Tibetan
སྟེ་བཅོ་ལྔ་དང་ལྡན་པས་ལྡང༌། བཞི་པ་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་གནོན་པ་ནི། བསླབ་པ་སྲུང་བའི་ཐབས་ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེའི་དང་པོ་ཟས་གོས་སྣོད་སྤྱད་གནས་མལ་བཞི་ཆོས་ལྡན་ལ་རྟེན་པ་བདེ་བར་གནས་པའི་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་བསྲུང་བ། གཉིས་པ་གནས་ཀྱི་བླ་མའམ། དེ་མ་ཡིན་པའི་གནས་བརྟན་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་དག་གི་བཀའ་བཞིན་སྒྲུབ་པ་གང་ཟག་གཞན་ལ་བརྟེན་ནས་བསྲུང་བ། གསུམ་པ་ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔའི་ངོ་བོ་ལྕི་ཡང་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ལྡང་བའི་ཐབས་རྣམས་ཤེས་པ་སྤང་བྱ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ངོ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་བསྲུང་བ། བཞི་པ་གསོ་སྦྱོང་དབྱར་གནས་དགག་དབྱེ་ལ་བརྩོན་པ་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་སྒོ་ནས་བསྲུང་བ། ལྔ་པ་རང་གི་བསམ་སྦྱོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་(༤༩ན)བསྲུང་བ་སྟེ། འདི་ལ་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དད་པ་སྙིང་རྗེ་ཤེས་རབ་དྲན་པ་ཤེས་བཞིན་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་པ་སྟེ་བརྒྱད་པོ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་སྦྱོར་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོག་མར་མེད་དུ་མི་རུང་བའི་འདུལ་བ་ལ་བསླབ། ལྟུང་བ་མི་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་བཞི་ལ་བརྩོན། བསླབ་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཆོས་ལྔ་སྤང༌། མཐུན་པའི་ཆོས་ལྔ་བརྟེན། ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཆོས་ལྔ་དང༌། ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཆོས་ལྔ་ཤེས་ནས་བླང་དོར་བྱ་བ་སྟེ་བསླབ་པའི་གནས་དྲུག་ལ་བསླབ་ཅིང༌། བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པའི་ཆོས་ལྔ་དང་སྟོབས་ལྡན་རྣམས་དང་ལྡན་པར་བྱའོ། ། བསམ་སྦྱོར་གཉིས་ཀ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སྒོམ་པ་ནི། དགེ་སློང་གནས་བརྟན་དང༌། བར་མ་དང༌། གསར་བུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའོ་སྙམ་དུ་སེམས་མངོན་དུ་བཞག་པར་བྱ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མགོན་མཛད་པ་ལ་མགོན་པོའོ་སྙམ་དུ་འདུ་ཤེས་མངོན་དུ་བཞག་པར་བྱ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གཞོལ་བར་བྱ། བསླབ་པའི་གཞི་ཇི་ལྟ་བུར་བཅས་པ་ལ་མཚུངས་པར་སྤྱད་པར་བྱ། བླ་མའི་ཁྱད་པར་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ནན་ཏན་དུ་བྱ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ལྔ་པ་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ལ་ཉལ་སྤོང་བ་ནི། ཞི་གནས་ཀྱི་གསོ་སྦྱོང་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པ་ཡིན་ལ། བླ་མ་རྣལ་འབྱོར་ཤེས་པ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་བར་ཆད་བཞི་དྲི། གནས་བཞི་བརྟགས་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་སྲུང་ཞིང་བསགས་པ་དང༌། རབ་ཏུ་དབེན་པ་དང༌། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དང༌། སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྒོམ་པ་སྟེ་གནས་ལྔ་ལ་སྦྱར་ཞིང༌། ཞི་རགས་སུ་འདུ་ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་གྱི་ཆགས་བྲལ་དང༌། ལུས་དང་དུས་གསུམ་གྱི་འདུ་བྱེད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཞི་གནས་ལ་བརྩོན་པ་སྟེ་འདུ་ཤེས་སྒོམ་པ་དང༌། དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་བསྒོམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་དཀར་པོ་རྣམ་པར་མཐོང་བ་སོགས་ས་བརྒྱད་དང༌། ཚོགས་སྦྱོར་མཐོང་སྒོམ་གྱི་ལམ་རྣམས་བགྲོད་པ་སྟེ། (༥༠ན)དེའང་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུས་ཞི་གནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཆོས་རྣམས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིས་ལྷག་མཐོང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས། ཀུན་ཏུ་གདུང་བར་འགྱུར་བ་སོགས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཞི་ཐོབ་ནས། འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལས་བརྩམས། རྣམ་པ་མི་རྟག་པ་སོགས་བཅུ་དྲུག་ཏུ་སོ་སོར་རྟོག་པ་མཚན་ཉིད་རབ་ཏུ་རིག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཐོས་བསམ་དང་འདྲེས་པ་ཚོགས་ལམ་བགྲོད། དེ་ལས་འདས་ནས་གཅིག་ཏུ་སྒོམ་པའི་རྣམ་པས་མོས་པར་བྱེད་པ་མོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་སྦྱོར་ལམ་དྲོད་རྩེ་བཟོད་མཆོག་བགྲོད། དེ་ནས་སྔར་བརྩོན་པའི་བདེན་པ་ལ་རྩོལ་མ་ཐག་ཏུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཤིན་ཏུ་ངེས་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་མངོན་སུམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་ནས་མཐོང་སྤང་སྤངས་ཏེ་རབ་ཏུ་དབེན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མཐོང་ལམ་ཐོབ། སྦྱོར་བ་ཡིད་བྱེད་དང་དགའ་བ་སྡུག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྒོམ་སྤང་སྤངས་ཤིང་སྒོམ་ལམ་རྣམས་བགྲོད་དེ་སྦྱོར་མཐའ་ཡིད་བྱེད་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེས་ནས་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་མཐའི་འབྲས་བུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་སྟེ་དེའི་ཚེ་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པ་ཡིན་ལ། རྒྱུན་ཞུགས་སོགས་འབྲས་བུ་གསུམ་པོའང་སྒོམ་སྤང་སྤོང་ཚུལ་ཆེ་ཆུང་གིས་ཐོབ་པའོ། ། བཞི་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལས། བདག་ཉིད་ཕན་ཡོན་བཅུ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐོབ་པ་རྣམས་བདེ་བར་གནས་པ་དང༌། ལྷ་མི་རྣམས་ལ་ཕན་བདེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་བསྟན་པ་ཡུན་རིང་གནས་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བས་མ་ཐོབ་པ་རྣམས་བདེ་བར་འཇུག་པར་འགྱུར་བའོ། ། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྐབས་སོ། ། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སྐབས་གཉིས་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། གསུམ་པ། བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་བརྗོད་པའི་སྐབས། ང༣ སྐབས་གསུམ་པ་བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་བརྗོད་པ་ལ་བདུན། ཅ༡ སྐྱེ་བའི་རྒྱུ། ཅ༢ སྡོམ་པའི་ངོ་བོ། ཅ༣ དབྱེ་བའི་རྣམ་གྲངས། ཅ༤ ཤིང་རྟ་(༥༠བ)སོ་སོའི་སྲོལ། ཅ༥ ཐུན་མོང་གི་བསླབ་བྱ། ཅ༦ དོན་ད
Chinese
即具足十五而生起。 第四，是压制烦恼的缠缚：这是具足守护学处的五支方便。 其中第一，是依止如法的资具：食物、衣服、器皿、住处四种，依止能够安住的因缘来守护。 第二，是依止他人来守护：依止住处的上师，或非住处但持守三藏的长老们的教诲而行。 第三，是依止识别所应断的非对治品来守护：了知五类堕罪（轻重）生起的因缘和方法。 第四，是依止精进修持布萨、安居、自恣来守护：以此来彻底清净学处。 第五，是通过圆满自己的思惟和行为来守护（49面）：对此，圆满的思惟是：信心、悲心、智慧、正念、正知、惭、愧，此八者先行，由此圆满的行为，首先学习不可或缺的律仪。勤修不生堕罪的四因。舍弃与学处不相应的五法。 依止五种相应的法。了知五种遍知法以及五种近寂法之后，进行取舍，即学习六处学处。并且，应当具足五种勤修学处的法和各种力量。 修习思惟和行为二者皆圆满的戒律：所有比丘，包括长老、中辈、新学，都应当显现地思惟自己已出家。应当显现地思惟世尊佛陀为保护者。应当倾向于涅槃。应当依照所制定的学处而行。为了圆满上师的殊胜之处，应当勤奋精进，如是所说。 第五，是断除烦恼的随眠：这是止的布萨，即修习瑜伽。向了知瑜伽的上师祈请，询问四种障碍。观察四种住处之后，守护并积累禅定（三摩地）的资粮。这适用于五种境地：极度寂静、心一境性、彻底清净障碍、和修习作意。将寂静和粗重视为世间道。
