Tibetan
མས་ཅད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ཁྱབ་པར་བཞེད་ཅིང༌། ཡོངས་གྲུབ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་ན་དེ་ལ་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ། འགྲོ་འོང་འགྱུར་ལྡོག་ཕྱོགས་དུས་གཅིག་དང་དུ་མ་སོགས་ཡོད་དམ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཡོད་ན་བདེན་མེད་ཡིན་པས་ཁྱབ་ཅིང༌། འདི་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་དེ་རྣམས་གང་དང་ཡང་མ་འབྲེལ་བ་སྟེ། སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་འགྲོ་འོང་མེད་ཅིང༌། གཅིག་དུ་མ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ། རང་གི་ངོ་བོས་མཚན་ཉིད། མཚོན་བྱ། མཚན་གཞི་གསུམ་ཀ་སྤངས་ཤིང་ཕྱོགས་དུས་སོགས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་རྟག་པ། དེ་ལ་དུམ་བུ་ཐ་དད་དབྱེ་རུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆ་མེད་ཡིན་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་འགྲོ་དང་ཀུན་ཁྱབ་ཏུ་བཞེད་ཅིང༌། གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་རྣམ་གཞག་གཞན་དག་ཕལ་མོ་ཆེ་སེམས་ཙམ་པ་དང་མཐུན་པར་སྨྲའོ། ། ཚ༢ གཉིས་པ་[སེམས་ཙམ་གྱི་སྐྱོན་ལས་གྲོལ་ཚུལ་བཤད་པ་]ནི། རྣམ་རྫུན་རྣམ་ཤེས་ངོ་བོ་བདེན་གྲུབ་སྨྲ། ། བློ་ཡི་ཡུལ་གྱུར་འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་ཉིད། ། བདེན་གྲུབ་བཞེད་ཀྱང་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། ། དོན་དམ་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་སྐྱོན་ལས་གྲོལ། ། བོད་དུ་གྲགས་པའི་སེམས་ཙམ་རྣམ་རྫུན་པའི་ལུགས་སུ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྨྲ་བར་བཤད་པས་རྣམ་ཤེས་ནི་བློའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པས་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ཡིན་ལ། ལུགས་འདིར་ནི་རྣམ་ཤེས་ལས་འདས་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བདེན་གྲུབ་ཏུ་བཞེད་ཀྱང༌། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་གྱི་(༢༨༠ན)བདེན་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བར་གསུངས་སོ། ། ཚ༣ གསུམ་པ་[རང་སྟོང་གཞན་སྟོང་ཁྱད་པར་འབྱེད་ཚུལ་སོགས་བཤད་པ་]ནི། གཞན་སྟོང་རང་སྟོང་ཀུན་རྫོབ་སྟོང་ཚུལ་དང༌། ། མཉམ་གཞག་སྤྲོས་མཐའ་འགོག་ལ་ཁྱད་པར་མེད། ། རྗེས་ཐོབ་ཐ་སྙད་ཆོས་ཉིད་ཡོད་མེད་དང༌། ། དཔྱད་མཐར་ཡེ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཁྱད། ། དོན་དམ་བདེན་པའང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི། ། མེད་དགག་ཙམ་ནི་བེམ་སྟོང་ཡིན་པར་འདོད། ། གཉིས་སྟོང་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་ཉིད་ལ་འཇོག ། མདོ་སྔགས་མཚམས་སྦྱོར་ཟབ་མོའི་ལྟ་བར་བཞེད། ། དབུ་མ་གཞན་སྟོང་དང་རང་སྟོང་གཉིས་སུ་གྲགས་པ་གཉིས་ཀར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གཏན་ལ་
Chinese
一切皆遍满空性与无自性。如果遍计所执是真实存在的，那么它是否有生、住、灭三相，有去、来、变异、方、时、一、多等等呢？（回答是）不是这样的。如果这些存在，则必然是非实有。这世俗的法，与任何事物都无关联，无生、住、灭三相，无去、来。非一非多，非因非果。舍弃自性的所相、能相、所依三种，远离方、时等一切戏论，因此是自性常有。因为它没有不同的部分可以分割，所以是无分。因为它是一切法的法性，所以是周遍的，是遍及一切的。其他基、道、果的安立，大多与唯识宗的说法相符。 \t\t\t第二 [阐释如何从唯识宗的过失中解脱]： \t\t\t说虚妄分别识的自性是实有。 \t\t\t此识成为心境，即是智慧。 \t\t\t虽许实有，但因其是无为法。 \t\t\t故脱离了执着胜义为实法的过失。 \t\t\t在藏地盛行的唯识虚妄分别派的教义中，据说阿赖耶识的自性是实有，因此识成为心境，是实法论。然而，在此派中，虽然承认超越识、远离一切戏论的智慧自性是实有，但由于这种远离戏论的智慧是无为法，因此说它解脱了一切将胜义（280页）执为实法的过失。 \t\t\t第三 [阐释自空和他空的区别等]： \t\t\t他空自空世俗空的方式， \t\t\t等持中息灭戏论边际无差别。 \t\t\t后得世俗法性有无， \t\t\t抉择究竟智慧实有或非实有有差别。 \t\t\t胜义谛也是自性非实有， \t\t\t仅仅是无遮的空，被认为是僵死的空。 \t\t\t二空智慧安置在自证自明之上。 \t\t\t此被认为是显密结合的甚深见地。 \t\t\t中观的他空和自空这两种有名的说法，两者都把世俗所摄的一切法确定为空性。
