Tibetan
་ཏུ་སྣང་བའི་སྒྲ་སྤྱི་ལྟ་བུ། ཐ་དད་པའི་མིང་ནི། དེ་ལས་ལྡོག་པ་སྟེ། བུམ་པ་འདི་རྣམས་ནི། གསེར་དང༌། དངུལ་དང༌། ཟངས་ཀྱི་བུམ་པའོ་ཞེས་ཁྱད་གཞི་གཅིག་ལས། བྱེ་བྲག་ཐ་དད་པར་སྣང་བའི་སྒྲ་སྤྱི་ལྟ་བུ། གྲགས་པའི་མིང་དང་མ་གྲགས་པའི་མིང་ནི། ཡུལ་དུས་དེ་དང་དེར་གྲགས་པ་དང་མ་གྲགས་པ། དཔེར་ན། ཧསྟི་སྟེ་ལག་ལྡན་ཅེས་པའི་སྒྲ་གླང་པོ་ཆེ་ལ་གྲགས་ཤིང༌། ལག་པ་དང་ལྡན་ཀྱང་བ་ལང་ལ་མ་གྲགས་པ་ལྟ་བུའོ། ། ད༣ གསུམ་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམ་རྟོག་སྟེ། ། མཚན་བཅས་མཚན་མེད་ཉོན་མོངས་མི་མོངས་སོགས། ། རྣམ་རྟོག་གི་ངོ་བོ་ནི། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་སོ། ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབྱེ་བ་ལ། མཚན་བཅས་དང་། མཚན་མ་མེད་པའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས། དང་པོ་ནི། གཙོ་བོར་འདོད་ཁམས་ཀྱི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་རྟོག་རྣམས་དང༌། བསམ་གཏན་དང་པོ་ཚུན་ཆད་ཀྱི་དེ་རྣམས་ཡིན་ལ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་དང༌། བརྒྱལ་བ་དང་གཉིད་ལོག་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ལ་མཚན་མ་གཏན་ནས་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། དམན་པ་ལ་དགག་(༢༠༧ན)པའི་སྒྲ་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། ། ཡང་ན། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་རྣམ་རྟོག་དང་། ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། འདོད་ཁམས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་མི་དགེ་བ་རྣམས་དང༌། གཉིས་པ་ནི། དགེ་བ་ཟག་བཅས་དང༌། ལུང་མ་བསྟན་དང༌། ཟག་མེད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་རྟོག་རྣམས་སོ། ། སོགས་ཁོངས་ནས། ཡུལ་ལ་འཇུག་པ། འཚོལ་བ་པོ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་རྣམ་རྟོག་གསུམ་དུའང་དབྱེར་ཡོད་དོ། ། ད༤ བཞི་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི། བརྗོད་དང་རྟོག་པ་ལས་འདས་དེ་བཞིན་ཉིད། ། ངག་གིས་བརྗོད་པ་དང་ཡིད་ཀྱིས་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ནའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། ། ད༥ ལྔ་པ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ནི། ལམ་ཤེས་མཉམ་རྗེས་ཡང་དག་ཤེས་པ་སྟེ། ། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་མཚན་ཉིད་སོགས་དང་ལྡན། ། རྟེན་གྱི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་འདི་རུ་འདུས། ། ལམ་གྱི་ཤེས་པ་མཉམ་གཞག་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང༌། རྗེས་ཐོབ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་མ་འདས་འདྲེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའོ། ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་མཚན་
Chinese
显现为…的通用词语。 相异名，则与彼相反。例如，这些瓶子是金、银、铜瓶，在一个共同特征（瓶子）中，显现出不同类别的总称。 名闻名和非名闻名，指在某个特定时空中，是否为人所知。例如，“Hastin”（具手）一词，在形容大象时是名闻的，但尽管牛也有手（肢），却不以此名著称。 第三，分别念（寻思）是： 心与心所生法即是分别念， 有相、无相、烦恼、非烦恼等。 分别念的自性是心与心所生法。分别念的分类有二：有相分别念和无相分别念。第一种主要指欲界的心与心所生法之分别念，以及初禅以下的心与心所生法。第二种指从彼（初禅）直至有顶，以及昏厥和熟睡时的心与心所生法。这些并非完全没有相；而是以“否定”一词来指称劣等（状态）。 此外，还有烦恼分别念和非烦恼分别念两种。第一种指欲界的不善分别念。第二种指善有漏、无记和无漏所摄的分别念。等等，还可以分为缘境、寻求、各别观察三种分别念。 第四，真如是： 超越言说和分别念的真如。 以言语表述和以意识分别之境所超越的法性，即是真如。唯是圣者入定无分别智的行境。 第五，正遍知（如所有智）是： 道智、入定、后得之正遍知， 具足境与有境等自性， 所有所依（所知）皆摄于此。 道智、出世间入定，以及世间与出世间混杂的后得之正遍知，即是正遍知。真如和正遍知二者是境与有境的体性...
