Tibetan
ས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལའང་རྣམ་པ་གཉིས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་བྱང་གི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། ། དང་པོ་ནི། མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་དགེ་བ་ཟག་བཅས་ཀྱི་མཐུ་ལས་མཐོ་རིས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ནི་སྡུག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དང༌། མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ལས་མི་དགེ་བའི་མཐུ་ལས་ངན་སོང་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་ནི་མི་སྡུག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཅེས་བྱའོ། ། གཉིས་པནི། (༢༡༥ན)མ་རིག་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ལས་དགེ་སྡིག་གི་མཐུ་ལས་རིགས་དྲུག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ནི་མི་སྡུག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། དགེ་བ་ཟག་མེད་ཀྱི་མཐུ་ལས་ཐར་པ་ཐོབ་པ་ནི་སྡུག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ཅེས་བྱའོ། ། རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྐབས་འདིར་འཕེལ་བ་དང་རྒྱས་པའི་དོན་ཡིན་པས། གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་དང༌། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་གཞི་ལ་བག་ཆགས་བཞག་ཅིང༌། ཀུན་གཞི་ཉིད་འཕེལ་ཞིང་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། ། ན༣ གསུམ་པ་[ཉེར་སྤྱོད་ཅན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་]ནི། ཉེར་སྤྱོད་ཅན་ནི་ཚོགས་དྲུག་སྐྱེ་འགག་ཚུལ། ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་བདག་མེད་སྒོ་ནས་སྡོམ། ། ཉེར་སྤྱོད་ཅན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་ཞེས་པ་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པའི་ཚུལ་ཡིན་ལ། དེའང་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་པོ་ཚོར་བ་དང་ཉེ་བར་སྤྱད་བྱ་རེག་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་གང་ལ་ལྡན་པ་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ། ། དེའང་དཔེར་ན། ཡུལ་གཟུགས་ཡིད་དུ་འོང་བ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་དང༌། མིག་གི་དབང་པོ་ནི་བདག་པོའི་རྐྱེན་དང༌། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་སྐད་ཅིག་དང་པོའི་རྒྱུའི་རྐྱེན་དང༌། ཡུལ་ལ་ཕྱོགས་པར་འདོད་པའི་ཡིད་བྱེད་ནི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་སྟེ། རྐྱེན་བཞི་ཚང་བའི་སྟོབས་ལས་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་དེས་ཡུལ་གཟུགས་ཡོངས་སུ་སྤྱོད་པ་ནི་རེག་པ་དང༌། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མྱོང་བ་ནི་ཚོར་བ་བདེ་བ་སྟེ་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བའི་སྒོ་དང༌། ཡིད་ཡུལ་དེ་དང་འབྲལ་བར་མི་འདོད་པར་སེམས་པ་ནི་སེམས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་རྐྱེན་བཞི་ལས་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེས་པའི་ཚེ། དེའི་འཁོར་དུ་བྱུང་བའི་སེམས་བྱུང་དགེ་བ་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། སེམས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཙོ་སེམས་ཉིད་རྙོགས་ཤིང་མ་དག་པ
Chinese
并非能够完全了解。 对此，又有两种：由一切烦恼所致，以及由清净所致。 首先，由于与无明相应有漏善业的力量，投生于善趣，这称为“开显可爱之缘起”；由于与无明相应不善业的力量，投生于三恶趣，这称为“开显不可爱之缘起”。 其次，(215页反面)由于与无明相应善恶业的力量，投生于六道，这称为“开显不可爱”；由于无漏善业的力量，获得解脱，这称为“开显可爱之缘起”。 此处所谓“开显”，意为增长和广阔。因此，形、声、香、味、触等各种显现，以及心和心所生起的不如理作意，都在阿赖耶识上留下习气，使阿赖耶识自身增长和广阔。 第三，[所用依缘起]： 所用依者，乃六识生灭之理。 声闻依无我门而摄持。 所谓“所用依缘起”，是六识生灭的方式。其中，近取者是受，近取所用是触。具备此等事物者，称为“近取”。 例如，可意之境色是所缘缘；眼根是增上缘；眼识最初刹那的因是因缘；欲趋向于境的作意是等无间缘。由于具足四缘之力，眼识得以生起。 眼识完全受用境色，即是触；由其识受用可意之境相，即是乐受，是贪爱生起之门；心意不愿与此境分离而思虑，即是思。如此，当眼识由四缘生起时，其所伴随的心所善法、受、思等，使主心混浊而不清净。
English
It is not something that can be fully understood. There are also two aspects to this: influenced by defilements, and influenced by purification. Firstly, due to the power of defiled virtuous actions concomitant with ignorance, birth in higher realms is called “dependent origination that manifests the desirable”; and due to the power of non-virtuous actions concomitant with ignorance, birth in the three lower realms is called “dependent origination that manifests the undesirable.” Secondly, (215b) due to the power of virtuous and non-virtuous actions concomitant with ignorance, birth in the six realms is called “manifesting the undesirable”; and due to the power