Tibetan
ལ། སྣོད་མིན་ལ་ཆོས་འཆད་པ་ལྟ་བུ་བདེན་པའི་ངག་ཀྱལ་ཏེ་གསུམ་མོ། ། ངག་ཀྱལ་གྱི་ནང་ནས་ཆོས་འདོད་པ་གཡེང་བ་སྡིག་ཆེའོ། ། དེ་དག་ནི་ངག་གི་ལས་རྣམ་པ་བཞིའོ། ། བརྣབ་སེམས་ནི། གཞི་ནི། ཕ་རོལ་པོའི་ཕྱི་ནང་གི་རྫས། བསམ་པ་ནི། གཞན་གྱི་ཕུན་ཚོགས་དང་ཡོ་བྱད་ལ་རེ་བ་དང་སྨོན་པའི་ཀུན་སློང༌། སྦྱོར་བ་ནི། དེར་ཡང་ཡང་སེམས་པ། ཉོན་མོངས་ནི། དུག་གསུམ་དང་རྫོགས་བྱེད་འདོད་ཆགས། མཐར་ཐུག་ནི། ལས་དེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བྱེད་ཅིང་ཁྲེལ་དང་ངོ་ཚ་དོར་ནས་གཉེན་པོ་བསྟེན་པ་མེད་པའོ། ། འདི་ལ་དབྱེ་ན། རང་གི་ཆོ་རིགས་ལ་ཞེན་པ་ལྟ་བུ་བདག་གི་ལ་བརྣབ་སེམས་པ། ཕ་རོལ་(༢༢༨བ)པོའི་ཕུན་ཚོགས་ལ་ཆགས་པ་ལྟ་བུ་གཞན་གྱི་ལ་བརྣབ་སེམས་པ། ས་འོག་གི་གཏེར་ལ་སྨོན་པ་ལྟ་བུ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྣབ་སེམས་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། ། བརྣབ་སེམས་ཀྱི་ནང་ནས་སྤོང་བའི་རྙེད་པ་ལ་བརྣབ་སེམས་པ་སྡིག་ཆེའོ། ། གནོད་སེམས་ནི། གཞི་ནི། སྔར་ལྟར། བསམ་པ་ནི། གསོད་བརྡེག་སོགས་གནོད་པར་བྱེད་འདོད་པའི་ཀུན་སློང༌། སྦྱོར་བ་ནི། དེར་སེམས་བཞིན་པའི་གནས་སྐབས། ཉོན་མོངས་ནི། དུག་གསུམ་དང་རྫོགས་བྱེད་ཞེ་སྡང༌། མཐར་ཐུག་ནི། དེ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་ལྟ་ཞིང་གཉེན་པོ་བསྟེན་འདོད་མེད་པའོ། ། འདི་ལ་དབྱེ་ན། གཡུལ་ངོ་སོགས་སུ་གཞན་བསད་སེམས་ལྟ་བུ་ཞེ་སྡང་གི་ཆ་ལས་བྱུང་བའི་གནོད་སེམས། འགྲན་ཟླ་སོགས་ལ་གནོད་སེམས་ལྟ་བུ་ཕྲག་དོག་གི་ཆ་ལས་བྱུང་བའི་གནོད་སེམས། གནོད་བྱེད་སླར་འདུད་ཀྱང་མནར་སེམས་པ་ལྟ་བུ་ཁོན་འཛིན་གྱི་ཆ་ལས་བྱུང་བའི་གནོད་སེམས་ཏེ་གསུམ་མོ། ། གནོད་སེམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཚམས་མེད་པ་བཤམ་པ་སྡིག་ཆེའོ། ། ལོག་ལྟ་ནི། གཞི་ནི། དགེ་མི་དགེའི་ཆོས་རྣམས། བསམ་པ་ནི། དགེ་སྡིག་མེད་པ་དང་རྒྱུ་འབྲས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ལྟ་བ་སོགས་ཀྱི་ཀུན་སློང༌། སྦྱོར་བ་ནི། དེར་ཡང་ཡང་སེམས་པའི་གནས་སྐབས། ཉོན་མོངས་ནི། དུག་གསུམ་ལས་རྫོགས་བྱེད་གཏི་མུག ། མཐར་ཐུག་ནི། ལས་དེ་གྲུབ་ཅིང་གཉེན་པོ་མེད་པའོ། ། འདི་ལ་དབྱེ་ན། དགེ་སྡིག་བདེ་སྡུག་གི་རྒྱུར་མི་འདོད་པ་ལྟ་བུ་ལས་འབྲས་ལ་ལོག་ལྟ། ལམ་བདེན་ཉམས་སུ་བླངས་ཀྱང་འགོག་བདེན་ཐོབ་པར་མི་འདོད་པ་ལྟ་བུ་བདེན་པ་ལ་ལོག་ལྟ། དཀོན་མཆོག་ལ་སྐུར་འདེབས་ལྟ་བུ་དཀོན་མཆོག་ལ་ལོག་ལྟ་སྟེ་གསུམ་མོ། ། ལོག་ལྟའི་ནང་ནས་ལྟ་བ་མཆོག་འཛིན་སྡིག་ཆེའོ། ། དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ལའང་གསུམ་ལས། རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི། རྒྱུ་ཆུང་ངུ་སྤྱད་པ་ལས་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་སྨིན་པ་སྟེ། རྒྱུ་དེས་འབྲས་བུའི་ཆ་ཙམ་ཡང་མཚོན་མི་ནུས་པར་སྨིན་པ་ལས་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། དེ་ཡང་། (༢༢༩ན)ཀུན་སློང་དྲག་པོས་འཕངས་པའི་ལས་མི་དགེ་བ་དེ་དང་དེ་ཆེན་པོར་སྤྱད་པ་ལས་འབྲས་བུ་དམྱལ་བ། འབྲིང་དུ་སྤྱད་པས་ཡི་དྭགས། ཆུང་ངུར་སྤྱད་པས་དུད་འགྲོར་འཕེན་པར་བྱེད་ལ། རྒྱུ་མཐུན་དང་བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ནི་མཐོ་རིས་ཀྱི་རྟེན་ལའང་