English
Like a general term that appears as... Distinguishing names are the opposite of that. For example, these vases are golden, silver, and copper vases – like a general term that appears with distinct differences from a single basis of distinction. Famous names and non-famous names refer to what is known or not known in a specific place and time. For example, the term "Hastin" (possessing a hand/trunk) is famous for an elephant, but even though a cow also has "hands" (limbs), it is not known by that name. Third, conceptualization (vikalpa) is: Mind and mental factors are conceptualizations, With signs, without signs, defiled, undefiled, etc. The essence of conceptualization is the mind and mental factors. There are two divisions of conceptualization: conceptualization with signs and conceptualization without signs. The first primarily refers to the conceptualizations of mind and mental factors in the desire realm, and those up to the first concentration (dhyāna). The second refers to those from there up to the peak of existence (bhavāgra), and the mind and mental factors during states of fainting and deep sleep. These are not entirely without signs; rather, the term "negation" is applied to the inferior (states). Alternatively, from the two: defiled conceptualizations and undefiled conceptualizations. The first refers to the non-virtuous conceptualizations of the desire realm. The second refers to conceptualizations included in virtuous defiled (sāsrava kuśala), undetermined (avyākṛta), and undefiled (anāsrava). And so on, it can also be divided into three types of conceptualizations: apprehending objects, searching, and individual discrimination. Fourth, Suchness (Tathatā) is: Suchness transcends verbal expression and conceptualization. The ultimate reality (dharmatā) that transcends the realm of verbal expression and mental conceptualization is Suchness. It is exclusively the object of the non-conceptual wisdom of noble ones in meditative equipoise. Fifth, Perfect Wisdom (Samyag-jñāna) is: Path knowledge, meditative equipoise, and subsequent attainment are perfect wisdom, Possessing characteristics such as object and subject, All cognizable objects (jñeya) based (on this) are included here. Path knowledge, transcendent meditative equipoise, and subsequent attainment, which has characteristics of both transcendent and non-transcendent mixed, these are perfect wisdom. Suchness and perfect wisdom, these two are characteristics of object and subject...
Tibetan
ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཅན་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། སོགས་ཁོངས་ནས། དེ་ལས་འཕྲོས་ཏེ་གཞན་ཡང་ཅུང་ཟད་བཤད་ན། མིང་དང་རྒྱུ་མཚན་གཉིས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་ཡང་མིན་པས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཆོས་བཞི་པོ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ལ། རྣམ་རྟོག་གི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་ནི། ་རྣམ་རྟོག་གི་ཡུལ་ཡིན་ལ། རྣམ་རྟོག་ནི་ཡུལ་དེ་ལ་སྤྱོད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མིང་ནི་ཐ་སྙད་བརྗོད་པ་འབྱུང་བའི་གཞིའམ་(༢༠༧བ)གནས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། ། རྒྱུ་མཚན་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣམ་རྟོག་དེ་དང་ཡང་དག་ཤེས་པ་གཉིས་རྫས་ཡོད་ཡིན་ལ། མིང་ནི་བཏགས་ཡོད་དོ། ། མིང་དང་རྒྱུ་མཚན་དུ་འཛིན་པའི་ཆ་རྣམས་རྫས་ཡོད་ཡིན་ལ། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྫས་བཏགས་གཉིས་ཀ་ལས་འདས་པའོ། ། རྒྱུ་མཚན་ལས་འཛིན་པའི་ཆ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་དང༌། མིང་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་གཞན་དབང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡོངས་གྲུབ་བོ། ། འདིར་ཆོས་ལྔ་ཞེས་པའི་ཆོས་ནི་དོན་ཆོས་གོ་བར་བྱེད་པའི་གཞི་ལ་འཇུག་ཅིང༌། ཡང་ན། དངོས་པོ་ལྔ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། དངོས་པོའི་དོན་ཡོད་པ་ཙམ་མོ། ། དེའང་། མཚན་ཉིད། མཚན་གཞི་གཉིས་ལས། མཚན་གཞི་ཆོས་དང༌རྟེན་བརྟེན་པ་གཉིས་ལས། རྟེན་གྱི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལྔ་པོ་འདིར་འདུ་བ་ཡིན་པས་ཆོས་ལྔ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བར་མཛད་དོ། ། ཐ༢ གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་གསུམ་བཤད་པ་ལ་ལྔ། ད༡ ཀུན་བརྟགས། ད༢ གཞན་དབང༌། ད༣ ཡོངས་གྲུབ། ད༤ བྱེ་བྲག་གི་དབྱེ་བསྡུ། ད༥ སྟོང་ཉིད་གསུམ་དང་མཚན་གཞིར་འཇུག་ཚུལ་ལོ། ། ད༡ དང་པོ་ནི། བརྗོད་དང་རྟོག་པས་བརྟགས་རྣམས་ཀུན་བརྟགས་ཏེ། ། གང་ཟག་བདག་སོགས་མཚན་ཉིད་ཆད་པ་དང༌། ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྣང་ལྟ་བུ་རྣམ་གྲངས་པ། ། ལྟོས་ནས་བཏགས་གསུམ་ཡང་ན་རྣམ་པ་བཅུ། ། ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་དང་བློ་རྣམ་རྟོག་གིས་བརྟགས་པའི་གདགས་བྱ་རྣམས་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན། བུམ་པའོ་ཞེས་སྒྲས་བཏགས་པའི་གདགས་བྱ་དེ་ཡིན་ལ། འདོགས་བྱེད་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་འཁོར་སེམས་བྱུང་དང་བཅས་པའི་རྣམ་རྟོག་རྣམས་ཀྱིས་འདོགས
Chinese
具有自性，真正知识的境域是如是性，以如是性为境的境性是真正知识的定义。 \t\t\t接着，再略作解释：名言和理由二者既非一也非异，因此无法言说其是自性或他性。同样，如是性与这四种法也无法言说其是如是性或他性。 \t\t\t寻思境性的定义是理由，因为理由是寻思的境，而寻思是作用于此境者。名言是言语表达（207b）产生的基础或所依的定义。 \t\t\t以理由为境的具定义寻思和正确知识二者是实有，而名言是假有。 \t\t\t执著名言和理由的部分是实有，而如是性则超越了实有和假有二者。 \t\t\t那些非执著于理由的部分，以及名言，是遍计所执；寻思和正确知识二者是依他起；如是性是无有变异的圆成实。 \t\t\t此处所谓“五法”之“法”是指作为令义理法得以理解的基础；或者，也可以称为“五事”，即指事物存在的意义。 \t\t\t亦即，从定义与被定义二者而言，从被定义之法与能依所依二者而言，一切所知皆摄集于此五法之中，因此“五法”这一术语是由胜者亲自开示的。 \t\t\t第二，宣说三自性分五：一、遍计所执；二、依他起；三、圆成实；四、差别之分类与摄集；五、三空性以及作为被定义而安立的方式。 \t\t\t一、首先： \t\t\t言说寻思所执者，皆是遍计所执也； \t\t\t补特伽罗我等性，以及失坏法相等； \t\t\t能取所取二相现，如同种类之分别； \t\t\t观待假立有三种，或者十种诸形相。 \t\t\t语言和意识所表达的、以及由心意寻思所执著的所假立者，皆是遍计所执。例如，以“瓶子”之声所假立者即是，而假立者是由与心所一同运转的意识寻思所假立。
English
Possessing self-nature, the domain of correct knowledge is suchness, and the object-possessor that takes suchness as its object is the definition of correct knowledge. \t\t\tFurthermore, to explain a little more: names and reasons are neither one nor different, thus they cannot be spoken of as self-nature or other-nature. Likewise, suchness and these four dharmas cannot be spoken of as suchness or other-nature. \t\t\tThe definition of the object-possessor of conceptual thought is reason, because reason is the object of conceptual thought, and conceptual thought is the agent acting upon that object. A name is the definition of the basis or ground (207b) from which verbal expressions arise. \t\t\tThat conceptual thought which possesses the characteristic of taking reason as its object, and correct knowledge, both are substantially existent, while names are dependently imputed. \t\t\tThe aspects grasped as names and reasons are substantially existent, while suchness transcends both substantial and imputed existence. \t\t\tThose aspects not grasped as reason, and names, are thoroughly imagined; conceptual thought and correct knowledge both are dependent-arising; suchness is the unchangeable perfectly established nature. \t\t\tHere, the "dharma" in "Five Dharmas" refers to the basis by which the meaning of dharma is understood; alternatively, they can also be called "Five Entities," referring simply to the meaning of existent things. \t\t\tThat is, from the two of definition and the defined, and from the two of the defined dharma and the dependent and the depended-upon, all knowables are gathered into these five, thus the term "Five Dharmas" was taught by the Victorious One himself. \t\t\tSecond, the explanation of the three natures has five parts: 1. The thoroughly imagined; 2. The dependent-arising; 3. The perfectly established nature; 4. The classification and summation of distinctions; 5. The three emptinesses and the manner of their establishment as the defined. \t\t\t1. Firstly: \t\t\tThose imputed by speech and conceptual thought are the thoroughly imagined; \t\t\tSuch as the nature of self of individuals, and the cessation of characteristics; \t\t\tThe dual appearance of apprehended and apprehending, like various categories; \t\t\tThe three dependently imputed, or alternatively, the ten aspects. \t\t\tThose things designated by speech and mind, and imputed by conceptual thought of the intellect, are the thoroughly imagined. For example, the designated object imputed by the sound "vase" is such, and the imputing agent is conceptual thought operating with mental factors of consciousness.