Tibetan
ལ་རྐྱལ་མི་བྱ། ། སྐྱེས་པ་ལ་ནི་མི་རེག་ཅིང༌། ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་འདུག་མི་བྱ། ། ཁ་ན་མ་ཐོ་མི་འཆབ་ཅིང༌། ། གཉེན་(༢༧བ)དུ་འགྱུར་བར་མི་བྱ་སྟེ། ། རྩ་བའི་ཆོས་དྲུག་འདི་དག་ནི། ། དགེ་སློབ་མ་ལ་གསུངས་པ་ཡིན། ། ཞེས་དང༌། ས་ལེ་སྦྲམ་ནི་ལེན་པ་དང༌། ། གསང་བའི་གནས་ཀྱི་སྤུ་འདྲེག་དང༌། ། ས་རྣམས་རྐོ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ། རྩྭ་སྔོན་ལ་སོགས་གཅོད་པ་དང༌། ། བྱིན་ལེན་མ་བྱས་ཟ་བ་དང༌། ། གསོག་འཇོག་བྱས་པ་ཟ་བ་ལས། ། ལྡོག་པ་ཞེས་བྱ་དེ་བཞིན་གཞན། ། རྗེས་མཐུན་ཆོས་ནི་དྲུག་ཏུ་འདོད། ། ཅེས་གསུངས་ཤིང༌། གཞན་ཡང་ཉེས་མེད་བདུན་མ་གཏོགས་པ་དགེ་སློང་མའི་བསླབ་གཞི་མཐའ་དག་ཕྱོགས་མཐུན་རྣམས་བསྲུང་བྱར་བཤད་དོ། ། ཐ༣ གསུམ་པ་དགེ་སློང་གི་བསླབ་བྱ་བརྗོད་པ་ལ། [ད༡ གནས་བཅའ་བའི་ཚུལ། ད༢ གནས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ལ་བསྟེན་ཚུལ། ད༣ བསླབ་བྱ་དངོས།] ད༡ [དང་པོ་]ཐོག་མར་གནས་བཅའ་བའི་ཚུལ་ནི། དགེ་ཚུལ་དང་བསྙེན་རྫོགས་བྱས་མ་ཐག་པ་དེས། རང་ཉིད་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས་ལོ་བཅུ་བར་མ་ཆད་དུ་ལོན་པ་དང༌། ལྔ་ཕྲུགས་དང་ལྡན་པ་སྟེ་བརྟན་མཁས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གཉིས་དང་ལྡན་པ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་གནས་ཀྱི་བླ་མ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བསྟེན་ནས་བླང་དོར་མ་ནོར་བར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའང་མཁན་པོ་ཡོད་ན་དེར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་ཀྱི་བླ་མར་ཡང་གྱུར་ཟིན་པ་ཡིན་པས་གནས་གསར་དུ་འཆའ་མི་དགོས། མེད་ན་བླ་མར་འོས་པའི་དགེ་སློང་ཞིག་ལ་གནས་འཆའ་བའི་ཆོ་ག་བྱས་ཏེ། ལྷན་ཅིག་གནས་པས་ཞག་གཉིས་པའི་སྐྱ་རེངས་ཤར་བའི་ཚེ་དེ་ཉིད་གནས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་དུ་འགྱུར་ཞིང༌། བླ་མ་གཅིག་གི་འཁོར་དུ་གནས་པ་དགེ་སློང་གི་ཚོགས་མང་པོ་དག་རུང་མོད། དགེ་ཚུལ་ནི་གཅིག་ལས་བཞག་ཏུ་མི་རུང་བར་བཤད་ལ། དེ་ཡང་ནུབ་གསུམ་ལས་ལྷག་པར་ལྷན་ཅིག་གནས་སུ་མི་རུང་བས། ལྷན་ཅིག་གནས་པ་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ། ཉེ་གནས་ཞེས་བྱའོ། ། ད༢ [གཉིས་པ་]གནས་ཀྱི་སློབ་དཔོན་ལ་བསྟེན་ཚུལ་ནི། གནས་པས་གནས་ལ་མ་ཞུས་པར་བྱ་བ་མི་བྱའོ། །ཞེས་པས་ཉེ་འཁོར་གྱི་མཆོད་རྟེན་ལ་ཕྱག་བྱ་བ་དང༌། བཤང་གཅི་འདོར་བ། ཞག་གཅིག་གཞན་དུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་དང་དུས་ཀྱི་དམིགས་བསལ་གསུངས་པ་རྣམས་མ་(༢༨ན)གཏོགས་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་རང་ཉམས་སུ་མི་གཏོང་བར་དེ་ལ་ཞུ་ཞིང༌། དེས་ཀྱང་ལེགས་པར་འདོམས་པའི་སྒོ་ནས་ཚུལ་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། གནས་བཅས་པ་འཇིག་པའི་རྒྱུ་ནི། གནས་དང་གནས་པ་གཉིས་ཀ་ལ་ལྟོས་མེད་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སྐྱེས་པའོ། ། ད༣ [གསུམ་པ་]བསླབ་བྱ་དངོས་ལ་གཉིས། ན༡ དགག་པའི་བསླབ་བྱ་དང༌། ན༢ བསྒྲུབ་པའི་བསླབ་བྱའོ། ། ན༡ དང་པོ་ལ་གཉིས། པ༡ དགེ་སློང་ཕའི་བསླབ་བྱ། པ༢ དགེ་སློང་མའི་བསླབ་བྱའོ། ། པ༡ དེའི་དང་པོ་ལ་གཉིས། ཕ༡ མདོར་བསྟན། ཕ༢ རྒྱས་བཤད་དོ། ། ཕ༡ དང་པོ་ནི། དགེ་སློང་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔ་སྟེ། ། དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་སུ་བཅས་པར་མཛད་པ་ནི་ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔ་སྟེ། ཕམ་པའི་སྡེ། ལྷག་མའི་སྡེ། ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྡེ། སོ་སོར་བཤགས་པའི་སྡེ། ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྡེའོ། ། ཕ༢ གཉིས་པ་[རྒྱས་པར་བཤད་པ་]ལ་ལྔ། ཕམ་པ་ནས་ཉེས་བྱས་ཀྱི་བར་རོ། ། བ༡ དང་པོ་ནི། མི་ཚངས་སྤྱོད་དང་མ་བྱིན་ལེན་པ་དང༌། ། སྲོག་གཅོད་བླ་མའི་རྫུན་སྨྲ་ཕམ་པའི་སྡེ། ། གཞི་བསམ་སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་ཚང་ན་ཉམས། ། ཡན་ལག་མ་ཚང་སྦོམ་པོ་ལ་སོགས་མང༌། ། དེ་ལ་ཕམ་པའི་སྡེ་ཚན་ལ་བཞི་ཡོད་པའི། མི་ཚངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕམ་པ་ནི། ཕོ་མོ་མ་ནིང་མི་དང་དུད་འགྲོ་སོགས་གང་གིའང༌། གསོན་པོའམ་ལུས་ཕྱེད་དུ་ལངས་པའི་རོ་ལྟ་བུའི་ཁ་བཤང་ལམ་ཟག་བྱེད་གསུམ་པོ་གང་རུང་དུ་ནོར་བུ་བཅུག་ཅིང་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་རྫོགས་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། ། མ་བྱིན་ལེན་གྱི་ཕམ་པ་ནི། གཞན་གྱི་དངོས་པོ་རིན་ཐང་ཚང་བ་རང་གིས་དངོས་སུ་བརྐུས་པའམ་གཞན་རྐུར་བཅུག་པའོ། ། རིན་ཐང་གི་ཚད་ནི། རྒྱ་གར་དུ་མགྲོན་བུ་བཞི་བརྒྱ་ཀར་ཤ་པཎའི་ཆ་བཞིའི་ཚད་ཡིན་ལ། དེ་དང་མཉམ་པའི་དངོས་པོ་བརྐུས་པ་སྟེ། བོད་དུ་མུ་གེ་མེད་པའི་ཚེ་ནས་ཁལ་གཅིག་ཙམ་དང༌། མུ་གེ་བྱུང་བའི་ཚེ་ནས་ཁལ་ཕྱེད་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་ལོངས་པར་མངོན། གཙོ་བོ་ནི་ཡུལ་སོ་སོའི་རིན་ཐང་གི་སྐབས་ཐོབ་རྩི་དགོས་པར་བཤད་དོ།། (༢༨བ)སྲོག་གཅོད་ཀྱི་ཕམ་པ་ནི། མིའམ་མངལ་དུ་ཡོད་པའི་མེར་མེར་པོ་ལ་སོགས་པ་མཚོན་དུག་རིག་སྔགས་ཀྱིིས་བསད་པའམ། གཞན་གསོད་དུ་བཅུག་ཀྱང་རུང་སྟེ། མཛོད་ལས། དམག་ལ་སོགས་པ་དོན་གཅིག་ཕྱིར། ། ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་པོ་བཞིན་ལྡན། ། ཞེས་སོ། ། མི་ཆོས་བླ་མའི་རྫུན་སྨྲ་བའི་ཕམ་པ་ནི། མིའི་རྟེན་ལ་སྒྲུབ་པར་སླ་བའི་ཆོས་མ་ཡིན་པ། དེ་དག་གི་གོང་མའམ་བླ་མ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་ཞིག་མ་ཐོབ་བཞིན་དུ་ཐོབ་ཅེས་སྨྲས་པ་སྟེ། དཔེར་ན། ལྷ་མ་མཐོང་བར་ལྷ་མཐོང་ངོ་
Chinese
不得游泳。 不得触碰男子， 不得与其同坐。 不得隐藏过失， 不得与其结亲。 此等六根本法， 是为式叉摩那所说。 又说： 且莫受取金银， 且莫剃除隐处之毛， 且莫掘地， 且莫割截青草等， 且莫食未经施与之食， 且莫食所积聚之食。 如是六随顺法， 亦复应离。 此外，除了七无过失者，比丘尼的一切学处，凡与彼等相应者，皆说应受持。 第三，宣说比丘的学处。[一、依止的方式。二、依止阿阇梨的方式。三、真实的学处。] 一、首先，依止的方式是：对于刚受沙弥戒和具足戒者，在自己受具足戒连续十年未满，且未具足“五众”——即具足“坚固”与“善巧”两种功德之前，应依止一位特殊的依止阿阇梨，从而不错谬地取舍。若有和尚，则其自身已成为依止阿阇梨，故无需新立依止。若无，则应对比丘中合格者行依止之法，与之共同住。至第二日黎明破晓时，彼即成为依止阿阇梨。虽可有众多比丘众依止一位阿阇梨，但沙弥则说不可依止多于一人。且，不可共同住超过三夜，故不称“共同住”，而称“近侍”。 二、依止阿阇梨的方式是：依止者未经依止阿阇梨允许，不得擅自行动。除了绕礼附近的佛塔、排泄大小便、暂时离开一日等已明确说明的例外情况，一切行为都不得擅自进行，而应向其请示。依止阿阇梨也应通过善巧的教导，如法地开示。 依止住者，入
English
