Tibetan
ཡི། ། རྒྱུན་ལས་ལྡོག་སྟེ་དེ་ཡིས་མི་བཅུ་འོ། ། བདུན་པ་ཆོས་སྟོན་ཚུལ་ལ་ཉེར་དྲུག་སྟེ། ཉན་པོ་མི་ན་བཞིན་དུ་འདུག་པ་ལ། ། རང་ཉིད་འགྲེངས་ཏེ་འཆད་དང་དེ་བཞིན་དུ། ། ཉལ་དང་ཁྲི་སྟན་ཆེ་མཐོར་འདུག་པ་དང༌། ། མདུན་འགྲོར་རྒྱབ་དང་དབུས་འགྲོར་མདུན་ནས་བཤད། ། མགོ་དཀྲིས་གོས་བརྫེས་བླ་གོས་ཕྲག་གཉིས་གཟར། ། ལག་པ་གཉའ་གོང་བསྣོལ་དང་ལྟག་པར་བསྣོལ། ། ཐོར་ཚུགས་བཅིངས་དང་ཞྭ་གྱོན་ཅོད་པན་བཏགས། ། མེ་ཏོག་ཕྲེང་དང་དར་སོགས་ཐོད་ཀྱིས་དཀྲིས། ། གླང་ཆེན་རྟ་ཞོན་ཁྱོགས་དང་བཞོན་པར་འདུག ། མཆིལ་ལྷམ་གྱོན་ཞིང་ལག་ན་མཁར་བ་གདུགས། ། མཚོན་ཆ་རལ་གྲི་མདའ་གཞུ་ཐོགས་པ་དང༌། ། གོ་ཆ་གྱོན་ལ་བཤད་རྣམས་མི་བྱ་འོ། ། བརྒྱད་པ་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་ནད་མེད་པས། ། འགྲེང་བཞིན་པ་དང་ཆུ་དང་རྩ་སྔོན་ནང༌། ། བཤང་གཅི་མི་འདོར་ཆུ་ལ་མཆིལ་སྣབས་དང༌། ། སྐྱུག་པ་སོགས་ཀྱང་འདོར་བར་མི་བྱ་འོ། ། དགུ་པ་རྒྱུ་བ་གཅིག་ནི་གནོད་མེད་པར། ། ཤིང་ལ་མི་གང་ལྷག་པར་མི་འཛེག་གོ། ། དེ་ལྟར་ཉེས་བྱས་བརྒྱ་དང་བཅུ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ནི་སྤྱད་ན་ཉེས་བྱས་ཙམ་དུ་འགྱུར་ལ། (༣༨ན)དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་བསླབ་པར་བྱ་དགོས་པས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། དེ་བས་ན། གོས་ཚགས་མཐོང་ན་ཡིད་དུ་འོང་ཞིང་སྤྱོད་ལམ་ཞི་དུལ་དང་ལྡན་པས་བསོད་སྙོམས་ཀྱི་ཁྱིམ་དུ་འཇུག་ཅིང་མཉམ་པར་བཞག་པའི་འདུག་སྟངས་ཀྱིས་འཁོད་ལ་བག་ཡོད་པས་བཟའ་བཏུང་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང༌། དྲན་པ་མངོན་དུ་བཞག་ནས་ཆོས་ཀྱི་གཏམ་སྐབས་དང་འཚམས་པས་མགུ་བ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། ། ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔ་པོ་བསྡོམས་པས་དགེ་སློང་གི་ཁྲིམས་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྡུ་ན་བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་གཉིས་སུ་འདུ། དེ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཞེས་པ་ནི་ཁྱིམ་པ་སོགས་འཇིག་རྟེན་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྡིག་པ་ཡོད་པར་གྲགས་པའི་སྲོག་བཅད་པ་ལྟ་བུའོ།། བཅས་པའི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ནི་རབ་བྱུང་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱད་མི་རུང་ཞིང་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་སྡིག་པ་མེད་པར་གྲགས་པ་ཕྱི་དྲོའི་ཁ་ཟས་ལྟ་བུའོ། ། དེ་ཐམས་ཅད་ལའང་འདིའི་སྐབས་སུ་ལྟུང་བ་ཞེས་སུ་གྲགས་པ་ནི་དེ་སྤྱད་ན་ངན་འགྲོ་ལ་ལྟུང་བས་དེ་སྐད་དུ་གྲགས་སོ། ། པ༢ གཉིས་པ་དགེ་སློང་མའི་བསླབ་བྱ་ནི། དགེ་སློང་མ་ལ་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་བཞི། ། དགེ་སློང་མ་ལ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ཕམ་པ་བརྒྱད། ལྷག་མ་ཉི་ཤུ། སྤང་ལྟུང་སོ་གསུམ། ལྟུང་བྱེད་བརྒྱ་དང་བརྒྱད་ཅུ། སོར་བཤགས་བཅུ་གཅིག །ཉེས་བྱས་བརྒྱ་དང་བཅུ་གཉིས་ཏེ་བསྡོམས་པས་སུམ་བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ་རྩ་བཞི་ཡོད་ཀྱང་ཡུལ་དུས་འདིར་ལག་ལེན་བྱེད་པ་མེད་པས་མ་སྤྲོས་པ་རྟོགས་པར་འདོད་ན་གཞན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དགག་པའི་བསླབ་བྱ་ཚུལ་ཁྲིམས་མི་མཐུན་ཕྱོགས། ། དེ་དག་རྣམས་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་དགག་པའི་བསླབ་བྱ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་ཡིན་པས་ངོ་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་བསྲུང་བར་བྱའོ། ། ན༢ གཉིས་པ་སྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱ་ནི། ལུང་ལས། རབ་བྱུང་གསོ་སྦྱོང་གཞི་དང་ནི། ། དགག་དབྱེ་དབྱར་དང་ཀོ་ལྤགས་གཞི། ། སྨན་དང་གོས་དང་སྲ་བརྐྱང་(༣༨བ)དང༌། ། ཀཽ་ཤཱམྦཱི་དང་ལས་ཀྱི་གཞི། ། དམར་སེར་ཅན་དང་གང་ཟག་དང༌། ། སྤོ་དང་གསོ་སྦྱོང་གཞག་པ་དང༌། ། གནས་མལ་དང་ནི་རྩོད་པ་དང༌། ། དགེ་འདུན་དབྱེན་རྣམས་བསྡུས་པ་ཡིན། ། ཅེས་གཞི་བཅུ་བདུན་དུ་གསུངས་ཏེ། གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསྟུའི་སྒྲ་ལས་བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་རྟེན་བྱེད་པའི་དོན་ཏོ། ། དེ་ལས་དང་པོ་ནི་གོང་དུ་སོང༌། གཞན་བཅུ་དྲུག་པོའང་བསྡུ་ན་ལྔ་སྟེ། པ༡ བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་གཞི། པ༢ བདེ་བར་གནས་པའི་རྐྱེན་གྱི་གཞི། པ༣ ཆོ་ག་ཁྱད་འབྲེལ་ལས་ཀྱི་གཞི། པ༤ ཉེས་པ་དག་བྱེད་ཕྱིར་བཅོས་གཞི། པ༥ མཐའ་གཉིས་སྤངས་པ་གནས་མལ་གྱི་གཞི་རྣམས་སོ། ། པ༡ དེའི་དང་པོ་ལ་གཉིས། ཕ༡ མདོར་བསྟན། ཕ༢ རྒྱས་བཤད་དོ། ། ཕ༡ དང་པོ་ནི། བསྒྲུབ་པའི་གཞི་ལ་བསླབ་པ་ཡོངས་སྦྱོང་གསུམ། ། བསྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱ་གཞི་བཅུ་བདུན་དུ་གྲགས་པའི་ཐོག་མ་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པའི་གཞི་ནི་གསུམ་མོ། ། ཕ༢ གཉིས་པ་[རྒྱས་བཤད་]ལ་གསུམ། བ༡ གསོ་སྦྱོང༌། བ༢ དབྱར་གནས། བ༣ དགག་དབྱེའོ། ། བ༡ དང་པོ་ནི། ཞི་གནས་གསོ་སྦྱོང་སེམས་དང་ཤེས་རབ་སྦྱོང༌། ། མཐུན་པ་ཟླ་བ་ཕྱེད་ཕྱེད་བཀྲ་ཤིས་དང༌། ། གནོད་ཞི་རྩོད་པ་ཟློག་རྣམས་དུས་དེར་བྱ། ། བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་ཡོན་ཏན་གསོ་ཞིང་ཉེས་ལྟུང་སྦྱོང་བའི་གསོ་སྦྱོང་དེ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཞི་གནས་ཀྱི་གསོ་སྦྱོང་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཞིང་མ་ཆགས་འཕགས་རིགས་ཞེས་འདོད་ཆུང་ཆོག་ཤེས་དང་ལྡན་པ་དེས་ཐོག་མར་ལམ་གྱི་རྒྱུ་སྡེ་སྣོད་ཐོས་པ་དང་དེའི་དོན་བསམ།
Chinese
如此。 \t\t\t违背常轨，不应向十人说法。 \t\t\t第七，关于说法的方式，有二十六条（规则）： \t\t\t当听者未病而坐时，自己不应站立说法；同样， \t\t\t不应躺卧，或坐高大床座；以及 \t\t\t对前面行者从后面说法；对中间行者从前面说法； \t\t\t不应缠头、撩衣、袈裟披两肩； \t\t\t不应手交颈后或背上； \t\t\t不应束发髻、戴帽、系头冠； \t\t\t不应戴花鬘、系绸缎等缠头； \t\t\t不应骑象、骑马、坐轿、乘坐其他交通工具； \t\t\t不应穿鞋、手持手杖或伞； \t\t\t不应持有刀剑弓箭等兵器；以及 \t\t\t不应穿戴盔甲，皆不应说法。 \t\t\t第八，修持三相，无病者： \t\t\t不应站立、在水中、在绿草中排泄大小便； \t\t\t也不应在水中吐痰、擤鼻涕； \t\t\t呕吐等物也不应抛弃。 \t\t\t第九，行持一法，无害： \t\t\t不应过度攀爬树木。 \t\t\t如此，这总共一百一十三条过失，如果触犯，则成为仅是过失；(38v) 反之，则必须学习（避免），因此这样说。 \t\t\t因此，看到整洁的僧衣，行为举止端庄和善，进入乞食之家，以安稳坐姿就座，谨慎地享用饮食。正念现前，适时地讲说佛法，以使（听者）心生欢喜。 \t\t\t综述五部堕，比丘戒有二百五十三条。所有这些，归纳起来，分为佛制罪和性罪两种。 \t\t\t其中，所谓“性罪”，是指世间所有在家人等，皆知其为罪恶，如同杀生。 \t\t\t“佛制罪”，是指出家众不应做，但在家人则不认为是罪恶，如同午后进食。 \t\t\t在此情境下，所有这些都被称为“堕”，因为如果触犯，就会堕入恶趣，故如此称之。 \t\t\t(P2) 第二，比丘尼的学处： \t\t\t比丘尼有三百六十
English
Thus. \t\t\tDeviating from the norm, one should not teach to ten people. \t\t\tThe seventh, concerning the manner of teaching Dharma, there are twenty-six (rules): \t\t\tWhen the listener is seated and not ill, one oneself should not teach while standing; similarly, \t\t\tone should not teach while lying down, or sitting on a high or large seat; and \t\t\tto one walking in front, teaching from behind; and to one in the middle, teaching from the front; \t\t\twith head wrapped, clothes raised, or the upper robe draped over both shoulders; \t\t\twith hands