Tibetan
པ་གསུམ་མོ། ། དང་པོ་ནི། ཆོས་འདི་པ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉེས་སྤྱོད་སྤངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། གཉིས་པ་ནི། གཟུགས་ཁམས་ན་སྤྱོད་པའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས་ཐོབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། གསུམ་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཟག་མེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ལས་ཐོབ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། ། བྱེ་སྨྲ་ལྟར་ན། དེ་གསུམ་རྫས་འགལ་བས་རྒྱུད་གཅིག་ལ་མི་ལྡན་པར་འདོད། ཐེག་ཆེན་པ་ལྟར་ན། ཐེག་ཆེན་འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་སྡོམ་པ་དེ་རིམ་བཞིན་ཉེས་སྤྱོད་སྤོང་བ། བསམ་གཏན་དངོས་གཞིས་བསྡུས་པ། འཕགས་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་ཐར་སྡོམ་སོགས་གསུམ་པོ་ཡིན་པས་མི་འགལ་བར་ལྷན་ཅིག་གནས་པར་འདོད་དོ། ། ཉ༢ གཉིས་པ་[རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བ་]ནི། དགེ་སློང་དགེ་ཚུལ་དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས། ། དགེ་སློབ་བསྙེན་གནས་རིས་བརྒྱད་རྫས་སུ་བཞི། ། མཚན་ཉིད་ལྡན་པ་རིས་བདུན་ཁོ་ནའོ། ། རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། དགེ་སློང་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་ཚུལ་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་བསྙེན་ཕ་མ་གཉིས། དགེ་སློབ་མ་སྟེ། རིས་བདུན་ནམ། (༢༡ན)དགེ་བསྙེན་ལས་བསྙེན་གནས་ལོགས་སུ་ཕྱེ་བས་རིས་བརྒྱད་དོ། ། དེ་དག་ཀྱང་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོའམ་རྫས་སུ་བསྡུ་ན། དགེ་སློང་། དགེ་ཚུལ་ཏེ། རབ་བྱུང་གི་ཕྱོགས་གཉིས། དགེ་བསྙེན། བསྙེན་གནས་ཏེ། ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་གཉིས། བསྡོམས་པས་བཞིར་འདུས་སོ། ། དེ་དག་ལས་སོ་ཐར་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ནི་རིས་བདུན་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེའང་བསྙེན་གནས་མ་གཏོགས་པའི་བདུན་དུ་བཞེད་པ་དང༌། དགེ་སློབ་མ་ཇི་སྲིད་འཚོ་བ་དང་ཉིན་ཞག་གི་མཐའ་ཅན་གང་དུའང་མི་རུང་བས་དེ་མ་གཏོགས་པའི་བདུན་དུ་བཞེད་པ་གཉིས་སུ་སྣང་ངོ༌། ། ཇ༤ བཞི་པ་མ་ཐོབ་པ་འཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་བཤད་པ་ལ་བཞི། ཉ༡ ཆོ་གའི་དབྱེ་བ། ཉ༢ སྐྱེ་བའི་རྟེན། ཉ༣ འགལ་རྐྱེན་བར་ཆད་དང་བྲལ་བ། ཉ༤ མཐུན་རྐྱེན་ཆོ་ག་ཚོགས་པར་སྒྲུབ་པའོ། ། དང་པོ་ནི། འཐོབ་བྱེད་སྔོན་དང་ད་ལྟའི་ཆོ་ག་སྟེ། ། སྡོམ་པ་མ་ཐོབ་པ་འཐོབ་བྱེད་ཀྱི་ཆོ་ག་ལ་ཚེགས་ཆུང་ངུས་རྫོགས་པ་སྔོན་གྱི་ཆོ་ག །ཚེགས་དང་བཅས་པས་རྫོགས་པ་ད་ལྟའི་ཆོ་ག་གཉིས་ཡོད། སྔོན་ཆོག་ལའང་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་བཅུར་བཤད་དེ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་དང་རང་སངས་རྒྱས་གཉིས་ཟད་མི་སྐྱེ་ཤེས་ནས་བྱང་ཆུབ་བརྙེས་པའི་རང་བྱུང་གིས་དང༌། ལྔ་སྡེ་བཟང་པོ་མཐོང་ལམ་སྐྱེས་ཚེ་ཡེ་ཤེས་ཁོང་ཆུད་ཀྱིས་དང༌། ཤཱ་རིའི་བུ་སོགས་ཚུར་ཤོག་གིས་དང༌། འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་སྟོན་པར་ཁས་བླངས་པས་དང༌། བཟང་སྡེས་ཚོགས་དྲུག་ཅུ་ལ་སྐྱབས་གསུམ་ཁས་བླངས་པས་དང༌། སྐྱེ་དགུའི་བདག་མོ་སོགས་ལྕི་ཆོས་བརྒྱད་སྤོང་བར་ཁས་བླངས་པས་དང༌། ལེགས་བྱིན་དྲིས་པའི་ལན་ལ་དགྱེས་པས་དང༌། མཆོད་སྦྱིན་མ་ཕ་མའི་དབང་དུ་སོང་བ་ལ་དགེ་སློང་མ་ཨུཏྤ་ལས་ཕོ་ཉ་བྱས་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱིས་འཕྲིན་ཆོག་ལ་བརྟེན་ནས་དང༌། དགེ་འདུན་གྱི་གྲངས་མཐའ་ཡུལ་དབུས་སུ་བཅུ་དང་མཐའ་འཁོབ་ཏུ་ལྔ་ཚོགས་ཀྱིས་གསོལ་བཞིའི་ལས་ཀྱིས་རབ་བྱུང་བསྙེན་རྫོགས་ཅིག་ཅར་དུ་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། འདི་རྣམས་ནི་མཁན་པོ་(༢༡བ)འཕགས་པ་ཡིན་པ་དང༌། གདུལ་བྱ་ལས་ཉོན་རྣམ་སྨིན་གྱི་སྒྲིབ་པ་གསུམ་ཤས་ཆུང་ཞིང༌། ཤེས་རབ་དང་། རྒྱུད་དང་། དབང་པོ་གསུམ་སྨིན་པའི་གདུལ་བྱ་བློ་དག་པ་ཤ་སྟག་གི་རྒྱུད་ལ་བྱུང་བ་སྟེ། ཕྱི་མ་བཅས་ནས་སྔ་མའི་ཆོ་ག་དེ་བྱར་མི་རུང་ངོ༌། ། སྔོན་ཆོག་གི་རྗེས་སུ་བཅས་པའི་གསོལ་བཞིའི་ལས་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྟོན་པ་འདས་ནས་ད་ལྟའི་བར་དུ་བྱ་བ་ནི་ད་ཆོག་སྟེ། ཡུལ་དབུས་སུ་བཅུ་ཚོགས་དང་མཐའ་འཁོབ་ཏུ་ལྔ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་རུང་བའོ། ། ཡུལ་དབུས་མཐའི་ཁྱད་པར་ལ་ས་ཚིགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་རགས་པར་འཕགས་ཡུལ་དབུས་དང༌། གཞན་རྣམས་མཐའ་འཁོབ་ཏུ་བརྩི། ཆོས་ཚིགས་ཀྱིས་ཕྱེ་ན་ལུང་རྟོགས་ཀྱི་བསྟན་པ་གནས་པ་དབུས་དང༌། ལྡོག་པ་མཐའ་འཁོབ་བོ། ། ཉ༢ གཉིས་པ་རྟེན་ནི། གླིང་གསུམ་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་སྐྱེ་བའི་རྟེན། ། ཐར་སྡོམ་གང་གིས་བླང་བའི་རྟེན་ལ་རིས་བརྒྱད་ཀའང་གླིང་གསུམ་གྱི་སྐྱེས་པ་བུད་མེད་མ་གཏོགས་གཞན་ལ་མི་སྐྱེ་བར་འདོད་དེ། མདོ་རྩར། མི་མ་ཡིན་པའི་འགྲོ་བ་པ་དང༌། བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་པ་གཉིས་ནི་སྡོམ་པའི་ཞིང་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཟ་མ་དང་མ་ནིང་ལའང་སྡོམ་པ་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མདོ་སྡེ་པས་བསྙེན་གནས་དུད་འགྲོ་སོགས་ལའང་སྐྱེ་བར་འདོད་དེ། འདུལ་བ་ལུང་ལས་ཀླུ་གཞོན་ནུ་ཙམ་པོ་ཞེས་པ་ཚེས་བརྒྱད་ལ་བསྙེན་གནས་བསྲུང་བར་བཤད་པ་དང༌། སྐྱེས་རབས་ལས་གོང་མ་སྲེག་སོགས་བཞིས་བསྙེན་གནས་བསྲུངས་པར་བཤད་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་ཁས་ལེན་པས་སོ། ། ཉ༣ གསུམ་པ་[འགལ་རྐྱེན་བར་ཆད་དང་བྲལ་བ་]ནི། ངེས་པ་ལྔ་དང་བར་ཆད་བཞི་རྣམས་བྲལ། ། མཐུན་རྐྱེན་ཚང་བའི་ཡུལ་འདིར་བསྲུང་གི། གཞན་དུ་བསྲུང་མི་ནུས་སྙམ་པ་ལྟ་བུ་ཡུལ། ལོའམ་ཟླ་
Chinese
这有三种。 第一，是那些在此法中，舍弃欲界一切不善行而获得的戒律。 第二，是依色界禅定所获得的戒律。 第三，是依出世间无漏智慧所获得的戒律。 依毗婆沙宗（说一切有部）而言，这三种（戒律）本体相违，不认为在一心相续中同时具足。 依大乘而言，大乘圣者相续中的戒律，依次为舍弃恶行、摄于禅定实修、以及圣道的自性，因此这三种（即别解脱戒等）并不相违，并认为它们可以同时存在。 第二，[依所依而作的差别分类]： 比丘、沙弥、居士，男（优婆塞）女（优婆夷）二众， 式叉摩那尼、近住戒，分八类，实质上为四种。 具足相的只有七类。 若依所依作分类，则有：比丘、比丘尼二众；沙弥、沙弥尼二众；优婆塞、优婆夷二众；式叉摩那尼，共七类。或从优婆塞/优婆夷中，将近住戒（八关斋戒）另行分出，则为八类。 若将它们归纳为不同的自性或实体，则有：比丘、沙弥，是出家众的两种；优婆塞（居士）、近住戒，是居家众的两种。总共归摄为四种。 在这些之中，具足别解脱戒相的只有七类。对于这七类，有不包含近住戒的七种说法；也有因为式叉摩那尼无论是尽形寿或一日一夜终究不属于（别解脱戒）所摄，所以不包含式叉摩那尼而为七种的两种观点。 第四，宣说如何获得尚未获得的（戒律）有四点：1. 仪轨的分类；2. 受戒的所依；3. 远离违缘障碍；4. 具足顺缘仪轨。 第一， 获得（戒律）有昔日和现在的仪轨， 获得尚未获得的戒律的仪轨，有轻易成就的昔日仪轨，和需经努力才能成就的现在仪轨两种。 对于昔日仪轨，毗婆沙宗（说一切有部）诸师将其解释为十种：圆满的佛陀和独觉佛二者，通过了知烦恼已尽不再生而证得菩提，是自然成就的；五比丘（五善友），在见道生起时，因智慧通达而成就的；舍利弗（未完）
English
There are three. Firstly, the discipline (tshul khrims) of those in this Dharma who have abandoned unwholesome actions pertaining to the desire realm. Secondly, the discipline obtained through meditative absorption (ting 'dzin) pertaining to the form realm. Thirdly, the discipline obtained through uncontaminated wisdom (zag med kyi shes rab) transcending the mundane world. According to the Vaibhashika school, these three are substantively contradictory and are not simultaneously present in a single mental continuum. According to the Mahayana school, the