Tibetan
མ་གཏོགས་དོན་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འཐོབ་ཚུལ་དུ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ། ། དེས་ནི་རྩ་བ་མ་རིག་པ་འགག་ན་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་དག་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་བས། དེ་སྤང་བའི་ཆེད་དུ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། ། ཏ༣ གསུམ་པ་བསྲུང་བྱའི་སྡོམ་པ་ནི། སྡོམ་པ་སོ་ཐར། ཞེས་པ་སྟེ། རང་རྒྱལ་གྱི་སྡོམ་པའང་སོ་སོ་ཐར་པའི་ཁྲིམས་ཏེ། ཉན་ཐོས་དང་འདྲའོ། ། ཏ༤ བཞི་པ་རྟོགས་བྱའི་ལྟ་བ་ནི། གང་ཟག་བདག་མེད་དང༌། ། གཟུང་དོན་རང་བཞིན་མེད་རྟོགས། ཞེས་པ་སྟེ། ས་སྡེ་ལས། འདིས་ཉན་ཐོས་དང་འདྲ་བར་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཙམ་རྟོགས་པར་བཤད་ཀྱང༌། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང༌། ། འཛིན་པ་མི་སྤོང་ཕྱིར་དང་ནི། ། རྟེན་གྱིས་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། ། ཡང་དག་བསྡུས་པ་ཤེས་པར་བྱ། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའི་སྟེང་དུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་(༢༤༦ན)གི་ཕྱོགས་གཅིག་གཟུང་བའི་དོན་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཕལ་མོ་ཆེ་བཞེད་པ་མཐུན་ནོ། ། ཏ༥ ལྔ་པ་ཐོབ་བྱའི་འབྲས་བུ་ནི། ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་གཉིས་ཏེ། འདི་ཡང་ཉན་ཐོས་དང་འདྲ་བས། འདིར་ཟུར་དུ་དབྱེ་བ་མ་བྱས་སོ། ། ཏ༦ དྲུག་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས། ཐ༡ བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང༌། ཐ༢ ཚོགས་ན་སྤྱོད་པའོ། ། ཐ༡ དང་པོ་ནི། དབང་རྣོན་ནི། ། སྲིད་མཐར་སྨོན་ལམ་གསུམ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་ནས། ། བསྙེན་རྫོགས་བཞི་པའི་རབ་མཐའ་ཁྱད་ཅན་བརྟེན། ། རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་བསྒོམས་པས་སྟན་ཅིག་ཏུ། ། སྦྱོར་ལམ་དྲོད་ནས་དགྲ་བཅོམ་བར་དུ་ཐོབ། ། རང་རྒྱལ་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་ནི། ཤིན་ཏུ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཡིན་ཏེ། དུད་འགྲོ་བསེ་རུ་ལ་རྭ་གཅིག་ལས་མེད་པ་ལྟར་འདུ་འཛི་གཡེང་བས་འཇིགས་ནས་གཅིག་པུར་གནས་པས་དེར་བཏགས་ལ། བསྐལ་ཆེན་བརྒྱར་སངས་རྒྱས་འབྱུང་བ་མཉེས་པར་བྱས་ནས་ཚོགས་བསགས། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་དང༌། གནས་ཡིན་མིན་དང༌། བདེན་པ་སྟེ་བསླབ་པར་བྱ་བའི་གནས་དྲུག་ལ་མཁས་པར་བྱས་ནས་སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་ཚེ། སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་སྟོངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བ་དང༌། སློབ་དཔོན་སོགས་ལ་མ་བསྟེན་པར་རང་གིས་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང༌། ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མ་ཡིན་པར་ལུས་ཀྱི་བརྡ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་རིག་གིས་གཞན་དོན་དུ་འགྱུར་བར་སྨོན་
Chinese
此外，其目的在于获得涅槃的方式是相同的。 因此，如果根本的无明灭除，则将从一切痛苦中解脱；为了断除无明，将生起正确的智慧。 ཏ༣ 第三，所应持守的戒律是：别解脱戒。这是指，独觉的戒律也是别解脱的戒律，与声闻相同。 ཏ༤ 第四，所应证悟的见地是：证悟人无我，以及所取义无自性。这是指，《地论》中说，这与声闻相同，只是证悟人无我。然而，《现观庄严论》中说： 为了断除所取之分别， 以及不舍执著， 依止独角犀牛般的道， 应知其为真正摄受。 如其所说，大多数（学者）认为，在证悟人无我的基础上，进一步证悟所取义（即法无我的一部分）无自性，这一点是相同的。 ཏ༥ 第五，所应获得的果位是：有余涅槃和无余涅槃这两种。这方面也与声闻相同，所以此处没有单独区分。 ཏ༦ 第六，细分有两种：ཐ༡ 独角犀牛般（独觉）和 ཐ༢ 聚居（独觉）。 ཐ༡ 第一种是： 利根者， 以三愿连结至有边， 依止圆满四支、殊胜究竟的近圆戒。 修行十六行相，一刹那间， 从加行道暖位直至获得阿罗汉果。 独角犀牛般的独觉，是极其利根者。如同动物独角犀牛只有一个角一样，他们害怕喧嚣散乱，独自居住，因此得名。他们曾于百大劫中，通过供养诸佛积累资粮。对蕴、界、处、缘起、处非处、真理这六种应学之处娴熟精通后，在最后一生中，投生于没有佛陀和声闻的世间；不依止师长等，自己现证菩提；并且不是通过言语、表象等方式，而是通过身体的表象、法性表象来利益他众。
