Tibetan
ཡུལ། རྒྱུད། རྟགས། བསམ་པ། ཆོ་ག་དང་ལྔའོ། ། དང་པོ་ནི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་དད་པའི་ཡུལ་ན་ཡོད་ཅིང༌། སྡོམ་པ་འབོགས་པར་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་དངོས་སུ་ཡོད་པའོ། ། གཉིས་པ་ནི། རྒྱུད་ཚོགས་སུ་མ་ཚང་བ། སྡོམ་པ་རྙིང་པས་རྒྱུད་མ་བཀག་པ། ཚིགས་སྔ་མ་སྔོན་དུ་སོང་བའོ། ། གསུམ་པ་ནི། ཁྱིམ་པའི་རྟགས་སྤོང་ལ། ལུས་ཀྱི་བྱི་བྱད་གོས། སྣོད་སྤྱད་ཀྱི་རྟགས་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་རབ་བྱུང་གི་ཆ་ལུགས་དང་ལྡན་པའོ། ། བཞི་པ་ནི། རྒྱུའི་ཀུན་སློང་ཐོབ་འདོད། དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་ཐོབ་ཤེས། འགལ་རྐྱེན་ལྔ་དང་བྲལ་བ། མཐུན་རྐྱེན་ཕུན་ཚོགས་གསུམ་དང་ལྡན་པ། དེ་ཐམས་ཅད་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པས་ཟིན་པའོ། ། ལྔ་པ་ནི། སྐྱབས་འགྲོ་རྩོམ་བྱེད་དུ་བྱས་ནས་དགེ་ཚུལ་དུ་བསྒྲུབ་པའི་སྔགས་ཚིག་ལན་གསུམ་བརྗོད་པའོ། ། ཚིགས་གསུམ་པ་བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་དགེ་སློང་ནི། སྤྱིར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་བཅུ་ཚང་དགོས་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་སངས་རྒྱས་མངོན་གྱུར་ནི། རྒྱལ་བའི་སྐུ་བརྙན་བྱིན་རླབས་ཅན་བཤམས་པ། གཉིས་པ་ཆོས་མངོན་གྱུར་ནི། ལས་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསླབ་པ་ལ་བརྩོན་པ་རྟོགས་པའི་ཆོས་དང༌། ལས་ཀྱི་ཆོ་ག་དངོས་སུ་ཡོད་པས་ལུང་གི་ཆོས་ཀྱི་དོན་ཚང་བ། གསུམ་པ་དགེ་འདུན་མངོན་གྱུར་ནི། གྲངས་ཚང་བ། ཁ་སྐོང་གི་ཆོས་དང་ལྡན་པ། མི་མཐུན་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་སྟེ། མཚན་ཉིད་གསུམ་ལྡན་ནོ། ། དེའང་དང་པོ་ནི། ཚོགས་སུ་ལོངས་པ་སྟེ། (༢༣བ)མཁན་པོ་མ་གཏོགས་པའི་བཞི་ཚང་བ། གཉིས་པ་ནི། མི་འདུག་པར་འགྲེང་བ་དང༌། ཚུལ་དེ་ཆད་ལས་སོགས་བྱ་བའི་འོས་སུ་གྱུར་པ་དང༌། ལུས་དངོས་སུ་མ་འདུས་པར་འདུན་པ་སོགས་ཕུལ་བ་དང༌། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པ་དང༌། སྡོམ་པ་ཉམས་པ་དང༌། མཚམས་མེད་བྱས་པ་དང༌། ཆང་འཐུང་བ་སོགས་ལ་སྡིག་པ་མེད་པར་འདོད་པའི་སྡིག་ལྟ་ཅན་དང༌། ས་ཐ་དད་པ་སྤོ་མགུ་སྤྱོད་པ་ཅན་དང༌། སྨྱོན་པ་སོགས་འཁྲུལ་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། མཚམས་གཅིག་ཏུ་མིན་པར་མཚམས་ཐ་དད་དུ་གནས་པ་དང༌། མཚན་ཐ་དད་པ་དགེ་སློང་མ་ལྟ་བུ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གཞན་དུ་འཛིན་པ་རྣམས་མིན་པ་ཞིག་དགོས་སོ། ། གསུམ་པ་ནི། འདུན་དག་ཕུལ་བ་སོགས་ཀྱིས་ལས་གྲལ་ཏུ་དངོས་སུ་མ་འདུས་པ་དང་འདུས་པ་ཕྱིར་ལོག་གཉིས་སོ། ། བཞི་པ་མཁན་པོ་མངོན་གྱུར་ནི། སྤྱིར་བརྟན་མཁས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་ཤིང༌། ཁྱད་པར་བསྒྲུབ་བྱའི་ངོས་ནས་མཐོང་ཐོས་དོགས་གསུམ་གྱི་སྐྱོན་མེད་པའོ།
Chinese
境、续、相、发心、仪轨，此为五者。 第一是：存在于三宝信仰之境，且有实际授戒的比丘。 第二是：并非身心不具足，旧戒未曾阻碍心续，且已进行过之前的受戒仪式。 第三是：舍弃在家人的标志，身体的清洁，穿着僧服，以及器皿的三种标志，具足出家人的仪轨。 第四是：动机是为了获得（戒体），当下的发心是为了获得（戒体）的知（见）；远离五种违缘，具足三种圆满顺缘；这一切都由出离心摄持。 第五是：以皈依作为开始，念诵三遍成就沙弥戒的咒语。 至于第三阶段的近圆比丘，一般需要具足十种现前（条件）： 其中第一是佛宝现前，即陈设具加持力的佛陀塑像。 第二是法宝现前，即执行者们所理解的勤修戒律之法，以及实际存在的羯磨仪轨，从而具足教法的含义。 第三是僧宝现前，即人数具足，具足补足的法，远离两种不和合，即具足三种相。 其中第一是：人数圆满，即除了和尚（阿阇黎）之外，四位（比丘）俱足。 第二是（排除以下情况）：不是站立而不是坐着；不是（有）行为（如）破戒等（而）应受羯磨者；不是身体没有亲自到场而通过意乐等方式呈现者；不是未受近圆戒者；不是戒律有损者；不是曾造无间罪者；不是持有邪见，认为饮酒等无罪者；不是居住在不同地域（如）离心而住者；不是像疯癫等具有错乱者；不是住在不同界域而非同一界域者；不是像比丘尼那样性别不同者；不是执持其他三宝者。这其中必须没有上述情况。 第三是：远离两种不和合：通过意乐等方式呈现但未亲自列席羯磨会的，以及亲自列席但后来退出羯磨会的。 第四是和尚（阿阇黎）现前，即和尚一般需具足贤善稳固的功德，特别是从受戒者（弟子）的角度来看，没有亲见、耳闻、疑惑三种过失。
