Tibetan
ང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། ཁ་ཅིག་གིས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་རྣམ་གཞག་དབུ་མ་ལུགས་ཡིན་ལ། ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་གཉིས་ཀྱིས་གཞན་སྐྱེ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཙམ་ལུགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ཁྱད་པར་འབྱེད་པར་རློམ་པ་ནི། ཀུན་བཏུས་ཀྱི་ལུང་བཤད་མ་ཐག་པ་དེས་མི་འཐད་པར་རྟོགས་ནུས་ལ། སྤྱིར་ནི། གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་གཞན་སྐྱེར་སྣང་བ་ཡིན་ལ། གཞན་ལས་མི་སྐྱེ་ཞེས་བཀག་པ་ནི་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་གཞན་སྐྱེ་བཀག་པ་ཡིན་པས་སོ། ། དེང་སང་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ལུང་དོན་སྐྱོང་བར་བཞེད་པ་དག་མགྲིན་གཅིག་ཏུ་སྟོང་ཉིད་རྟེན་འབྲེལ་ཡིན་ཁྱབ་མཉམ་དུ་ཁས་ལེན་ཀྱང༌། དོན་དམ་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རྟེན་འབྲེལ་ལས་འདས་པར་གོ་དགོས་ཏེ། དེ་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་(༢༢༢བ)རྒྱུ་འབྲས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་བཞག་བྱ་འཇོག་བྱེད་ཀྱི་ལྟོས་བཞག་གྲོལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་རང་བཞིན་འོད་གསལ་དེ་ནི། རང་གི་ངོ་བོ་རྒྱུ་གང་གིས་ཀྱང་སྐྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་གདོད་མའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་པ་དང༌། དེས་འབྲས་བུ་གཞན་དང་གཞན་དག་སྐྱེད་པའི་རྒྱུའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡེ་ཤེས་དེ་སྒྲ་རྟོག་གི་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་པོ་ཏ་ལ་མཐོང་མ་མྱོང་བ་ཞིག་གིས་དེའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ཙམ་བརྗོད་ཅིང་བརྟགས་ཀྱང༌། ཇི་བཞིན་པ་ནམ་ཡང་མཚོན་མི་ནུས་པ་བཞིན་དུ། རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཡང་སྒྲ་རྟོག་གིས་ཇི་ཙམ་དུ་བརྟགས་ཤིང་རྣམ་པར་གཞག་ཀྱང༌། དེའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དངོས་བརྒྱུད་གང་གི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མཚོན་མི་ནུས་སོ། ། དེ་ལྟར་ན་ལྟོས་འཇོག་གི་རྟེན་འབྲེལ་འདི་རྣམས་སྤྱི་མཚན་ཡིན་པ། རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པས་རང་མཚན་གྱི་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ལའང་མི་ལྡན་ན། རང་བཞིན་འོད་གསལ་དེའི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་པས་སོ། ། དོན་དམ་རྟེན་འབྲེལ་མིན་ཀྱང་རྟེན་འབྲེལ་སྒོམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་དམ་རྟོགས་པ་ནི་མི་འགལ་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རྣམ་གཞག་འདིའང་མཚན་ཉིད་གསུམ་ལས་འཕྲོས་དོན་དུ་བཤད་པ་དང༌། རྒྱས་པའི་ཁོང་དུ་བསྡུས་པ་འདུ་བའི་ཕྱིར་ཐོགས་མེད་སྐུ་མཆེད་ཀྱི་གཞུང་ལུགས་གཙོ་བོར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། ། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ཤེས་བྱ་སྤྱིའི་གནས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྐབས་སོ། ། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་ཤེས་བྱ་སྤྱིའི་གནས་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྐབས་གཉིས་པའི་འགྲེལ་པའོ།། །། གསུམ་པ། རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྐབས། ང༣ སྐབས་གསུམ་པ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་གཉིས། ཅ༡ སྤྱིར་བསྟན་པ་དང༌། ཅ༢ བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བའོ། ། ཅ༡ དང་པོ་ནི། ནང་པའི་ཐེག་གསུམ་རྒྱལ་བས་རྣམ་པར་གཞག ། གྲུབ་མཐའ་བཞི་པོ་གང་ཟག་སོ་སོ་ཡི། ། རང་བློས་ལྟ་བ་མཐར་ཐུག་གྲུབ་དོན་ཏེ། །(༢༢༣ན) རང་སྡེ་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་དང༌། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་ཞེས་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ལས། ཐེག་པ་གསུམ་ནི་རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གསུང་རབ་རྣམས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་ཅིང་། བསྐལ་བཟང་འདིའི་རྒྱལ་བ་བྱོན་དང་འབྱོན་འགྱུར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ། དེའང་སྤྱིར་ཐེག་པ་ཞེས་པ་ཁུར་དང་ལྡན་པའི་གླང་པོ་ཆེ་སོགས་ལ་གྲགས་པ་ཡང་ཁུར་ཁྱེར་ནས་བགྲོད་པར་བྱ་བའི་དོན་གྱིས་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་དུ། རང་དང་གཞན་དོན་གྱི་ཁུར་ཁྱེར་ནས་གོ་འཕང་མཆོག་ཏུ་བགྲོད་པར་བྱེད་པས་ཐེག་པ་ཞེས་པར་བཞག་ཅིང༌། དེའང་འདིས་བགྲོད་པ་རྒྱུ་ལམ་དང་འདིར་བགྲོད་པ་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ཞེས་དང༌། རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་དོན་སོགས་ཁུར་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་ཐེག་ཆེན་དང༌། རང་དོན་འབའ་ཞིག་པའི་ཁུར་ཆུང་ངུ་དང་ལྡན་པས་ཐེག་དམན་དུ་བཞག་པའོ། ། གྲུབ་མཐའ་བཞིའང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་ལས་ནི་དཔལ་བརྟག་པ་གཉིས་པའི་ལྟ་བ་རིམ་འཇུག་གི་སྐབས་སུ། དེ་ལ་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་བསྟན། ། མདོ་སྡེ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དེ་ལས་ཕྱིས། ། དེ་རྗེས་དབུ་མ་བསྟན་པར་བྱ། ། ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དུས་འཁོར་ཡེ་ཤེས་ལེའུར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞལ་བཞི་ལས་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞི་བྱུང་བར་གསུངས་པས་མཚོན་དགོས་པའི་དབང་གིས་མིང་ཙམ་གསུངས་པ་ཡོད་ཀྱང་། ཐེག་གསུམ་བཞིན་དུ་གཞི་ལམ་འབྲས་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་མ་བསྟན་པ་དང༌། རིག་བྱེད་བཞི་པོའང་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོའི་ཞལ་བཞི་ལས་བྱུང་བར་གསུངས་ཀྱང་དེ་དག་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བཞག་པར་མི་འགྲུབ་པ་དང༌། ཤིང་རྟའི་སྲོལ་འབྱེད་སྟོན་པ་ལས་ཕྱིས་སུ་བྱུང་བའི་གང་ཟག་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཕྱིར་གྲུབ་མཐའ་བཞི་པོ་ནི་གང་ཟག་སོ་སོའི་རང་བློས་རྣམ་པར་དཔྱད་པའི་ལྟ་བ་མཐར་ཐུག་གི་གྲུབ་དོན་ཏེ། དེས་ན་ཀུན་མཁྱེན་རོང་སྟོན་ཆེན་པོས། གྲུབ་མཐའི་དོན་ནི། བླང་དོར་གྱི་དོན་(༢༢༣བ)ལ་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་ཞུགས་པའི་ག
Chinese
因为。 有些人自以为能区分说：龙树菩萨的缘起观是中观宗的观点，而无著（Asaṅga）兄弟二人（无著、世亲，Vasubandhu）由于承认他生，所以是唯识宗的观点。这通过刚才解释的《集论》（或《俱舍论》）的引文，就可以理解为不成立。 总的来说，从他者而生，只是世俗中显现为他生；而所遮止的“非从他者而生”，是遮止真实成立的他生。 当今，那些旨在弘扬龙树教义的人，一致承认空性和缘起互为周遍。然而，胜义自性光明智慧，则必须理解为超越缘起，因为它超越了语言和概念的范畴。于此（222b页），因果、生者与所生、施设与所施设的观待关系得以解脱。 再者，那自性光明，其自性并非由任何因所生，是任运成就的本初智慧；并且，它不执行作为因来产生其他果的作用。 该智慧也非语言和概念的对境。就像从未见过布达拉宫（Potala Palace）的人，无论如何描述和分析其特征，也永远无法如实地展现它一样；自性光明，无论被语言和概念如何分析和施设，其本来的特征也无法通过直接或间接的任何方式来展现。 如此一来，这些依待的缘起是总相，是语言直接表达的对象，即便在这些自相的事物中也不具足，那么，其超越自性光明之境，又何须多言呢？ 虽然胜义并非缘起，但通过修习缘起而证悟胜义并不矛盾，因为一切法皆是缘起而生的论点被接受。 此缘起之施设，亦是依三自性所引申之义而宣说，且因其被摄入广大的范畴，故主要依照无著兄弟（Asaṅga and Vasubandhu）的宗义进行阐释。 这是关于大乘小乘所知总义的章节。 大乘小乘所
English
Because of it. Some people, presuming to differentiate, assert that Nāgārjuna’s presentation of dependent origination belongs to the Madhyamaka (Middle Way) system, while the two brothers Asaṅga and Vasubandhu, because they accept production from others, belong to the Cittamātra (Mind-Only) system. This can be understood as untenable by the quotation from the *Abhidharmasamuccaya* that was just explained. Generally, production from others is merely an appearance of production from others conventionally. The refutation of "not produced from others" is the refutation of inherently existent production from others. Nowadays, those who wish to uphold Nāgārjuna's teachings unanimously accept that emptiness and dependent origination are mutually pervasive. However, ultimate naturally clear wisdom must be understood as transcending dependent origination, because it transcends the sphere of conceptual thought and language. In it (page 222b), the relative notions of cause and effect, producer and produced, and that which posits and that which is posited are liberated. Furthermore, that naturally clear light is primordially established wisdom, whose own nature is not produced by any cause, and it does not perform the function of a cause to produce other effects. That wisdom is also not an object of conceptual thought and language. Just as someone who has never seen the Potala Palace (a famous palace in Lhasa, Tibet) can never truly represent its characteristics as they are, no matter how much they describe and analyze them; likewise, even if natural clear light is analyzed and posited by conceptual thought and language, its true nature cannot be represented, either directly or indirectly, by any means. In that case, these relative dependent originations are general characteristics, and because they are the direct objects of expression by language, if they are not even present in these inherently existent phenomena (specific characteristics), then what need is there to mention that they transcend the sphere of that natural clear light? Although ultimate reality is not dependent origination, realizing ultimate reality through meditating on dependent origination is not contradictory, because it is accepted that all phenomena arise dependently. This presentation of dependent origination is also explained as an extended meaning from the three characteristics, and because it is gathered into the extensive scope, it is mainly explained according to the doctrine of the two brothers, Asaṅga and Vasubandhu. This is the chapter on the presentation of general topics of knowledge regarding the Greater and Lesser Vehicles. Greater and Lesser Vehicles...
Chinese
所知总相安立第二品释。 第三品：立宗乘安立。 丙三、第三品立宗乘安立有二：丁一、总说；丁二、分别。 丁一、首先是： 内道三乘佛陀说， 四宗各各补特伽罗， 自慧究竟见立宗。 (223a) 在自宗佛教中，有所谓的三乘和四宗，其中三乘是佛陀亲自在经论中安立的，是贤劫中所有已来和将来的佛陀所宣说的教法。 一般而言，“乘”这个词，就像驮着重物的象等一样，之所以被称为“乘”，是因为它们承载着重物前行。同样地，（佛教的）“乘”之所以被安立，是因为它承载着自他二利的重担，从而趣向最胜果位。这其中，以此趣向的为因道乘，以此趣向的为果道乘。承载着自他二利等重大负担的，安立为大乘；仅承载着自利微小负担的，安立为小乘。 四宗在密咒的法式中，于吉祥《二观察》的次第安立见解时说： 彼说毗婆沙宗， 经部宗亦如是， 瑜伽行派其次， 彼后宣说中观。 如此所说。在《时轮金刚》的《智慧品》中，虽然也提到了四宗是从世尊的四面中产生的，仅仅是因需象征性地提及名称。但并未像三乘那样，宣说其“基、道、果”三者的安立。并且，虽然也有提到四吠陀（四种知识体系）是从时轮的四面中产生的，但这些并非由佛陀安立。由于这些是由在开创宗派（或传统）的导师之后出现的人物所创立的，因此，四宗是各人以自己的智慧所分析出的究竟见地。 因此，遍知荣顿大师说：宗义的含义是，对取舍之义（223b）进行观察并趋入的…
English
Explanation of the Second Chapter on the General Establishment of Knowable Phenomena. Chapter Three: The Establishment of the Causal Vehicle. C3. The third chapter on the establishment of the causal vehicle has two parts: D1. General presentation; D2. Specific differentiation. D1. Firstly: The three Buddhist vehicles are established by the Victorious Ones. Each of the four philosophical schools pertains to individual persons, Their own intellect's ultimate view is the established tenet. (223a) Among our own Buddhist schools, there are the widely known three vehicles and four philosophical schools. Of these, the three vehicles are established by the Victorious Ones themselves in the scriptures, and they are the teachings of all Buddhas, past and future, in this fortunate eon. Generally, the term "vehicle" (Yana), like the well-known elephants and so forth that carry burdens, is so called because they carry burdens and travel. Similarly, (in Buddhism,) "vehicle" is established because it carries the burden of one's own and others' welfare, leading to the supreme state. Here, that which travels is the causal vehicle, and that which travels here (to the result) is the resultant vehicle. That which carries the great burden of both one's own and others' welfare is established as the Mahayana (Great Vehicle), and that which carries only the small burden of solely one's own welfare is established as the Hinayana (Lesser Vehicle). Regarding the four philosophical schools, in the context of the Tantric tradition, during the progressive presentation of views in the glorious *Hevajra Tantra* (or similar Tantric text, referring to "Two Investigations"), it is stated: Therein, the Vaibhāṣika is taught. The Sautrāntika is likewise. The Yogācāra comes after that. Following that, the Madhyamaka will be taught. Thus it is stated. And although in the *Kālacakra Tantra*'s chapter on wisdom, it is said that the four philosophical schools arose from the four faces of the Blessed One, it is merely mentioned by name due to the need for symbolism. However, unlike the three vehicles, a full establishment of ground, path, and fruition is not taught. And although it is said that the four Vedas also arose from the four faces of the Kālacakra, these were not established by the Buddha. Because the four philosophical schools were created by individuals who appeared later than the founding teachers of the chariots (traditions), these four philosophical schools are the ultimate established tenets, which are views analyzed by each individual with their own intellect. Therefore, the Omniscient Rongtön Chenpo said: The meaning of philosophical schools is, engaging in thorough analysis of what should be adopted and what should be abandoned (223b)...