Tibetan
་མཆོག་དམན་ཆེ་བར་མཛད་ལ། རྗེ་ཟླ་འོད་བཞོན་ནུས་དབུ་སེམས་ཀྱི་མིང་མ་བཏགས། སློབ་དཔོན་ཨ་བྷ་ཡས་དེ་གཉིས་ཁྱད་པར་མེད་པར་བཞེད་ལ། ཀུན་མཁྱེན་པད་དཀར་ཞབས་སོགས་ཀྱིས་དེ་མཚུངས་སུ་(༥༣བ)སྒྲུབ་ཅིང་། སྔ་མ་ལ་ལུང་རིགས་ཀྱིས་འགོག་པར་མཛད། དཔལ་ལྡན་གཙུག་ལག་ཕྲེང་བ་སོགས་ཀྱང་རྗེ་སྒམ་པོ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་ངོ༌། ། ཡང་གྲུབ་ཆེན་བི་རཱུ་པ་དང་ནཱ་རོ་པའི་གདམས་ངག་རྗེ་བཙུན་ས་སྐྱ་པ་ཆེན་པོ་ལ་བཀའ་བབས་པ་དབང་གི་སྔོན་འགྲོའི་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་དབུ་མ་དང་ཆ་མཐུན་པ་ཟུར་དུ་བཞུགས་ཀྱང་ཤིང་རྟའི་རིང་སྲོལ་ལོགས་སུ་མི་བགྲང་ངོ༌། ། ཆ༢ གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས། ཇ༡ ཟབ་མོ་ལྟ་བརྒྱུད་པའི་ལུགས། ཇ༢ རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་བརྒྱུད་པའི་ལུགས་སོ། ། ཇ༡ དང་པོ་ལ་ལྔ། ཉ༡ མ་ཐོབ་པ་འཐོབ་བྱེད། ཉ༢ ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་སྲུང་ཚུལ། ཉ༣ སྡོམ་པ་གཏོང་བའི་ཚུལ། ཉ༤ ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས། ཉ༥ འཇུག་པ་འཕྲོས་སུ་སྨོས་པའོ། ། ཉ༡ དང་པོ་ནི། ཟབ་མོ་ལྟ་བརྒྱུད་ལུགས་ལ་བརྡ་འཕྲོད་པའི། ། འགྲོ་བ་གང་རུང་རྟེན་ནམ་བླ་མ་ལས། ། བསགས་སྦྱོང་སྔོན་འགྲོས་སྨོན་འཇུག་ཆབ་གཅིག་ལེན། ། ཟབ་མོ་ལྟ་བརྒྱུད་པའི་ལུགས་ལ། གང་གིས་ལེན་པའི་རྟེན་ནི། བརྡ་འཕྲོད་ཅིང་དོན་གོ་ལ་ལེན་འདོད་ཡོད་པའི་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལ་བྱང་སྡོམ་སྐྱེ་བར་བཞེད་དེ། སྡོང་པོ་བཀོད་པའི་མདོར་འཇམ་དཔལ་གྱིས་རྒྱ་མཚོའི་ཀླུ་སྟོང་ཕྲག་གསུམ་སེམས་བསྐྱེད་ལ་བཀོད་པར་གསུངས་པ་དང༌། བསྐལ་བཟང་ལས། རྒྱལ་བ་ཕན་བཞེད་གྲོང་དཔོན་གྱུར་པའི་ཚེ། ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསོད་ནམས་འོད་དེ་ལ། ། ཉིན་གཅིག་སྲོག་གཅོད་སྡོམ་པ་བླངས་ནས་ཀྱང༌། ། དང་པོར་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དོ། ། ཞེས་དང༌། གཙུག་ན་རིན་ཆེན་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོར། ལྷ་དང་མིའི་སྲོག་ཆགས་ཉི་ཁྲིས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་གསུངས་པ་སོགས་པ་ལས་ཤེས་སོ། ། མཉམ་མེད་དྭགས་པོའི་བཞེད་པས། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཡོད་ཅིང་སད་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ནི་སྨོན་སེམས་སྐྱེ་བའི་རྟེན་དང༌། དེའི་སྟེང་དུ་བསྙེན་གནས་ཙམ་མ་གཏོགས་པའི་སོ་ཐར་རིས་བདུན་གང་རུང་དང་ལྡན་(༥༤ན)ཅིང་སྨོན་པའི་སེམས་སྐྱེད་པ་ནི་འཇུག་སྡོམ་གྱི་རྟེན་དུ་དགོས་སོ། ། བླང་བའི་ཡུལ་ནི། རྟེན་བླ་མ་ལས་བླངས་ཏེ། བླ་མའི་མཚན་ཉིད་གོང་སྨོས་བསླབ་སྤྱོད་ལས་བཤ
Chinese
（对）尊卑（的区分）极为重视。 \t\t\t尊者月光童子（Chandrakirti）并未将“心”立为“主宰”或“根本”（即未承认有实存的“心”）。 \t\t\t导师无畏（Abhaya）则认为两者（即中观和唯识）无差别。 \t\t\t遍知白莲足（Kunkhyen Pema Karpo Zhabs）等也以同样的方式（第53页下）加以确立，并以教证（经论）和理证（逻辑）驳斥了前者的观点。 \t\t\t具德宝鬘（Palden Tsuglag Trengwa）等也追随尊者噶玛巴（Gampopa）。 \t\t\t此外，大成就者毗卢巴（Virupa）和那洛巴（Naropa）的口诀，传予了至尊萨迦巴（Sakya Pandita）大士，其中有与中观（Madhyamaka）思想相符的灌顶前行发菩提心仪轨，虽然其单独存在，但并未被算作是独立的“乘”或“车轨”传承。 \t\t\t第二章：第二，关于详细划分，分为两部分： \t\t\t1. 深观传承宗轨。 \t\t\t2. 广大行传承宗轨。 \t\t\t1. 第一部分有五点： \t\t\t1. 如何获得尚未获得的（菩提心）。 \t\t\t2. 如何守护已获得的（菩提心）使其不退失。 \t\t\t3. 如何舍弃（或破）誓言。 \t\t\t4. 若（誓言）受损，如何修复。 \t\t\t5. 额外提及的行持。 \t\t\t1. 第一点是： \t\t\t深观传承宗轨中， \t\t\t任何理解（佛法）契机的众生，作为依止（处）或从上师处， \t\t\t通过累积资粮和净障的前行，同时受持愿行菩提心（即发心）。 \t\t\t在深观传承宗轨中，接受（菩提心）的依止（处）是：任何理解（佛法）意义、领悟要旨并有愿望受持的众生，都能生起菩萨戒， \t\t\t比如《华严经·入法界品》（Gandavyuha Sutra）中提到，文殊师利菩萨将三千海龙众安立于菩提心。 \t\t\t《贤劫经》（Bhadrakalpika Sutra）中说： \t\t\t胜者欲利众生，化为城主之时， \t\t\t如来对彼福德光（Punya-prabha）说： \t\t\t仅仅一日受持不杀生戒， \t\t\t便已初发无上菩提心。 \t\t\t如此说道，并且： \t\t\t在《顶生宝请问经》（Uṣṇīṣa-ratna-paripṛcchā Sūtra）中，提到二万天人众生发起了菩提心，由此可知。 \t\t\t无与伦比的达波仁波切（Gampopa）的观点是： \t\t\t具备并已觉醒大乘种性（Buddha-nature）的， \t\t\t归依了三宝，是生起愿菩提心的依止， \t\t\t在此基础上，除了近事戒（居士戒）之外，具备七种别解脱戒中的任何一种，并且生起了愿菩提心，才能作为受持行菩提心戒（菩萨戒）的依止（处）。(第54页上) \t\t\t接受（菩提心）的对境是：从具格上师处接受。 \t\t\t上师的特质（或资格）在前面提到的戒律和行持中已有解释。
English
Great importance was placed on the superior and inferior. \t\t\tLord Chandrakirti did not designate the 'mind' as 'principal' or 'fundamental' (i.e., did not assert the inherent existence of mind). \t\t\tThe master Abhaya, however, held that there was no difference between the two (Madhyamaka and Cittamatra). \t\t\tKunkhyen Pema Karpo Zhabs (the Omniscient White Lotus Foot) and others also established it in a similar manner (53b), and refuted the former (view) with scriptural authority and reasoning. \t\t\tPalden Tsuglag Trengwa and others also followed Lord Gampopa. \t\t\tFurthermore, the oral instructions of the great siddhas Virupa and Naropa, which were bestowed upon the great venerable Sakyapa (Sakya Pandita), include a ritual for generating bodhicitta as a preliminary for empowerment that is in accordance with Madhyamaka. Although it exists separately, it is not counted as a distinct tradition (vehicle/chariot lineage). \t\t\tChapter 2: Second, regarding the detailed divisions, there are two: \t\t\t1. The tradition of the lineage of profound view. \t\t\t2. The tradition of the lineage of vast conduct. \t\t\t1. The first (part) has five points: \t\t\t1. How to attain what has not been attained. \t\t\t2. How to guard what has been attained so it does not diminish. \t\t\t3. How to relinquish the vows. \t\t\t4. If degenerated, how to restore. \t\t\t5. Further discussion on engagement. \t\t\t1. The first is: \t\t\tIn the tradition of the profound view lineage, \t\t\tAny sentient being who understands the meaning, as a vessel or from a guru, \t\t\tThrough preliminary practices of accumulation and purification, simultaneously takes the aspirational and engaging bodhicitta vows. \t\t\tIn the tradition of the profound view lineage, the vessel by which one takes (the vows) is: it is held that the bodhisattva vows arise in all sentient beings who understand the meaning, comprehend the purpose, and have the desire to take them. \t\t\tFor example, in the Gandavyuha Sutra, Manjushri is said to have established three thousand ocean nagas in bodhicitta. \t\t\tFrom the Bhadrakalpika (Sutra): \t\t\tWhen the Victorious One, wishing to benefit (beings), became the city lord, \t\t\tThe Tathagata to that Punya-prabha (Radiance of Merit), \t\t\tHaving taken the vow of refraining from killing for one day, \t\t\tFirst generated the mind of supreme enlightenment (bodhicitta). \t\t\tThus it is said, and: \t\t\tIn the Sutra Requested by Uṣṇīṣa-ratna (Jewel on the Crown), it is known from this and other instances that twenty thousand gods and human beings generated bodhicitta. \t\t\tAccording to the view of the unequalled Gampopa: \t\t\tOne who possesses the Mahayana lineage and has awakened it, and \t\t\tOne who has taken refuge in the Three Jewels is the vessel for generating aspirational bodhicitta, and \t\t\tIn addition to that, one who possesses any of the seven categories of Pratimoksha vows (excluding only the Upasaka/Upasika vows) and has generated aspirational bodhicitta is required as the vessel for the engaging bodhicitta vows. (54a) \t\t\tThe object from whom to take (the vows) is: it is taken from a qualified guru. \t\t\tThe qualifications of the guru are explained in the previously mentioned discipline and conduct.