Tibetan
་སྲོལ་འབྱེད་ནི་གཉིས་ཏེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་དང༌། ཐོགས་མེད་ཞབས་སོ། ། ཇི་ལྟར་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཚུལ་ནི་གཉིས་ཏེ། བདེན་པ་གཉིས་ངོ་བོས་སྟོང་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་རང་སྟོང་གི་ལུགས་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཙམ་ཞིག་རང་སྟོང་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་པས་དོན་དམ་ལ་སྤྲོས་པ་ཆོད་པ་གཞན་སྟོང་གི་ལུགས་གཉིས་སོ། ། ཡང་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གྱི་དགོངས་པ་རང་སྟོང་ལྟར་འཆད་པ་འཕགས་སེང་གི་ལུགས་དང༌། རིགས་ཚོགས་ཀྱི་དགོངས་པ་གཞན་སྟོང་ལྟར་འཆད་པ་འཇིགས་མེད་ཆོས་སྐྱོང་ཞབས་ཀྱི་ལུགས་གཉིས་ཀྱང་ཡོད་དོ། ། མདོར་ན། སྲོལ་འབྱེད་དེ་བཞི་ཀའང་དབུ་མའི་ལམ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཚད་ལྡན་གྱི་གཞུང་ལུགས་དག་ལས་དབུ་མའི་ལུགས་ཉིད་དུ་གསལ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེའང་རང་སྟོང་གི་ཚུལ་དེ་དབུ་མའི་ལམ་ཉིད་དུ་ཐལ་རང་དུ་སྨྲ་བའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང༌། ། དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། ། དེ་ནི་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་སྟེ། ། དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་དབུ་མ་རང་སྟོང་ལ་འཆད་པའི་ཕྱིར། གཞན་སྟོང་གི་ཚུལ་དེ་དབུ་མའི་ལམ་ཉིད་དུ་(༢༨༢བ)ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱིས་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཡོད་པས་མེད་པས་ཡོད་པས་ན། ། དེ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་པའི་སྐབས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་གཞན་སྟོང་གི་ཚུལ་ལ་བཞེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་གངས་ཅན་པ་དག་འདི་སྙམ་དུ། གྲུབ་མཐའ་བཞིའི་ཡ་གྱལ་དུ་གྱུར་པའི་དབུ་མ་ནི་སྤྱིར་ཐལ་རང་གི་སྲོལ་གཉིས་དང༌། དེ་ལས་ཀྱང་ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་ཐལ་འགྱུར་བས་ཕྱེ་བའི་ལམ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཟབ་མོ་འཇིགས་རུང་འདི་ནི་སྔོན་གོམས་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བོ་ཡིས། ། ངེས་པར་རྟོགས་འགྱུར་འདི་ནི་གསན་རྒྱ་ཆེ་ཡང་གཞན་གྱིས་ཐུགས་སུ་ཆུད་མི་འགྱུར། ། ཞེས་བཤད་པས་སོ་སྙམ་ན། དེ་ལ་མགོ་མཚུངས་དང༌། རྣལ་མའོ། ། དང་པོ་ནི། འོ་ན་དབུ་མའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་གཞན་སྟོང་གི་ཚུལ་ཁོ་ན་ལ་འཆད་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱིས་དེ་ལ་དེར་བཤད་ཅིང༌། རང་སྟོང་གི་ཚུལ་གྱི་ལྟ་བ་དེ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལྟ་བ་དང༌། དབང་ཟ་བའི་ལྟ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར། དེས་དོན་ངོས་འཛིན་པའི་སྐབས་འདིར། ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ལུང་གིས་དོན་གང་ཞིག་ལ་དགག་སྒྲུབ་བྱ
Chinese
创立者有二位：龙树尊者和无著尊者。 阐明（真理）的方式有两种：一是自空宗，主张二谛自性空；二是他空宗，主张唯有世俗的自性是自空，因此断绝了对胜义的戏论。 此外，还有圣解脱军（圣僧）的学说，将《现观庄严论》的意趣解释为自空；以及吉美曲炯尊者的学说，将《理聚论》的意趣解释为他空，这两种学说也存在。 简而言之，这四种创立学说都与中观之道相同，因为它们都在量理经论中被明确阐述为中观学说。 此外，自空之说被那些主张中观应成派和自续派的论师们解释为中观之道。 正如所说： “何谓缘起法， 彼即名为空。 彼是依名言， 彼即中观道。” 因为这里所说的空性，被中观自空派所解释。 此外，他空之说被无著菩萨及其兄弟（世亲菩萨）所主张为中观之道（282b）。 正如所说： “因有、因无、因有故， 彼即中观道。” 因为这里所说的空性，是他空宗的观点。对于此，雪域（藏地）的人们可能会这样想：四部宗义之一的中观，通常有应成派和自续派两种传统；其中最殊胜的，唯是应成派所开显之道。 正如所说： “此已说极深可怖义，唯由先串习者能悟， 彼人必定能了达；余者虽广闻亦不能领会。” 如果有人如此认为，那么对此有“等量齐观”和“真实”两种（回应）。 首先，既然如此，那么中观中最殊胜的（观点）就理应仅被解释为他空宗的学说。因为无著尊者如是解释，并将自空观视为毁谤（真理）的邪见和僭越（佛法）的邪见。在此处辨明义理时，以月称论师的言教，对何种意义进行遮破和建立…
