Tibetan
ན་ཉིད་རྒྱུ་ཡིས། ཞེས་པ་སྟེ། ཐེག་པ་འདིར་ཞུགས་ན་སངས་རྒྱས་སུ་བགྲོད་པར་བྱེད་པའི་སྟོབས་ཡོད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་སྤྱོད་ཡུལ་ཡངས་པ་དང༌། མངོན་མཐོའི་དགའ་བ་དང༌། ངེས་ལེགས་ཀྱི་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་འཐོབ་པར་བྱེད་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྡུད་པ་ལས། ཅི་ཕྱིར་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཐེག་ཆེན་བྱ་ཞེ་ན། །(༢༤༨བ) དེ་གང་ཞོན་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ཟློ། ། ཐེག་པ་འདི་ནི་མཁའ་འདྲ་གཞལ་མེད་ཁང་ཆེན་ཏེ། ། དགའ་སྐྱིད་བདེ་བ་མངོན་པར་ཐོབ་བྱེད་ཐེག་པའི་མཆོག ། ཅེས་གསུངས་པས་སོ། ། གཞན་ཡང་མཐར་ཐུག་གི་འབྲས་བུ་ཟུང་འཇུག་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་ལ་དངོས་སུ་སྦྱོར་བའི་ལམ་འཁོར་དང་བཅས་པ་མཚོན་པར་བྱེད་པས་ན་མཚན་ཉིད་ཅེས་དང༌། འབྲས་བུའི་མཐར་ཐུག་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་ཏེ་དེའི་རྒྱུའི་ཕྱེད་ཙམ་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པས་ན་རྒྱུའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སོགས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། ། བྱེད་སྒྲ་ནི་ཚིག་ཕྱི་མ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ། ། ཉ༢ གཉིས་པ་རྣམ་གཞག་དངོས་ལ་གཉིས། ཏ༡ བསླབ་བྱ་ཉམས་ལེན་སྤྱིར་བསྟན། ཐ༢ གྲུབ་མཐའི་དབྱེ་བ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། ། ཏ༡ དང་པོ་ལ་གསུམ། ཐ༡ སློབ་པ་པོའི་གང་ཟག ། ཐ༢ བསླབ་བྱ་སྦྱོར་བ་ཕྱིན་དྲུག ། ཐ༣ དངོས་གཞི་ཞི་ལྷག་བཤད་པའོ། ། ད༡ དང་པོ་ནི། བགྲོད་བྱེད་གང་ཟག་ནི། ། བློ་ཆེན་དབང་པོ་རིམ་གསུམ། ཞེས་པ་སྟེ། སྤྱིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱིས་བགྲོད་པར་བྱེད་པའི་གང་ཟག་ནི། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་རྐྱེན་གྱིས་སད་པ། བསམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཉིས་བསྐྱེད་པ། སྦྱོར་བ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རླབས་པོ་ཆེ་ལ་སྤྱོད་ནུས་པའི་བློ་ཆེ་བ་གཞིར་བྱས། དབང་པོ་ལ། རྟུལ། རྣོན། ཤིན་ཏུ་རྣོན་པོའི་རིམ་པ་གསུམ་དུ་ཡོད་པ་ལས། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མོས་ཤིང་བཟོད་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྦྱིན་སོགས་དང་པོ་ལྔ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་ཟིན་པར་སྤྱོད་མི་ནུས་པ་སྟེ། འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལས་དང་པོ་བ་ཡང་ཟེར་རོ། ། དབང་པོ་རྣོན་པོ་ནི། སྦྱིན་སོགས་ཤེར་ཕྱིན་གྱིས་ཟིན་པར་སྤྱོད་པའོ། ། ཤིན་ཏུ་རྣོན་པོ་ནི། སྦྱིན་སོགས་ཤེར་ཕྱིན་ཁྱད་པར་ཅན་སོ་སོ་རང་རིག་གི་མངོན་སུམ་(༢༤༩ན)གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཟིན་པར་སྤྱོད་ནུས་པའོ། ། ཐ༢ གཉིས་པ་[བསླབ་བྱ་སྦྱོར་བ་
Chinese
谓“胜因”。言此者，若入此乘，则具足导向佛地之力；智慧广大，行境宽广；能获得一切增上生之喜悦与决定胜之安乐，故名为大乘。 《摄要》云：何故此谓菩提大乘耶？（248b）因其能承载一切有情，远离苦厄。此乘如虚空，是无量大殿，能显获欢喜安乐，为乘之最胜。如是说故。 此外，因其能直接趋向最终果位——双运金刚持之境，并示现其道次第，故称“相”；又，相对于最终果位——不住涅槃之双运智慧，此乘能作为其近乎一半的因，故亦称“因乘”等。如是宣说。 “བྱེད་སྒྲ་” (byed sgra) 是引领后句之义。 2. 真实论述分二：1. 略说应学实践。2. 别说宗派之分类。 1. 第一分三：1. 学修者。2. 所学之行，六波罗蜜。3. 正行止观之阐释。 1. 第一：能趣入之士夫，乃具大志、三等根器。谓：总而言之，以大乘道趣入之士夫，应以大智为基础，即：大乘种性已觉醒，发起了两种菩提心，能行广大菩萨行。 根器有钝、利、最利三种次第。 钝根者，虽信解般若波罗蜜，并有忍力，然在修持布施等前五波罗蜜时，无法以般若波罗蜜摄持而修持。此亦称为初发业菩萨。 利根者，能以般若波罗蜜摄持而修持布施等。 最利根者，能以特殊自证现量（249a）亲证般若波罗蜜而修持布施等。 2. 第二[所学之行
