Tibetan
བདེན་རྫུན་སོགས་དེའི་རྗེས་འབྲང་དུ་བྱུང༌། ཕྱོགས་གླང་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་རྣམ་བདེན་རྫུན་གཉིས་ཀའི་ཕྱོགས་བཞེད། (༢༥༧བ)ཅེས་དང༌། ཡང་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་གཉིས་ཀའི་ཕྱོགས་བཞེད། ཅེས་སོགས་དང༌། ཐོགས་མེད་དབུ་མ་པའི་སློབ་དཔོན་ཡིན་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་སེམས་ཙམ་དུ་བརྩམས་པ་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ་དབྱིག་གཉེན་གྱི་མངོན་མཛོད་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སོགས་རང་རང་གི་འདོད་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྨྲ་ཞིང༌། ཇོ་ནང་ཆོས་རྗེ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོས། འཁོར་ལོ་ཐ་མ་དང་བྱམས་ཆོས་བར་པ་རྣམས་ཀྱིས་བོད་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པའི་དབུ་མ་དེ་མི་སྟོན་ཀྱང་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པས་བཞེད་པའི་དབུ་མ་དེ་སྟོན། འཕགས་པའི་གཞུང་རིག་ཚོགས་ལ་སོགས་པའི་དགོངས་པའང་བོད་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པ་དེ་ནི་ཕྱོགས་རེ་ཙམ་ལས་མཐར་ཐུག་མིན་གསུངས། ཇོ་ནང་རྗེ་བཙུན་ཆེན་པོ་རྗེས་འབྲང་དང་བཅས་པས་ཀྱང་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་དབུ་མའི་སློབ་དཔོན་དང་དེའི་གྲུབ་མཐའ་དབུ་མ་ཆེན་པོར་དམ་འཆའ། འོ་ན་སེམས་ཙམ་པ་སྲོལ་འབྱེད་ཀྱི་སློབ་དཔོན་གང་ཡིན་ཅེ་ན། སྔོན་གྱི་བཙུན་པ་ཆེན་པོ་ཨ་བི་ཏརྐ་ལ་སོགས་པ་ཐེག་ཆེན་གྱི་སློབ་དཔོན་ལྔ་བརྒྱ་དང༌། སོགས་ཁོངས་ནས། དེའི་རྗེས་འབྲང་འགའ་ཞིག་དང༌། ཕྱིས་སུའང་རྣམ་རིག་ཙམ་དུ་སྨྲ་བ་འགའ་ཞིག་བྱུང་བའི་སྲོལ་ལོ། །ཞེས་བཞེད་དོ། ། བ༢ གཉིས་པ་[དེ་འགོག་ཚུལ་]ནི། དངོས་སྨྲའི་སྐྱོན་རྣམས་འཕགས་ཞབས་གཞུང་གིས་བཀག ། སྣང་བ་ལ་འཁྲུལ་པས་ཁྱབ་པར་འདོད་པའི་རྣམ་རྫུན་པ་མན་གྱིས་འཁྲུལ་པ་དང་བྱ་བྱེད་མཐའ་དག་འཇོག་པ་ནི་གཞི་རྟེན་བདེན་གྲུབ་མེད་པར་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་ཞེས་གྲགས་ལ། དགག་གཞི་བདེན་གྲུབ་རེའི་སྟེང་དུ་གྲུབ་མཐའ་འོག་མ་འོག་མས་བརྟགས་པའི་དགག་བྱ་རེ་བཀག་མོད་ཀྱང༌། མཐར་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའི་བློ་སྐྱོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་རྣམས་འཕགས་ཞབས་ཀྱི་གཞུང་རིག་པའི་ཚོགས་དང༌། དེའི་རྗེས་འབྲང་བཅས་པས་ལེགས་པར་བཀག་ནས། འཁྲུལ་པ་གཞི་མེད་ལ་བྱ་བྱེད་འཇོག་པར་མཁྱེན་པ་དབུ་མ་པའི་ཁྱད་ཆོས་(༢༥༨ན)རབ་ཏུ་གསལ་བར་མཛད་དོ། ། དེའི་ཕྱིར། ལྟ་འདོད་མདོར་བསྟན་ལས། བྱེ་བྲག་སྨྲ་དང་མདོ་སྡེ་དང༌། ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་གཞུང་རྣམས་སུ། ། ཅུང་ཟད་བདེན་དང་མི་བདེན་ཀྱང༌། ། ཐམས་ཅད་བདེན་པ་དབུ་མའི་ལུགས། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། སེམས་ཙམ་དང་དབུ་མའི་ཁྱད་པར་ཡང༌། གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་སྒོ་ནས་ཁྱད་པར་ཆེ་བ་སོགས་འགའ་ཞིག་སྨྲ་ཡང༌། གཟུང་འཛིན་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་དོན་དམ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ཐེག་ཆེན་སྡེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་ཀུན་བཏུས་སོགས་ལས། གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་གྲོལ་བའི། ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་དམ་ཡོད། ། ཅེས་སེམས་ཙམ་པའི་གྲུབ་མཐའ་འཆད་སྐབས་སུ་གསུངས་པ་དང༌། རྣམ་ཤེས་དེ་ཡང་དོན་དམ་དུ། ། ཡོད་པར་མཁས་རྣམས་མི་བཞེད་དེ། ། ཞེས་དབུ་མ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཆད་སྐབས་སུ་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ད༢ གཉིས་པ་དབུ་མའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་བདུན། ན༡ སྒྲ་དོན་ངེས་ཚིག ། ན༢ གང་ལ་འཇུག་སྒོ། ན༣ བསྲུང་བྱའི་སྡོམ་པ། ན༤ རྟོགས་བྱའི་ལྟ་བ། ན༥ ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ། ན༦ རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། ན༧ གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་མདོར་བསྡུ་བའོ། ། ན༡ དང་པོ་ནི། མཐའ་ལས་རྣམ་གྲོལ་དབུ་མ་གྲུབ་མཐའི་མཆོག ། ཡོད་མེད་སྐྱེ་འགག་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་གང་ལའང་དམིགས་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ནི་དབུ་མ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཀོན་བརྩེགས་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྟག་པར་མི་རྟོག་གོ། །མི་རྟག་པར་མི་རྟོག་གོ། །རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ། །མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །མཐའ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཔྱད་དུ་མེད་པ། བསྟན་དུ་མེད་པ། རྟེན་མ་(༢༥༨བ)ཡིན་པ། སྣང་བ་མེད་པ། རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ། གནས་མེད་པ་སྟེ། འོད་སྲུང་། འདི་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་པར་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །ཞེས་དང༌། དབུ་མ་རྒྱན་ཆུང་ལས། ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་པའང་མིན། ། གཉིས་ཀྱང་མ་ཡིན་གཉིས་མེད་མིན། ། མཐའ་བཞི་དག་དང་བྲལ་བ་ལ། ། དབུ་མ་པ་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྗོད། ། ཅེས་པ་ལྟར་རོ། ། ན༢ གཉིས་པ་གང་ལ་འཇུག་སྒོ་ནི། འཇུག་སྒོ་བདེན་པ་གཉིས་སྟེ་མ་དཔྱད་ངོར། ། སྣང་ཡང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་ཤེས་པ་ཡིས། ། བླང་དོར་ལེགས་སྤྱོད་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་དང༌། ། གང་ལའང་བླང་དོར་དགག་སྒྲུབ་མ་མཆིས་པར། ། སྣང་ཙམ་ཉིད་ནས་སྟོང་པར་ཤེས་པ་ཡིས། ། དོན་དམ་ལ་འཇུག་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་དུ་སྦྲེལ། ། དབུ་མ་པ་རྣམས་འཇུག་པའི་སྒོ་ནི། རང་བཞིན་གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་སུ་བསྡུས་ཏེ་འཆད་ལ། དེའང་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པའི་སྣང་བ་འདི་རྣམས་ཇི་ལྟར་སྣང་ཡང་དེའི་ངོ་བོར་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པས། ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བློས་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་དགེ་བ་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་ཅིང་མི་དགེ་བ་སྤོང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བླང་དོར་མ་འཆོལ་བར་ལེགས་པར་སྤྱོད་དེ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་ལ་འཇུག་ལ། ཡང་དག་པར་ཆོས་གང་ལའང་བླང་དོར་དང་དགག་སྒྲུབ་དང་སྤང་བླང་མ་མཆིས་པར་སྣང་ཙམ་ཉིད་ནས་དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་འཇུག་ཅིང༌། དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་དེ་ཡང་ལྟ་སྤྱོད་དམ་ཐབས་ཤེས་སམ་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། ། ན༣ གསུམ་པ་བསྲུང་བྱའི་སྡོམ་པ་ནི། བསྲུང་བྱ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་སྟེ། །(༢༥༩ན) བསྲུང་བྱ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། དེའང་དོན་དམ་པར་སྤྲོས་མཚན་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཆེན་པོས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། ། ན༤ བཞི་པ་རྟོགས་བྱའི་ལྟ་བ་ནི། རྟོགས་བྱ་ཀུན་རྫོབ་ཆོས་རྣམས་ཆུ་ཟླ་ལྟར། ། མེད་བཞིན་སྣང་ལ་དོན་དམ་སྤྲོས་མཚན་ཀུན། ། ཉེར་ཞིའི་བདེན་གཉིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་རྟོགས། ། དབུ་མ་པས་རྟོགས་བྱའི་ལྟ་བ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆུ་ཟླ་ལྟར་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་དང༌། དོན་དམ་པར་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཚུལ་གྱིས་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་དཔྱིས་ཕྱིན་ཏུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། ། ན༥ ལྔ་པ་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་ནི། འབྲས་བུ་ཞི་བ་སྐུ་གཉིས་མངོན་དུ་བྱེད། ། རང་རང་གི་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་མཐར་ཐུག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པར་ཐེག་པ་གསུམ་ག་འདྲ་ལ། འོན་ཀྱང་དབུ་མ་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཕུང་པོ་འགགས་པ་ཙམ་ལ་མྱང་འདས་སུ་མི་འདོད་ཀྱི། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་ཚུལ་གྱིས་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ལ་འདོད་དེ། རྩ་ཤེ་ལས། སྤངས་པ་མེད་པ་ཐོབ་མེད་པ། ། ཆད་པ་མེད་པ་རྟག་མེད་པ། ། འགག་པ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་པ། ། དེ་ནི་མྱ་ངན་འདས་པར་བརྗོད། ། ཅེས་དང༌། དཔེ་མེད་པར་བསྟོད་པ་ལས། ཁྱོད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང༌། ། རྣམ་བྱང་རོ་གཅིག་ཉིད་དུ་མཁྱེན། ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་དབྱེར་མེད་པས། ། ཁྱོད་ནི་ཀུན་ནས་རྣམ་དག་
Chinese
真假等也随之出现。陈那论师父子（陈那和法称）持名言真假二者之宗。（257b） \t\t\t又，圣者龙树（Nagarjuna）亦持彼二者之宗，等等。 \t\t\t无著（Asanga）虽是中观师，但撰著唯识宗论典并无矛盾，如同世亲（Vasubandhu）的《俱舍论》一般，等等，各自阐述了各种观点。 \t\t\t觉囊法王遍知大士（笃补巴•喜饶坚赞）说：“第三转法轮和弥勒（Maitreya）的中间教法（《慈氏五论》）虽然不宣说藏人所执的中观，但宣说佛陀与佛子（菩萨）所持的中观。圣者（陈那、法称）理聚（《释量论》等）论典的密意，藏人所执的并非究竟，只是片面之见。” \t\t\t觉囊尊者大士（笃补巴）及其随学者也宣称无著（Asanga）兄弟（无著和世亲）是中观师，其宗派为大中观（他空见）。那么，谁是唯识宗的开创祖师呢？（他们认为）是以前的大比丘阿毘达磨（Abhidharma）等五百大乘师，以及其中的一些随学者，后来也有一些宣说唯识宗（Vijnaptimatrata）的宗派，这就是其传统。如是主张。 \t\t\t第二部分：[如何遮破它]： \t\t\t实事师（realists）的过失，被圣者（龙树、提婆）论典所遮破。 \t\t\t“名言虚假派”等认为显现为遍计所执，建立迷乱和一切作用，是因为他们不了解基础（基位）没有真实存在，因此被称为“实事师”。尽管在每个真实存在（作为遮破对象）的基础上，下下部宗派（的观点）都被上上部宗派所遮破，但最终，实事师们的所有宗派见解的过失，被圣者（龙树、提婆）理聚（《释量论》等）论典及其随学者们彻底遮破，从而明示了中观宗的特质，即在无基的迷乱上建立作用（258a）。 \t\t\t因此，《见地意趣略说》中说： \t\t\t分别说部（Vaibhashika）和经部（Sautrantika）， \t\t\t以及瑜伽行派（Yogacara）的论典中， \t\t\t虽然有些是真，有些并非真， \t\t\t但一切皆是真，这是中观宗的观点。 \t\t\t如是宣说。 \t\t\t唯识宗和中观宗的区别，以及基、道、果的（门径/次第）……
English