English
There are two founders: the venerable Nagarjuna and the venerable Asanga. There are two ways of establishing (the truth): the system of self-emptiness, which establishes both truths as empty of intrinsic nature; and the system of other-emptiness, which establishes that only the conventional nature is self-empty, thereby cutting off elaborations on the ultimate (truth). Furthermore, there is the system of Aryavimuktisena, which explains the intent of the *Abhisamayalamkara* according to self-emptiness; and there is also the system of the venerable Jigme Chokyong, which explains the intent of the *Collection of Treatises on Logic* according to other-emptiness. In short, all four of these founders are equally (considered) to be the Middle Way, because all of them are clearly stated in authoritative scriptures as being the system of the Middle Way. Furthermore, the way of self-emptiness is explained by the masters who propound both Prasangika and Svatantrika as being the Middle Way. As it is said: "Whatever is dependent arising, That is taught as emptiness. That is dependent designation, That is the Middle Way." Because the emptiness mentioned here is explained by the Madhyamaka Svatantrika (self-emptiness) school. Furthermore, the way of other-emptiness is held by the brothers Asanga and Vasubandhu as being the Middle Way (282b). As it is said: "Because of existent, non-existent, and existent, That is the Middle Way." Because the emptiness at this juncture is held according to the system of other-emptiness. Regarding this, the people of the Land of Snow might think: Madhyamaka, which is one of the four philosophical tenets, generally has two traditions: Prasangika and Svatantrika. And among them, the supreme one is solely the path distinguished by the Prasangika school. As it is said: "This very profound and fearsome truth, already explained, is realized by those who have habituated (to it) in the past. They will certainly realize it; though others may have extensive learning, they will not comprehend it." If one thinks that this is what is taught, then there are (two responses/aspects): the equally valid one and the genuine one. First, if that is the case, then the supreme Madhyamaka would logically be explained solely as the system of other-emptiness. Because the venerable Asanga explained it as such, and the view of self-emptiness as a view that slanders (the truth) and a view that wrongly claims authority. In this context of identifying the meaning, by the scriptural references of Chandrakirti, what meaning is refuted and established…
Tibetan