crossed on the neck or behind the back; \t\t\twith hair tied in a topknot, wearing a hat, or adorned with a diadem; \t\t\twith flower garlands, silk, etc., wrapped around the head; \t\t\triding on an elephant or horse, or sitting in a palanquin or other vehicle; \t\t\twearing shoes and holding a staff or umbrella in hand; \t\t\tcarrying weapons such as swords, bows, and arrows; and \t\t\twearing armor, one should not teach (the Dharma). \t\t\tThe eighth, the three modes of practice (sādhanā) for those without illness: \t\t\tone should not excrete feces or urine while standing, in water, or amidst green grass; \t\tnor should one discard saliva, nasal mucus, or vomit, etc., into water. \t\t\tThe ninth, one rule concerning movement, without causing harm: \t\t\tone should not climb excessively high on trees. \t\t\tThus, these one hundred and thirteen minor offenses, if committed, merely constitute an offense; (38v) conversely, they must be learned (and avoided), and therefore it is said so. \t\t\tTherefore, upon seeing the neatly folded robes, with a pleasing and tranquil demeanor, one should enter the alms-house, sit with a composed posture, and partake in food and drink with mindfulness. With manifest mindfulness, one should engage in Dharma discourse at appropriate times to gladden (the listeners). \t\t\tSummarizing the five categories of downfalls, there are two hundred and fifty-three precepts for a Bhikṣu. All of them, when summarized, fall into two \t\t\tAmong these, 'transgressions inherent by nature' refers to actions that are renowned as sinful for all worldly beings, including householders, such as taking a life. \t\t\t'Transgressions established by (the Buddha)' refers to actions that renunciants are not allowed to practice, but which are renowned as not sinful for householders, such as eating food in the afternoon. \t\t\tAll of these, in this context, are known as 'downfalls' because if they are committed, one falls into an unfortunate rebirth, and thus they are so called. \t\t\t(P2) The second, the precepts for a Bhikṣuṇī: \t\t\tFor Bhikṣuṇīs, there are three hundred and sixty
Chinese
四。 比丘尼有根本堕（波罗夷）八种，余罪二十，舍堕（尼萨耆波逸提）三十三，堕罪（波逸提）一百八十，别悔罪（波罗提提舍尼）十一，恶作（突吉罗）一百一十二，总计三百六十四。然而，在此地此时代没有实行的，未加阐述。如果想理解，则应从他处了解。 遮止学处（戒律）之不顺品。 所有这些皆应舍弃，这些是遮止学处（戒律）的不顺品，因此，应通过了知它们来守持。 N2. 第二，行持学处。经中说： 出家布萨（Posadha）之基础， 自恣（Pravāraṇā）、夏安居（Vassa）及皮革的基础， 医药、衣物及坚硬卧具 (38b)， 拘睒弥（Kauśāmbī）及业之基础， 赭黄色（僧衣）及人， 迁单及布萨（Posadha）的安置， 住所及争论， 僧伽破裂等，皆是总括。 如此，宣说了十七种基础。所谓“基础”者，从“vaktu”（事物）之语，是作为三学（Trisikṣā）依止之义。 其中第一项已在上面提及。其他十六项，若归纳则为五种： P1. 遍净学处之基础。 P2. 安住之缘的基础。 P3. 仪轨特别相关之业的基础。 P4. 净罪悔改之基础。 P5. 远离两边之住所的基础。 P1. 其中第一项有二：F1. 略说。F2. 广说。 F1. 第一项是： 在行持的基础上有三项遍净学处。 行持学处所称十七种基础中的第一项，即遍净学处的基础，有三。 F2. 第二项[广说]有三：B1. 布萨（Posadha）。B2. 夏安居（Vassa）。B3. 自恣（Pravāraṇā）。 B1. 第一项是： 止（Shamatha）布萨（Posadha）训练心与智慧。 吉祥之半月相符。 止息损害、消除争论等，皆应于此时进行。 滋养三学（Trisikṣā）功德、清净罪堕之布萨（Posadha）有二： 止（Shamatha）的布萨（Posadha）是：具足戒律，且是无着圣种，即具足少欲知足者，首先听闻作为道之因的三藏（Tripitaka），并思惟其义。