Not to swim. Not to touch men, Nor to sit together with them. Not to conceal transgressions, Nor to marry them. These six root dharmas Are taught for the Siksamana (female probationer). And it is said: Not to receive gold or silver. Not to shave hair from secret parts. Not to dig earth. Not to cut green grass and so forth. Not to eat food not given. Not to eat stored-up food. These six concordant dharmas, Similarly, should be abandoned. Furthermore, it is taught that all the precepts of a Bhikkhuni, except for seven blameless ones, and those that are concordant with them, are to be observed. III. Explaining the Precepts of a Bhikkhu. [1. The Manner of Dwelling. 2. The Manner of Relying on the Resident Master. 3. The Actual Precepts.] 1. Firstly, the manner of dwelling is: for one who has just received the novice vows (Sramanera) and full ordination (Bhikkhu), until ten continuous years have not been completed since their full ordination, and until they have not yet acquired the “five groups” (pañcavarga)—meaning the two qualities of “steadfastness” and “skillfulness”—they should rely on a special resident master (Acharya) to correctly discern what to adopt and what to reject. If there is an Upadhyaya, then by virtue of being such, they are already the resident master, and thus there is no need to establish a new dwelling. If there is none, one should perform the ritual of dwelling with a suitable Bhikkhu as a master, and by dwelling together, at dawn on the second day, that very person becomes the resident master. Although it is permissible for many Bhikkhus to dwell in the retinue of one master, it is said that a novice (Sramanera) should not be placed with more than one. Furthermore, it is not permissible to dwell together for more than three nights; therefore, it is not called “dwelling together,” but rather “close attendance.” 2. The manner of relying on the resident master is: the dweller should not act without having requested permission from the master. Except for actions such as circumambulating nearby stupas, urinating and defecating, or traveling elsewhere for one day, and other explicitly stated temporal exceptions, all other actions should not be carried out independently, but should be requested from the master. And the master should also instruct in accordance with the Dharma through excellent guidance. One who dwells by reliance, enters
Chinese
观待的因相，是对于处所和安住两者都无所依的识生起。 第三，实修学处有二：一，遮止的学处；二，应作的学处。 第一（遮止的学处）有二：一，比丘的学处；二，比丘尼的学处。 第一（比丘的学处）有二：一，略说；二，广释。 第一，略说： 比丘戒律堕罪五部： 对于比丘们所制定的戒律，有五种堕罪部类：波罗夷部、僧残部、堕罪部、悔过部、恶作部。 第二，广释有五：从波罗夷到恶作。 第一（波罗夷）是： 不净行与不与取， 杀生人法上师语妄语波罗夷。 若其基、意乐、行为圆满，则破（戒）； 若支分不全，则为粗罪等。 其中波罗夷罪有四种：不净行波罗夷，是指与男女、黄门、人、旁生等任何一方，无论是活的，还是身体一半已站立的尸体，在其口、肛门、尿道三者中任一处插入宝物，圆满体验由接触所生之乐。 不与取波罗夷，是指自己亲自盗取他人价值完整的财物，或唆使他人盗取。 价值的衡量标准：在印度，是四百枚海螺，相当于四分之一迦沙迦巴那（karshapana）的价值。盗取与此价值相当的财物。在（藏地）不饥荒时，大约一 khar (ཁལ་)；在饥荒时，大约半 khar (ཁལ་) 也能构成（此罪）。主要的说法是，应根据各地当时当地的价值来计算。 （28b）杀生波罗夷，是指用兵器、毒药、咒语等杀害人，或胎中凝酪等位之生命，或唆使他人杀害。 如《阿毗达磨俱舍论》中说： 为一事，如战事等， 所有作者，同具（罪）。 人法上师语妄语波罗夷，是指其未获得人法中非易成就、超越或类同上师之功德，却称已获得。例如，未见天神，却言已见。