vows (sdom pa) in the continuum of a Mahayana Arya (noble one) are, in sequence, the abandonment of unwholesome actions, encompassed by actual dhyana (samtan dngos gzhi), and the essence of the path of Arya; thus, these three (e.g., pratimoksha vows) are not contradictory and are considered to coexist. Second, [the differentiation based on the support/basis]: Bhikshu, Shramanera, Upasaka, two sexes (male and female), Shikshamana, upavasatha, eight categories, substantively four. Those endowed with the characteristics are only seven categories. If differentiated by basis, there are: two sexes of Bhikshus (male and female); two sexes of Shramaneras (male and female); two sexes of Upasakas (male and female); and Shikshamana, making seven categories. Alternatively, by separately extracting the upavasatha from the Upasakas/Upasikas, there are eight categories. If these are gathered into distinct essences or substances, there are: Bhikshu, Shramanera, which are two aspects of the renunciant path; Upasaka, Upavasatha, which are two aspects of the householder path. In total, they are subsumed into four. Among these, those endowed with the characteristics of Pratimoksha are exclusively seven categories. Regarding these, there appear to be two views: one asserts seven categories excluding the upavasatha; and another asserts seven categories excluding the Shikshamana, because the Shikshamana is not applicable for a lifetime or a day and night. Fourth, explaining the method of obtaining what has not been obtained, there are four points: 1. Classification of rituals; 2. The basis for rebirth/ordination; 3. Being free from adverse conditions and obstacles; 4. Completing the conducive conditions and rituals. Firstly, The rituals for obtaining are those of the past and the present. For the ritual of obtaining vows that have not been obtained, there are two: the former ritual, which is accomplished with little effort; and the present ritual, which is accomplished with effort. Regarding the former rituals, the Vaibhashika masters explained them in ten ways: the fully enlightened Buddhas and Pratyekabuddhas both attained awakening spontaneously by knowing that defilements are exhausted and will not arise again; the five good companions (the five bhikshus) attained it through comprehension of wisdom when the path of seeing arose; Shariputra (incomplete)
Chinese
弟子们以“过来！”等（语受戒）；大迦叶于导师前发誓故；六十贤聚许诺皈依三宝故；生主（佛母）等许诺舍弃八敬法故；因喜悦于善施（给孤独长者）所问之答故；施主父母接受供养之事，由优钵罗比丘尼充当使者，依僧伽之白四羯磨故；在中土由十僧众、边地由五僧众，依白四羯磨之法，同时进行出家与近圆者，是也。 此等是堪布(21b)圣者，所化众生之业、烦恼、异熟三障极少，于智慧、相续、根三者皆已成熟之纯净意乐所化众生之相续中生起；然依后制，则不应行前法。 于先制之后所制之白四羯磨及其眷属，自导师涅槃至今所行者，即是今法：于中土由十众、边地由五众即可成就。 中土与边地之区别，若以地理位置而言，粗略地说，圣地（古印度）是中土，其他皆视为边地；若以佛法角度划分，则经教与证法安住之地是中土，反之则是边地。 2. 第二、所依：三洲男女众生之所依。 凡受持解脱戒之所依，八类众生皆不生于三洲男女之外者，如是主张： 《根本经》云：“非人众生与北俱卢洲二者，非受戒之境。”故亦说太监与两性人无受戒之法性。 经部宗认为近住戒亦可生于旁生等；《律部》中说，龙族童子杂宝于初八日受持近住戒； 《本生经》中说，上鸟斯利嘎等四者受持近住戒，如是字面意思依此接受。 3. 第三、[远离违缘障碍]：远离五种决定与四种障碍。 具足顺缘之此地得以受持；否则，如不能受持之地。年或月。