་བར་ནུས་པའི་དོན་དེ་ལ་ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱི་ལུང་གིས་ཀྱང་དགག་སྒྲུབ་ནུས་པར་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དྲང་བ་དང་ངེས་པའི་དོན་འབྱེད་པའི་སློབ་དཔོན་དུ་ལུང་བསྟན་པའི་ཕྱིར། མདོར་ན། འཕགས་ཡུལ་དུ་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞིའི་རྩེ་མོར་གྱུར་པའི་དབུ་མ་དེ་སུ་ཡིན་ལ་རྩོད་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་ནི་གཞན་སྟོང་གི་ཚུལ་དེ་དབུ་མར་མི་འཆད་ཅིང༌། བསྟན་པ་འདི་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སློབ་དཔོན་རྩོད་པ་མེད་ཅིང་འགྲན་ཟླ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱིས་ནི་རང་སྟོང་གི་ཚུལ་དེ་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་མ་ཡིན་པར་འཆད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་(༢༨༣ན)དགོངས་པ་འཆད་པ་ལ་རང་སྟོང་གི་འཆད་ལུགས་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང༌། རྗེ་བཙུན་བྱམས་པའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་པ་ལ་གཞན་སྟོང་གི་ཚུལ་དེ་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་ཕྱིར། ཕན་ཚུན་དུ་གཅིག་གི་ལུང་རིགས་ཀྱིས་ཅིག་ཤོས་འགོག་པར་མི་ནུས་སོ། ། དེ་ལས་གཞན་དུ་ན་ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱི་ལུང་རིགས་དབང་བཙན་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། འཕགས་པའི་གོ་འཕང་བརྙེས་ཤིང་ངེས་དོན་འབྱེད་པར་ལུང་བསྟན་ནས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྲོལ་འབྱེད་ཀྱི་ཐོག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཟླ་བ་གྲགས་པས་ཀྱང༌། ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱི་འཆད་ཚུལ་དེ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་དགོངས་པ་མ་ཡིན་པར་འཆད་པ་ཡིན་གྱི། ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱིས་དབུ་མའི་དོན་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པར་མི་འཆད་དོ། །ཞེས་སོགས་གསུངས་སོ། ། སློབ་དཔོན་འདི་དག་གིས་སེམས་ཙམ་པ་དང་རྣམ་པར་རིག་པར་སྨྲ་བའང་ཐ་དད་དུ་དབྱེ་སྟེ། ཚུལ་གཉིས་གཅིག་སྒྲུབ་ལས། རྣམ་རིག་པ་དང་སེམས་ཙམ་པ་དོན་གཅིག་ཏུ་འཆད་པ་ནི། རིག་པ་དང་ཡེ་ཤེས་མཐའ་དག་ལ་སེམས་སེམས་བྱུང་གིས་ཁྱབ་པར་ཁས་ལེན་པའི་བོད་མང་པོའི་འཁྲུལ་པ་དེ་དང༌། ཡེ་ཤེས་དང་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མི་འབྱེད་པའི་འཁྲུལ་པ་དེ་དང༌། བཀའ་ཐ་མའི་ཆོས་སྐད་ཇི་བཞིན་དུ་མ་བསླབ་པའི་ཉེས་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་རིག་པ་དང་སེམས་ཙམ་པ་དོན་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང༌། ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པའི། ། འདི་ལྟར་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། ། ཞེས་པའི་ལུང་དེ་དང༌། ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཀྱི་དབྱིངས། ། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། ། ཞེས་པའི་མདོ་དེ་དང༌། ང་ཡིས་འདི་ཀུན་ཁྱབ་པ་སྟེ། ། འགྲོ་བའི་རང་བཞིན་གཞན་མ་མཐོང༌། །
Chinese