English
Moreover, the objective, which is the manner of attaining nirvana, is indeed the same. Therefore, if the root ignorance ceases, one will be liberated from all suffering; for the sake of abandoning that, genuine wisdom is generated. T3 Third, the precepts to be guarded are: Pratimokṣa vows. This means that the Pratyekabuddha's vows are also the Pratimokṣa precepts, similar to those of the Śrāvakas. T4 Fourth, the view to be realized is: the realization of individual selflessness and the absence of inherent existence in apprehended objects. This means that, according to the *Bhūmi* (levels) texts, it is explained that this is similar to the Śrāvakas, realizing only the selflessness of individuals. However, in the *Abhisamayālaṃkāra* (Ornament of Clear Realization), it is stated: To abandon the conceptualization of the apprehended object, And not abandon the grasping (subject), Based on this, the path like that of the rhinoceros, Should be known as truly embraced. As it is stated, most (scholars) agree that upon realizing the selflessness of individuals, they further realize the absence of inherent existence in one aspect of apprehended objects (which is a part of phenomena's selflessness). T5 Fifth, the resulting fruit to be attained is: the two types of nirvana, with remainder and without remainder. This is also similar to the Śrāvakas, so no separate distinction is made here. T6 Sixth, there are two subdivisions: T1 Rhinoceros-like (Pratyekabuddhas) and T2 Assembled (Pratyekabuddhas). T1 The first type is: The keen-minded, Connected by three aspirations to the end of existence, Rely upon the four complete limbs, the ultimate distinctive upasampadā (full ordination). By meditating on the sixteen aspects, in an instant, From the warmth stage of the path of preparation until the attainment of Arhatship. The Rhinoceros-like Pratyekabuddha is an extremely keen-minded one. Just as the animal rhinoceros has only one horn, they fear distractions and dwelling in solitude, hence the name. They have accumulated merits by pleasing Buddhas over a hundred great eons. Having become skilled in the six subjects of study: aggregates (skandhas), elements (dhātus), sense bases (āyatanas), dependent origination, right and wrong (appropriate and inappropriate), and truths (ārya-satyas), in their last existence, they are born into a world devoid of Buddhas and Śrāvakas. They manifest enlightenment by themselves without relying on teachers or others, and they benefit others not through verbal expressions or similar means, but through physical gestures and the manifestation of Dharma.