English
Object, Continuum, Marks, Intention, and Ritual; these are the five. First: Existing in the realm of faith in the Three Jewels, and there being an actual bhikṣu conferring the vows. Second: The continuum not being incomplete in the assembly, the former vows not obstructing the continuum, and the preceding phrases (stages) having been completed. Third: Abandoning the marks of a householder; possessing the appearance of a renunciant through the three marks of physical purification, robes, and utensils. Fourth: The causal motivation is the desire to obtain (the vows), the contemporaneous motivation is the knowledge of obtaining (the vows); being free from the five adverse conditions, possessing the three perfect conducive conditions; all of these being endowed with the intention of definite emergence (renunciation). Fifth: Making refuge the initiating factor, and reciting the mantra-phrase three times for the accomplishment of the novice vows. As for a bhikṣu who has completed the third stage of full ordination, generally, ten manifest (conditions) must be complete: Of these, the first is the manifest Buddha, which is the display of a blessed Buddha statue. Second is the manifest Dharma, which means the Dharma understood by those performing the ritual as diligent practice of the precepts, and the actual existence of the ritual procedures, thereby fulfilling the meaning of the scriptural Dharma. Third is the manifest Sangha, which means the number is complete, endowed with the Dharma of supplementation, and free from two disharmonious factors; thus possessing three characteristics. Of these, the first is: the completeness of the assembly, meaning four (bhikṣus) are complete, excluding the preceptor. Second is (exclusion of those who are): standing rather than sitting; those whose conduct (e.g., breaking vows) is such that they are subject to karmic action; those who are not physically present but offer their intention, etc.; those who are not fully ordained; those whose vows are damaged; those who have committed immediate heinous crimes; those with wrong views who believe that drinking alcohol, etc., is not sinful; those who reside in different territories (e.g., in disagreement); those who are deluded like the insane, etc.; those who reside in different boundaries rather than in a single boundary; those of different gender, like bhikṣuṇīs; those who hold other Three Jewels. It is necessary that they are not any of these. Third is: being free from two disharmonious factors: those who are not actually present in the assembly due to offering their intention, etc., and those who are present but later withdraw. Fourth is the manifest preceptor, meaning the preceptor generally possesses perfect qualities of stability and erudition, and specifically, from the perspective of the one to be ordained, is free from the three faults of seeing, hearing, and doubt.