对于能够（遮破他宗、建立自宗）的这个义理，无著菩萨的教证也同样能够遮破和建立，因为他被授记为能够判别诸经教之了义与不了义的论师。 简而言之，在印度（圣地）中，四宗之顶尖的“中观”是哪一个，对此是有争议的，因为大乘论师月称（Candrakīrti）不认为他空（gzhan stong）之宗是中观，而对于此教法，大乘论师中无争议、无与伦比的圣者无著菩萨（Asanga）则认为自空（rang stong）之宗非中观学说。 第二，在解释龙树（Nāgārjuna）的密意时，自空（rang stong）的解释方式最为殊胜；而在解释尊者弥勒（Maitreya）的密意时，他空（gzhan stong）之宗最为深奥。因此，彼此之间，一方的教证和理证无法遮破另一方。 除此之外，无著菩萨的教证和理证必须被视为权威，因为他已经获得圣者果位，并且被授记为能够判别了义，是大乘学说的首位创立者。 月称（Candrakīrti）也说：“无著菩萨的解释方式并非龙树菩萨的密意，但并非无著菩萨不理解中观的意义。”等等。 这些论师将唯识宗（Semtsampa）和唯识学派（Nampa Rigpar Smawa）也作了区分，因为《二规一成论》（Tshul Nyis Gcig Drub）中说，将唯识学派（Nampa Rigpa）和唯识宗（Semtsampa）解释为同义，是许多藏人误以为所有识（rigpa）和智慧（yeshe）都包含在心（sem）和心所（sems byung）之中，以及不区分智慧（yeshe）和识（namshe）的错误，并且是由于没有如实学习最终教言（bka' tha ma'i chos skad）的过失所引起的，你这个认为唯识学派和唯识宗同义的人，也（请听）： 如同所说： 除法界之外， 此等诸法皆非有。 此教证以及， 无始时来之法界， 乃诸法之根本。 此经文以及， 我遍布这一切， 未见有异于众生本性者。
English
Regarding that meaning which can (refute others' tenets and establish one's own), the scriptural citations of Asanga are likewise able to refute and establish, because he was prophesied as a master who could differentiate the definitive and interpretable meanings of the sutras. In short, in the Noble Land (India), there is a dispute as to who among the four schools of thought is the pinnacle of Madhyamaka. This is because the Mahayana master Candrakīrti does not explain the *gzhan stong* (other-emptiness) view as Madhyamaka, and the Mahayana master Asanga, who is undisputed and peerless in this teaching, explains that the *rang stong* (self-emptiness) view is not the Madhyamaka system. Second, in explaining the intention of Nāgārjuna, the method of explaining *rang stong* (self-emptiness) is supreme; while in explaining the intention of Venerable Maitreya, the view of *gzhan stong* (other-emptiness) is most profound. Therefore, neither one's scriptural citations and reasoning can refute the other. Apart from that, the scriptural citations and reasoning of Asanga must be considered authoritative, because he attained the stage of an Arya (Noble One) and was prophesied to differentiate the definitive meaning, being the first founder of the Mahayana tradition. Candrakīrti also stated: "Asanga's method of explanation is not Nāgārjuna's intention, but it is not that Asanga did not comprehend the meaning of Madhyamaka." And so forth. These masters also differentiated between the Cittamātra (Semtsampa) and Vijñaptimātra (Nampa Rigpar Smawa) schools. As stated in the *Tshul Nyis Gcig Drub* (The Single Accomplishment of the Two Ways/Truths), explaining Vijñaptimātra and Cittamātra as synonymous is due to the error of many Tibetans who claim that all consciousness (rigpa) and pristine wisdom (yeshe) are encompassed by mind (sem) and mental factors (sems byung), and the error of not differentiating between pristine wisdom (yeshe) and consciousness (namshe), and it is entirely instigated by the fault of not having studied the terminology of the final teachings (bka' tha ma'i chos skad) as it is. You, who consider Vijñaptimātra and Cittamātra to be synonymous, also (listen to): As it is said: Apart from the dharma-dhatu, Such dharmas do not exist. This scriptural citation, and, The dharma-dhatu of beginningless time, Is the basis of all phenomena. This sutra, and, I pervade all this, I see no other nature of beings.