Truth and falsehood, etc., followed. Dignaga and his disciples (Dharmakirti) held the view of both conventional and ultimate truth. (257b) \t\t\tFurthermore, the Noble Nagarjuna also held the view of both, and so on. \t\t\tAlthough Asanga was a Madhyamaka master, his composition of Cittamatra treatises was not contradictory, similar to Vasubandhu's Abhidharmakośa, and so on, with various individual assertions being made. \t\t\tThe great omniscient master of Jonang (Dolpopa Sherab Gyaltsen) stated: “Although the Third Turning of the Wheel of Dharma and Maitreya's intermediate teachings (The Five Treatises of Maitreya) do not teach the Madhyamaka asserted by Tibetans, they do teach the Madhyamaka held by the Buddhas and Bodhisattvas. The intention of the Noble Ones' treatises on logic (Pramana-samuccaya, Pramana-varttika, etc.), which Tibetans assert, is merely a partial aspect and not the ultimate.” \t\t\tThe venerable great master of Jonang (Dolpopa) and his followers also proclaimed Asanga and his brother (Vasubandhu) to be Madhyamaka masters, and their philosophical system to be Great Madhyamaka (Zhentong). If so, who then are the founding masters of Cittamatra? (They assert that) it is the tradition of some followers among the five hundred Mahayana masters, such as the great monk Abhitarka, and later, some proponents of mere cognition (Vijnaptimatravada). Thus they assert. \t\t\tPart 2: [How it is refuted]: \t\t\tThe faults of the realists were refuted by the treatises of the Noble Ones (Nagarjuna, Aryadeva, and their followers). \t\t\tThe “false-aspectarian” (Namarzünpa) and those who assert that appearances are pervaded by delusion, establishing delusion and all activities, are known as “realists” because they do not understand that the basis (of phenomena) lacks true existence. Although each lower philosophical tenet refuted a specific object of refutation posited upon a basis of true existence, ultimately, all the cognitive errors within the philosophical tenets of the realists were thoroughly refuted by the Noble Ones' treatises on logic (Pramana-samuccaya, Pramana-varttika, etc.) and their followers. This clearly elucidated the distinctive quality of the Madhyamaka school, which is to understand the establishment of activities upon a baseless delusion (258a). \t\t\tTherefore, in 'A Brief Exposition of Views,' it states: \t\t\tThe Vaibhashikas and Sautrantikas, \t\t\tAnd in the treatises of the Yogacarins, \t\t\tAlthough some are slightly true and some untrue, \t\t\tAll are true in the Madhyamaka system. \t\t\tThus it was spoken. \t\t\tFurthermore, the distinction between Cittamatra and Madhyamaka, and the basis, path, and fruition (entrance/gate) …
Chinese
虽有人说（大乘）有诸多大异，但最主要的区别在于大乘二宗对于“离能取所取二者、自证自明之识（心）于胜义上是否实有”的观点，即或承许或不承许。 如《智核集》（或《集智精要》）等论中说： “离能取所取， 识于胜义有。” 此乃宣说唯识宗（Cittamātra）宗义时所说。又如： “彼识于胜义， 智者不许有。” 此乃宣说中观宗（Madhyamaka）宗义时所说。 其次，关于中观宗（Madhyamaka）的次第呈现有七点：一、词义确解；二、入道之门；三、所护之戒；四、所悟之见；五、所证之果；六、详细分类；七、基道果三摄义。 第一点： 中观宗（Madhyamaka），是解脱一切边执、宗派之最胜者。 因其解脱一切有、无、生、灭等一切边执，主张无所缘，故称中观师（Madhyamika）。 如《宝积经》（DKon brtsegs）云：“于一切法，不作常想，不作无常想。所谓常者，是一边；所谓无常者，是二边。此二边之中间，即是无可观察、无可宣说、无所依（258b）、无所显现、无所分别、无所安住。迦叶（Kasyapa），此乃中道，如实分别一切法。” 又如《中观庄严论（略本）》（Dbu ma rgyan chung）云： “非有亦非无， 非二亦非非二。 远离此四边者， 乃名为中观师。” 第二点，入道之门： 入道之门是二谛。于未观察之境， 虽显现却了知其非真实成立，由此 取舍善行，此为世俗谛； 于任何事物亦无取舍、遮破、成立， 但于仅是显现之际即了知其为空性，由此 趣入胜义谛，此乃福慧二资粮双运。 中观师们趣入之门，主要是从其自性而论，将一切法摄集于二谛之中而宣说。其中，这些未观察、未思择的显现，无论如何显现，其本体并非实有。
