Tibetan
མེད་པས། རིགས་པས་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་མ་ཟད་རིགས་ངོར་གྲུབ་པ་ཙམ་ཡང་མེད་པས་སླུ་ཆོས་རྫུན་པས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་དང་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་གཞི་མཐུན་མེད་པར་བཞེད་ལ། ལེགས་པར་དཔྱད་ན་མྱང་འདས་དང་དེ་ལས་ལྷག་པའི་ཆོས་ཀྱང་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པ་མེད་མོད། ཅུང་ཟད་དཔྱད་ངོར་སླུ་བ་མེད་པ་ནི། མྱ་ངན་འདས་པ་བདེན་གཅིག་པུ། ། གང་ཆོས་སངས་རྒྱས་རྣམས་གསུངས་པ། ། ཞེས་པ་ལྟར་མྱང་འདས་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བཞེད་པ་དང༌། སྲིད་པའི་རྩ་བ་ནི་བདེན་འཛིན་ཡིན་ལ། དེ་དང་དེས་བསྐྱེད་པའི་ཆགས་སོགས་ཉོན་མོངས་འཁོར་བཅས་ཐམས་ཅད་ཉོན་སྒྲིབ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང༌། ། དེ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པར་འདོད། ། ཅེས་དང༌། ཤེས་སྒྲིབ་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་རྟོག་བརྒྱ་རྩ་ཞེས་སོགས་བདེན་འཛིན་དང་ཤེས་སྒྲིབ་ཀྱི་གཞི་མཐུན་གཏན་མི་བཞེད་དེ། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོར་འཛིན་ཡོད་པ། ། ཞེས་སོགས་ལྟར། བདེན་འཛིན་འཁོར་བའི་རྩ་བར་ངེས་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཞེད་ལ། འདིས་ནི་ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་མེད་དུ་མི་རུང་བ་ཡང་གྲུབ་བོ། ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་མཐོང་ལམ་ལ་སྐད་ཅིག་བཅུ་དྲུག་དང་བཅོ་ལྔ་དང་བཅུ་གཉིས་དང་བཞི་སོགས་དུ་མ་མེད་དེ། འཇུག་པ་ལས། དེ་ཉིད་ཡུལ་ཅན་བློ་གྲོས་འདི་ཡང་ཐ་དད་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ། ཞེས་ཐེག་གསུམ་ཆོས་ཉིད་གཟིགས་ཚུལ་གཅིག་པར་བཞེད་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་དང་ཕྲིན་ལས་བསམ་ཡས་བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་བ་རྣམས་ཡིད་བཞིན་(༢༧༦ན)གྱི་ནོར་བུ་དང་མཁའ་ལྡིང་གི་མཆོད་སྡོང་བསྒྲུབས་པ་བཞིན་དུ་རྟོག་པ་མེད་པར་མ་ཟད། སེམས་བསྐྱེད་པ་ཙམ་ཡང་མི་དགོས་པར་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་དང་གདུལ་བྱའི་ལས་བཟང་པོའི་དབང་གིས་དེ་དང་དེའི་གཞན་སྣང་གི་རྣམ་རོལ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་རང་ངོར་འཕགས་པ་ལྷས། མ་རིག་རྨོངས་པའི་གཉིད་སད་ན། ། འཁོར་བ་འདི་དག་མི་དམིགས་སོ། ། ཞེས་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྣང་བ་མཐའ་དག་ནུབ་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་གཞན་སྣང་ཙམ་དུ་བཞེད་པ་རྣམས་སོ། ། བོད་ཕྱི་རབས་པ་རྣམས་ཀྱིས། ལུགས་འདིར་དགག་ཕྱོགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་བཞི། སྒྲུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་བཞི་སྟེ། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དམ་བཅའ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ཡོད་པར་བཤད་དེ། དང་པོ་ནི། ཐ་སྙད་དུའང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་ཁས་མི་ལེན་པ། ཐ་སྙད་དུའང་རང་རྒྱུད་ཀྱི་གཏན་ཚིག་ཁས་མི་ལེན་པ།
Chinese
不存在。不仅经不起理智的观察，而且在理智看来，连成立的刹那都没有，因此，因为欺骗性的法（现象）遍及虚妄，所以不承认有为法和量成（真实存在的）共基。如果仔细观察，涅槃和超越其上的法，自身也并非实存。 稍微观察，不欺骗的，是： 涅槃唯是真， 诸佛所说之法。 如是，唯涅槃是（真实），（他们）如此主张。 轮回的根本是实执，实执以及由实执所产生的贪等一切烦恼，连同其眷属，都只是烦恼障，而并非是： 三轮之分别念， 彼即所知障。 如此说。 “所知障是百余种能所取分别念”等，（因此）绝不承认实执和所知障有共同的基础，因为： 何时有执蕴， 如是等。实执是轮回根本，故如此认定。故如此主张。 由此，也证实了声闻、缘觉不可能没有证悟空性。 三乘的见道并没有十六刹那、十五刹那、十二刹那、四刹那等多种（不同的说法），因为： 《入行论》云： “彼所缘智慧亦不异。” 如此，（他们）主张三乘于法性之见解是一致的，并且， 佛陀的色身和不可思议、言说不及的佛行事业，不仅仅如同如意宝（276a）和天空中（幻化的）供养宝塔一样，没有分别念（的造作），甚至不需要生起心念，只是由于往昔的誓愿和所调伏众生的善业之力，而成为其（佛陀）的他现（众生所见）之显现而已，因为： 于佛自性，圣天（提婆）云： “无明痴眠若醒觉， 此等轮回不见矣。” 如此，由于一切所知和所知相都泯灭，（他们）主张佛陀只是他现（众生所见）而已。 后世藏人（学者）认为：此宗（学说）有四种遮遣方面的论点，四种成立方面的论点，即有八种不共的重大论点，阐述如下： 第一是：即使在世俗谛中，也不承认自相成立；即使在世俗谛中，也不承认自续推理。
