Tibetan
མ་བྱིན་པར་ཐགས་འཐག་ཏུ་བཅུག་པའོ། ། འཐག་པ་བསྐྱེད་པའི་སྤང་བ་ནི། ཉེ་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཁྱིམ་པས་ཐག་བཏགས་ནས་རང་ལ་སྟེར་བར་ཁས་བླངས་པ་ན་ཐག་མཁན་ལ་གླ་རྔན་བྱིན་ནས་སྦྱིན་བདག་གི་བློ་དང་མི་འཚམས་པའི་བཟང་རིན་ཆེན་པོར་འཐག་ཏུ་བཅུག་པའོ། ། བྱིན་འཕྲོག་གི་སྤང་བ་ནི། དགེ་སློང་གཞན་ལ་ཡོ་བྱད་བྱིན་པ་སླར་ཕྲོགས་པའོ། ། གཏད་པ་ལས་བྱུང་བའི་སྤང་བ་ནི། སྦྱིན་བདག་གིས་གཏད་པའི་དབྱར་གྱི་རྙེད་པ་དབྱར་མཚམས་ཀྱི་ནང་དུ་ལོངས་སྤྱད་པའོ། ། དགོན་པའི་འབྲལ་བའི་སྤང་བ་ནི། དགེ་སློང་དགོན་པ་བས་ཆོས་གོས་དང་བྲལ་ནས་ཞག་བདུན་ཕན་ཆད་འདས་པའོ། ། རས་ཆེན་གྱི་སྤང་བ་ནི། དབྱར་ཁས་ལེན་གྱི་སྔ་རོལ་ཟླ་གཅིག་ཡན་དང༌། དགག་དབྱེ་གྲོལ་ནས་ཟླ་ཕྱེད་ཕན་འདས་བར་རས་ཆེན་བཙལ་བ་དང་བཅངས་པའོ། ། བསྔོས་པ་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བའི་སྤང་བ་ནི། དགེ་འདུན་ལ་བསྔོས་པའི་ཡོ་བྱད་རང་ཉིད་ལ་བསྒྱུར་བའོ། །གསོག་འཇོག་གི་སྤང་བ་ནི། སྨན་གསུམ་པོ་གང་རུང་དུས་ལས་འདས་པར་བཅངས་པའོ། །(༣༢ན) འདི་ལ་སྤང་ལྟུང་སུམ་ཅུ་ཞེས་པའི་དོན་ནི། གང་ལས་ལྟུང་བ་བྱུང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རྫས་དེ་ཞག་གཅིག་གི་སྔོན་དུ་སྤང་བའི་འབྲལ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་གདོད་བཤགས་པར་བྱ་དགོས་པའི་ལྟུང་བ་ཡིན་པས་སོ། ། དེ་ལ་སྤང་ལྟུང་གང་རུང་ཞིག་སྔོན་དུ་བྱུང་བའི་སྟེང་དུ་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་གང་བདག་གིར་བྱས་ཀྱང་ལྟུང་བ་དེ་བཅོས་ཚེ་ལྟུང་བ་འབྱུང་བའི་རྫས་དང༌། ཡོ་བྱད་རྟིང་མ་དེ་རྣམས་ཀྱང་མཉམ་དུ་སྤང་འབྲལ་ཞག་གཅིག་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་ཏེ། ལྟུང་བའི་ཤན་ཕྱི་མ་རྡེག་བྱེད་ཀྱིས་སྔ་མ་བརྡེག་བྱ་ལ་ཕོག་པས་སོ། ། མ༢ གཉིས་པ་ལྟུང་བྱེད་འབའ་ཞིག་པ་ལ། བཅུ་ཚན་དགུ་ཡོད་པའི། ཙ༡ དང་པོ་ནི། རྫུན་སྐྱོན་ཕྲ་མ་སྐྱོ་སྔོགས་སྟོན་དང་འདོན། ། བརྗོད་སྨྲ་སྐུར་འདེབས་ཁྱད་གསོད། ཅེས་པ་སྟེ། རྫུན་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། ཕམ་ལྷག་སྦོམ་པོ་ཉེས་བྱས་བཞིའི་ནང་ཚན་གྱི་རྫུན་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་བཞིན་དུ་རྫུན་སྨྲ་བའོ། ། སྐྱོན་བརྗོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། དགེ་སློང་རིགས་རུས་ངན་པ་དང་དབང་པོ་མ་ཚང་བ་སོགས་ལ་དེའི་སྐྱོན་བརྗོད་པའོ། ། ཕྲ་མ་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། བསམ་བཞིན་དུ་དགེ་སློང་གཞན་ཕན་ཚུན་དུ་ཕྲ་མ་བཅུག་ནས་ཕྱེ་བའོ། ། སྐྱོ་སྔོགས་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། དགེ་སློང་གཞན་དག་གི་རྩོད་པ་ཞི་བར་བྱས་པ་སྐྱོ་སྔོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་
Chinese
强令织布，未经施予。 增益织造之舍堕，是指非亲属的在家居士许诺为自己织布，却给织工酬劳，并让其织造出施主心意不符的昂贵布料。 抢夺施予之舍堕，是指抢夺已施予其他比丘之资具。 源自交托之舍堕，是指施主交托的夏季所得，在结夏安居期间享用。 离寺之舍堕，是指寺院比丘离开袈裟超过七日。 大布之舍堕，是指在结夏安居承诺前一个月以上，以及在解制之后半个月内，寻求并持有大布。 转让已发愿之舍堕，是指将已发愿供养僧伽之资具转归自己。囤积之舍堕，是指贮藏三种药物中的任意一种超过期限。(32a) “此谓三十舍堕”之义，是指作为导致堕罪生起之因的物品，必须先将其在一天之前舍弃，然后才能忏悔的堕罪。 此外，在任何一种舍堕发生之后，如果将任何生活资具据为己有，那么在纠正此堕罪时，导致堕罪的物品以及后来的资具，也必须同时在一天之前先行舍弃。因为后来的堕罪像击打工具一样，会击中先前的被击打物。 第二，只有堕罪（轻罪），有九个十类。 第一： 妄语、讥讽、离间、懈怠、教示与宣说， 言说、诽谤、轻慢。 如此。妄语之堕罪，是指明知是妄语，却说出属于波罗夷、僧残、粗恶、突吉罗四种罪中的妄语。 讥讽之堕罪，是指对种姓低劣、根不具足等的比丘，说其过失。 离间之舍堕，是指故意在其他比丘之间挑拨离间，使其分离。 懈怠之舍堕，是指以懈怠的方式，平息其他比丘的争执。
