Chinese
此即是分别妄念，其所增益之部分乃遍计执实有。 广而言之，根本分别妄念乃阿赖耶识。执取境相即是相状分别妄念。六识之相显即是相现分别妄念。苦乐受等变相即是变相分别妄念。由六识变异所生、相显现的分别妄念。闻法与非法后，心生倾向，此为他人所教导的分别妄念。我执等不如理的分别妄念。无常等如理的分别妄念。显执恶见的分别妄念。此外，还被称为散乱的分别妄念。由于安立执著的分别念（Rtog pa）是无量的缘故，尽管由它们所施设的遍计执（Kun brtags）的分类亦是无量的，但特别提及后续分类，是因为它们被特别教导为菩萨们所应断除的学处。 依他起（209b）中衍生的十一种识变（Rnam rig）是：唯识，习气所成的色法显现为身根的识变。眼识显现为根识，有情身的识变。意识，享用者的识变。六境显现，近所受用物的识变。眼识等，近所享用者的识变。年、月等，显现为时间的识变。一、十、百、千等，显现为数量的识变。聚落、城市、森林、山脉等，显现为处所的识变。概念、名、句、字三者显现的识变。缘于自身的身语意三者，显现为我的识变。缘于他人的身语意三者，显现为他者的识变。其中，五根唯是识变而显现。中间的四者，唯由言说的习气之力而生。最后的两者，由我执的习气而生。 圆成实性（Yongs grub）亦在广般若经（Yum rgyas pa）中以九种形式宣说：真如，无谬真如，非余真如，法性，法界，法住性，法无过失性，真实边际，以及不可思议界。这些是依次从无畏的圆满成就，以及...
English
This is conceptual fabrication (rnam rtog), and the aspect that it superimposes is the truly existent imputed phenomenon (kun brtags dngos). Generally, the fundamental conceptual fabrication is the all-ground consciousness (kun gzhi'i rnam shes). Grasping at objects is the conceptual fabrication of characteristics (mtshan ma'i rnam rtog). The six consciousnesses are the conceptual fabrication of appearing characteristics (mtshan snang gi rnam rtog). Feelings of happiness and suffering, etc., are the conceptual fabrication of changing characteristics (mtshan ma 'gyur ba'i rnam rtog). The conceptual fabrication of characteristics appearing that arise from the transformations of the six consciousnesses. Conceptual fabrications taught by others, where the mind is inclined after hearing what is Dharma and what is not Dharma. Conceptual fabrications of improper views, such as self-view (bdag lta). Conceptual fabrications of proper views, such as impermanence (mi rtag pa). Conceptual fabrications of clinging to wrong views (lta ngan). And these are explained as conceptual fabrications of distraction (rnam par g.yeng ba'i rnam rtog). Due to the limitless nature of the imputing conceptual thoughts (rtog pa), although the divisions of the fabricated (kun brtags) imputed by them become limitless, the latter divisions are specifically mentioned because they are taught as the trainings to be abandoned by Bodhisattvas. The eleven aspects of cognition (rnam rig) that arise from the Dependent Nature (gzhan dbang) (209b) are: The cognition of mere consciousness appearing as forms of habitual tendencies, which appears as the physical sense organs. The cognition of an embodied being, where eye consciousness appears as a sense organ. The cognition of the experiencer, which is the mind consciousness. The cognition of things to be utilized, appearing as the six objects. The cognition of experiencing, such as eye consciousness, etc. The cognition of appearing as time, such as years and months, etc. The cognition of appearing as numbers, such as one, ten, hundred, thousand, etc. The cognition of appearing as places, such as villages, cities, forests, and mountains, etc. The cognition of appearing as conventional terms, names, words, and letters. The cognition of appearing as self, by focusing on one's own body, speech, and mind. The cognition of appearing as other, by focusing on others' body, speech, and mind. Among these, the five sense organs are merely cognitions appearing as such. The middle four arise solely from the power of habitual tendencies of explicit expression. The last two arise from the habitual tendencies of self-view. The Perfected Nature (yongs grub) is also taught in nine aspects in the Prajnaparamita Sutras (yum rgyas pa): Suchness, Unerring Suchness, Non-other Suchness, Dharmata, Dharmadhatu, Dharma-abidingness, Flawless Dharma, Ultimate Reality, and the inconceivable expanse. These, respectively, are the perfectly accomplished freedom from fear, and...
Tibetan
དེ་བཞིན་དུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང༌། འགྱུར་བ་མེད་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་དང༌། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དང༌། རྟོག་གེའི་ལམ་ལས་འདས་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམས་སུ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་བཤད་དོ། ། སོགས་ཁོངས་ནས། ཡོངས་གྲུབ་(༢༡༠ན)ཀྱི་དབྱེ་བ་སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་གིས་མཚོན། གཞན་གཉིས་ལའང་དུ་མར་འགྱུར་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན། གཞན་དབང་གི་སྣང་ཆ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང༌། དེ་འཆར་བའི་གཞི་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པའི་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་དང་བཅས་པའང་ཀུན་བརྟགས་ལས་གཞན་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། དབྱེ་བ་མཚན་ཉིད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འདུའོ། ། སྤྱིར། ཀུན་བརྟགས། གཞན་དབང་གཉིས་གཅིག་ཏུ་བསྡོམས་པ་དེ་དང༌། ཡོངས་གྲུབ་གཉིས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་བརྟགས་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བཏགས་ཆ་ཡིན་ལ། གཞན་དབང་ནི་དེ་ལྟར་དུ་སྒྲོ་འདོགས་འདོགས་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་གཞན་གཉིས་པོ་དེ་དང་དེའི་ཆོས་ཡིན་པས་ནི། དེ་གསུམ་ཕྱོགས་གཅིག་ནས་དཔྱད་ན་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ལ། ཕྱོགས་གཅིག་ནས་དཔྱད་ན་ཐ་དད་མ་ཡིན་པས་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་བོ། ། ད༥ ལྔ་པ་[སྟོང་ཉིད་གསུམ་དང་མཚན་གཞིར་འཇུག་ཚུལ་]ནི། མེད་དང་ཡོད་དང་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད། ། མཚན་གཞིར་འཇུག་ཚུལ་སྣང་ཆ་ཀུན་བརྟགས་ཏེ། ། གསལ་རིག་གཞན་དབང་སྤྲོས་བྲལ་ཡོངས་གྲུབ་བོ། ། འདི་ལ་གཉིས། དང་པོ་མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། ཀུན་བརྟགས་ནི། མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། བདེན་པ་གཉིས་ཀའི་སྐབས་སུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པ་དང༌། གཞན་དབང་ནི། ཡོད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་དང༌། ཡོངས་གྲུབ་ནི། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་གནས་པར་མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས་གསུངས་ཤིང༌། དེའི་ཚུལ་ཤེར་ཕྱིན་ལྔ་བརྒྱ་པ་ལས། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ལ་དངོས་པོ་(༢༡༠ན)མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད
Chinese
同样地，无颠倒、无变异、无自性、作为清净法之因、于一切时、不退转、真实性、超越寻思之道而圆成者，为阿阇梨世亲所说。 等等，其中，圆成（210那）的分类以十六种空性为例。虽然其他两者（遍计所执、依他起）也有多种，但总而言之，依他起的显现部分，即不可思议的错乱显现，以及生起这些的根基——一切种子的阿赖耶识，也无非是遍计所执。因此，遍计所执的相和法性圆成的相，这两种相的分类归纳为两种。 总而言之，遍计所执和依他起二者合一，以及圆成二者，不能说是与它相同或相异。遍计所执是增益所安立的安立分，而依他起是如此增益的安立境。圆成是那两者（遍计所执和依他起）的法性。因此，从一方面分析，三者并非相同；从另一方面分析，也并非相异，所以无法成立为一或异。 第五个[三种空性和安立于所表基的方式]是： 无有、有以及自性空， 安立基显现遍计执， 明了依他起，离戏圆成。 这有两部分。第一，将此三种相安立为三种空性：遍计所执，被称为无有的空性，即在二谛之中，不以自相而成立；依他起，被称为有的空性，即究竟上虽无有，但在世俗谛的自性中是有；圆成，被称为自性空性，即在一切法的法性方式中安住，此乃《经庄严论》中所说。 其方式在《般若五百颂》中说：“善现，对于色，何为空性三摩地？善现，对于色，无实有（210那）的空性，以及同样地，实有（世俗有）的空性，以及自性空性，缘此而一心安住。”
English
Likewise, the perfectly established (nature) as untainted, immutable, without inherent nature, as the cause of purifying phenomena, at all times, irreversible, as suchness, and transcending the path of reasoning, are taught by Acarya Vasubandhu. Among these, the classifications of the perfectly established (yongs grub) (210na) are exemplified by the sixteen emptinesses. Although the other two (imagined and dependent) also have many (classifications), in summary, the appearing aspect of the dependent nature, which is the inconceivable delusive appearance, and the basis from which it arises, the alaya-vijnana containing all seeds, are also nothing other than the imagined nature. Therefore, the definition of the imagined nature and the definition of the dharmata perfectly established nature—these definitional classifications are gathered into two aspects. In general, the combination of the two, imagined nature and dependent nature, and the two aspects of perfectly established nature, cannot be said to be identical or different from it. Imagined nature is the imputed aspect fabricated (by superimposition), while dependent nature is the object upon which such superimposition is made. Perfectly established nature is the dharmata of those other two. Therefore, when analyzed from one perspective, the three are not identical; and when analyzed from another perspective, they are not different, thus neither identical nor different is established. The fifth [the three emptinesses and the manner of their application to the basis of designation] is: Non-existence, existence, and emptiness of self-nature. The way applied to the basis of designation, the appearing aspect is the imagined nature. Clear awareness is the dependent nature, free from elaboration is the perfectly established. There are two parts to this. First, the establishment of these three natures as the three emptinesses: Imagined nature is called the emptiness of non-existence, meaning that in the context of both truths, it is not established by its own characteristics. Dependent nature is called the emptiness of existence, meaning that although ultimately non-existent, it exists in the nature of conventional truth. Perfectly established nature is called the emptiness of self-nature, meaning that it abides in the manner of the dharmata of all phenomena, as stated in the Sutra-alamkara. Its manner is stated in the Prajnaparamita in 500 lines: “Subhuti, what is the samadhi of emptiness regarding form? Subhuti, it is the emptiness of the non-existence of phenomena (210na) regarding form, and likewise, the emptiness of the existence of phenomena, and focusing the mind one-pointedly on the emptiness of self-nature.”