of undefiled virtuous actions, the attainment of liberation is called “dependent origination that manifests the desirable.” Here, “manifesting” (རྣམ་པར་འབྱེད་པ་) means growth and expansion. Therefore, the various appearances such as forms, sounds, smells, tastes, touches, etc., and the improper mental constructions arising from mind and mental factors, leave imprints on the alaya-consciousness, causing the alaya-consciousness itself to grow and expand. Third, [Utilizational Dependent Origination]: The utilizational (dependent origination) is the manner of the arising and cessation of the six consciousnesses. The Śrāvakas comprehend it through the gate of selflessness. “Utilizational Dependent Origination” refers to the way the six consciousnesses arise and cease. Here, the “user” (ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་པོ་) is feeling (ཚོར་བ་), and what is “used” (ཉེ་བར་སྤྱད་བྱ་) is contact (རེག་པ་). Any object endowed with such is called “utilizational” (ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་). For example, an agreeable visual object is the objective condition; the eye faculty is the dominant condition; the cause for the first moment of eye consciousness is the causal condition; and the mental attention desiring to direct towards the object is the immediately preceding condition. Through the power of these four complete conditions, eye consciousness arises. When that eye consciousness fully experiences the visual object, it is contact; and the experience by that consciousness of the agreeable aspect of the object is pleasant feeling, which is the gateway for the arising of attachment; and the mental intention not to be separated from that object is volition. Thus, when eye consciousness arises from these four conditions, the virtuous mental factors, feeling, and volition that accompany it, make the main mind itself defiled and impure.
Tibetan
ར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། ། དེས་ཡུལ་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེ་སྡང་སྐྱེ་བའི་སྒོ་(༢༡༥བ)དང༌། ཡུལ་བར་མ་ལ་བརྟེན་ནས་གཏི་མུག་སྐྱེ་བའི་སྒོ་རྣམས་ཀྱང་རིགས་བསྒྲེས་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། དེས་ན་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་པོ་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་མི་འོང་བར་མ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བྱེད་པ་ཞིག་ཡོད་པས་ན། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྡོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེའང་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྡོམ་པ་དང༌། གཙོ་བོར་ནི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་ཉིད་སྒོམ་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྡོམ་པར་བྱེད་དོ། ། ད༢ གཉིས་པ་བརྒྱད་དུ་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས། ན༡ ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་དྲུག ། ན༢ རྣམ་བྱང་གི་རྟེན་འབྲེལ་གཉིས་བཤད་པའོ། ། ན༡ དང་པོ་ནི། བརྒྱད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་དང་སྐྱེ་འཆི་འབྱུང༌། ། ས་བོན་མྱུ་གུ་སྡོང་བུ་ལ་སོགས་ཕྱི། ། ཆགས་གནས་འཇིག་པ་སྣོད་ཀྱི་རབ་དབྱེ་དང༌། ། ཟས་བཞིས་འཚོ་དང་འདོད་དང་མི་འདོད་འགྲོ། ། དྲུག་པོ་ཀུན་ཉོན་ཕྱོགས་ཡིན། ཅེས་པ་སྟེ། རྟེན་འབྲེལ་བརྒྱད་དུ་དབྱེ་བའི་དང་པོ། རྣམ་པར་ཤེས་པར་འབྱུང་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཉེར་སྤྱོད་ཅན་གྱི་རྟེན་འབྲེལ་དེ་ཉིད་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བ་དང་འཆི་འཕོ་བ་འབྱུང་བའི་རྟེན་འབྲེལ་ནི་མ་རིག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འདུ་བྱེད་འབྱུང་བ་སོགས་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་རྣམ་འབྱེད་ལས་ཀུན་ཉོན་ཕྱོགས་དེ་ཡིན་ཅིང༌། ཞིང་ས་ཆུ་ལུད་སོགས་རྐྱེན་ཚོགས་ནས། ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ། དེ་ལས་སྡོང་བུ། དེ་ལས་སྦུ་གུ། དེ་ལས་སྙེ་མ། དེ་ལས་འབྲས་བུའི་བར་དུ་འབྱུང་ཞིང༌། དེའང་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཕྱིའི་རྟེན་འབྲེལ། ཆགས་པ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པར་སྣང་བ་སྣོད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་རྟེན་འབྲེལ། སྐྱེ་དགུ་རྣམས་ཚེ་སོགས་འཕེལ་འགྲིབ་བཟང་ངན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའང་དེར་འདུའོ། ཁམ་གྱི་ཟས་དང༌། རེག་པའི་ཟས་དང༌། སེམས་པའི་ཟས་དང༌། (༢༡༦ན)རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཟས་བཞི་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་རིམ་སྐྱེའི་ཚུལ་གྱིས། འཁོར་བའི་གནས་སུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་ཞིང་འཚོ་བ་ཟས་ཀྱི་འཚོ་བས་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་རྟེན་འབྲེལ། ལས་དགེ་བའི་མཐུ་ལས་འདོད་པ་བདེ་འགྲོའི་གནས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ལས་མི་དགེ་བའི་མཐུ་ལས་མི་འདོད་པ་