English
Non-existent. Not only does it not withstand rational examination, but from a rational perspective, there is not even a moment of establishment. Therefore, because deceptive phenomena pervade falsity, it is asserted that there is no common ground between conditioned phenomena and what is truly established. If thoroughly examined, even Nirvana and phenomena superior to it are not inherently established. What is not deceptive upon slight examination, is: Nirvana alone is truth, The Dharma spoken by all Buddhas. Accordingly, it is asserted that only Nirvana is (real). The root of cyclic existence is grasping at true existence. This, and all afflictions such as attachment generated by it, along with their retinue, are merely defilement obscurations, and not: What discriminative thoughts of the three spheres are, That is asserted as the obscuration to omniscience. Thus it is said. Thus, 'the obscuration to omniscience is a hundred-plus types of grasping at apprehended and apprehending,' etc., therefore, they absolutely do not assert a common ground between grasping at true existence and the obscuration to omniscience, because: As long as there is grasping at aggregates, And so forth. Because grasping at true existence is definitively the root of cyclic existence. Thus they assert. By this, it is also established that Shravakas and Pratyekabuddhas must necessarily realize the selflessness of phenomena. There are not multiple (assertions) such as sixteen, fifteen, twelve, or four moments for the path of seeing of the three vehicles, because: From the 'Madhyamakavatara': 'This wisdom perceiving reality is also not different.' Thus, they assert that the three vehicles' view of reality is one and the same, and: The Buddha's Rupakaya and inconceivable, inexpressible activities are not merely without conceptualization, just like a wish-fulfilling jewel (276a) and a stupa of offerings manifested in the sky. It does not even require the generation of a thought, but is merely the manifestation of his (the Buddha's) other-appearance (as seen by sentient beings), due to former aspirations and the positive karma of those to be tamed, because: Regarding the Buddha's own nature, Aryadeva says: 'When the sleep of ignorance and delusion awakens, These cyclic existences are not perceived.' Thus, because all knowledge and appearances of knowables cease, they assert that the Buddha is merely an 'other-appearance' (as seen by sentient beings). Later Tibetan (scholars) state that in this system, there are four negating tenets and four asserting tenets, making a total of eight uncommon great tenets, explained as follows: The first is: even conventionally, not asserting establishment by self-characteristics; even conventionally, not asserting independent inference.
