Tibetan
ད་སྲེད་པ་ཉིད་བཤད་པ། ། རྒྱུ་ནི་འཕེན་པར་བྱེད་ཕྱིར་དང༌། ། དེ་མ་ཐག་ཕྱིར་ལས་ཀྱང་ཡིན། ། ཞེས་པ་ལྟར་རོ། ། དེས་ན་མ་རིག་པས་རྒྱུ་བྱས། སྲེད་པས་མཚམས་སྦྱར་གྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་ལས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་དུ་གྲུབ་བོ། ། ཕ༢ གཉིས་པ་ལས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་ལ་གཉིས། བ༡ ངོ་བོ་དང༌། བ༢ དེའི་དབྱེ་བའོ། ། བ༡ དང་པོ་ནི། སེམས་པའི་ལས་དང་དེས་བསྐྱེད་ལུས་ངག་ལས། ། ཞེས་ལས་ལ། སེམས་པའི་ལས་དང་། བསམ་པའི་ལས་གཉིས་ཀྱི། དང་པོ་ནི། དགེ་མི་དགེ་གང་ཡང་རུང་བའི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་གི་སེམས་པ་ཡིད་ཀྱི་ལས་འབའ་ཞིག་པ་དང༌། གཉིས་པ་ནི། སེམས་པ་དེས་བསྐྱེད་པའི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་བཞིན་པའི་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གི་བསམ་པ་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ག་དང་འབྲེལ་བའོ། ། བ༢ གཉིས་པ་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། མ༡ ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་དང༌། མ༢ དབྱེ་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་གཞན་བསྟན་པའོ། ། མ༡ དང་པོ་ལ་གཉིས། ཙ༡ རྩ་བས་མདོར་བསྟན། ཙ༢ འགྲེལ་པས་ཁ་བསྐངས་ཏེ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། ། ཙ༡ དང་པོ་ནི། བསོད་ནམས་མིན་དང་བསོད་ནམས་མི་གཡོ་བ། ། ཞེས་ལས་ཀྱི་ལམ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་ལས་སྡིག་པ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་དགེ་བ། མི་གཡོ་བའི་ལས་ཟག་བཅས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དུ་འདུའོ། ། ཙ༢ གཉིས་པ་ལ་གསུམ། བསོད་ནམས་མིན་པ། བསོད་ནམས། མི་གཡོ་བའི་ལས་བཤད་པའོ། ། དང་པོ་ནི། མི་དགེ་བའི་ལས་ལམ་ཇི་སྙེད་པ་རིགས་སམ་གཙོ་བོར་བསྡུས་ན། ལུས་ཀྱི་གསུམ། ངག་གི་བཞི། ཡིད་ཀྱི་གསུམ་སྟེ་བཅུར་འདུ་ཞིང༌། དེ་ལས་དང་པོ་སྲོག་གཅོད་པ་ནི། ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། གཞི་ནི། རང་ལས་རྒྱུད་ཐ་དད་པའི་སེམས་ཅན། བསམ་པ་ནི། དེར་འདུ་ཤེས་ཤིང་མ་འཁྲུལ་པ། (༢༢༧ན) སྦྱོར་བ་ནི། དུག་མཚོན་རིག་སྔགས་སོགས་ཀྱིས་རང་གིས་གསོད་པའམ་གཞན་ལ་གསོད་འཇུག་པ། ཉོན་མོངས་ནི། དུག་གསུམ་དང་སྤྱིར་འབྲེལ་བ་ལས་ཁྱད་པར་རྫོགས་བྱེད་ཞེ་སྡང༌། མཐར་ཐུག་ནི། བསད་བྱ་དེ་རང་མ་ཤི་བའི་སྔོན་དུ་ཤི་བའོ། ། དེ་ལྔས་ནི་སྲོག་གཅོད་ཀྱི་ལས་ལམ་རྫོགས་ལ། ཡན་ལག་ཅི་རིགས་མ་ཚང་བས་ནི་ཉེས་པ་བྱུང་ཡང་ལས་ལམ་མ་རྫོགས་པ་སྟེ། འདི་ཉིད་འོག་མ་རྣམས་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། ། འདི་ལ་དབྱེ་ན། ཤ་ལ་སྲེད་པ་ལྟ་བུ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དང༌། ཁོན་ཞུགས་པ་ལྟ་བུ་ཞེ་སྡང་གི་སྒོ་ནས
Chinese
兹释爱欲（贪爱）。 因者，为作引业故； 亦为近取故。 如是所说。 由此无明为因，爱欲作连结，而遍发起，遂成业之集。 二、业之集有二：一、其自性；二、其差别。 一、第一（其自性）如云： 思业及彼所生身语业。 所谓业，有思业与思已业二种。 第一种，即任何善或不善业生起的根本动机，唯是意业之思。 第二种，即由此思所引发、在正造作之时的意乐，与身、语、意三者皆相关。 二、第二（差别）有二：一、就自性而分；二、就分类方式而另作宣说。 一、第一（就自性而分）有二：一、根本略说；二、释论补充而广说。 一、第一（根本略说）如云： 非福、福、不动。 所谓一切业道总摄为：非福业（即罪业）、福业（即善业）、不动业（即有漏等持）三种。 二、第二（释论广说）有三：宣说非福业、福业、不动业。 第一（宣说非福业），无论有多少非善业道，若以种类或主要部分总摄，则摄为：身三、语四、意三，共十种。 其中第一，杀生，具足五支： （一）所依：异于自己相续之有情。 （二）作意：知彼为有情而不谬。（227na） （三）加行：以毒、兵器、咒术等，亲自杀害或教唆他人杀害。 （四）烦恼：总与三毒相关，特以瞋恨圆满。 （五）究竟：被杀者于自己未死前死亡。 以此五支，杀生之业道圆满。若有任一支不具足，则虽有过失，然业道未圆满。此理亦应知于以下诸（业道）。 若对此（杀生）进行分类，则有如贪食肉类般以贪欲之门，以及如怀恨报复般以瞋恨之门。
English
Now explaining craving (trishna). Because the cause is for producing projecting karma; And also for the immediate consequence. As it is said. Therefore, ignorance acts as the cause, craving establishes the connection, and all is initiated, thus establishing the origin of karma. Second, the origin of karma has two (aspects): 1. Its essence; 2. Its classifications. First, (its essence) as it is said: Volitional karma and karma of body and speech generated by it. Regarding karma, there are two: volitional karma (cetana karma) and karma of intention (cetayitva karma). The first, which is the volitional thought that is the fundamental motivation for the manifest performance of any wholesome or unwholesome action, is solely the karma of mind (mental karma). The second, which is the intention generated by that volitional thought at the time of actually performing the action, is related to all three: body, speech, and mind. Second, there are two classifications: 1. Classification based on essence; 2. Other explanations based on the method of classification. First, (classification based on essence) has two (parts): 1. Briefly explained by the root text; 2. Extensively explained by supplementary commentaries. First, (briefly explained by the root text) as it is said: Unwholesome, wholesome, and unmoving. All paths of karma, when summarized, are subsumed into three: unwholesome karma (i.e., sinful karma), wholesome karma (i.e., virtuous karma), and unmoving karma (i.e., defiled samadhi). Second, (extensively explained by commentaries) there are three: explanation of unwholesome karma, wholesome karma, and unmoving karma. First, (explanation of unwholesome karma) however many unwholesome paths of action there are, when summarized by type or main part, they are subsumed into ten: three of body, four of speech, and three of mind. Among these, the first, taking life, possesses five branches: (1) Basis: A sentient being with a distinct mental continuum from oneself. (2) Intention: Perceiving it as that (a sentient being) and not being mistaken. (227na) (3) Application: Killing oneself or causing others to kill by means of poison, weapons, spells, etc. (4) Affliction: Generally related to the three poisons, specifically perfected by hatred. (5) Completion: The one to be killed dies before oneself. With these five branches, the path of action of taking life is complete. If any branch is not complete, then even though there is fault, the path of action is not complete. This principle should also be understood for the subsequent (paths of action). If this (taking life) is classified, there are (those committed) through the door of desire, such as craving for meat, and through the door of hatred, such as holding a grudge.