English
By 'Ehi Bhikkhu' (Come, monk!), and so on; because Mahākāśyapa made a promise before the Teacher; because the sixty of the Bhadravarga made a vow to the Three Jewels; because Prajāpatī and others made a vow to abandon the eight heavy dharmas (a set of rules for nuns); because of being pleased with the answer to the question asked by Sudatta (Anathapindika); for the offerings made by the mother and father who had come under the influence of offerings, the bhikṣuṇī Utpalā acted as a messenger, and by relying on the Kamma (formal act) of the monastic assembly; those who simultaneously perform renunciation and full ordination by means of the four-part formal act, with a minimum number of ten monastics in the central land and five in the border regions. These are the venerable ones (mkhan po, abbot) (21b). The three obscurations of karma, afflictions, and karmic ripening in the disciples are few, and they arise in the continuum of pure-minded disciples whose three faculties (wisdom, continuum, and senses) are matured. However, based on the later arrangement, that former ritual should not be performed. The four-part formal act and its retinue, established after the former rituals, which is to be performed from the time the Teacher passed away until now, is the current ritual. It can be accomplished by an assembly of ten in the central land and an assembly of five in the border regions. Regarding the distinction between central land and border regions: coarsely speaking, if based on geographical location, the noble land (Ancient India) is the central land, and all others are considered border regions. If distinguished by the Dharma perspective, where the teaching of scripture and realization abides, that is the central land, and conversely, it is the border region. 2. The second, support (or basis): The support (basis) for men and women born in the three continents. It is asserted that for the basis by which any of the eight liberation vows are taken, they do not arise in any being other than men and women born in the three continents. In the Root Sūtra, it states: 'Non-human beings and those in the northern continent of Uttarakuru are not fields for vows.' Therefore, it is also taught that even eunuchs and hermaphrodites do not have the natural capacity for vows to arise. The Sautrāntikas hold that the Upavāsa (fasting vows) can also arise in animals and so forth. In the Vinaya scripture, it is taught that the young Nāga Tsampo observed the Upavāsa on the eighth day. And in the Jātaka Tales, it is taught that the four (beings) such as the Sriga bird observed the Upavāsa, and this is accepted literally. 3. The third, [freedom from adverse conditions and obstacles], is: Free from the five certainties and the four obstacles. This is to be preserved in a place where conducive conditions are complete. Otherwise, it is like a place where it cannot be preserved. (Refers to) year or month.