English
To force weaving without being given. The transgression of increasing weaving refers to a lay householder, not a relative, promising to weave cloth for oneself, but then giving wages to the weaver and having them weave expensive cloth that does not match the donor's intention. The transgression of seizing what has been given refers to seizing back requisites that have been given to another monk. The transgression arising from entrustment refers to consuming gains entrusted by a donor during the summer retreat. The transgression of being separated from the monastery refers to a monastery monk being separated from his Dharma robes for more than seven days. The transgression of large cloth refers to seeking and holding large cloth for more than one month before the commitment of the summer retreat, and within half a month after the end of the retreat. The transgression of diverting a dedication refers to diverting requisites dedicated to the Sangha for oneself. The transgression of hoarding refers to holding any of the three types of medicine beyond the prescribed time. (32a) The meaning of "these are the thirty transgressions of relinquishment" is that the substance which became the cause of the downfall must be relinquished one day in advance, and only then can the downfall be confessed. Furthermore, if any of these transgressions of relinquishment has occurred, and one has appropriated any requisites for sustenance, then when rectifying that transgression, the substance that caused the transgression and the later requisites must also be relinquished one day in advance. This is because the later transgression acts as a striking tool, affecting the previously struck object. Second, regarding mere downfalls (minor offenses), there are nine tens (or: nine categories of ten). First: Falsehood, fault-finding, slander, discouragement, teaching and uttering, Speaking, defaming, despising. Thus. The downfall of speaking falsehood refers to knowingly speaking a falsehood that falls within the four categories of offenses: defeat (Parajika), remnant (Sanghadisesa), grave (Thullaccaya), and minor (Dukkata). The downfall of fault-finding refers to speaking of the faults of monks who are of low birth, incomplete faculties, and so on. The downfall of slander refers to intentionally instigating slander among other monks, causing division. The downfall of discouragement refers to settling disputes among other monks in a disheartened manner.
