Chinese
顶礼！确定为六波罗蜜多，是将菩萨所修的一切法（251a）总而言之，是从摄入三学之确定而来。 \t\t\t《庄严论》中说： \t\t\t于三学作主宰， \t\t\t佛陀善说六波罗蜜。 \t\t\t前三种， \t\t\t后两种各自有其两种（解释）。 \t\t\t其中一种亦摄入三者。 \t\t\t如此所说。 \t\t\t又，是针对增上生与决定胜而言；其中，为增上生之目的，有三种：为受用之目的布施，为身体之目的持戒，为眷属之目的安忍。 \t\t\t为决定胜之三种：为寂止之目的禅定，为胜观之目的智慧，为增长功德之目的精进。 \t\t\t第十一，次第为：即彼（《庄严论》）中说： \t\t\t依于前者生后者， \t\t\t为下与胜之住处故， \t\t\t为粗与细之故， \t\t\t彼等次第而宣说。 \t\t\t如同此，以三种理由，布施等彼等是次第宣说的。 \t\t\t分三：第三，正行寂止与胜观之阐释为： \t\t\t正行寂止心一境， \t\t\t善辨法义胜观次第修。 \t\t\t于道之正行中，《经庄严论》中说： \t\t\t依于正所缘， \t\t\t为心安住于心故， \t\t\t为善分别诸法故， \t\t\t是寂止与胜观。 \t\t\t如同此说，首先次第修习寂止之等持——心一境性，以及善辨法义、各别观择智慧之胜观。最终，通过修习任运地同时趣入之寂止与胜观双运之三摩地，将能获得从有寂系缚中解脱之无住涅槃， \t\t\t《究竟一乘宝性论》中说 (251b)： \t\t\t若有补特伽罗， \t\t\t勤修胜观与寂止， \t\t\t则能从垢染之系缚， \t\t\t以及相之系缚中解脱。 \t\t\t如此所说。 \t\t\t这些的详细阐述将在修次章节中出现。 \t\t\t分二：第二，特别阐释宗义之分类有二：分一：简要提示名称；分二：广说其定义。 \t\t\t分一：第一为：
English
Homage! The definite six perfections are, in summary, all the practices of a Bodhisattva (251a), arising from the definite inclusion within the three trainings. \t\t\tFrom the 'Ornament' it is said: \t\t\tHaving taken hold of the three trainings, \t\t\tThe Buddha perfectly taught the six perfections. \t\t\tThe first three, \t\t\tThe last two have two aspects (each). \t\t\tOne is also included in all three. \t\t\tThus it was stated. \t\t\tAlternatively, it is made with reference to higher rebirth and definite good. Among these, the three for the purpose of higher rebirth are: generosity for the purpose of enjoyments, morality for the purpose of the body, and patience for the purpose of retinue. \t\t\tThe three for the purpose of definite good are: meditative stabilization for the purpose of tranquility (shamatha), wisdom for the purpose of insight (vipashyana), and diligence for the purpose of increasing good qualities. \t\t\tThe eleventh, the order, is: From that very (text) it is said: \t\t\tRelying on the former, the latter arises, \t\t\tBecause of abiding in lower and higher, \t\t\tAnd because of being coarse and subtle, \t\t\tThey are taught in that order. \t\t\tAs described above, due to three reasons, generosity and so forth are taught in that order. \t\t\tPart three: The third, the explanation of the main practice of shamatha and vipashyana, is: \t\t\tThe main practice is single-pointed mind of shamatha, \t\t\tAnd insight that thoroughly distinguishes phenomena, meditated in sequence. \t\t\tRegarding the main practice of the path, from the 'Sutra-Ornament' it is said: \t\t\tBy relying on the correct object of focus, \t\t\tBecause the mind is placed on the mind, \t\t\tAnd because phenomena are thoroughly distinguished, \t\t\tThere is shamatha and vipashyana. \t\t\tAs stated thus, one first meditates in sequence the meditative concentration of shamatha, which is single-pointed mind, and vipashyana, which is the wisdom of discerning each phenomenon thoroughly. Ultimately, by meditating on the samadhi of the union of shamatha and vipashyana, which naturally enter simultaneously, one will attain a non-abiding nirvana, freed from the bondage of cyclic existence and peace. \t\t\tFrom the 'Gong 'grel' (251b) it is said: \t\t\tIf the