English
Thus, arising with fifteen. Fourth, suppressing the defilements' entanglements: this involves the five methods for protecting the training. The first of these is protecting by relying on dharma-compliant provisions: the four—food, clothing, utensils, and dwelling—relying on the conditions for dwelling comfortably. Second, protecting by relying on other individuals: performing according to the instructions of the resident Lama, or other Sthaviras (elders) who uphold the Tripitaka. Third, protecting by recognizing the unconducive factors that are to be abandoned: knowing the methods by which the five categories of downfalls (heavy or light) arise. Fourth, protecting by thoroughly purifying the training: diligently observing Uposatha (restoration of vows), Vassa (rainy season retreat), and Pravāraṇā (invitation to critique). Fifth, protecting through the perfection of one's intention and action (page 49v): Regarding this, perfect intention involves eight factors—faith, compassion, wisdom, mindfulness, introspection, shame, and fear of wrongdoing—which precede perfect action. Initially, one should learn the indispensable Vinaya. Diligently practice the four causes for not falling into downfalls. Abandon the five dharma factors that are contrary to the training. Rely on the five conducive dharma factors. After understanding the five factors of complete comprehension and the five factors of near tranquility, one should know what to adopt and what to abandon, thereby learning the six aspects of training. One should also possess the five dharma factors of diligence in training and the corresponding powers. Cultivating ethical conduct (śīla) by possessing both perfect intention and action: All bhikshus, including Sthaviras (elders), intermediates, and novices, should apply their minds to thinking that they have gone forth (from household life). They should apply their minds to thinking that the Buddha, the Bhagavan, is their protector. They should be inclined towards nirvana. They should practice in accordance with the established basis of training. They should be diligent in understanding the unique qualities of the Lama, as stated. Fifth, abandoning the latent defilements of afflictions: This involves the Uposatha of tranquility (śamatha), which is the meditation of yoga. One should pray to a Lama who understands yoga, inquire about the four obstacles. After examining the four abodes, one should protect and accumulate the collection of samadhi. This is applied to five aspects: perfect seclusion, one-pointed mind, purifying obscurations, and cultivating mental application (manasikāra). One should perceive tranquility and coarseness as worldly paths.