Tibetan
་དང༌། མཆོད་སྦྱིན་ལྟ་བུ་གཏི་མུག་གི་སྒོ་ནས་སྲོག་གཅོད་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། ། སྲོག་གཅོད་པའི་ནང་ནས་ཕ་ཡང་ཡིན་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་ཡིན་པ་དེའི་སྲོག་གཅོད་པ་སྡིག་ཆེའོ། ། མ་བྱིན་ལེན་ནི། གཞི་ནི། གཞན་གྱིས་བཟུང་བའི་རྫས། དཀོན་མཆོག་ལ་བསྔོས་པའི་ཡོ་བྱད། མི་མ་ཡིན་གྱི་ནོར་ལྟ་བུ། བསམ་པ་ནི། གཡོ་སྒྱུའི་སེམས་དང་མཐུ་དང་འཇབ་བུས་ལེན་པར་འདོད་པའི་ཀུན་སློང༌། སྦྱོར་བ་ནི། རང་ངམ་བགྱིད་དུ་སྩལ་བ། ཉོན་མོངས་ནི། དུག་གསུམ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་རྫོགས་བྱེད་འདོད་ཆགས་དང་སེར་སྣ། མཐར་ཐུག་ནི། རྫས་དེ་དག་གནས་ནས་སྤོས་སམ་མ་སྤོས་ཀྱང་རུང་ཐོབ་བློ་ནམ་སྐྱེས་པའོ། ། འདི་ལ་དབྱེ་ན། བསྙད་མེད་བཙན་ཕྲོགས་ལྟ་བུ་མཐུའི་སྒོ་ནས། ཁང་པ་འབུགས་པ་ལྟ་བུ་འཇབ་བུའི་སྒོ་ནས། བྲེ་སྲང་ལོག་པ་ལྟ་བུ་གཡོ་སྒྱུའི་སྒོ་ནས་མ་བྱིན་པར་ལེན་པ་སྟེ་གསུམ་མོ། ། མ་བྱིན་ལེན་གྱི་ནང་ནས་དཀོན་མཆོག་གི་རྫས་བརྐུ་བ་སྡིག་ཆེའོ། ། ལོག་གཡེམ་ནི། གཞི་ནི། རང་གི་ཆུང་མ་དང༌། གཞན་གྱིས་ཆེད་དུ་བྱིན་པ་སོགས་མིན་པའི་བདུན་བརྒྱུད་ཚུན་གྱི་ཉེ་དུ། བདག་པོ་ཅན་གྱི་ཆུང་མ། ཁྲིམས་ཀྱིས་སྲུང་བའི་དགེ་སློང་མ་སོགས་བགྲོད་བྱ་མ་ཡིན་པ། དཀོན་མཆོག་གི་རྟེན་དྲུང་སོགས་ཡུལ་མ་ཡིན་པ། གསོ་སྦྱོང་སྦྲུམ་མ་ཟླ་མཚན་ལྡན་ཅིང་ཉིན་མོ་སོགས་དུས་མ་ཡིན་པ་རྣམས་དང༌། བསམ་པ་ནི། བསྒྲོད་བྱ་མིན་པ་(༢༢༧བ)ལ་བསྒྲོད་འདོད་ཀྱི་ཀུན་སློང༌། སྦྱོར་བ་ནི། ལས་དེ་རྩོམ་པ། ཉོན་མོངས་ནི། དུག་གསུམ་དང་ཁྱད་པར་རྫོགས་བྱེད་འདོད་ཆགས། མཐར་ཐུག་ནི། དབང་པོ་གཉིས་རེག་པ་ལས་བྱུང་བ་ཚོར་བདེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་སྲེད་པས་བདག་གིར་བྱས་པའོ། ། འདི་ལ་དབྱེ་ན། མ་སྲིང་ལྟ་བུ་རིགས་ཀྱིས་བསྲུང་བ་དང༌། གཞན་གྱི་ཆུང་མ་ལྟ་བུ་བདག་པོས་བསྲུང་བ་དང༌། དགེ་སློང་མ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཀྱིས་བསྲུང་བ་སྟེ་གསུམ་མོ། ། འདོད་ལོག་གི་ནང་ནས་མ་ཡང་ཡིན་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་ཡིན་པ་ལ་ལོག་པར་སྤྱོད་པ་སྡིག་ཆེའོ། ། དེ་དག་ནི་ལུས་ཀྱི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། ། རྫུན་སྨྲ་བ་ནི། གཞི་ནི། རང་ལས་ཐ་དད་པའི་ཡུལ། བསམ་པ་ནི། གཞན་བསླུ་སེམས་ཀྱིས་མ་མཐོང་བ་ལ་མཐོང་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་སྨྲ་འདོད་ཀྱི་ཀུན་སློང༌། སྦྱོར་བ་ནི། ལས་དེ་ལུས་ངག་གི་རྣམ་པ་རིག་བྱེད་དུ་ཐོན་པ། ཉོན་མོངས་ནི། དུག་གསུམ་གང་རུང་གིས་རྫོགས་པ། མཐར་ཐུག་ནི།
Chinese
……以及供养等，通过愚痴而杀生，此为三种。 在杀生中，杀害既是父亲又是阿罗汉者，罪过极大。 不予取： 基础是：他人所持之物，供养三宝之用具，非人之财物等。 意乐是：以欺诈之心、以势力或以偷盗之心欲取之动机。 加行是：自己亲为或教唆他人为之。 烦恼是：总的三毒，特别是以贪欲和悭吝为圆满因。 究竟是：无论该物是否已从原处移开，只要生起获得之心念即为圆满。 此又分为：通过势力，如无故强取；通过偷盗，如破门入室；通过欺诈，如秤量不正而取非所予之物，此为三种。 在不予取中，盗窃三宝之物，罪过极大。 邪淫： 基础是：非自己的妻子，或他人专门给予者之外，七代以内之亲属，有主之妻，受戒律护持之比丘尼等不可行淫者。非适宜之地点，如三宝所依（佛像、佛塔、经典）之前等。非适宜之时间，如受持八关斋戒（sojong）期间、怀孕期间、月经期间、白天等。 意乐是：对不可行淫者（227b）生起欲行淫之动机。 加行是：开始实行此行为。 烦恼是：三毒，特别是以贪欲为圆满因。 究竟是：当二根相触所生之乐受被贪爱所执持时即为圆满。 此又分为：受血缘护持者，如母亲或姐妹；受主人护持者，如他人之妻；受佛法护持者，如比丘尼，此为三种。 在邪淫中，对既是母亲又是阿罗汉者行邪淫，罪过极大。 这些是三种身业。 妄语： 基础是：与自身相异之对境。 意乐是：以欺骗他人之心，如同未见却言见，生起欲说之动机。 加行是：此业通过身或语的形式表达为可识别之言说。 烦恼是：由三毒中任一种圆满。 究竟是：