practitioner cultivates \t\t\tVipashyana and Shamatha, \t\t\tThey will be freed from the bondage of afflictions, \t\t\tAnd the bondage of characteristics. \t\t\tThus it was stated. \t\t\tThe detailed presentation of these will appear in the sections on meditation stages. \t\t\tPart two: The second, the specific explanation of the divisions of tenets, has two parts. Part one: A brief presentation of names. Part two: An extensive explanation of their definitions. \t\t\tPart one: The first is:
Tibetan
གྲུབ་མཐའ་སེམས་ཙམ་དབུ་མ་གཉིས་སུ་གནས། ། རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་དེ་ལ། གྲུབ་མཐའ་རྣམ་པར་རིག་པ་སྨྲ་བ་སེམས་ཙམ་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ་དབུ་མ་པ་གཉིས་སུ་གནས་སོ། ། ཐ༢ གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ད༡ སེམས་ཙམ་པ་དང༌། ད༢ དབུ་མའི་ལུགས་བཤད་པའོ། ། ད༡ དང་པོ་ལ་གསུམ། ན༡ སྒྲ་དོན་ངེས་ཚིག ། ན༢ གཞི་བདུན་དུ་བསྡུ་བ། ན༣ རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་པའོ། ། པ༡ དང་པོ་ནི། རྣམ་ཤེས་བདེན་གྲུབ་སྨྲ་བའི་སེམས་ཙམ་པས། ། ཞེས་སེམས་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ནི་གང་ཡང་མེད་ལ། སེམས་རྣམ་རིག་ཙམ་ནི་བདེན་པའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པར་འདོད་པས། སེམས་ཙམ་པའམ་རྣམ་རིག་པ་སྟེ། བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག །ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་སེམས་ཙམ་སྟེ། ཞེས་པའི་ལུང་གི་དོན་དངོས་པོ་དང་མཐུན་པ་ལྟར་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྤྱོད་པས་ན་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་ཞེས་ཀྱང་གྲགས་སོ། ། ན༢ གཉིས་པ་[གཞི་བདུན་དུ་བསྡུ་བ་]ལ་གཉིས། པ༡ མདོར་བསྟན། པ༢ རྒྱས་བཤད་དོ། ། པ༡ དང་པོ་ནི། ཐེག་ཆེན་ལམ་ཀུན་གཞི་བདུན་དག་ཏུ་སྡུད། ། སེམས་ཙམ་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་མཐའ་དག་གཞི་བདུན་དུ་སྡུད་དེ། ཤེས་བྱའི་གནས་དང་མཚན་ཉིད་དེར་འཇུག་དང༌། ། དེ་ཡི་རྒྱུ་འབྲས་དེ་རབ་དབྱེ་བ་དང༌། ། བསླབ་པ་གསུམ་དང་དེ་འབྲས་སྤངས་པ་དང༌། ། ཡེ་ཤེས་ཐེག་པ་མཆོག་གྱུར་ཁྱད་པར་འཕགས། ། ཞེས་ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། ། པ༢ གཉིས་པ་རྒྱས་(༢༥༢ན)པར་བཤད་པ་ལ་བདུན། ཕ༡ ཤེས་བྱའི་གནས། ཕ༢ དེའི་མཚན་ཉིད། ཕ༣ དེའི་དོན་ལ་འཇུག་པ། ཕ༤ དེའི་རྒྱུ་འབྲས། ཕ༥ དེའི་རབ་དབྱེ། ཕ༦ བསླབ་པ་གསུམ། ཕ༧ སྦྱངས་པའི་འབྲས་བུའོ། ། བ༡ དང་པོ་ནི། ཤེས་བྱའི་གནས་ནི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས། ། དེ་ལ་ཤེས་བྱའི་གནས་ནི། ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་བཞི། དང་པོ་ཀུན་གཞི་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། མདོ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་ལས། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། ། ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་ཡི་ཀླུང་བཞིན་འབབ། ། བདག་ཏུ་རྟོག་པར་འགྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། ། འདི་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན། ། ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་ནི། ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལས། ཐོག་
Chinese