English
"Through the cause of its very nature." This means that if one enters this vehicle, one possesses the power to proceed to Buddhahood; one's wisdom is vast and one's sphere of activity is extensive; one attains all the joys of higher realms and the bliss of definite goodness, hence it is called the Mahayana (Great Vehicle). From the *Compendium*: "Why is this called the Great Vehicle of Bodhi?" (248b) Because by riding upon it, all sentient beings are freed from suffering. This vehicle is like space, an immeasurable great mansion; it is the supreme vehicle that overtly bestows joy, happiness, and bliss. Thus it is said. Furthermore, because it directly connects to the ultimate fruit, the state of unified Vajradhara, and demonstrates the path and stages, it is called "Characteristic." And because, relative to the ultimate fruit, the non-abiding nirvana's unified wisdom, it functions as approximately half of its cause, it is called the "Causal Vehicle," and so forth. Thus it is spoken. The instrumental case particle (byed sgra) signifies the meaning that leads to the subsequent word. 2. The actual exposition is twofold: 1. A general presentation of the practices to be learned. 2. A detailed explanation of the classifications of philosophical tenets. 1. The first is threefold: 1. The practitioner (person who studies). 2. The practices to be applied: the Six Perfections. 3. The explanation of the actual meditation: quiescence (shamatha) and insight (vipashyana). 1. The first: The individual who traverses (the path) is of great resolve and possesses the three graded faculties. This means, in general, the individual who traverses by the path of the Great Vehicle is one whose Mahayana lineage has awakened, who has generated the two bodhicittas (aspirational and engaging), and who possesses great wisdom capable of engaging in the vast conduct of a Bodhisattva. Regarding faculties, there are three grades: dull, sharp, and extremely sharp. The dull-faculty individual, although having faith in the Perfection of Wisdom and possessing patience, when engaging in the first five perfections (like generosity), is unable to practice them while being held by the Perfection of Wisdom. This is also called a beginner Bodhisattva. The sharp-faculty individual practices generosity and so forth while being held by the Perfection of Wisdom. The extremely sharp-faculty individual is capable of practicing generosity and so forth, directly engaging with the special Perfection of Wisdom through a self-aware direct perception (249a). 2. Second [The practices to be learned