English
Four. For Bhikshunis, there are eight root downfalls (parajikas), twenty remaining offenses, thirty-three offenses requiring relinquishment and confession (niḥsargika pātayantika), one hundred and eighty downfalls (pātayantika), eleven individual confession offenses (pratideśanīya), and one hundred and twelve wrongdoings (duṣkṛta), totaling three hundred and sixty-four. However, since there are no practices of these in this place and time, they are not elaborated. If one wishes to understand them, one should learn elsewhere. Prohibitive precepts are adverse conditions to morality. All these are to be abandoned, as they are adverse conditions to the prohibitive precepts and morality. Therefore, one should guard them by recognizing them. N2. Second, the fulfilling precepts. From the scriptures: The foundation of going forth (renunciation) and purification (Posadha), Restriction (Pravāraṇā), summer (rainy season retreat, Vassa) and the leather foundation, Medicine, robes, and firm bedding (38b), Kauśāmbī and the foundation of action, Those with ochre and yellow (robes) and individuals, Transferring and the establishment of purification (Posadha), Dwellings and disputes, And schism in the Sangha are summarized. Thus, it is taught as seventeen bases. What is called a “base” (Vastu) is, from the term “vastu”, the meaning of being the support for the three trainings (Trisikṣā). Among these, the first has already been mentioned above. The other sixteen, if summarized, are five: P1. Basis for the complete purification of training. P2. Basis for the conditions of dwelling happily. P3. Basis for actions related to special rituals. P4. Basis for rectification to purify transgressions. P5. Bases for dwellings, abandoning the two extremes. P1. The first of these has two: F1. Brief explanation. F2. Extensive explanation. F1. The first is: On the basis of accomplishment, there are three complete purifications of training. The first of the seventeen renowned bases of fulfilling precepts, the basis for completely purifying training, is three. F2. The second [extensive explanation] has three: B1. Purification (Posadha). B2. Summer retreat (Vassa). B3. Restriction (Pravāraṇā). B1. The first is: Tranquility (Shamatha) purification (Posadha) trains mind and wisdom. auspicious half-months in concordance. Pacifying harm and averting disputes are to be done at that time. That purification (Posadha) which nourishes the virtues of the three trainings (Trisikṣā) and purifies transgressions and downfalls has two aspects: The purification (Posadha) of tranquility (Shamatha) is: one who is endowed with morality and the noble lineage of non-attachment, meaning endowed with contentment and few desires, first hears the Tripitaka, which is the cause of the path, and contemplates its meaning.