Tibetan
ན་པར་གྱུར་པ་ན། དེ་ཉིད་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་བར་འདོད་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་སུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ནུས་པ་ཅན་དེ་ལ་ལེན་པ་ཞེས་བྱའོ། ། ལེན་པ་དེ་ལའང༌། འདོད་པའི་ལེན་པ་དང༌། སྲིད་པའི་ལེན་པ་དང༌། ལྟ་བའི་ལེན་པ་དང༌། བདག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བཞིར་གསུངས་ལ། དེ་ཡིས་ཡན་ལག་ཕྱི་མ་འགྲུབ་བོ། ། ཡན་ལག་བཅུ་པ་སྲིད་པ་ལ། ཡང་སྲིད་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ལས་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དེའོ། ། ཡན་ལག་བཅུ་གཅིག་པ་སྐྱེ་བ་ནི། སྐྱེ་བའི་ཡན་ལག་མངོན་གྱུར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། མངལ་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བཞིན་པ་ནི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། ཉིང་མཚམས་སྦྱར་ཟིན་པ་ནི། བཅུ་གཉིས་པ་རྒ་ཤིའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། ། དེའང་ནུར་ནུར་པོ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པ་ནས་བརྩམས། རིམ་པར་སྐད་ཅིག་གཅིག་གི་རྒྱུན་འགྱུར་བ་ནི་རྒས་པ་ཡིན་ལ། འདིར་རྒ་ཤི་ཞེས་ཡན་ལག་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་པ་ཡང༌། མ་རྒས་པ་ལ་འཆི་བ་ཡང་མེད་པས་ན། དེ་ལྟར་དུ་གསུངས་སོ། ། དེ་ལྟར་ན། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་ལ་བཞག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་ས་བོན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལས་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་མངོན་འགྱུར་བ་གཉིས་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། ཏ༥ ལྔ་པ་བྱེད་ལས་ནི། བྱེད་ལས་(༢༡༤ན)དོན་ལ་སྒྲིབ་ཅིང་ས་བོན་འདེབས། ། འཁྲིད་དང་ཀུན་འཛིན་རྫོགས་དང་ཡོངས་སུ་གཅོད། ། སྤྱོད་སྡུད་སྦྱོར་ཕྱོགས་སྡུག་བསྔལ་འགྱུར་བར་བྱེད། ། དེ་དག་སོ་སོའི་བྱེད་ལས་ཀྱང་དབུས་མཐའ་ལས་ཤློཀ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་མ་རིག་པའི་བྱེད་ལས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། དེའི་དབང་གིས་ཀུན་གཞི་ལ་ལས་ཀྱིས་ས་བོན་འདེབས་པར་བྱེད་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་དང༌། ས་བོན་དང་མཐུན་པར་སྐྱེ་གནས་སུ་འཁྲིད་པར་བྱེད་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དང༌། ཁྲིད་པ་ལྟར་ལུས་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མིང་གཟུགས་ཀྱི་དང༌། གཟུང་བ་ལྟར་ལུས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་དང༌། དེའི་མཐུས་ལས་གསུམ་འདུས་ནས་ཡུལ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་རེག་པའི་དང༌། བཅད་པ་ལྟར་བདེ་བ་སོགས་ལ་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་ཚོར་བའི་དང༌། དེའི་དབང་གིས་ལས་དང་མཐུན་པའི་ཡང་སྲིད་སྡུད་པར་བྱེད་པ་སྲེད་པའི་དང༌། སྲེད་པ་ལྟར་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ལེན་པའི་དང༌། སྦྱར་བ་ལྟར་ཡང་སྲིད་སྐྱེ་བ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པར་བྱེད་པ་སྲིད་པའི་དང༌། དེའི་དབང་གིས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྐྱེ་བའི་དང༌། དེའི་ཉེས་དམིགས་ན་ཚོད་དང་སྲོག་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་རྒ་ཤིའི་བྱེད་ལས་ཏེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཁོར་བར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་བྱེད་པའོ། ཏ༦ དྲུག་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ཐ༡ མདོར་བསྟན། ཐ༢ རྒྱས་བཤད་དོ། ། ཐ༡ དང་པོ་ནི། རབ་དབྱེ་གསུམ་བརྒྱད་ཡན་ལག་བྱེ་བྲག་བཤད། ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཤད་པ་ལ་སྤྱིར་རྣམ་གྲངས་མང་ཡང༌། འདིར་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ། བརྒྱད་དུ་དབྱེ་བ། ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པའོ། ། ཐ༢ གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ད༡ གསུམ། ད༢ བརྒྱད། ད༣ བྱེ་བྲག་གོ། ། ད༡ དང་པོ་ལའང་གསུམ། ན༡ ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི། ན༢ སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི། ན༣ ཉེར་སྤྱོད་ཅན་གྱི་(༢༡༤བ)རྟེན་འབྲེལ་ལོ། ། ན༡ དང་པོ་ནི། གསུམ་ལས་ངོ་བོ་རྣམ་འབྱེད་ཆོས་ཐམས་ཅད། ། ཀུན་གཞི་ལས་སྤྲུལ་དབང་རབ་ཁོ་ནར་གསུངས། ། གསུམ་དུ་དབྱེ་བ་ལས་དང་པོ་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་ནི། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་སྤྲུལ་ཞིང༌། དེའི་མཐུ་ལས་སྣང་བ་ལ་དེར་འཇོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་དབང་རབ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁོ་ནའི་བགོ་སྐལ་དུ་བསྟན་གྱི། རིགས་ཅན་གཞན་གཉིས་ལ་བསྟན་པ་མེད་ཅིང༌། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འམ་སངས་རྒྱས་ཉག་གཅིག་གིས་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་ཡང་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། ན༢ གཉིས་པ་[སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་]ནི། སྡུག་དང་མི་སྡུག་རྣམ་འབྱེད་ཉན་རང་ལ། ། གསུངས་ཏེ་ཀུན་ཉོན་རྣམ་བྱང་དབང་བྱས་གཉིས། ། འབྱེད་པ་ཞེས་བྱ་འཕེལ་ཞིང་རྒྱས་པའི་དོན། ། སྡུག་པ་ནི་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང༌། མི་སྡུག་པ་ནི་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་སྟེ། དེ་གཉིས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཏེ། དེ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་གཉིས་ཆར་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་ཅིང༌། བསྟན་པ་ལྟར་གཉིས་ཆར་གྱིས་སྒོམ་པ་ཡིན་ཡང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ལུགས་འབྱུང་དང་ལུགས་ལྡོག་གི་རྟེན་འབྲེལ་རྣམས་རྒྱས་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ལ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་རྒྱལ་ལྟར་རྟེན་འབྲེལ་ལ་རང་བྱན་ཆུད་པའི་སྒོ་ན
Chinese
当产生时，对它本身生起不断生起的希求，并为了实现该希求而造作各种行为，这种具有造作能力的，就称为“取”。 此“取”又宣说了四种：欲取、有取、见取、我语取。由此四种，能够成就后面的支分。 第十支“有”是：具有能够使再次受生明显成就的力量和业。 第十一支“生”是：就其“生”的支分而言，当其现前时，于母胎中结生相续，即是“生”。 已经结生相续的，即是第十二支“老死”。 这从凝酪等获得受生阶段开始，次第刹那间相续变迁，即是“老”。在此将“老死”合为一支，也是因为没有“老”就没有“死”，因此这样宣说。 因此，这十二支，是从习气安立于阿赖耶识上而现前，以及种子完全成熟，从而现起十二支两种情况，一切有情皆应知晓。 丁五、作用是： 作用（214页）遮蔽真实义，播种。 引导、遍执、圆满、完全断绝。 行受、摄取、结生，使苦难显现。 它们各自的作用，在《中边分别论》中以一个半偈颂来阐述：遮蔽见真实义的，是无明的作用；同样地，由于无明之力，在阿赖耶识中播下业的种子，是行的作用；与种子相应，引导至受生之处，是识的作用；如同被引导，遍执身体，是名色的作用；如同被执持，使身体完全圆满，是六处的作用；由于六处之力，三和合后，完全断绝境，是触的作用；如同被断绝，亲近安乐等，是受的作用；由于受之力，与业相应，摄集再次受生，是爱（贪）的作用；如同爱，将识与受生连接，是取的作用；如同已连接，使再次受生明显。