Chinese
离贪，并精进于对身、受、心、法三时诸行分别观择的止（止观双运），即观想想蕴，以及修习四念住等菩提分法；通过止观双运与菩提分法二者，能经历见白法等八地，以及资粮道、加行道、见道、修道等诸道。 （50页正）再者，以九种住心之法作意止，并以分析诸法等四种方式作意胜观；以此二种心一境性为基础，获得“遍受痛苦”等四种作意后，从四圣谛出发，通过分别观择“无常”等十六种行相的“如理简择作意”，经历与闻思相应的资粮道。超越此后，以专注于修习的行相，通过“信解作意”经历加行道的暖、顶、忍、世第一法。 此后，一旦致力于先前精进的真谛，随即生起无分别、极决定的智慧与现量智慧，从而断除见所断，通过“极静作意”获得见道。通过“加行作意”和“喜乐作意”断除修所断，并经历修道，直至生起“加行究竟作意”——金刚喻定，从而证得内心极解脱的阿罗汉果位，此即“加行究竟果位作意”。此时，一切烦恼皆已穷尽。预流果等三果，亦是依据断除修所断的大小而获得的。 第四（部分）是：如是，从纯净的戒律中，自身能够安住于具足十种功德（自利），以及天人众生获得圆满的利益与安乐（利他），并且成为教法长久住世之因，由此，未获得者亦能安乐地趣入。 别解脱戒分类章。 别解脱戒分类第二章释文。 第三章：宣说菩萨学处。 第三章：宣说菩萨学处，分七（小节）：1. 生起之因，2. 戒体之自性，3. 分类之别，4. 各自宗乘（50页反）之规，5. 共通学处，6. 义理。
English
Detachment from attachment, and diligent effort in calm abiding (shamatha) through individually discerning the aggregates of body, feelings, mind, and dharmas across the three times—which is the meditation on perception—along with cultivating the four applications of mindfulness and other factors of enlightenment: by means of these two (shamatha-vipassana and factors of enlightenment), one traverses the eight bhumis, such as seeing the white dharmas, and the paths of accumulation, preparation, seeing, and meditation. (folio 50r) Furthermore, through the nine methods of mental abiding, one cultivates the mental application of calm abiding (shamatha), and through the four ways of analyzing dharmas, etc., one cultivates the mental application of special insight (vipassana). Based on these two types of one-pointedness of mind, having attained the four mental applications such as "pervaded by suffering," one then embarks on the path of accumulation, which is mingled with hearing and contemplation, by individually discerning the sixteen aspects such as impermanence, starting from the Four Noble Truths, through the mental application of "thorough discrimination of characteristics." Having surpassed this, one then traverses the path of preparation—warmth, summit, patience, and supreme worldly dharmas—through the mental application arising from conviction, which is the mode of single-pointed meditation. Subsequently, immediately upon engaging with the previously diligent truths, non-conceptual, extremely decisive wisdom and direct perception wisdom arise, thereby abandoning the defilements to be relinquished by seeing. Through the "mental application of utter solitude," one attains the path of seeing. Through the "mental application of application" and the "mental application of joy and suffering," one abandons the defilements to be relinquished by meditation and traverses the paths of meditation, until the "mental application of the culmination of application"—the vajra-like samadhi—arises, thereby attaining the state of an Arhat with an utterly liberated mind. This is the "mental application of the fruit of the culmination of application," at which point all defilements are exhausted. The three fruits, such as stream-enterer, are also attained based on the extent of abandoning the defilements to be relinquished by meditation. The fourth (section) is: Thus, from pure ethical conduct, one's self dwells happily, endowed with ten benefits (self-interest), and gods and humans obtain abundant benefit and happiness (other-interest). This becomes the cause for the Dharma to endure for a long time, and thereby, those who have not yet attained it can also happily enter. Chapter on the Classification of Pratimoksha Vows. Commentary on the Second Chapter of the Classification of Pratimoksha Vows. Chapter Three: Explanation of Bodhisattva Trainings. Chapter Three: Explanation of Bodhisattva Trainings, comprising seven (sections): 1. Cause of Arising, 2. Nature of the Vows, 3. Varieties of Classification, 4. Respective Traditions of the Vehicles (folio 50v), 5. Common Trainings, 6. Meaning.