宗派唯识中观二者安立。 在胜义谛的乘中，宗派有主张遍计所执自性识的唯识宗，以及主张无自性义的中观宗二者安立。 （二）第二分二：一、唯识宗，二、中观宗的论述。 （一）第一分三：一、名义词义，二、摄为七基，三、宣说其分类。 （一）第一者： 宣说识真实成立的唯识宗， 即是说，除了心之外，没有任何实有之法，唯有心识的显现是真实存在的，因此称之为唯识宗或唯识显现宗。 《八千颂般若经》中说：“善哉佛子！此三界皆唯是心。”根据这段经文的含义，如实地按照与事物相符的方式，通过思惟而修行，因此也被称为瑜伽行派。 （二）第二者[摄为七基]分二：一、略说，二、广释。 （一）第一者： 大乘道一切摄于七基。 唯识宗将大乘道的一切都摄集为七种基本要点： 所知之境与其自性，趋入其中， 以及其因果，及其分类， 三学与彼果断， 智慧乘殊胜超绝。 如《阿毗达磨经》中所说。 （二）第二者广（252反）说分七：一、所知之境，二、其自性，三、趋入其义，四、其因果，五、其分类，六、三学，七、修习之果。 （一）第一者： 所知之境即是阿赖耶识。 其中，所知之境是指阿赖耶识，教导此是为了使人精通一切法的因缘生起。 安立此（阿赖耶识）分四。第一，阿赖耶识存在的理由： 《解深密经》中说： 受取之识甚深而微细， 一切种子如瀑流般涌动。 若执著于我，则不合理， 此非我为凡愚者所教。 （二）第二者，其自性：在《阿毗达磨经》中，起始
English
The philosophical schools of Cittamatra (Mind-Only) and Madhyamaka (Middle Way) are established in two. In that vehicle of ultimate truth, there are two philosophical schools established: the Cittamatra (Mind-Only) school, which asserts the truly existing consciousness, and the Madhyamaka (Middle Way) school, which asserts the non-existence of inherent nature. II. The second (part) has two divisions: 1. The Cittamatra school, and 2. The explanation of the Madhyamaka tradition. I. The first (of these) has three divisions: 1. Etymology and definition, 2. Summary into seven bases, 3. Explanation of its classification. 1. The first (of these) is: The Cittamatra, who asserts the true establishment of consciousness, states that there is nothing existent apart from the mind, and that the mere appearance of mind is established as truly existent. Therefore, it is called Cittamatra (Mind-Only) or Vijnaptimatrata (Mere Consciousness). From the Prajnaparamita in Eight Thousand Verses: "O Sons of the Victorious Ones! These three realms are merely mind." According to the meaning of this scripture, by practicing proper mental engagement in accordance with the actual nature of phenomena, it is also known as Yogacara (Yoga Practice). II. The second (part) [summary into seven bases] has two divisions: 1. Brief presentation, 2. Extensive explanation. 1. The first (of these) is: All paths of the Great Vehicle are gathered into the seven bases. The Cittamatra school gathers all paths of the Great Vehicle into seven fundamental points: The knowable object and its characteristics, entry into that, And its causes and effects, and its classification, The three trainings and the abandonment of their results, The supreme and excellent wisdom vehicle. As taught in the Abhidharma Sutra, for example. 2. The second (part) is the extensive explanation (252 verso), which has seven divisions: 1. The knowable object, 2. Its characteristics, 3. Entry into its meaning, 4. Its causes and effects, 5. Its classification, 6. The three trainings, 7. The fruit of purification. 1. The first (of these) is: The knowable object is the alaya-vijnana (storehouse consciousness). Here, the knowable object refers to the alaya-vijnana (storehouse consciousness), taught in order to become skilled in the causal interdependent origination of all phenomena. There are four (points) for establishing this. First, the reason for the existence of the alaya-vijnana is: From the Samdhinirmocana Sutra: The grasping consciousness is profound and subtle, All seeds flow like a river. If it were mistakenly perceived as a self, it would be inappropriate, This I have not taught to the ignorant. II. The second (point) is its characteristics: In the Abhidharma Sutra, the beginning...