English
When it arises, there is a desire for it to arise again and again, and the capacity to engage in various activities as a means to accomplish that very desire is called 'Grasping' (upādāna). Concerning this 'Grasping,' it is taught to be fourfold: Grasping for sensual pleasures (kāma-upādāna), Grasping for existence (bhava-upādāna), Grasping for views (dṛṣṭi-upādāna), and Grasping for a self-theory (ātma-vāda-upādāna). Through these, the subsequent links are accomplished. The tenth link, 'Becoming' (bhava), is the powerful karma that brings about manifest rebirth. The eleventh link, 'Birth' (jāti), refers to the actualization of the birth link, which is the process of reconnecting consciousness in the womb. Once consciousness has been reconnected, that is the twelfth link, 'Old Age and Death' (jarāmaraṇa). This begins from the stage of acquiring birth, such as the embryo (nūrnūrpo), and gradually, the continuous change moment by moment is 'old age.' Here, 'old age and death' are combined into one link because without old age, there is no death, and thus it is taught in that way. Therefore, it should be understood by all beings that these twelve links arise in two ways: through the manifestation of imprints deposited in the fundamental consciousness (ālayavijñāna), and through the complete ripening of seeds. E. The Fifth: Functions Functions (214b) obscure the meaning and plant seeds. Leading, pervading, perfecting, and completely severing. Engaging, gathering, connecting, causing suffering to arise. Their respective functions are explained in one and a half verses from the 'Madhyāntavibhāga' (Distinguishing the Middle from Extremes): The function of 'Ignorance' (avidyā) is to obscure the seeing of the true meaning. Similarly, The function of 'Formations' (saṃskāra) is to deposit the seeds of karma in the fundamental consciousness by its power. The function of 'Consciousness' (vijñāna) is to lead to the place of rebirth in accordance with the seeds. The function of 'Name and Form' (nāmarūpa) is to pervade the body as if led. The function of 'Six Sense Bases' (ṣaḍāyatana) is to perfect the body as if grasped. The function of 'Contact' (sparśa) is, by its power, after the three (sense organ, object, consciousness) are gathered, to completely sever the object. The function of 'Feeling' (vedanā) is, as if severed, to engage with pleasure and so forth. The function of 'Craving' (tṛṣṇā) is, by its power, to gather rebirth in accordance with karma. The function of 'Grasping' (upādāna) is, like craving, to connect consciousness to rebirth. As if connected, to make rebirth manifest.