English
The cause of discernment is the arising of a perception that is independent of both the ground and its abiding. Third, there are two actual trainings: 1) The training of abstention; 2) The training of accomplishment. First (the training of abstention) has two parts: 1) The training for bhikshus; 2) The training for bhikshunis. First (the training for bhikshus) has two parts: 1) A brief explanation; 2) An elaborate explanation. First, the brief explanation: The five categories of downfalls in a bhikshu's discipline: The disciplines established for bhikshus are categorized into five downfalls: the Parajika category, the Sanghavashesha category, the Patayantika category, the Pratideshaniya category, and the Dushkrita category. Second, the elaborate explanation has five parts: from Parajika up to Dushkrita. First (Parajika) is: Sexual misconduct and taking what is not given, Taking life and lying about superhuman qualities are the Parajika category. If the basis, intention, and action are complete, it constitutes a defeat; If the constituent factors are incomplete, it is a grave offense, and so forth. Among these, the four sections of the Parajika category: The Parajika of sexual misconduct refers to inserting a gem into any of the three orifices (mouth, anus, urethra) of a male, female, eunuch, human, animal, etc., whether living or a corpse whose body is half-erect, and fully experiencing the pleasure arising from that contact. The Parajika of taking what is not given refers to oneself directly stealing an object of complete value belonging to another, or causing another to steal it. The measure of value: In India, it is four hundred cowries, which is equivalent to one-fourth of a Karshapana. This refers to stealing an object of equivalent value. In Tibet, during times of no famine, it was approximately one khar; during famine, approximately half a khar could also suffice. The main teaching is that the value should be calculated according to the prevailing local value in each region. (28b) The Parajika of taking life refers to killing a human, or an embryo (such as a kalala stage being) using weapons, poison, or mantras, or causing another to kill. As stated in the Abhidharmakosha: For a single purpose, such as war, All participants are considered equally responsible as the doer. The Parajika of lying about superhuman qualities refers to falsely claiming to have attained qualities that are not easily achievable for a human being, such as superior or master-like virtues, when one has not actually attained them. For example, claiming to have seen a deity when one has not.