Tibetan
པ་སྟེ། སྨོན་ལམ་གསུམ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་བ་ལས། སྐྱེ་བ་ཐ་མར་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་མ་བཟུང་བའི་འཇིག་རྟེན་དུ་དམངས་རིགས་མ་ཡིན་པའི་རིགས་གསུམ་གང་རུང་དུ་སྐྱེས། རྟེན་དེ་ལ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་མཁན་སློབ་མེད་པར་བསྙེན་པར་རྫོགས་ནས། བསམ་གཏན་བཞི་པའི་རབ་མཐའ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་བརྟེན་ཏེ་བདེན་བཞི་མི་རྟག་པ་(༢༤༦བ)སོགས་བཅུ་དྲུག་བསྒོམ་པ་ལས། སྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་ལམ་ནས་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པའི་དགྲ་བཅོམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་འཐོབ་པའོ། ། འདི་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུགས་ཡིན་ལ། ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་མངོན་པ་ལས་ནི་དྲོད་ནས་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་པའི་བར་དུ་སྐྱེ་བ་བརྒྱུད་དགོས་པར་བཤད་དོ། ། ཐ༢ གཉིས་པ་ཚོགས་ན་སྤྱོད་པ་ནི། ཚོགས་སྤྱོད་ཆུང་ངུ་དབང་རྟུལ་ཆེན་པོ་འབྲིང༌། ། སྐྱེ་བ་གཉིས་བརྒྱུད་རྣམ་ཐར་ཡིད་བྱེད་ཅན། ། སྒྲ་མེད་ལུས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཆོས་སྟོན་མཛད། ། རང་རྒྱལ་ཚོགས་སྤྱོད་ཅེས་པ་ནེ་ཙོ་ལྟར་ཁྱུས་ལྡིང་བ་ལ་བཤད་པའི་ཕྱིར། ཟླ་གྲོགས་དང་བཅས་ཏེ་སྒོམ་པ་གཞིར་བྱས་ནས། ཚོགས་སྤྱོད་ཆུང་ངུ་ཚོགས་བསགས་སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས། སྲིད་པ་ཐ་མ་པའི་ཚེ་གནས་དྲུག་ལ་མཁས་པར་བྱས་ཏེ་བཟོད་འབྲིང་མན་བསྐྱེད། ལམ་ལྷག་མ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་སླར་ཡང་གནས་དྲུག་ལ་མཁས་པར་བྱས་ཏེ་སྨོན་ལམ་གསུམ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་བ་ལས་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་རིགས་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རིགས་ཅན་ཏེ་འདི་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོའོ། ། ཚོགས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་ནི། སྔ་མ་དང་འདྲ་བ་ལས་སྲིད་པ་ཐ་མའི་ཚེ་གནས་དྲུག་ལ་མཁས་པར་བྱས་པས་བདེན་པ་མཐོང༌། འབྲས་བུ་དང་པོ་གསུམ་གང་རུང་མངོན་དུ་བྱས། དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པར་མ་ནུས་པས་དེ་ཐོབ་ཆེད་སླར་གནས་དྲུག་ལ་མཁས་པར་བྱས་ཏེ་སྨོན་ལམ་གསུམ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར་བས། སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ལ་ཇི་ལྟར་རིགས་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རིགས་ཅན་ཏེ་འདི་ནི་དབང་པོ་འབྲིང་པོ་སྟེ། དེ་དག་སྐྱེ་བ་གཉིས་རེ་བརྒྱུད་པའོ། ། འདི་གསུམ་གའང་རྟེན་འབྲེལ་ཟབ་མོ་དང་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅིང༌། གཞན་མ་དད་པ་བཟློག་པའི་ཆེད་དུ་རྫུ་འཕྲུལ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་སྟོན་ལ། ཞི་བ་དང་(༢༤༧ན)དུལ་བས་བསོད་སྙོམས་ལ་འཇུག་པ་ན་སྒྲ་མེད་པ་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་སྒོ་ནས་རྟེན་འབྲེལ་སོགས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་སྟོན་པར་ཡང་མཛད་དོ། ། སྤྱིར་ས་སྡེ་ལས་ཉན་རང་གཉིས་དབང་པོ་དང་འབྲས་བུ་ལ་མཆོག་དམན་ཡོད་ཀྱ
Chinese
彼，经由三种誓愿连结，于最后一世，在佛与声闻未摄持的世界中，出生于非贱民的三种种姓之一。依靠此身，凭藉往昔的誓愿力，无须亲教师和轨范师便受具足戒，依止第四禅的殊胜最高边际，修习四圣谛的无常（246b）等十六行相，从而在一座上，从加行道直至烦恼永尽、不再生起的阿罗汉智。 \t\t\t此乃声闻乘之宗。而大乘阿毗达磨则说，从暖位直至烦恼永尽、不再生起的智之间，需经转生。 \t\t\t二、资粮行者。 \t\t\t小资粮行者根性钝，大资粮行者根性中。 \t\t\t经两世修解脱作意。 \t\t\t无声以身门示法。 \t\t\t自证菩提之资粮行者，因谓如鹦鹉般群飞，故以伴侣为基础而修习。小资粮行者，积累资粮与前同，于最后一世，于六处（处所）精通，从而生起中忍以下（的功德）。为了生起余道，再次于六处精通，经由三种誓愿连结，于来世证得相应的果位，此乃钝根者。 \t\t\t大资粮行者，与前相同，于最后一世，于六处精通，从而得见真谛。现证初三果之一。因未能证得阿罗汉果，为证此果，再次于六处精通，经由三种誓愿连结，于来世证得相应的果位，此乃中根者。彼等皆经两世。 \t\t\t此三者皆作意甚深缘起与三解脱门，为遣除他众不信，亦示现种种神变。并且，当以寂静与（247a）调柔行乞时，会通过无声之身形来示现令他者了悟缘起等法的教法。 \t\t\t总而言之，从《地品》来看，声闻与独觉二者在根性与果位上存在优劣之别。
English
He, by being connected through three aspirations, in his last birth, in a world not embraced by Buddhas and Śrāvakas, is born into one of the three non-outcaste families. Relying on that basis, by the power of previous aspirations, he attains full ordination without an abbot or preceptor, and by relying on the special highest boundary of the fourth concentration, he meditates on the sixteen aspects such as the impermanence of the four noble truths (246b), thereby, in a single session, from the path of preparation up to the knowledge of an Arhat where defilements are exhausted and no longer arise. \t\t\tThis is the system of the Śrāvakas. However, the Mahāyāna Abhidharma states that one must go through rebirths from the stage of warmth up to the knowledge of the cessation of defilements and non-arising. \t\t\tTwo, those who practice the path of accumulation. \t\t\tSmall accumulation practitioner dull-facultied, great accumulation practitioner medium-facultied. \t\t\tThrough two lives, mentally engaged in liberation. \t\t\tWithout sound, they manifest the Dharma through the bodily gate. \t\t\tThe Pratyekabuddha accumulation practitioner is explained as flying in flocks like parrots. Therefore, based on practicing with companions, for the small accumulation practitioner, accumulating merit is similar to before. In their last existence, having become skilled in the six abodes (sense bases), they generate endurance up to the middling level. In order to generate the remaining paths, they again become skilled in the six abodes, and by being connected through three aspirations, in the next life, they manifest the appropriate result. This is the one with dull faculties. \t\t\tThe great accumulation practitioner, similar to the former, in their last existence, having become skilled in the six abodes, perceives the truths. They manifest one of the first three results. Since they were unable to attain Arhatship, in order to attain it, they again become skilled in the six abodes, and by being connected through three aspirations, in the next life, they manifest the appropriate result. This is the one with mediocre faculties. All of them pass through two lives each. \t\t\tAll three of these contemplate profound dependent origination and the three gates to liberation, and in order to dispel others' lack of faith, they also manifest various miraculous powers. Furthermore, when they enter begging with tranquility and (247a) gentleness, they manifest teachings that enable others to understand dependent origination, etc., through the door of non-verbal bodily expression. \t\t\tGenerally, from the Bhūmi section, it is stated that between Śrāvakas and Pratyekabuddhas, there are superior and inferior qualities in terms of faculties and results.