Chinese
引向存在的“有”，以及因其所致、成就苦蕴的“生”，以及其过患，令身心及寿命变异的“老死”之作用，此一切皆是轮回中一切烦恼的造作。 --- ཏ༦ 第六，阐述“详细分类”分两部分：ཐ༡ 简要概括，ཐ༢ 详细解释。 --- ཐ༡ 第一部分（简要概括）是： 分类三八支分细解说， 对于缘起的详细分类，总体而言有多种，此处则分为三类，分为八类，以及详细解释十二缘起支。 --- ཐ༢ 第二部分（详细解释）分三部分：ད༡ 三类，ད༢ 八类，ད༣ 详细支分。 --- ད༡ 第一部分（三类）也分三部分：ན༡ 胜义自性差别缘起，ན༢ 悦意与非悦意差别缘起，ན༣ 具能用之（214b）缘起。 --- ན༡ 第一部分（胜义自性差别缘起）是： 三类中自性差别一切法， 唯由阿赖耶识化现大根机。 三类缘起中的第一种，胜义自性差别缘起，是指一切内外诸法皆由阿赖耶识（kun gzhi'i rnam par shes pa）化现，并以其力量显现为彼。这只被视为已入大乘的利根菩萨所应得的份额，并未向其他两种根机者（声闻和独觉）宣说。因此，只有菩萨或佛才能独自领悟，而声闻和独觉两者甚至无法领会其分毫。 --- ན༢ 第二部分（悦意与非悦意差别缘起）是： 悦意非悦意差别于声闻独觉， 宣说二者遍恼清净力作用。 差别，此义谓增广与详细。 “悦意”是令人欢喜的，“非悦意”是令人不欢喜的。对这两者的差别进行分析，即是十二缘起支。这十二缘起支，是世尊（Bcom ldan 'das）对声闻和独觉两种根机者都宣说的。虽然二者都依此修行，但独觉们能够详细了达顺、逆缘起（lugs 'byung dang lugs ldog gi rten 'brel），而声闻们则不像独觉那样，能够完全精通缘起。
English
The tendency towards existence (srid pa), and by its power, the formation of the aggregates of suffering, which is birth (skye ba), and its fault, the function of old age and death (rga shi), which changes the body, mind and life, all of these are the operations of all afflictions (nyon mongs pa) within cyclic existence (samsara). --- ཏ༦ Sixth, explaining the detailed classifications, there are two parts: ཐ༡ Summary, ཐ༢ Detailed Explanation. --- ཐ༡ The first (summary) is: Three, eight, and twelve branches of classification are explained in detail. Although there are generally many types of detailed classifications for interdependent origination (rten 'brel), here it is divided into three categories, eight categories, and a detailed explanation of the twelve branches. --- ཐ༢ The second (detailed explanation) has three parts: ད༡ The three, ད༢ The eight, ད༣ The detailed branches. --- ད༡ The first (the three categories) also has three parts: ན༡ Interdependent origination of essential differentiation, ན༢ Interdependent origination of agreeable and disagreeable differentiation, ན༣ Interdependent origination with practical application (214b). --- ན༡ The first (interdependent origination of essential differentiation) is: From the three, the essential differentiation of all phenomena, Emanates from the alaya-consciousness, taught only for the keenest faculties. The first of the three categories, the interdependent origination of essential differentiation, means that all outer and inner phenomena emanate from the alaya-consciousness (kun gzhi'i rnam par shes pa), and by its power, they appear as such. This is taught as the share of Bodhisattvas (byang chub sems dpa') with keenest faculties who have entered the Mahayana (theg pa chen po) path, and is not taught to the other two types of practitioners (Shravakas and Pratyekabuddhas). Therefore, it is understood solely by Bodhisattvas or Buddhas, and Shravakas and Pratyekabuddhas do not even comprehend a fraction of it. --- ན༢ The second (interdependent origination of agreeable and disagreeable differentiation) is: Agreeable and disagreeable differentiation is taught to Shravakas and Pratyekabuddhas, Controlling both defilement and purification. The term 'differentiation' here signifies expansion and elaboration. “Agreeable” means pleasing, and “disagreeable” means unpleasing. The differentiation of these two refers to the twelve branches of interdependent origination (rten 'brel yan lag bcu gnyis). This was taught by the Bhagavan (Bcom ldan 'das) to both Shravaka (Nyan thos) and Pratyekabuddha (Rang rgyal) practitioners. Although both practice it as taught, Pratyekabuddhas understand the interdependent origination in both forward and reverse order (lugs 'byung dang lugs ldog gi rten 'brel) extensively, whereas Shravakas do not master interdependent origination to the extent of Pratyekabuddhas.