Tibetan
། ལྔ་པ་སློབ་དཔོན་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། དགེ་འདུན་གྱི་དབུས་སུ་ལས་ཀྱི་ཆོ་ག་བརྡ་སྤྲོད་པ་ལ་མཁས་པའི་ལས་སློབ་དང༌། འདུན་འཇིགས་ཞེ་སྡང་རྨོངས་པས་འགྲོ་བ་བཞི་བྲལ་ལྐོག་ཏུ་བར་ཆད་དྲིས་ནས་ནང་དུ་ཞུ་བ་ལ་མཁས་པའི་གསང་སྟོན་ནོ། ། འགྲོ་བ་བཞིའི་དོན་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་ལ། དགའ་བ་དང༌། སྐྲག་པ་དང༌། མི་མཐུན་པ་དང༌། བར་ཆད་ཡོད་མེད་མི་ཤེས་པ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱ་དང་གསང་སྟོན་མཛའ་བ་ཞིག་ཡིན་ན་བར་ཆད་ཡོད་ཀྱང་གསང་ནས་མི་སྨྲ་བ་དང༌། སྐྲག་ནས་སྨྲ་མི་ཕོད་པ་དང༌། མི་མཐུན་ན་ལོག་པར་སྨྲ་བ་དང༌། མ་ཤེས་ན་མི་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་འཇུག་པས་སོ། ། དྲུག་པ་བསྙེན་པར་རྫོགས་འདོད་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི། བསམ་པ་ཐག་པ་ནས་ནོད་པར་འདོད་ཅིང་ངེས་འབྱུང་དང་ལྡན་པ། ལོ་ཉི་ཤུ་ལོན་ཅིང་སྨྲ་ཤེས་དོན་གོ་ཤེས་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ། མི་མཐུན་པའི་སེམས་མ་སྐྱེས་པ། ངེས་པ་ལྔ་དང་(༢༤ན)བྲལ་ཞིང་རྒྱུད་ཚོགས་སུ་མ་ཚང་བའོ། ། བདུན་པ་ཡོ་བྱད་མངོན་གྱུར་ནི། ཡོ་བྱད་ལྔ་ཚང་བ་སྟེ་ཆོས་གོས་གསུམ་ཚད་ལྡན་དངོས་སམ་རྒྱུ་རུང་བ་ཁྲུ་གང་ཡན་ཆད་ལོངས་པ། ལྷུང་བཟེད་རུང་བ་ཚད་ལྡན་གདིང་བ་ཆུ་ཚགས་བཅས་པའོ། ། བརྒྱད་པ་ཡང་དག་མངོན་གྱུར་ནི། བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་བཞི་སོགས་དང་མི་ལྡན་པ། དགུ་པ་གསོལ་བ་མངོན་གྱུར་ནི། དགེ་འདུན་ལ་གསོལ་བ་ལན་གསུམ་བཏབ་པ། བཅུ་པ་ལས་མངོན་གྱུར་ནི། གསོལ་བ་དང་བཞིའི་ལས་ཀྱི་ཆོ་ག་ཚང་ལ་མ་ནོར་མ་འཁྲུགས་པ་རྣམས་སོ།། བྱེ་བྲག་སྦྱོར་དངོས་རྗེས་ཀྱི་བྱ་བ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་ཏེ། སྦྱོར་བ་མངོན་གྱུར་དང་པོ་དགུ་སྔོན་དུ་སོང་ནས། དངོས་གཞི་གསོལ་བའི་ལས་བྱས་ཤིང་ཆགས་པའི་སྒོ་ནས་དགེ་འདུན་ལས་བསྙེན་པར་རྫོགས། རྗེས་བསྙེན་བཀུར་གྱི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པའི་ཕྱིར་སྡོམ་པ་ཐོབ་མཚམས་ཀྱི་དུས་གོ་བརྗོད། ཐོབ་པ་མི་ཉམས་ཤིང་འཕེལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསླབ་བྱ་ཡུལ་ལ་གདམས་པ་དགུ། སློབ་བྱེད་ཡུལ་ཅན་ལ་གདམས་པ་གཉིས་ཏེ་བཅུ་གཅིག་བརྗོད་པས་གྲུབ་བོ། ། བུད་མེད་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་ཚུལ་མར་བསྒྲུབ་པའི་ཆོ་ག་ཕ་ཆོག་བཞིན་ལས། བསྒྲུབ་བྱའི་མིང་བསྒྱུར་ཅིང་དྲི་ཚིག་ལྷག་པོར་བཅུག །དེ་རྗེས་ཁྱིམ་སོ་མ་བཟུང་ན་ལོ་བཅོ་བརྒྱད་དང་བཟུང་ན་ལོ་བཅུ་ལོན་པ་དེ་ཉིད། ཡུལ་དབུས་སུ་དགེ་སློང་མ་བཅུ་གཉིས། མཐའ་འཁོབ་ཏུ་དྲུག་ཚོགས་ཀྱིས་གསོལ་བ་དང་གཉིས་ཀྱི་ལས་ཀྱིས་དགེ་སློབ་མའི་གདམས་པ་སྦྱིན། དེ་རྗེས་ཁྱིམ་སོ་བཟུང
Chinese
第五，导师显现。指在僧团中，善巧传授仪轨的羯磨师；以及善巧在私下询问有无障碍，并在内部请示，没有贪、惧、嗔、痴这四种众生障碍的秘密引礼师。 这四种众生的意思是指，对于所求法，有欢喜、怖畏、不和合、以及不知有无障碍。如果所求法者和秘密引礼师是朋友，即使有障碍也秘密不告知；如果害怕则不敢说；如果不和合则说谎；如果不知晓则会犯不理解的过失。 第六，求受具足戒者显现。指真心乐意受持，具出离心；年满二十岁，言语能通，知晓事理，本性安住；不生不和合心；远离五种确定（24页），且不具足（身心）相续的聚集。 第七，资具显现。指具足五种资具：三法衣具备标准，或材质合格，且足够一肘以上；具备合格的钵、坐垫和滤水器。 第八，清净显现。指不具足四种障碍法等。 第九，白词显现。指向僧团作三次白词。 第十，羯磨显现。指白四羯磨的仪轨完整无误、无混淆。 具体而言，（受戒）由前行、正行、后行三事摄持。首先，前行显现，即前九项（显现）。然后，正行是完成白词羯磨，并通过执著（受戒）而从僧团获得具足戒。其后，为了知晓恭敬与不恭敬之处，宣说获得戒律界限之时。为了不使所获得的（戒体）衰损并使其增长，对被教诫者宣说九种学处，对教诫者宣说两种教诫，共十一项（教诫）宣说完毕后，即告圆满。 至于女性优婆夷和式叉摩那（沙弥尼）的受持仪轨，如同男性仪轨，但需改换被求法者的名字，并增加询问的词句。此后，如果是未成家者年满十八岁，已成家者年满十岁，则在（佛教）中土由十二位比丘尼，在边地由六众（比丘尼）以白二羯磨授予式叉摩那（沙弥尼）的教诫。此后，已成家者……
English