Tibetan
ཕྱིན་དྲུག་བཤད་པ་]ནི། སེམས་བསྐྱེད་ནས། ། སྦྱོར་བ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བསླབ། ། དེ་ཡང་ངོ་བོ་མཚན་ཉིད་ངེས་ཚིག་དང༌། ། དབྱེ་བསྡུས་ཡང་དག་གཙོ་ཁྱད་སློབ་པའི་ཚུལ། ། འབྲས་བུ་དྲང་ངེས་རིམ་པས་ཤེས་པར་བྱ། ། དབང་པོ་རིམ་པ་གསུམ་ཀས་ཐུན་མོང་དུ་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གནས་ནི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་བསླབ་པ་ཡིན་ལ། དེའང་གཙོ་བོར་སྦྱོར་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་དག་གི་དོན་འགའ་ཞིག་བྱང་སྡོམ་སྐབས་སུ་སྨོས་ཟིན་ཀྱང༌། འདིར་ཡང་མདོ་ཙམ་སྨོས་ན། དང་པོ་ངོ་བོ་ནི། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། སྦྱིན་པ་རང་ནོར་ཡོངས་གཏོང་བ། ། ཚུལ་ཁྲིམས་གཞན་ལ་ཕན་བྱེད་པའོ། ། བཟོད་པ་ཁྲོ་བ་སྤངས་པ་སྟེ། ། བརྩོན་འགྲུས་དགེ་བ་ཡོངས་འཛིན་པའོ། ། བསམ་གཏན་རྩེ་གཅིག་ཉོན་མོངས་མེད། ། ཤེས་རབ་བདེན་དོན་གཏན་ལ་འབེབས། ། ཞེས་སོ། ། གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་ནི། སེར་སྣ་སོགས་རང་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་པ། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ། སྤྱོད་པས་གཞན་དོན་རྫོགས་པ། རེ་རེས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་སྨིན་པས་མཚན་ཉིད་བཞི་དང་ལྡན་པ་སྟེ། རྒྱན་ལས། སྦྱིན་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཉམས་དང༌། ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལྡན། ། འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་རྫོགས་བྱེད། ། སེམས་ཅན་རྣམ་སྨིན་བྱེད་རྣམ་གསུམ། ། ཞེས་སོགས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། གསུམ་པ་ངེས་ཚིག་ནི། དེ་ཉིད་ལས། དབུལ་བ་འདོར་བར་བྱ་བ་དང༌། ། བསིལ་བ་ཐོབ་དང་ཁྲོ་བཟོད་དང༌། ། མཆོག་སྦྱོར་བ་དང་ཡིད་འཛིན་དང༌། ། དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བཤད་དོ། ། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར། དབུལ་བ་འདོར་བ་སྦྱིན་པའི་(༢༤༩བ)ངེས་ཚིག་ཏུ་བཞག་པ་ལ་སྦྱིན་པའི་སྐད་དོད་དཱ་ན་སྟེ། དཱ་ནི་དཱ་རི་དྲཱའི་སྒྲ་ལས་དབུལ་བ་སོགས་ལ་འཇུག །ན་ནི་སེལ་བའི་དགག་ཚིག་སྟེ་དབུལ་བ་སེལ་ཞིང་འདོར་བས་སྦྱིན་པ་ལ་འཇུག་པ་ལྟར་ཀུན་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། བཞི་པ་ལ། དབྱེ། བསྡུ་གཉིས་ལས། དབྱེ་བ་ནི། བྱང་སྡོམ་སྐབས་སུ་སྨོས་པ་ལྟར་རྩ་བའི་དབྱེ་བ་བཅོ་བརྒྱད་པོ་རེ་རེ་ལའང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་མི་གནོད་པར་བྱེད་པ་དང༌། བྱ་དཀའི་སྡུག་བསྔལ་བཟོད་པར་བྱེད་པ་དང༌། བྱ་བ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པར་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་མ་ཡེངས་པར་བྱེད་པ་དང
Chinese
[六度解释]： 发菩提心后， 修学六波罗蜜。 此复其体性、相、词义、 分类、摄义、真实、主次、学处， 以及果、了义、不了义，应次第而知。 三根（上、中、下）共通的学处，是发起菩提心，修学菩萨行。其中主要应修学六波罗蜜。这些意义中，有些在《菩萨戒》中已经提及， 此处再略说：第一，体性是： 《宝鬘论》中说： 布施即是完全舍弃己财， 持戒即是利益于他众。 安忍即是已断除嗔恚， 精进即是全然摄持善法。 禅定即是心一境无烦恼， 智慧即是确立真实义。 如是说。 第二，相是： 各自消除悭吝等不顺品， 具足三轮无分别智， 以行圆满他利， 每一者亦能成熟有情心相续， 故具足四相。 《庄严经》中说： 布施消除不顺品， 具足无分别智慧， 圆满一切所愿求， 三相成熟诸有情。 如是等说。 第三，词义是：彼论中说： 为舍弃贫穷， 为获得清凉，为忍受嗔恚， 为行最胜行，为摄持心， 为通达真如义，故作解释。 如是显现。 “舍弃贫穷”确立为布施（२४९b）的词义。布施的梵语同义词是Dāna（दान）。Dā（द）来自Dāridra（दारिद्र्य）一词，意为贫穷等。Na（न）是否定词，意为消除。因此，通过消除和舍弃贫穷，它适用于布施。此应遍知。 第四，就分类和摄义而言： 分类是： 如在《菩萨戒》中提及，在十八根本分类中，每一者亦有： 为有情之义而行， 为不损害有情而行， 为忍受难行之苦而行， 为不被其他行间断而行， 为不散乱心而行，
