Tibetan
ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་བས་ན། སློབ་དཔོན་དེ་དག་ནི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་མི་འབྲང་བར་འཇིག་རྟེན་པ་ཁོ་ནའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ནས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་འཇོག་པར་བྱེད་དེ། (༢༦༤ན)ཇི་ལྟར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་འཕགས་པ་རྣམས་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་པ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་འཇོག་པ་ལ་ཡང་འཇིག་རྟེན་པ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། ། མདོར་ན། འཇིག་རྟེན་པས་ནི་བདག་དང་གཞན་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་འཇུག་པ་མེད་པར་བྱས་ནས། རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས། འདི་ཙམ་ཞིག་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། ཐལ་འགྱུར་བ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་གཞག་པ་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། ། ཐ་སྙད་དུ་ཁས་ལེན་པའི་ཚུལ་ཡང་མི་འདྲ་སྟེ། རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཐ་སྙད་དུ་རང་ལུགས་སུ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ལ། ཐལ་འགྱུར་པ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་དང་ཐ་སྙད་གང་དུ་ཡང་རང་ལུགས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དགོས་པའི་དབང་ཁོ་ནར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གཞན་ངོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཁས་བླངས་པ་མ་གཏོགས་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡང་རང་གི་ལུགས་ཡིན་པར་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། དེ་ཉིད་ལས། ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱིས་གཞན་དབང་དངོས་འདོད་ལྟར། ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་ནི་བདག་གིས་ཁས་མ་བླངས། ། འབྲས་ཕྱིར་འདི་དག་མེད་ཀྱང་ཡོད་དོ་ཞེས། ། འཇིག་རྟེན་ངོར་བྱས་བདག་ནི་སྨྲ་བར་བྱེད། ། ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ཡང་རྩོད་པ་བྱེད་པའི་ཚེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་རང་ལུགས་མ་གཞག་པར་གཞན་ལུགས་ཁོ་ན་འགོག་པར་བྱེད་པ་ནི་སུན་འབྱིན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྒོལ་བ་ཡིན་པས་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་གི་འདོད་པ་སྟོང་ཉིད་དང་སྐྱེ་མེད་སོགས་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བ་རང་བཞིན་ཡོད་པར་འདོད་པར་ཐལ་བ་ཙམ་གྱིས་དགག་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར། ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་མེད་རང་ལུགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིག་དང༌། དཔེ་སོགས་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་རང་ལུགས་འགའ་ཞིག་འདོད་པར་(༢༦༤བ)བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རང་ལུགས་ཀྱི་དམ་བཅའ་གཞན་གྱིས་འདོད་པའི་རྟགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོད་དོ། ། ཐལ་འགྱུར་བ་རྣམས་ནི། གལ་ཏེ། རང་གི་དམ་བཅའ་ཡོད་ན་གཞན་གྱི་སྐྱོན་བརྗོད་ཀྱི་དོགས་པས་རང་ལུགས་མི་འཇོག་ཅིང༌། གཞན་ལུགས་ལ་ཞེ་སྡང་བའི་བསམ་པས་ཐལ་བ་ཙམ་གྱིས་
Chinese
如此说故。 是故，彼等师长不随他宗，唯随世间俗规而安立世俗谛。盖彼等意谓，犹如胜义谛唯诸圣者是量，如是安立世俗谛，亦唯世间士夫是量故。 简言之，世间士夫不以“自生、他生”等方式进行观察，仅理解“由因生果”，如此而已。应成派亦如是安立世俗。 亦有于世俗中承认方式不同者。自续派于世俗中，将世俗谛作为自宗而承认。应成派则于胜义、世俗二者，皆无少许自宗所应安立者，然以唯依需要故，亦唯于随顺他世间之识中承许世俗谛，非承许为自宗，即便是世俗层面亦不承许。 故彼亦云： 如汝所许他自在， 吾亦不许世俗有。 为成自果虽非有， 我为世间说为有。 如此说故。 此外，当进行辩论时，自续派诸师未安立自宗，而唯破他宗，此乃以颠倒之驳斥而驳敌，故不应理；又，若自所许之空性、无生等未以量成立，则仅以“他宗诸法有自性生”之太过，不能遮破，故应于世俗中，承许无生自宗之宗义所立之因，以及以量成立之比喻等自宗少许。此乃谓，以自宗之宗义，不能以他宗所许之因成立故。 应成派则谓：若有自宗宗义，则因他宗诘难之疑虑，而不安立自宗。又，以嗔恚他宗之心，仅以太过…
English
Because it is said so. Therefore, these masters, not following other philosophical schools, only follow the conventions of ordinary people to establish conventional truth. This is because they consider that just as only noble beings are valid cognizers regarding ultimate truth, so too, regarding the establishment of conventional truth, only ordinary people are valid cognizers. In short, ordinary people, without engaging in analysis such as 'from self' or 'from other,' understand only 'effect arises from cause.' This is all they comprehend. The Prasangikas (Consequentialists) also establish conventional truth in this manner. The way of acceptance in conventional truth also differs. The Svatantrikas accept conventional truth as their own system within the conventional. The Prasangikas, however, do not establish anything whatsoever as their own system, neither ultimately nor conventionally. Nevertheless, solely due to necessity, they merely accept conventional truth based on the perspective of others in the world; they do not accept it as their own system, not even conventionally. Therefore, it is also said in that [text]: Just as you assert dependent entities, I also do not accept conventional existence. Though these are not existent for the sake of results, I speak of them as existent from the world's perspective. Because it is said so. Furthermore, when debating, the Svatantrika masters, without establishing their own system, merely refute other systems. This is an inappropriate refutation by fallacious counter-argument. Moreover, if their own assertions such as emptiness and non-arising are not established by valid cognition, then merely by the consequence that 'other systems' phenomena inherently arise,' it cannot be refuted. Therefore, conventionally, they should assert certain aspects of their own system, such as reasons that establish their own thesis of non-arising, and examples that are established by valid cognition. This is because their own thesis cannot be established by reasons accepted by others. The Prasangikas, however, state: If one has one's own thesis, then due to the fear of criticism from others, one does not establish one's own system. Furthermore, with the intention of being hostile towards other systems, merely by the consequence... (text cut off)
Tibetan
འགོག་ན་སུན་འབྱིན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྒོལ་བའི་གཡོ་སྒྱུ་ཅན་དུ་འགྱུར་ནའང༌། དབུ་མ་ལ་ནི་རང་ལ་བཞག་པར་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་ན་དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཚོལ་བའི་ངལ་བ་འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཡང་དག་པར་ནི་གཞན་དགག་པ་ཡང་མིན་ཏེ། དགག་བྱའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཅིག་དམིགས་ན་དེ་ཉིད་འགོག་པར་ཡང་རིགས་མོད་ཀྱི། དགག་བྱའི་དངོས་པོ་སྐྲ་རྩེ་བརྒྱར་གཤགས་ཀྱི་ཚད་ཙམ་ཡང་མ་དམིགས་ན་དེ་ལ་སུ་ཞིག་དགག་པར་སྨྲ་བར་བྱེད་དེ། ཤེས་རབ་ལ་འཇུག་པ་ལས། དགག་སྒྲུབ་གཉིས་ཀ་དགག་འབའ་ཞིག ། དངོས་ལ་དགག་སྒྲུབ་གང་ཡང་མེད། ། ཅེས་པ་ལྟར་རོ། ། གང་ཡང་བསྟན་བཅོས་རྣམས་སུ་གཞན་གྱི་འདོད་པ་བཀོད་ནས་རིགས་པའི་དཔྱད་པ་དུ་མ་མཛད་པ་དེ་ནི་གཞན་ལུགས་ལ་ཞེ་སྡང་བའམ་རྩོད་པ་ལ་དགའ་བའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི། རྟོག་པའི་དྲྭ་བས་བཅིངས་པའི་སྐྱེ་བོ་འདི་དག་མངོན་ཞེན་ཟློག་པའི་ཕྱིར་གཞན་ངོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། འཇུག་པ་ལས། བསྟན་བཅོས་ལས་དཔྱད་རྩོད་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར། ། མ་མཛད་རྣམ་གྲོལ་ཕྱིར་ན་དེ་ཉིད་བསྟན། ། གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བཤད་པ་ན། ། གཞན་གཞུང་འཇིག་པར་འགྱུར་ནའང་ཉེས་པ་མེད། ། ཅེས་སོ། ། དེ་བས་ན། དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལས་རིགས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་བྱས་པ་དེ་དག་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་སྒྲོ་སྐུར་གྱི་རྟོག་པ་ཟློག་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། སྒྲོ་སྐུར་བསལ་ནས་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་འབའ་ཞིག་རྣམ་པར་དཔྱད་(༢༦༥ན)པའི་མཐུ་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་ལུགས་ནི་ཐོས་བསམ་གྱིས་དཔྱད་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དེ་ཉིད་ལས། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ནི་རྟོག་པས་བཅིངས། ། མི་རྟོག་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་གྲོལ་བར་འགྱུར། ། རྟོག་རྣམས་ལོག་