Fifth, the manifest guru (preceptor) is present. This refers to the karma-acharya (karma master) who is skilled in transmitting the ritual procedures within the monastic community, and the secret preceptor (secret instructor) who is skilled in secretly inquiring about obstacles and making internal requests, free from the four hindrances of beings due to desire, fear, hatred, and ignorance. The meaning of these four types of beings refers to: regarding the object of accomplishment, there is joy, fear, disharmony, and not knowing whether there are obstacles. If the aspiring one and the secret preceptor are friends, even if there are obstacles, they will keep it secret and not speak; if they are afraid, they will not dare to speak; if there is disharmony, they will speak falsely; and if they are ignorant, the fault of not comprehending will occur. Sixth, the manifest aspirant for full ordination is present. This refers to one who genuinely desires to receive it, possesses renunciation; is twenty years old, capable of speech, understanding of meaning, and naturally stable; does not harbor disharmonious thoughts; is free from the five certainties (p. 24), and whose continuum is not incomplete (in terms of physical and mental aggregates). Seventh, the manifest requisites are present. This refers to the completion of the five requisites: the three monastic robes are of standard size, or the material is acceptable, and they are long enough for more than one cubit; a suitable and standard begging bowl, a sitting mat, and a water strainer are included. Eighth, the manifest purity is present. This refers to not possessing the four obstructing dharmas (hindrances) and so forth. Ninth, the manifest request (karma-vachana) is present. This refers to making a request to the monastic community three times. Tenth, the manifest karma (act) is present. This refers to the complete, correct, and unconfused ritual procedures of the four-part karma (karma-vachana and three karma acts). Specifically, (ordination) is encompassed by three actions: preparation, main part, and conclusion. First, the manifest preparation refers to the preceding nine (manifestations). Then, the main part involves performing the karma-vachana (request) and, through attachment (to the precepts), receiving full ordination from the monastic community. After that, in order to know what is to be revered and what is not, the time of attaining the boundary of the precepts is explained. In order to prevent the acquired (precepts) from diminishing and to make them grow, nine precepts are taught to the recipient, and two admonitions are given to the instructor, completing eleven admonitions. Regarding the ritual for women to become Upasikas (laywomen) and Shikshamana (novice nuns), it is like the male ritual, but the name of the aspiring one must be changed and additional questions added. Thereafter, if unmarried, at eighteen years old, and if married, at ten years old, in the central land (of Buddhism), twelve bhiksunis (nuns), and in the frontier regions, six bhiksunis, confer the Shikshamana precepts through a karma-vachana (request) and two karma acts. After that, if married...