English
...and offerings, like killing through ignorance, these are the three. Among killing, killing one who is both a father and an Arhat is a great sin. As for taking what is not given: The basis is: possessions taken by others, items dedicated to the Three Jewels, wealth of non-human beings, and so on. The intention is: the motivation to take through deceit, power, or stealth. The action is: doing it oneself or having it done by others. The defilements are: the three poisons in general, and specifically, the completing factors of desire and miserliness. The completion is: whether those objects have been moved from their place or not, whenever the thought of having obtained them arises. Dividing this, there are three types of taking what is not given: through power, like seizing things without explanation; through stealth, like breaking into a house; through deceit, like manipulating weights and measures. Among taking what is not given, stealing the possessions of the Three Jewels is a great sin. As for sexual misconduct: The basis is: one's own wife, and those not specifically given by others, such as relatives within seven generations, someone else's wife, a nun protected by vows, and so on, who are not to be approached. Also, inappropriate places like near the representations of the Three Jewels, and inappropriate times such as during the Sojong (restoration and purification) fast, pregnancy, menstruation, or daytime. The intention is: the motivation to approach those who are not to be approached (227b). The action is: performing that act. The defilements are: the three poisons, and specifically, the completing factor of desire. The completion is: when, due to the contact of the two organs, the pleasure of sensation is experienced and appropriated by craving. Dividing this, there are three types: those protected by kinship, like a mother or sister; those protected by an owner, like another's wife; and those protected by the Dharma, like a nun. Among sexual misconduct, engaging in misconduct with one who is both a mother and an Arhat is a great sin. These are the three types of bodily actions. As for lying: The basis is: an object distinct from oneself. The intention is: the motivation to speak, like saying 'I saw' when one did not see, with the intention of deceiving others. The action is: that act manifesting in the form of body or speech as a cognizable expression. The defilements are: completed by any of the three poisons. The completion is: