Tibetan
་པ་འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལྟར་གཟུགས་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། ། ཉ༣ གསུམ་པ་མཚན་ཉིད་དེ་གསུམ་མཚན་གཞི་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པའི་ཚུལ་ནི། དཔེར་ན། མིག་ཤེས་ལ་སྣང་བའམ་ཡིད་ཤེས་ལ་སྣང་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཡང་རུང༌། བུམ་པར་སྣང་བའི་དུས་ན་བུམ་པར་འཛིན་པའི་ཆ་དེ་ཀུན་བརྟགས་ཉིད་ཡིན་ལ། དེ་དང་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་པ་གསལ་རིག་ཙམ་དེ་གཞན་དབང་དང༌། ཀུན་བརྟགས་དེ་དང་གཞན་དབང་དེ་མེད་པའི་ཤུལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། ། ཉོན་མོངས་པ་ཆགས་སྡང་ལྟ་བུ་ལ་དཔེར་མཚོན་ན་སེམས་འདོད་ཆགས་སམ་ཞེ་སྡང་དྲག་པོ་ཞིག་སྐྱེས་པ་ན་ཆགས་སྡང་གི་སྣང་ཆ་དུང་ངེ་བ་དེ་ཀུན་བརྟགས་དང༌། དེའི་རིག་པ་གསལ་རིག་གི་ཆ་དེ་ནི་གཞན་དབང་དང༌། ཐམས་ཅད་ལ་རོ་མཉམ་དུ་ཁྱབ་པའི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ། ། འདིར་རོ་མཉམ་ཞེས་སྨོས་པ་ནི། དཔེར་ན། ཞེ་སྡང་གི་རྣམ་ཤེས་གསལ་རིག་གི་ཆ་དེ་དང༌། འདོད་ཆགས་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་གསལ་རིག་གི་ཆ་དེ་གཉིས་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་འདྲ་བ་ཡིན་ཡང༌། དངོས་པོ་ཐ་དད་པ་ཡིན་པས། ཕན་ཚུན་དུ་གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་མ་ཁྱབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་དང་དེའི་ཡོངས་གྲུབ་ལ་ནི་ངོ་བོ་དབྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ་རོ་མཉམ་དུ་གྱུར་པས་སོ། ། དེས་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཤེས་བྱ་རྣམས་ལའང་རིགས་འགྲེ་ཤེས་པར་བྱའོ། ། མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་གཞག་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ནས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ཞིང༌། རྗེ་བཙུན་བྱམས་པ་དང༌། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་སཱ་ལུ་ལྗང་པའི་མདོ་འགྲེལ་ལས་གསུངས་པའི་ངོས་འཛིན་གཅིག ། དབྱིག་གཉེན་གྱིས་སུམ་ཅུ་པའི་རབ་བྱེད་དུ་ཞལ་བཞེས་ཅུང་ཟད་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ནི། (༢༡༡ན)གཞན་སྟོང་པ་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ལྟར་དང༌། རིག་པའི་དབང་ཕྱུག་གིས། རྣམ་པར་རྟོག་པས་བརྟགས་པའི་དོན། ། ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད། ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཞན་གྱི་དབང༌། ། དེ་ཡི་སྟོང་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྲུབ། ། ཅེས་རྣམ་གཞག་གསལ་བར་མཛད་དོ། ། ཁ་ཅིག །ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་སེམས་ཙམ་པ་ཁོ་ནའི་ལུགས་ཡིན་གྱི་དབུ་མ་པ་ལ་མ་གྲགས་སོ་སྙམ་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོའི་བྱམས་ཞུས་ཀྱི་ལེའུ་ལས་ཀྱང༌། བྱམས་པ་གཟུགས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་དང༌། རྣམ་པར་བ
Chinese
这就是空性三摩地（Samadhi），菩萨们应如是遍知色法上的三摩地。如是所说。 \t\t\t3. 第三，这三种自性（相），如何安住于所相（所依）之方式如下： \t\t\t例如，无论是显现于眼识或显现于意识，皆可。在显现为瓶子时，执取瓶子的那个部分，即是遍计所执性（parikalpita）；而与彼（执取）分别的、仅为明了认知（识）的彼（部分），是依他起性（paratantra）；遍计所执性与依他起性皆不存在之后所遗留的智慧，即是圆成实性（pariniṣpanna）。 \t\t\t若以贪嗔等烦恼为例，当心中生起强烈的贪爱或嗔恨时，贪嗔的明显显现部分，是遍计所执性；其明了认知的部分，是依他起性；于一切皆平等遍布、离戏论的智慧，即是圆成实性。 \t\t\t此处所说的“平等一味”是：例如，嗔恨的识的明了认知部分，与贪爱的识的明了认知部分，二者虽然相状极其相似，但由于是不同的实体，故相互之间不遍及（不相融）；而彼与彼的圆成实性，则本质上没有差别，故已成为平等一味。 \t\t\t依此，对于道与果的所知法，亦应类推而知。 \t\t\t三自性（相）的论述，广出《末转法轮（Dharma-cakra-pravartana-sūtra）》诸经藏，以及圣者弥勒（Maitreya）和龙树（Nāgārjuna）对《稻秆经（Salistamba Sutra）》的注释中所说的一种认定。 \t\t\t世亲（Vasubandhu）在《唯识三十颂（Trimsika）》中，其主张稍有差别，(211a)如他空（Gzhan stong）论者所普遍认可，以及： \t\t\t智慧自在者（Vasubandhu）云： \t\t\t分别所遍计之义， \t\t\t是遍计所执自性。 \t\t\t分别则为依他， \t\t\t彼之空性是圆成实。 \t\t\t如是清楚阐明了此论述。 \t\t\t有些人认为，三自性（相）的论述，唯是唯识宗（Cittamātra）之宗义，在中观宗（Madhyamaka）中并不存在，此想法是不恰当的，因为： \t\t\t乃至《般若波罗蜜多经（Prajnaparamita Sutra）》的“弥勒（Maitreya）问品”中也说：“弥勒，色法的细分有三种：由遍计所执相而作细分，以及由分别所……
English
This is the samadhi of emptiness. Bodhisattvas should thus fully know the samadhi on form. Thus it is said. \t\t\t3. Third, the manner in which these three characteristics (natures) apply to the basis of designation is as follows: \t\t\tFor example, whether it appears to eye-consciousness or to mind-consciousness, it is acceptable. At the time of appearing as a pot, that aspect of grasping a pot is the fully conceptualized nature (parikalpita); and that mere clear apprehension (cognition) that distinguishes it is the dependent nature (paratantra); the pristine wisdom that remains when both that fully conceptualized and that dependent nature are absent is understood as the fully perfected nature (pariniṣpanna). \t\t\tIf we take afflictions like attachment and hatred as examples, when a strong attachment or hatred arises in the mind, that vividly appearing aspect of attachment/hatred is the fully conceptualized nature (parikalpita); its aspect of clear apprehension (cognition) is the dependent nature (paratantra); and the pristine wisdom free from elaboration, which pervades all with a single taste, is the fully perfected nature (pariniṣpanna). \t\t\tHere, what is mentioned as "single taste" means: For example, although the clear apprehending aspect of the consciousness of hatred and the clear apprehending aspect of the consciousness of attachment are extremely similar in appearance, because they are distinct entities, they do not mutually pervade each other. However, in their fully perfected nature, there is no difference in essence; they have become of a single taste. \t\t\tBy this, one should also understand by analogy the knowable objects of the path and fruit. \t\t\tThe presentation of the three natures appears extensively in the sutra collections of the final turning of the Dharma wheel, and there is one understanding (identification) explained in the commentaries of the venerable Maitreya and Nāgārjuna on the *Salistamba Sutra*. \t\t\tVasubandhu, in his *Trimsika* (Thirty Verses) chapter, has an acceptance (or assertion) that is slightly special, (211a) as is commonly known among those who assert other-emptiness (gzhan stong pa), and: \t\t\tThe Lord of Reasoning (Vasubandhu) states: \t\t\tObjects imputed by conceptual thought, \t\t\tAre the fully conceptualized nature. \t\t\tConceptual thought is the dependent. \t\t\tThe emptiness of that is the fully perfected. \t\t\tThus the system is clearly elucidated. \t\t\tSome say that the presentation of the three natures is exclusively the system of the Mind-Only school (Cittamātra), and is not known among the Madhyamikas; this thought is incorrect, because: \t\t\tEven in the chapter on Maitreya's Questions in the Prajnaparamita Sutra, it is said: "Maitreya, the subdivisions of form are of three kinds: distinguished by the characteristic of the fully conceptualized (parikalpita), and by the conceptual..."