Tibetan
སླར་རྩོད་པ་སློང་བའོ། ། བུད་མེད་ལ་ཆོས་སྟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། སྐྱེས་པ་གཞན་མེད་པའི་སར་བུད་མེད་ལ་ཚིག་ལྔ་དྲུག་ལས་མང་བའི་ཆོས་སྟོན་པའོ། ། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་འདོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། རྒོད་བག་གི་བསམ་པའི་སྒོ་ནས་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་གདངས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་འདོན་པའོ། ། གནས་ངན་ལེན་བརྗོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། ཕམ་ལྷག་གི་རིགས་བྱུང་བ་ལ་རང་ཉིད་དེའི་ལྟུང་བ་གླེང་བར་མ་བསྐོས་བཞིན་དུ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་སྨྲ་བར་བྱེད་པའོ། ། མི་ཆོས་བླ་མ་བདེན་པར་སྨྲ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། རང་ཉིད་ཀྱིས་མི་ཆོས་བླ་མའི་ཡོན་ཏན་(༣༢བ)ཐོབ་པ་དེ་དགོས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་མེད་བཞིན་དུ་ཡུལ་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་ལ་སྨྲ་བའོ། ། བཤེས་ངོར་བྱེད་ཅེས་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། དགེ་འདུན་སྤྱིའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་སྤྱི་རྫས་ཀྱི་སྟེང་ནས་འོས་པ་བྱིན་པ་ལ་མ་བཟོད་པར་དགེ་འདུན་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའོ། ། ཁྱད་གསོད་ཀྱི་ལྟུང་བྱེད་ནི། བསླབ་པའི་གཞི་ཕྲ་མོ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཅི་བྱ་ཞེས་ཁྱད་གསོད་ཀྱི་ཚིག་སྨྲ་བའོ།། ཙ༢ བཅུ་ཚན་གཉིས་པ་ནི། སྐྱེ་འཇིག་འཕྱ། ། རྣར་གཟོན་མལ་གདིང་སྐྲོད་གནོན་དབུག་འདེབས་བརྩིགས། ། ས་བོན་དང་སྐྱེ་བ་འཇིག་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། རྩྭ་སྔོ་ལྗོན་ཤིང་གཅོད་པ་དང༌། མེ་སོགས་ཀྱིས་རུང་བ་མ་བྱས་པའི་ས་བོན་གྱི་རིགས་ཉམས་པར་བྱས་པའོ། ། འཕྱ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། དགེ་འདུན་གྱི་ཞལ་ཏ་ཆོས་དང་མཐུན་པར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་དངོས་སུ་འཕྱ་བའམ་གཞན་ལ་སྨོད་པའི་ཟོལ་གྱིས་འཕྱ་བའོ། ། བསྒོ་བ་རྣར་གཟོན་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། དགེ་འདུན་གྱིས་ཕྱིར་བཅོས་ལ་དགོད་པའི་ཆེད་དུ་ལྟུང་བ་གླེང་བ་ན་ཁས་མི་ལེན་པར་ཐབས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ། ། གནས་མལ་ལས་གྱུར་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། ཁྲི་ལ་སོགས་པ་དགེ་འདུན་གྱི་གནས་མལ་རང་གིས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་མཐར་ཚག་མ་བྱས་པར་ཉི་མ་རླུང་ཆར་པ་སོགས་ཀྱིས་ཆུད་ཟོས་སུ་འཇུག་པའོ། ། གདིང་བ་ལས་གྱུར་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། གཙུག་ལག་ཁང་དུ་རང་གི་གདིང་བའི་འོག་ཏུ་བཏིང་བའི་རྩྭ་དང་ལོ་མ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་མ་བསྡུས་པའོ། ། སྐྲོད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། ཞེ་སྡང་གི་སེམས་ཀྱིས་དགེ་སློང་གཞན་གནས་ཁང་ནས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་འདོན་པའོ། ། ཕྱིས་གནོན་བྱེད་པའི་ལྟུང་བྱེད་ནི། གཙུག་ལག་ཁང་ལ་སྔ
Chinese