English
All are pervaded by emptiness and lack of inherent existence. If the thoroughly established (paratantra) were truly existent, would it then possess the three phases of birth, abiding, and cessation, or going, coming, change, alteration, direction, time, singularity, plurality, and so forth? The answer is no. If these were present, it would necessarily imply their unreality. These conventional phenomena are unrelated to anything. There is no birth, abiding, or cessation; no going or coming. It is neither singular nor plural, neither cause nor effect. It abandons the three aspects of its own nature: the characteristic, the characterized, and the basis of characterization, and is free from all elaborations such as direction and time, thus it is naturally permanent. Since it cannot be divided into separate parts, it is partless. As it is the reality of all phenomena, it is held to be all-pervasive and omnipresent. Most other presentations of ground, path, and fruition accord with the teachings of the Mind-Only (Cittamatra) school. \t\t\tSection 2 [Explanation of how to be free from the faults of the Mind-Only school]: \t\t\tIt is said that the nature of the false discriminative consciousness is truly existent. \t\t\tThis, which becomes the object of the mind, is indeed primordial wisdom. \t\t\tAlthough posited as truly existent, since it is unconditioned. \t\t\tIt is free from the fault of asserting ultimate reality as an entity. \t\t\tIn the widely known Mind-Only False Conception (Cittamatra Vikalpa) school in Tibet, it is explained that the nature of the alaya-vijñana (store-consciousness) is asserted as truly existent. Thus, consciousness, having become an object of the mind, is considered an entity. However, in this system, although the nature of primordial wisdom, which transcends consciousness and is free from all elaborations, is accepted as truly existent, because this wisdom, free from elaborations, is unconditioned, it is said to be freed from all the faults of asserting ultimate truth (280r) as an entity. \t\t\tSection 3 [Explanation of the distinction between Shentong (Other-Emptiness) and Rangtong (Self-Emptiness), etc.]: \t\t\tIn the manner of Shentong and Rangtong, conventional emptiness, \t\t\tIn meditative equipoise, there is no difference in the cessation of conceptual elaborations. \t\t\tRegarding subsequent attainment, conventional phenomenal reality, whether existent or non-existent, \t\t\tThe ultimate ascertainment of primordial wisdom, whether truly existent or not, is the distinction. \t\t\tEven ultimate truth, whose nature is not truly established, \t\t\tIs considered merely a nihilistic emptiness, a reified emptiness. \t\t\tThe wisdom of two emptinesses is established upon self-cognizing awareness. \t\t\tThis is held to be a profound view integrating Sutra and Tantra. \t\t\tBoth the renowned Shentong and Rangtong Madhyamaka schools establish that all phenomena encompassed by conventional truth are empty.
Tibetan
འབེབས་པའི་ཚུལ་དང༌། མཉམ་གཞག་ཏུ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་འགོག་པ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་ཀྱང༌། རྗེས་ཐོབ་གྲུབ་མཐའ་ཤན་འབྱེད་པའི་སྐབས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཁས་ལེན་ཙམ་དུ་ཆོས་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་དང༌། མེད་དོ་ཞེས་པའི་ཤེས་བརྗོད་ཀྱི་ཐ་སྙད་འདོགས་ཚུལ་དང༌། དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པས་དཔྱད་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ཚེ་ན་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་དང་མ་གྲུབ་པའི་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། ། དེས་ན་གཞན་སྟོང་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། ཀུན་བརྟགས་གཞན་དབང་གཉིས་ཀུན་རྫོབ། ཡོངས་གྲུབ་དོན་དམ་བདེན་པར་བཞེད་ཅིང་དེའང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའི་མེད་དགག་ཙམ་དུ་ལྟ་བ་ནི་བེམ་སྟོང་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྟོང་ཚུལ་གྱི་དོན་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ནི་མ་ཡིན་པར་འདོད་ཅིང༌། དེ་ནི་མདོར་ན། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་ཡེ་ཤེས་སོ་སོ་རང་རིག་པ་ལ་འཇོག །ལུགས་འདི་ནི་རྒྱུད་སྡེ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་ཆེས་མཐུན་པས་མདོ་སྔགས་གཉིས་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཟབ་མོའི་ལྟ་བ་དབུ་མའི་ལུགས་སྲོལ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོར་སོན་པའང་བཞེད་དོ། ། འདིར་གཞན་གྱིས་བརྟགས་(༢༨༠བ)པའི་མཐའ་བསལ་བ་སྙིང་པོ་བསྡུས་པ། རྗེ་བཙུན་སྒྲོལ་བའི་མགོན་པོའི་གསུང་ལས། གཞན་དག་ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མཚན་དཔེ་ཅན་ཡོད་ན་མུ་སྟེགས་པའི་བདག་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར་བ་མིན་ནམ། ཞེས་ཞུས་པས། ལན་དུ། མི་མཚུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པས། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་བདེན་མེད་ཡིན་ཅིང༌། མཚན་དཔེ་སོགས་ཡོད་ན་མུ་སྟེགས་པའི་ལུགས་སུ་འགྱུར་པས། ནམ་མཁའ་ལྟར་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཞིག་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་སྟོང་ཉིད་ཡིན་ཚད་བདེན་མེད་ཀྱི་དོན་དང༌། རྣམ་མེད་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཙམ་ལ་ངོས་འཛིན་པ་རང་གི་གྲུབ་མཐའ་ངན་པ་ལ་ཞེན་པའི་བློ་སྐྱོན་ཡིན་ཅིང༌། མདོ་ལས་ཀྱང༌། མུ་སྟེགས་དང་མི་མཚུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྟོང་ཉིད་ཡིན་པར་བཀོད་ཀྱི། མཚན་དཔེ་མེད་པ་མ་བཀོད་པའི་ཕྱིར། མཚན་དཔེ་གསལ་རྫོགས་ཀྱི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དྲང་དོན་དུ་བཤད་ཟེར་བ་ཡང་རྫུན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་བསླུ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། ། ཡང་སྙིང་པོ་རྟག་པར་འདོད་པ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལུགས་སོ་ཟེར་བ་ཡང་སྙིང་པོའི་མདོ་རྣམས་ལ་དགག་པ་བྱེད་པར་ཟད་ལ། རྟག་པའི་དོན་རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པ་ལ་འདོད་པའང་མི་འཐད་དེ། རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པ་ཙམ་ནི་འཁོར་བ་དང་གཟུང་འཛིན་ཀུན་ཡང་ཡིན་
Chinese
在（认识）的方式上，以及在等持中遮止一切戏论边际方面，虽然没有差别，但在后得抉择宗义之时，仅仅在名言承认上，对“法性如其本然是有的”以及“是无的”这两种认知和言说的名言安立方式，以及以胜义观察理证最终抉择时，在无二的智慧是真实成立还是不成立的见地方面，存在差别。 \t\t\t因此，他空见者（གཞན་སྟོང་སྨྲ་བ་）们认为：遍计所执（ཀུན་བརྟགས་）和他依（གཞན་དབང་）二者是世俗谛，圆成实（ཡོངས་གྲུབ་）是胜义谛。并且，如果认为它仅仅是“非真实成立”的非遮，那便是顽空（བེམ་སྟོང་），这并非世俗谛空性方式的胜义空性之真实情况。总而言之，他们将此（胜义）安立为能取所取二者皆空的离戏智慧（ཡེ་ཤེས་），自证自明。此宗派的见地与大密续（རྒྱུད་སྡེ་ཆེན་པོ་）的意趣非常吻合，因此也被认为是连接显宗和密宗的深奥见地，达到中观宗派之顶峰。 \t\t\t此处，简述了他人所推断（280b）的边际被遣除的精要。从至尊度母怙主（རྗེ་བཙུན་སྒྲོལ་བའི་མགོན་པོ་）的言教中（可知）：其他人（曾依据）《楞伽经》（ལངྐར་གཤེགས་པ་）问曰：“如果如来藏（བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་）是具有相好（མཚན་དཔེ་ཅན་）的，那岂不是与外道（མུ་སྟེགས་པ་）的我（བདག་）相同了吗？”对此，（佛陀）回答说：“不相同，因为它是空性（སྟོང་པ་ཉིད་）。” \t\t\t如来藏（བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་）并非真实存在，如果存在相好（མཚན་དཔེ་）等，就会变成外道（མུ་སྟེགས་པ་）的宗派。因此，声称“如同虚空般什么都不成立的，就叫做如来藏”这种说法，是将空性（སྟོང་ཉིད་）的一切都理解为“非真实存在”的含义，并将“无相、什么都不成立”仅仅认定为自宗恶见所执着的智力缺陷。因为经中也说，与外道不相同的理由是空性，而不是说没有相好。所以，声称“相好圆满的如来藏是隐义（དྲང་དོན་）”的说法，也仅仅是靠谎言欺骗世人罢了。 \t\t\t又，声称“将‘心性（སྙིང་པོ་）是常（རྟག་པ་）’视为外道（མུ་སྟེགས་）宗派”，这只是对心性诸经（སྙིང་པོའི་མདོ་རྣམས་）进行否定而已。将“常”的含义理解为“恒常连续”也是不合理的，因为仅仅恒常连续（རྒྱུན་གྱིས་རྟག་པ་）的，连轮回（འཁོར་བ་）和一切能取所取（གཟུང་འཛིན་ཀུན་）也都是。