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་དེ། ། རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་འབྲས་བུར་མཁས་རྣམས་གསུངས། ། ཞེས་སོ། ། ཐལ་འགྱུར་གྱི་ལུགས་འདི་ལ་གཞན་གྱིས་རྒོལ་དུ་མེད་པ་མ་ཟད་འདིས་གཞན་ཕྱོགས་མ་ལུས་པ་སུན་འབྱིན་པར་ནུས་ཏེ། འདིའི་རིགས་པ་ལ་གཞན་གྱིས་སྐྱོན་སྤོང་གི་ལན་གང་དང་གང་བཏབ་པ་དེ་དང་དེ་དག་བསྒྲུབ་བྱ་དང་མཚུངས་པར་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། མདོར་ན། ཐལ་འགྱུར་པ་རྣམས་ནི་རང་རྒྱུད་ལ་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་མི་འདོད་དེ། སྒྲུབ་པའི་དངོས་པོ་སྟོབས་ཞུགས་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཞན་ངོར་ཕྱོག
Chinese
如果（中观师）驳斥（他宗），则会成为以颠倒之方式进行攻击的狡诈者，然而中观宗自己并没有任何要确立的宗义，那么寻找其成立理由的这种努力有什么用呢？确实，驳斥他宗也不是（主要的），如果能执取到少许被驳斥的法，那么驳斥它也是合理的；但如果连如头发丝百分之一微细的被驳斥之实法都未曾执取，那谁还会说要去驳斥它呢？ 如《入智慧论》所说： 遮破与成立二者，唯是遮破； 实则无有任何遮破与成立。 凡是在论著中列举他宗观点并进行种种理性分析，并非是出于对其他宗派的憎恨或喜好争论，而是为了遣除被分别念之网束缚的众生的执着，仅仅是随顺他人的见地而作。 如《入中论》所说： 著作中（所作）分析非为执著争论， 乃为解脱故宣说彼义。 如果阐释彼义时， 他宗之说被摧毁亦无过失。 因此，中观论著中所作的种种理性分析，唯是为了遣除他宗的增益和损减（遍计），并不是通过分别（分析）之力就能现证实相之义。因为实相并非闻思所能分析的境界。 同样，彼（《入中论》）中也说： 凡夫众生为分别念所缚， 无分别瑜伽士则获解脱。 何者为诸分别念之遣除， 彼乃由分析之力所生，诸智者如是说。 这种（中观）应成派（Prasangika）的宗义，不仅他宗无法驳斥，而且它能彻底驳倒其他所有的宗派，因为对于其（应成派）的推理，他宗所给予的任何反驳都无法与所成立的宗义相匹敌。总之，应成派不承认自续（Svātantrika）所安立的、具有自力的实法之理证，因为没有具有自力成立的实法之量（有效认知）。 随顺他方（宗义）。
English
If (the Madhyamika) refutes (other tenets), it would become a devious one who attacks in a perverse manner. However, the Madhyamaka school itself has no position whatsoever to assert for itself. What then is the use of this effort to seek proofs for it? Indeed, it is not even for the purpose of refuting others. If one could apprehend even a slight phenomenon to be refuted, then refuting it would be reasonable. But if one cannot apprehend even an object of refutation as minute as one-hundredth of a hair's tip, then who would speak of refuting it? As stated in the *Introduction to Wisdom (Prajñāvatāra)*: Both refutation and establishment are mere refutation; In reality, there is neither refutation nor establishment. Whatever various logical analyses are made in treatises by presenting the assertions of others, this is not out of hatred for other systems or delight in debate. Rather, it is done solely to counteract the manifest clinging of beings bound by the net of conceptual elaborations, adapting to the perspectives of others. As stated in the *Madhyamakāvatāra (Introduction to the Middle Way)*: Treatises do not engage in analysis and debate out of attachment, But explain the ultimate truth for the sake of liberation. If, in explaining that ultimate truth, Other systems are destroyed, there is no fault. Therefore, all the various rational analyses presented in Madhyamaka treatises are solely for the purpose of refuting the exaggerations and deprecations (conceptual elaborations) of others. They are not born from the power of mere conceptual analysis to realize the ultimate nature of reality, because the ultimate nature of reality is not an object of analysis through hearing and contemplation. Likewise, in that same (text), it is said: Ordinary beings are bound by conceptual elaborations, Non-conceptual yogis are liberated. That which is the reversal of all conceptual elaborations, The wise declare to be the fruit of analysis. This (Madhyamaka) Prāsaṅgika system is not only immune to refutation by others, but it is also capable of thoroughly refuting all other systems. This is because any counter-arguments presented by others against its reasoning are incapable of establishing a position equivalent to what is to be proven. In short, the Prāsaṅgikas do not accept intrinsically established (svatantra) or inherently forceful reasoning (svatantranumāna), because there is no valid cognition that intrinsically establishes phenomena. Adapting to others' perspectives.