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་ལས། རྒྱུ་མཐུན་ལ། བྱེད་པ་རྒྱུ་མཐུན་དང་། མྱོང་བ་རྒྱུ་མཐུན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྔོན་ལས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་ལས་དེ་དང་དེ་སྐྱེས་ཐོབ་ཀྱིས་བྱེད་པར་སྤྲོ་ཞིང་བྱེད་པའོ། ། གཉིས་པ་ནི། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས། གསོད་པ་ཡིས་ནི་ཚེ་ཐུང་འགྱུར། ། རྣམ་པར་འཚེ་བས་གནོད་པ་མང༌། ། བརྐུ་བ་ཡིས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཕོངས། ། བྱི་བོ་བྱེད་པས་དགྲ་ཟླར་བཅས། ། རྫུན་དུ་སྨྲ་བས་སྐུར་པ་སྟེ། ། ཕྲ་མ་ཡིས་ནི་བཤེས་དང་བྱེ། ། རྩུབ་མོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྙན་ཐོས། ། མ་འབྲེལ་བ་ཡིས་ཚིག་མི་བཙུན། ། བརྣབ་སེམས་ཡིད་ལ་རེ་བ་འཇོམས། ། གནོད་སེམས་འཇིགས་པ་སྦྱིན་པར་བཤད། ། ལོག་པར་ལྟ་བས་ལྟ་ངན་ཉིད། ། ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། ། བདག་པོའི་འབྲས་བུ་ནི། ཕྱིའི་ཡུལ་ལ་སྨིན་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལས། ཕྱི་རོལ་གཟི་ཆུང་གནོད་པ་མང༌། ། རྡུལ་འཁྲིགས་དྲི་ང་མཐོ་དམན་ཅན། ། ཚྭ་སྒོ་ཅན་དང་ལོག་པ་དང༌། ། འབྲས་བུ་ཕྲ་ཁ་ཆུང་ངམ་མེད། ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། འབྲས་བུ་དེ་རྣམས་སྨིན་པའི་སྔ་ཕྱི་ཡང༌། མཛོད་འགྲེལ་ལས། ལས་ནི་འཁོར་བར་ལྕི་གང་དང༌། ། ཉེ་བ་གང་དང་གོམས་པ་གང༌། ། སྔོན་བྱས་གང་ཡིན་དེ་ལས་ནི། ། སྔ་མ་སྔ་མ་རྣམ་སྨིན་འགྱུར། ། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། ། མི་དགེ་བ་བཅུ་པོ་དེ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱད་པ་ལས་ལས་ལམ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་མ་ཟད། བསམ་སྦྱོར་མཚུངས་ན་དམག་གི་འདུ་བའི་ནང་དུ་མི་གཅིག་གིས་སྲོག་གཅོད་ཀྱིས་ལས་བྱས་ན་དེར་འདུས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ལས་ལམ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། མཛོད་ལས། (༢༢༩བ) དམག་ལ་སོགས་པ་དོན་གཅིག་ཕྱིར། ། ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་པོ་བཞིན་ལྡན། ། ཞེས་འབྱུང་བའི་ངེས་པ་ལས་ཏེ། མ་བྱིན་པ་ལེན་པའི་ཆེད་དུ་ཇག་ཆོམ་སོགས་
Chinese
丙，如对非器宣讲佛法般的真实绮语，共有三种。 在绮语之中，令求法者分心散乱的，罪业最重。 这些是语的四种业。 贪婪：其所依是，他人的外在和内在财物。 其意乐是，对他人的圆满富足和受用生起希求和愿望的动机。 其加行是，对此反复思惟。 其烦恼是，三毒，以贪欲为圆满。 其究竟是，反复造作此业，舍弃惭愧，不依止对治。 对此分类，如执著自己的种姓般的贪恋自物，如贪著他人的圆满富足般的贪恋他物，如向往地下的伏藏般的贪恋非二者之物，共有三种。 在贪婪之中，贪恋断除（烦恼）所得的利养，罪业最重。 瞋恚：其所依是，如前所述。 其意乐是，想要杀害、殴打等加害的动机。 其加行是，持续思惟彼时的状态。 其烦恼是，三毒，以瞋恨为圆满。 其究竟是，视此为功德，而无意依止对治。 对此分类，如在战场等处欲杀害他众般的由瞋恨引发的瞋恚；如对竞争对手等生起瞋恚般的由嫉妒引发的瞋恚；如即使施害者再次屈服也心怀怨恨般的由宿怨引发的瞋恚，共有三种。 在瞋恚之中，设局加害（造）无间（业）者，罪业最重。 邪见：其所依是，善与不善的法。 其意乐是，认为善恶不存在，或因果颠倒等颠倒见的动机。 其加行是，反复思惟彼时的状态。 其烦恼是，三毒中以愚痴为圆满。 其究竟是，此业已成就，而无对治。 对此分类，如不认为善恶是苦乐之因般的对业果的邪见；如即使修习道谛也不愿获得灭谛般的对真谛的邪见；如诽谤三宝般的对三宝的邪见，共有三种。 在邪见之中，执持（己）见为最胜...
English
Thirdly, there are three types of frivolous speech, such as truthful frivolous speech like teaching Dharma to unsuitable recipients. Among frivolous speech, distracting those who seek Dharma is the greatest sin. These are the four types of verbal actions. Covetousness: Its basis is, others' external and internal possessions. Its intention is, the motivation of hoping and longing for others' prosperity and resources. Its application is, repeatedly thinking about it. Its defilement is, the three poisons, with desire as the fulfilling factor. Its final outcome is, repeatedly performing this action, abandoning shame and embarrassment, and not applying antidotes. Classifying this, there are three types: coveting one's own things, such as attachment to one's own lineage; coveting others' things, such as attachment to others' prosperity; and coveting things belonging to neither, such as longing for underground treasures. Among covetousness, coveting the gains of renunciation is the greatest sin. Maliciousness: Its basis is, as before. Its intention is, the motivation to cause harm such as killing and beating. Its application is, the state of continuously thinking about it. Its defilement is, the three poisons, with hatred as the fulfilling factor. Its final outcome is, seeing it as a virtue and having no desire to apply antidotes. Classifying this, there are three types: maliciousness arising from hatred, such as the desire to kill others in battle; maliciousness arising from jealousy, such as ill-will towards rivals; and maliciousness arising from resentment, such as harboring ill-will even if the aggressor submits again. Among maliciousness, setting up harm for those without limits (i.e., those for whom causing harm leads to immediate suffering, such as one's parents or Arhats) is the greatest sin. Wrong Views: Its basis is, virtuous and non-virtuous phenomena. Its intention is, motivations of wrong views such as believing that good and evil do not exist, or that cause and effect are inverted. Its application is, the state of repeatedly thinking about it. Its defilement is, among the three poisons, ignorance is the fulfilling factor. Its final outcome is, this action is completed, and there are no antidotes. Classifying this, there are three types: wrong view regarding karma, such as not believing that good and bad deeds are causes of happiness and suffering; wrong view regarding the truths, such as not wishing to attain the truth of cessation even after practicing the truth of the path; and wrong view regarding the Three Jewels, such as slandering the Three Jewels. Among wrong views, holding one's own views as supreme...
Chinese
罪业巨大。 那些果报也有三种：异熟果是，从行持微小因，成熟巨大的果，因其成熟的果报无法以因的微小部分来表示，故称其为异熟果。 同样，（229a）由强烈动机所引发的非善业，如果大量行持，其果报是堕入地狱；中等程度行持，是堕入饿鬼；少量行持，则被投生为旁生（畜生），而等流果和增上果，甚至在善趣（高处）的所依处（身）上也会成熟。 等流果有，造作等流和感受等流两种。 第一种是，由往昔业力所引发的那些业，会自然地乐于造作。 第二种是，《宝鬘论》中说： 杀生定将寿夭促， 嗔害多遭损害苦。 偷盗必将财用竭， 邪淫徒增怨敌数。 妄语引致他人谤， 离间亲友终分殊。 粗语自闻不悦言， 绮语言辞失庄肃。 贪心意中愿望毁， 害心施予怖畏出。 邪见终成恶见住。 如是所说。 增上果是，在外境上成熟。 同样出自彼论（《宝鬘论》）： 外境庄严少且多损害， 尘土堆积异味高低显。 盐碱贫瘠偏僻不周全， 果实细小口窄或无见。 如是所说。 那些果报成熟的先后次序，在《俱舍论释》中说： 何业轮回中重者， 何业于身最近者， 何业习惯已成者， 何业往昔先作者， 此等诸业中， 前前则先成熟。 如是说。 不仅是十不善业由自己行持才能使业道圆满，如果意乐与行为相同，在军队集结之处，若一人造作杀生之业，则所有聚集在那里的人，其业道都会圆满。 《俱舍论》中说：（229b） 军队等等为同一事， 所有参与者皆如作者。 此为必定之业，因此，为了盗取财物而进行的抢劫等等...
English
The sin is great. There are also three types of results of those [actions]. The ripening result (vipaka) is when a small cause results in the ripening of a great fruit. It is called this because the cause cannot even represent a fraction of the fruit when it ripens. Likewise, (229a) regarding the non-virtuous actions propelled by strong motivation: if committed greatly, their result is hell; if committed moderately, hungry ghosts; if committed slightly, it propels one to be reborn as an animal. As for the result similar to the cause and the dominant result, they will ripen even in the abodes of higher realms. Regarding results similar to the cause, there are two: the active similar-to-the-cause result and the experiential similar-to-the-cause result. The first is when one is naturally inclined and takes pleasure in performing those very actions propelled by previous karma. The second is from *The Precious Garland*: By killing, life will be short. By harming, much suffering is encountered. By stealing, wealth will be impoverished. By sexual misconduct, enemies will arise. By lying, one will be slandered. By divisive speech, friends will separate. By harsh words, unpleasant sounds will be heard. By meaningless speech, one's words will lack authority. Envy destroys hopes in the mind. Malice is said to inflict fear. Wrong views lead to bad views themselves. As it appears. The dominant result is that which ripens in the external environment. Also from that very [text, *The Precious Garland*]: Externally, glory is small, and harms are many. Dust accumulates, foul odors, high and low [ground]. Salty soil, desolate, and perverse [land]. Fruits are small, their opening narrow, or non-existent. As it is stated. The order of ripening of those results is also stated in the *Abhidharmakosha Commentary*: Which karma is heavy in samsara, Which is near [to death], and which is habitual, Which was done first, of those karmas, The former ones ripen first. As it appears. Not only are the ten non-virtuous actions perfected as a path of action when performed by oneself, but if the intention and application are similar, when one person commits the act of killing within a gathering of an army, the path of action will be perfected for everyone assembled there. In the *Abhidharmakosha* (229b) it is stated: For the sake of a single purpose, such as an army, All possess the quality of the doer. This is a definite karma, thus, for the purpose of taking what is not given, such as robbery and so forth...