English
Although some speak of various great distinctions, the main distinction between the two Mahayana schools lies in whether they assert or do not assert that self-aware, self-luminous consciousness, empty of subject and object, ultimately exists. As stated in texts such as the 'Compendium of Wisdom Essence' (Yeshe Nyingpo Kuntus): “Consciousness, free from apprehended and apprehending, ultimately exists.” This is said when explaining the tenets of the Cittamātra (Mind-Only) school. And, as stated: “That consciousness, even ultimately, the wise do not assert to exist.” This is said when explaining the tenets of the Madhyamaka school. Second, there are seven points for presenting Madhyamaka: 1. Definitive meaning of the term; 2. Gateway to engagement; 3. Vows to be protected; 4. View to be realized; 5. Result to be attained; 6. Detailed classification; 7. Summary of Ground, Path, and Result. First, for the first point: Madhyamaka, liberated from extremes, is the supreme philosophical tenet. Because it is completely liberated from all extremes such as existence, non-existence, arising, cessation, etc., and asserts no referent, it is called a Madhyamika. From the Ratnakuta Sutra (DKon brtsegs): “One does not conceive of all phenomena as permanent. One does not conceive of them as impermanent. What is called 'permanent' is one extreme. What is called 'impermanent' is the second extreme. That which is the middle of the two extremes is unexaminable, inexpressible, unsupported (258b), non-appearing, non-cognizable, non-abiding. O Kasyapa, this is the Middle Way, the perfect discernment of all phenomena.” And from the Minor Madhyamaka Ornament (Dbu ma rgyan chung): “It is not existent, nor is it non-existent. Not both, nor not neither. That which is free from these four extremes, is perfectly called a Madhyamika.” Second, for the gateway to engagement: The gateway to engagement is the two truths. For those who, without examination, perceive appearances but understand they are not truly established, this leads to the conventional truth of adopting and discarding virtuous conduct; and for those who, without any adoption, rejection, refutation, or establishment of anything, understand that merely appearing phenomena are empty, this leads to the ultimate truth, conjoining the two accumulations. The gateway for Madhyamikas to engage is primarily based on their nature, subsuming all phenomena under the two truths and explaining them. Among these, these unexamined and unanalyzed appearances, however they appear, their essence is not truly...