Chinese
如此行之。 \t\t\t由此，依靠不可意境而生瞋恨之门（215b），以及依靠中庸境而生愚痴之门，亦应类推而知。 \t\t\t因此，六识聚依靠可意、不可意、中庸三种境，生起贪、瞋、痴三毒烦恼，并产生分别念。所以，声闻们制止那些依靠它们生起的烦恼，并且通过无常、苦、空、无我的法门来制止；主要则是以修习人无我的方式来制止。 \t\t\t2. 第二，分为八种，有二：1. 六种遍计烦恼缘起。2. 两种清净缘起。 \t\t\t1. 第一： \t\t\t八者识与生灭起， \t\t\t种子芽杆等相继， \t\t\t住坏器世之差别， \t\t\t四食滋养欲不欲。 \t\t\t六者皆是遍计分。 \t\t\t意谓，缘起分为八种，其中第一种，识之生起缘起，即是刚刚所说近取用之缘起。 \t\t\t生起与死亡迁转之缘起，是无明缘行等，从苦乐分别中遍计烦恼之分；并且，从田地、水、肥等因缘和合，从种子生芽，从芽生茎，从茎生穗，从穗生果，如此生起。此亦是不断绝的外部缘起。器世间显现为成、住、坏的差别缘起。众生之寿命等亦有增减，显现出各种好坏，亦包含于其中。 \t\t\t段食、触食、思食，以及（216a）识食这四食，以前者为因，后者次第生起的方式，在轮回之中不断生起和维持生命，这是以食的滋养而区分的缘起。由善业之力，可往生善趣；由不善业之力，则往生不欲
English
Thus it is done. \t\t\tThereby, by relying on undesirable objects, the door to the arising of hatred (215b), and by relying on neutral objects, the door to the arising of ignorance, should also be understood by analogy. \t\t\tTherefore, the six consciousness aggregates, by relying on the three types of objects—desirable, undesirable, and neutral—give rise to the afflictions of attachment, hatred, and ignorance, thereby creating conceptual thoughts. For this reason, the Śrāvakas restrain these afflictions that arise from them, and they restrain them through the gates of impermanence, suffering, emptiness, and selflessness; primarily, they restrain them through the practice of contemplating the selflessness of persons. \t\t\tD2. Second, the division into eight has two parts: N1. Six dependently arisen afflictions (kun nyon gyi rten 'brel). N2. The explanation of the two dependently arisen purifications (rnam byang gi rten 'brel). \t\t\tN1. The first is: \t\t\tEight are consciousness and birth-death arising, \t\t\tSeed, sprout, stem, and so forth in succession. \t\t\tFormation, abiding, and disintegration, differentiation of the world, \t\t\tSustenance by four foods, and desirable/undesirable destinations. \t\t\tThese six are aspects of affliction. \t\t\tThis means: among the eight divisions of dependent origination, the first, the dependent origination of the arising of consciousness, is precisely that recently explained dependent origination involving appropriation. \t\t\tThe dependent origination of the arising of birth and death-transference, from the differentiation of pleasant and unpleasant things, is the aspect of afflictive dependent origination stemming from ignorance as a condition for formations, and so on. Furthermore, from the aggregation of conditions such as fields, water, and fertilizer, from seeds arise sprouts, from sprouts arise stems, from stems arise sheaths, from sheaths arise ears of grain, and from ears of grain arise fruits. This is also an external dependent origination that continues ceaselessly. The dependent origination of the world system appearing as formation, abiding, and disintegration, which is greatly differentiated by the vessel (world), and also the various good and bad increases and decreases of sentient beings' lifespans and so forth, are included therein. \t\t\tThe four foods — edible food, contact food, mental volition food, and (216a) consciousness food — with the former successively giving rise to the latter, continually arise and sustain life in the state of cyclic existence. This is the dependent origination differentiated by the sustenance of food. By the power of virtuous karma, one goes to a desirable happy destination; by the power of non-virtuous karma, one goes to an undesirable [destination].