Tibetan
ཐ་སྙད་དུའང་རང་རིག་ཁས་མི་ལེན་པ། ཐ་སྙད་དུའང་ཀུན་གཞི་ཁས་མི་ལེན་པ་རྣམས་སོ། ། གཉིས་པ་བཞི་ནི། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཁས་ལེན་པ། བདེན་འཛིན་ལ་ཉོན་སྒྲིབ་ཀྱིས་ཁྱབ་པ། ཞིག་པ་དངོས་པོར་ཁས་ལེན་པ། ཉན་རང་འཕགས་པས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་རྣམས་སོ། ། དེ་ལ་གསེར་མདོག་པཎ་ཆེན་ཡབ་སྲས་རྣམས་ནི། ཉན་རང་འཕགས་པས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྟོགས་ཞེས་པའི་མིང་ཙམ་ཞིག་མ་གཏོགས་གཞན་བདུན་པོ་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བས་རྨི་ལམ་དུའང་མི་རྨི་བའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་གསུངས། རྗེ་བརྒྱད་པའང་ཕལ་ཆེར་དེ་དང་མཚུངས་པར་བཞེད་དོ། ། མ༢ གཉིས་པ་དབུ་མ་གཞན་སྟོང་གི་ལུགས་འཆད་པ་ལ་གསུམ། ཙ༡ ལུགས་སྲོལ་སྤྱིར་བསྟན། ཙ༢ རྣམ་གཞག་བྱེ་བྲག་ཏུ་འཆད། ཙ༣ འཕྲོས་དོན་སྙིང་ལ་གདམས་པའོ། ། ཙ༡ དང་པོ་ནི། བྱམས་པའི་དགོངས་པ་ཐོགས་མེད་མཆེད་ཀྱིས་བཀྲལ། ། རྣལ་འབྱོར་(༢༧༦བ)སྤྱོད་དང་དོན་དམ་རྣམ་ངེས་ཀྱི། ། ལུགས་གཉིས་ལྟ་བའི་ངོ་བོར་ཁྱད་མེད་ཀྱང༌། ། ཐེག་གསུམ་ལ་སོགས་བྱམས་ཆོས་དང་པོའི་ལུགས། ། མཐར་ཐུག་ཐེག་གཅིག་མ་རིག་བག་ཆགས་ས། ། ཟད་མེད་ལས་སྐྱེ་རྒྱུད་བླའི་དགོངས་པ་སྟེ། ། ཐུན་མོང་ཐུན་མིན་སྤྲོས་གཅོད་དོན་དམ་ཚུལ། ། རྗེ་བཙུན་བྱམས་པའི་ཆོས་སྡེ་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱིས་བཀྲལ་བའི་གྲུབ་མཐའ་སྤྱི་ཕྱོགས་གླང་དང་བློ་བརྟན་སོགས་སློབ་བརྒྱུད་བཟང་ལ་མང་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་བཤད། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གྲུབ་མཐའ་སློབ་མ་མཆོག་རྣམས་སྙན་ནས་སྙན་དུ་བརྒྱུད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ། བོད་དུ་ལོ་ཙཱ་བ་གཟུ་བཙན་གཉིས་ལས་བརྒྱུད། གྲུབ་ཆེན་ཡུ་མོ་སོགས་ཀྱིས་ཡིག་ཆའི་སྲོལ་ཐོག་མར་གཏོད་ཅིང༌། རྒྱལ་བའི་དབང་པོ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ། ཀུན་མཁྱེན་དྲི་མེད་འོད་ཟེར་སོགས་ཀྱི་གསུང་རབ་རྣམས་སུ་ལྟ་བའི་གནད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དེ་ཆེས་གསལ་བར་མཛད་ཅིང་། དེའང་ངེས་དོན་མཐར་ཐུག་ཏུ་གསལ་བར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ལ། ཁྱད་པར་གཞན་སྟོང་དབུ་མ་ཞེས་པའི་སེང་གེའི་སྒྲ་སྒྲོག་པ་ནི། ཆོས་རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་དོལ་པོ་པ་ཆེན་པོ་སྟེ། ཕྱིས་སུ་གསེར་མདོག་པཎ་ཆེན་དང༌། རྗེ་བཙུན་སྒྲོལ་བའི་མགོན་པོ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་གྲུབ་མཐའི་གནད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཆེས་གསལ་བའི་ཤིང་རྟའི་སྲོལ་ཆེན་པོ་དབྱེ་བར་མཛད་པར་སྣང་ངོ༌། ། དེ་དག་གི་བཞེད་སྲོལ་ལའང་ནང་གསེས་ཕྲ་རགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཅི་རིགས་མཆིས་ཀྱང་གཙོ་བོར་བསྡུ་ན། བྱམས་ཆོས་དང་པོ་ག
Chinese
在世俗谛中也不承认自证，在世俗谛中也不承认阿赖耶识。 其次，四种观点是：承认外境，执著实有被烦恼障所遍，承认毁灭是实有，声闻、缘觉圣者证悟人无我。 对此，霞多班禅父子（Gser-mdog Pan-chen yab-sras）认为，除了“声闻、缘觉圣者证悟法无我”这一名称之外，其他七种（观点）是中观应成派（Madhyamaka Prasangika）连在梦中都不会梦到的宗义。 第八世（宗喀巴大师）也大多持相同观点。 M2 其次，阐述他空（Gzhan-stong）中观宗（Madhyamaka）体系分为三部分： Z1 总体阐述宗派传承； Z2 详细阐述宗义； Z3 剩余部分的心要教诫。 Z1 第一部分： 慈氏（Maitreya）的密意，由无著（Asanga）兄弟阐释。 瑜伽（Yoga）行派（Vyavahara）与究竟（Paramartha）胜义（Viniscaya）的。 两种宗派见解的自性虽无差别， 但三乘等是慈氏（Maitreya）教法最初的体系。 究竟一乘（Ekayana），无明习气地， 无尽业生（Karmaja）的相续（Santana），是究竟（Utpanna）上师（Lama）的密意。 共同（Samanya）与不共同（Asamanyaka）的戏论（Prapanca）断（Nivrtti）除（Cheda）的胜义（Paramartha）方式。 尊者慈氏（Maitreya）的教法，由无著（Asanga）和世亲（Vasubandhu）兄弟阐释的宗义，如总的陈那（Dignaga）和法称（Dharmakirti）等许多优秀弟子广泛解释。 不共同的宗义，以口耳相传的方式，由最优秀的弟子们传承。在藏地，通过祖（Gzu）和察（Btsan）两位译师（Locawa）传承。由大成就者郁摩（Yu-mo）等人最初开创了文献传统。在嘉瓦（Rgyal-ba'i dbang-po）让雄多吉（Rang-byung rdo-rje）、遍智哲美沃色（Kun-mkhyen dri-med 'od-zer）等的著作中，对不共同的见地要点作了极其清晰的阐明。他们也明确承认这（见地）是究竟了义。 特别是宣说他空中观（Gzhan-stong Dbu-ma）这一狮子吼（Simhanada）的，是法主遍智笃布巴（Dol-po-pa）大班智达。后来，霞多班禅（Gser-mdog Pan-chen）和尊者卓微贡布（Rje-btsun sgrol-ba'i mgon-po）等也开创了极其阐明不共同宗义要点的大车（Mahayana）传统。
English
In conventional truth, one does not acknowledge self-awareness, nor does one acknowledge the alaya-consciousness. Secondly, the four (points) are: acknowledging external objects, the pervasive nature of defilements on the apprehension of truth, acknowledging cessation as a real entity, and the realization of the non-self of phenomena by noble Sravakas and Pratyekabuddhas. Regarding this, the father and son of Gser-mdog Panchen (Gser-mdog Pan-chen yab-sras) stated that, apart from the mere name 'noble Sravakas and Pratyekabuddhas realize the non-self of phenomena,' the other seven (points) constitute a philosophical tenet that the Madhyamaka Prasangika school would not even dream of. The Eighth (Jey Tsongkhapa) also mostly held a similar view. M2 Secondly, explaining the system of other-emptiness (Gzhan-stong) Madhyamaka consists of three parts: Z1 General presentation of the tradition; Z2 Detailed explanation of the tenets; Z3 Concluding essential advice. Z1 The first (part): The intent of Maitreya was elucidated by the Asanga brothers. Though the essence of the two views, those of Yogacara and Paramartha Viniscaya, Are not different, the three vehicles and so forth are the initial system of Maitreya's teachings. The ultimate one vehicle, the ground of ignorance's latent tendencies, The endless continuum born from karma, is the ultimate master's intention. The common and uncommon ways of ultimate reality, cutting off elaborations. The philosophical tenet expounded by the Venerable Maitreya's (Maitreya) dharma lineage, the Asanga brothers, was widely explained by many excellent disciples such as Dignaga and Dharmakirti in general. The uncommon philosophical tenet persisted through an ear-to-ear transmission among the supreme disciples. In Tibet, it was transmitted through the two translators Gzu and Btsan. Great adepts such as Yu-mo initially established the literary tradition. In the works of the Victorious Rang-byung rdo-rje, the Omniscient Dri-med 'od-zer, etc., this uncommon vital point of view was made exceptionally clear. They also explicitly affirmed it as the ultimate definitive meaning. In particular, the one who proclaimed the lion's roar of 'other-emptiness Madhyamaka' was the Dharma Lord, the Omniscient Dol-po-pa Chen-po. Subsequently, Gser-mdog Panchen and the Venerable Drol-ba'i mgon-po (Rje-btsun sgrol-ba'i mgon-po) also appear to have established the great chariot tradition that made the uncommon crucial points of this philosophical system exceedingly clear.