Tibetan
དུན་དང༌། གཞི་ནི་སྤྱིར་དོན་ལྔ་ལ་འཇུག་ཀྱང་འདིར་རྒྱུའི་དོན་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་མི་དགེ་བ་གསུམ་མོ། ། བཅས་པ་ནི་ཕན་ཚུན་སྡུད་པ་སྟེ། མདོར་ན་སོ་ཐར་རིས་བདུན་ཆར་ཡང་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་དུ་གྲུབ་བོ། ། མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ནི། སེམས་པ་གཙོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་རྣམས་ཀྱང་སྡོམ་པར་སོང་བའི་དོན་ཏོ་ཞེས་པ་ནི་ཀརྨ་ཤིང་རྟར་གསུངས་སོ། ། གཞན་གནོད་ལུས་ངག་གི་སྤོང་བདུན། གཞི་ནི། འཁོར་དང་བཅས་པའི་དོན་ཏེ། དེའི་ཕྱོགས་གཏོགས་ཀྱིས་སྤང་བྱ་སྤངས་པས། མདོར་ན། ཐར་སྡོམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ལུས་ངག་གི་ཉེས་པ་ཙམ་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། མཛོད་འགྲེལ་ལས། ལུས་ངག་སྡོམ་པའི་ཕྱིར། སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །ཞེས་པའི་དོན་འདི་ནི་བསྟན་བཅོས་མཁན་པོ་ཆབས་གཅིག་ཏུ་བཞེད་པར་སྣང་བས། ལུགས་སྔ་མ་གཙོ་བོར་ཐེག་ཆེན་སོ་ཐར་དང༌། ཕྱི་མ་ཉན་ཐོས་སོ་ཐར་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་བཟུང་ན་ལེགས་པར་སྣང་ངོ༌། ། ཉ༣ གསུམ་པ་[བཞེད་ཚུལ་]ནི། བྱེ་སྨྲས་གཟུགས་ཅན་འདོད། ། ཅེས་པ་སྟེ། གཙོ་བོ་སྨོས་པས་ཞར་བྱུང་དང་བཅས་པ་གོ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། བྱེ་སྨྲས། སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་དང་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གང་རུང་གི་བསྡུས་པའི་གཟུགས་ཅན། གང་ཟག་དང་ཐོབ་པ་ཐག་པ་ལྟ་བུས་སྦྲེལ་བ། མདོ་སྡེ་པས། རྒྱུད་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའི་ཁྱད་པར། སེམས་ཙམ་པས། འཆལ་ཚུལ་སྤོང་བའི་སེམས་པ་རