殴打他人， \t\t\t舍弃大乘，示现非正法似正法。 \t\t\t随烦恼之强弱，转为上中下三品。 \t\t\t这是《菩萨二十颂》中所说的，与声闻之他胜处（四根本堕罪）相似的四根本堕罪：第一，因贪著利敬而自赞毁他。 \t\t\t第二，虽有资财却吝啬，即对处于贫困可怜境地之人，因悭贪而对求法者不予法，对求财者不予财物。 \t\t\t第三，他人虽已忏悔却不听从，反而嗔怒以手或棍棒等殴打。 \t\t\t第四，诽谤并舍弃菩萨藏大乘，以及喜好和宣说非正法却伪装成正法的。 \t\t\t这四种（堕罪），如果具备誓戒、正知现前、由强大的烦恼所引生，即三支具足，则与声闻之他胜处（根本堕罪）相似。 \t\t\t若由中等或微小烦恼所作，则如同他胜处之残余（罪）和堕罪。 \t\t\t此外，烦恼之大小导致堕罪转为上、中、下三品，其烦恼亦是：持续不断地行持，以及无惭无愧
English
Ended. \t\t\tThe main part is: receiving the vows by affirming three times. \t\t\tThe concluding part is: supplicating the master to know, expounding the benefits, giving secret advice, expounding the trainings, and offering gratitude. \t\t\tThe third part is: the causes, nature, divisions, and benefits of the aspiration and application (bodhicitta) should be known. It is extensively explained in this manner. \t\t\tThe moment the vows arise, according to both traditions, occurs at the end of the three recitations. \t\t\t2. The second part explains the trainings for maintaining the received vows without degeneration, consisting of two points: 1. A brief explanation. 2. An extensive explanation. \t\t\t1. The first point is: \t\t\tThe four root (downfalls) and forty-six branch (downfalls) to be guarded. \t\t\tA person who has received the vows of aspiration and application (bodhicitta) should abandon the four root downfalls to be guarded and the forty-six branch wrongdoings, thus it is stated. \t\t\t2. The second part has two divisions: 1. Root (downfalls). 2. Branch (downfalls). \t\t\t1. The first part is: \t\t\tPraising oneself and disparaging others out of attachment to gain and respect, \t\t\tBeing miserly and stingy, not giving Dharma or wealth to the needy. (58na) \t\t\tEven when confessed, not listening and angrily attacking others, \t\t\tAbandoning the Mahayana and teaching what appears to be the sacred Dharma but is not. \t\t\tAccording to the power of defilements, they become threefold: excellent, middling, and inferior. \t\t\tThese are the four root downfalls, similar to the Pratimoksha defeats (Parajikas) of the Hearers, as stated in the "Bodhisattva Twenty Vows Summary": First, praising oneself and disparaging others due to attachment to gain and respect. \t\t\tSecond, being miserly despite having possessions; that is, due to stinginess, not giving Dharma to those who seek Dharma, and not giving material wealth to those who seek wealth, to those in pitiful poverty. \t\t\tThird, not listening to others even after they have confessed and purified, but instead angrily striking them with hands or sticks, etc. \t\t\tFourth, slandering and abandoning the Mahayana Tripitaka of the Bodhisattvas, and delighting in and teaching what is not the sacred Dharma but is presented as if it were the Dharma. \t\t\tThese four (downfalls), when endowed with vows, clear awareness present, and incited by strong defilements, meaning having all three branches complete, are similar to the Pratimoksha defeats of the Hearers. \t\t\tIf committed by middling or minor defilements, they are like the remaining (offenses) and minor transgressions of the Pratimoksha. \t\t\tFurthermore, the defilements, which cause the downfalls to become excellent, middling, or inferior depending on their strength, are also: continuously engaging in the action, and without shame or embarrassment
Tibetan
མེད་པ་དང༌། ལས་དེས་མགུ་ཞིང་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་བ་རྣམས་ནི་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། ཡན་ལག་མང་ཉུང་གིས་འབྲིང་དང་ཐ་མར་འགྱུར་བ་དང༌། ངོ་ཚ་སྐྱེ་བའི་དུས་སྔ་ཕྱི་དང༌། སྐྱེས་པའི་ཡུན་རིང་མྱུར་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་ཡོད་དོ། ། ཐ༢ གཉིས་པ་ཡན་ལག་གི་ཉེས་བྱས་ཞེ་དྲུག་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ད༡ དགེ་བ་ཆོས་སྡུད་དང་འགལ་བ་སོ་བཞི། ད༢ སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དང་འགལ་བ་བཅུ་གཉིས་སོ། ། ད༡ དང་པོ་ལའང༌། ན༡ སྦྱིན་པ་དང་འགལ་བ་བདུན། ན༢ ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བ་དགུ། ན༣ བཟོད་པ་དང་འགལ་བ་བཞི། ན༤ བརྩོན་(༥༨བ)འགྲུས་དང་འགལ་བ་གསུམ། ན༥ བསམ་གཏན་དང་འགལ་བ་གསུམ། ན༦ ཤེས་རབ་དང་འགལ་བ་བརྒྱད་དོ། ། ན༡ དང་པོ་ནི། མི་མཆོད་རྗེས་འཇུག་མ་གུས་ལན་མི་འདེབས། ། མི་འགྲོ་བྱིན་སྤོང་འཆད་མིན་སྦྱིན་འགལ་བདུན། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་མི་མཆོད་པ་དང༌། འདོད་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་གཉིས་ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་དང་འགལ། བསླབ་པ་རྒན་པ་ལ་མ་གུས་པ་དང༌། དྲིས་པ་ལ་ལན་མི་འདེབས་པ་གཉིས་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་དང་འགལ། མགྲོན་བོས་སར་མི་འགྲོ་བ་དང༌། གཞན་གྱིས་བྱིན་པ་ཁྲོས་ནས་སྤོང་སྟེ་མི་ལེན་པ་གཉིས་ནི་གཞན་གྱི་སྦྱིན་པའི་རྐྱེན་མི་བྱེད་པའོ། །ཆོས་འདོད་པ་ལ་འཆད་པ་མིན་པ་ནི་ཆོས་སྦྱིན་དང་འགལ་བ་སྟེ། སྦྱིན་པ་དང་འགལ་བ་བདུན་ནོ། ། ན༢ གཉིས་པ་[ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བ་དགུ་]ནི། ཡལ་འདོར་མི་སློབ་ཆུང་དང་གནང་མི་སྤྱོད། ། ལོག་འཚོ་འཕྱར་དགོད་འཁོར་སེམས་གྲགས་ངན་དང༌། ། ཉོན་མོངས་མི་འཆོས་ཚུལ་ཁྲིམས་འགལ་བ་དགུ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ཡལ་བར་འདོར་བ། ཕ་རོལ་པོ་དད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་མི་སློབ་པ། སེམས་ཅན་དོན་ལ་བརྩོན་པ་ཆུང་བ། སྙིང་རྗེ་དང་བཅས་ལ་དགོས་པ་ཡོད་ན་མི་དགེ་བ་གནང་ཡང་མི་སྤྱོད་པ་བཞི་གཞན་དོན་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་དང་འགལ་བ། ལོག་འཚོ་ལྔ་དང་དུ་ལེན་པ། འཕྱར་གཡེང་རྒོད་བག་གིས་རྩེ་བ། ཞེན་སྲེད་དབང་གིས་འཁོར་བ་གཅིག་པུས་བགྲོད་པར་སེམས་པ་གསུམ་རང་དོན་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་དང་འགལ་བ། གྲགས་པ་ངན་པ་ལ་མི་འཛེམ་པ། ཉོན་མོངས་པ་མི་འཆོས་པ་གཉིས་ནི་གཉིས་ཀ་ཆ་མཉམ་དང་འགལ་བ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་འགལ་བ་དགུའོ། ། ན༣ གསུམ་པ་[བཟོད་པ་དང་འགལ་བ་བཞི་]ནི། ཆོས་བཞི་མི་སྒྲུབ་ཁྲོ་འདོར་བཤགས་མི་ཉན། ། ཁྲོས་པའི་རྗེས་འཇུག་བཟོད་དང་འགལ་བ་བཞི། ། གཤེ་བའི་ལན་དུ་སླར་མི་གཤེ། ཁྲོས་པའི་ལན་དུ་སླ
Chinese
无有。从事该业者欣喜，并视之为功德者，则为大者；通过支分多寡而成为中者或下者；亦有生起羞耻之心的时间早晚，以及生起之久暂等差别。 第二，宣说四十六种支分恶行，分为两类：一、与摄集善法相违的三十四种；二、与饶益有情相违的十二种。 第一类中：一、与布施相违的七种；二、与持戒相违的九种；三、与安忍相违的四种；四、与精进（58b）相违的三种；五、与静虑相违的三种；六、与般若相违的八种。 第一： 不供养、随行、不恭敬、不回应； 不去、舍施、不宣说，此为七种与布施相违。 不供养三宝，以及随顺贪欲之心，这二者与财物布施相违。对年长戒学之人不恭敬，以及被提问时不作回答，这二者与无畏布施相违。受邀之地不去，以及他人所施，因嗔怒而舍弃不接受，这二者是不作为他人的布施因缘。对求法者不宣讲，这与法布施相违。这就是七种与布施相违。 第二，[与持戒相违的九种]： 懈怠、不学习、轻视、不依教奉行； 邪命、戏谑、轮回心、恶名； 不调伏烦恼，此为九种与持戒相违。 舍弃破戒；为令他方生信而不学习所应知；饶益有情之精进微小；虽有悲心，若有需要，即便允许不善行，却不依教奉行，此四者与以他利为主要相违。接受五种邪命；以嬉戏放逸之心玩乐；因执著贪爱之力，认为仅凭轮回即可解脱，此三者与以自利为主要相违。不畏惧恶名；不调伏烦恼，此二者与二者平等（自他兼利）相违。这就是九种与持戒相违。 第三，[与安忍相违的四种]： 不修习四法、舍弃嗔怒、不听忏悔； 随顺嗔怒，此为四种与安忍相违。 不以辱骂回应辱骂；不以嗔怒回应
English
non-existent. Those who delight in such actions and regard them as virtues are great. Depending on the multitude or scarcity of its branches, it becomes middling or inferior. There are also differences such as the timing of feeling shame, whether early or late, and the duration of its arising, whether long or short. Second, explaining the forty-six accessory transgressions, there are two parts: 1. Thirty-four that contravene the gathering of virtuous dharmas. 2. Twelve that contravene the benefit of sentient beings. In the first part, there are: 1. Seven transgressions against generosity. 2. Nine transgressions against discipline. 3. Four transgressions against patience. 4. Three transgressions against diligence (58b). 5. Three transgressions against meditative concentration. 6. Eight transgressions against wisdom. First: Not making offerings, following, not being respectful, not replying; Not going, abandoning gifts, not expounding – these are the seven transgressions against generosity. Not making offerings to the Three Jewels, and following the mind of desire – these two contravene the giving of material things. Not being respectful towards elders in training, and not replying when asked questions – these two contravene the giving of fearlessness. Not going to places where one is invited, and rejecting and not accepting what others have given out of anger – these two do not create the conditions for others' generosity. Not expounding to those who desire Dharma contravenes the giving of Dharma. These are the seven transgressions against generosity. Second, [nine transgressions against discipline]: Neglecting, not studying, being minor, not practicing permissions; Wrong livelihood, joking, cyclic existence mind, bad reputation; Not taming afflictions – these are the nine transgressions against discipline. Neglecting corrupted discipline; not studying what should be known for the sake of others' faith; having little diligence in benefiting sentient beings; having compassion, yet when there is a need, even if unwholesome actions are permitted, not practicing them – these four contravene the primary focus on the benefit of others. Engaging in the five wrong livelihoods; playing with frivolity and heedlessness; thinking that cyclic existence alone can lead to liberation due to the power of attachment and craving – these three contravene the primary focus on self-benefit. Not fearing a bad reputation; not taming afflictions – these two contravene the equality of both (self and other benefit). These are the nine transgressions against discipline. Third, [four transgressions against patience]: Not practicing the four dharmas, abandoning anger, not listening to confession; Following anger – these are the four transgressions against patience. Not returning insult for insult; not returning anger for