English
[Explanation of the Six Perfections] is: Having generated Bodhicitta, One should practice the six transcendent perfections. Also, their nature, characteristics, etymology, Classification and subsumption, reality, main and distinctive features, the way of learning, And the provisional and definitive results should be known in order. The common ground for all three levels of faculties to learn is to generate Bodhicitta for enlightenment and practice the conduct of enlightenment. Among these, one should primarily practice the six transcendent perfections. Although some of their meanings have already been mentioned in the context of the Bodhisattva vows, Here, if we briefly mention again: Firstly, the nature is: From the "Precious Garland": Generosity is the complete giving of one's own possessions. Moral discipline is benefiting others. Patience is abandoning anger. Effort is the complete holding of virtue. Concentration is one-pointed without defilements. Wisdom establishes the meaning of truth. Thus it is said. Secondly, the characteristics are: Weakening their respective opposing factors like stinginess, Possessing the wisdom of non-conceptualization regarding the three spheres, Completing the benefit of others through conduct, Each also ripening the mind-streams of sentient beings, thus possessing four characteristics. From the "Ornament": Generosity weakens opposing factors, Possesses non-conceptual wisdom, Completely fulfills all wishes, Ripens sentient beings in three ways. As stated and so on. Thirdly, the etymology is: From that same text: For abandoning poverty, For attaining coolness, for enduring anger, For applying the supreme, for holding the mind, And for knowing the ultimate truth, it is thus explained. As it appears: "Abandoning poverty" is established as the etymology of generosity (249b). The Sanskrit equivalent for generosity is Dāna (दान). Dā (द) from the word Dāridra (दारिद्र्य) refers to poverty, etc. Na (न) is a negative particle meaning "to eliminate". Thus, by eliminating and abandoning poverty, it applies to generosity. This should be understood for all. Fourthly, regarding classification and summation: The classification is: As mentioned during the Bodhisattva vows, for each of the eighteen root classifications, acting for the benefit of sentient beings, Not harming sentient beings, Enduring difficult sufferings, Not being interrupted by other activities, Not distracting the mind,