English
Regarding the manner of engagement and the cessation of all conceptual elaborations in meditative equipoise, there is no difference. However, during the stage of subsequent attainment (post-meditation) for distinguishing philosophical tenets, merely in terms of conventional assertion, regarding the way of establishing cognitive and verbal conventions such as “the dharmata (suchness) exists” and “it does not exist,” and when ultimate analysis is finally conducted by the reasoning that examines the ultimate truth, there is a difference in view regarding whether the non-dual pristine awareness is truly established or not established. \t\t\tTherefore, the Shentong (gZhan stong) proponents hold that both the imaginarily constructed (kun brtags) and the dependent (gZhan dbang) are conventional truths, while the perfectly accomplished (yongs grub) is the ultimate truth. Furthermore, the view that it is merely a non-affirming negation of “not truly established” is considered an inert emptiness (bem stong), and is not regarded as the true nature of ultimate emptiness in the manner of conventional emptiness. In short, they posit this (ultimate truth) as the pristine awareness (ye shes) free from the duality of subject and object, self-cognizing (so so rang rig pa). This system is considered to be in excellent accord with the intentions of the great Tantric scriptures, and thus, it is also regarded as a profound view that bridges both Sutra and Tantra, reaching the pinnacle among the Madhyamaka systems. \t\t\tHerein, the essence of refuting others' imputed (280b) extremes is summarized. From the teachings of the Venerable Protector Tara (rje btsun sgrol ba'i mgon po), others questioned from the Laṅkāvatāra Sūtra (laṅkar gshegs pa): “If the Tathāgatagarbha (bde gshegs snying po) possesses marks and signs (mtshan dpe can), would it not be similar to the self (bdag) of the Tīrthikas (mu stegs pa / non-Buddhists)?” In response, it was said: “It is not similar, because it is emptiness (stong pa nyid). ” \t\t\tThe Tathāgatagarbha (bde gshegs snying po) is not truly existent. If it possessed marks and signs, it would become a Tīrthika (mu stegs pa) tenet. Therefore, to assert that “that which is utterly unestablished, like space, is called Tathāgatagarbha” is a cognitive error clinging to one's own faulty philosophical tenet, mistaking all emptiness (stong nyid) for the meaning of “not truly existent,” and identifying it merely as “signless and utterly unestablished.” Because the Sūtras also state that the reason for its dissimilarity with Tīrthikas is emptiness, and not the absence of marks and signs. Thus, to claim that “the Tathāgatagarbha, complete with clear marks and signs, is an interpretive meaning (drang don)” is merely an act of deceiving the world with lies. \t\t\tFurthermore, the assertion that “to consider the essence (snying po) as permanent (rtag pa) is a Tīrthika (mu stegs) view” is merely a refutation of the Sūtras on the essence (snying po'i mdo rnams). It is also illogical to understand the meaning of “permanent” as merely “continuous permanence,” because mere continuous permanence applies even to saṃsāra (khor ba) and all apprehending and apprehended (gzung 'dzin kun).