再次引起争论。 向女性说法之堕罪：在没有其他男性的地方，向女性宣说超过五六句佛法。 与未受具足戒者一同诵经之堕罪：以轻浮放逸之心，与未受具足戒者一同以各种语调诵读佛法词句。 宣说恶处之堕罪：当发生了波罗夷或僧残等过失，自己并未被指定宣说其过错，却向未受具足戒者宣说。 真实宣说过人法之堕罪：自己已经获得过人法的功德(32b)，但在没有特殊必要的情况下，向未受具足戒者宣说。 诽谤称“为朋友徇私”之堕罪：对处理僧团公共事务的比丘，从公共财物中给予应得之物，却因此无法忍受而诽谤僧团。 轻蔑之堕罪：说出“这些微细的学处有什么用？”之类的轻蔑言语。 2. 第二个十法。 生灭、诽谤、耳不听、床垫、驱逐、压制、刺穿、堆砌。 毁坏种子及生命之堕罪：砍伐草木、青苗、树木，以及用火等方法毁坏未经处理的种子类别。 诽谤之堕罪：直接诽谤按照佛法行持僧团教诲的比丘，或者假借讥毁他人之名而诽谤。 违逆劝告之堕罪：当僧团为了纠正过失而提及某项堕罪时，不承认，反而以各种方式推脱。 住所相关之堕罪：自己使用僧团的床榻等住所，使用完毕后没有整理，任由日晒、风吹、雨淋等导致其损坏。 坐垫相关之堕罪：在寺院中，自己坐垫下铺设的草或树叶等，事后没有收起来。 驱逐之堕罪：以嗔恨心将其他比丘从住所驱逐出去。 后来压制之堕罪：对寺院早...
English
Re-arousing disputes. The transgression of teaching Dharma to women: teaching more than five or six words of Dharma to a woman in a place where no other men are present. The transgression of reciting with an unordained person: with a frivolous intention, reciting various Dharma phrases and tones together with an unordained person. The transgression of speaking about one's evil deeds: when a serious transgression (like a pārājika or saṃghāvaśeṣa) has occurred, and one has not been appointed to speak of that transgression, yet one speaks of it to an unordained person. The transgression of truly speaking about superhuman Dharma: having oneself attained the qualities of superhuman Dharma (32b), but speaking of it to an unordained person without special necessity. The transgression of slandering, saying "acting for a friend's sake": being intolerant of a bhikṣu who performs duties for the monastic community, having received what is due from common property, and thereby slandering the monastic community. The transgression of contempt: speaking words of contempt such as, "What is the use of these subtle training rules?" 2. The second decade (of transgressions). Origination-cessation, slander; heedlessness, bedding, expelling, oppressing, piercing, building. The transgression of destroying seeds and living things: cutting grass, green shoots, trees, and destroying types of seeds that have not been made suitable (e.g., by roasting) with fire or other means. The transgression of slander: directly slandering a bhikṣu who acts in accordance with the monastic community's instructions and Dharma, or slandering under the guise of criticizing others. The transgression of disregarding advice: when the monastic community brings up a transgression for the purpose of correction, not admitting it but rather deflecting it by various means. The transgression concerning dwelling/bedding: after using the monastic community's dwelling such as a bed, not tidying it up afterwards, allowing it to be wasted or damaged by sun, wind, rain, etc. The transgression concerning mats: in a monastery, not collecting the grass, leaves, etc., laid beneath one's mat afterwards. The transgression of expulsion: with a hateful mind, expelling another bhikṣu from his dwelling. The transgression of later oppression: concerning a monastery, previously...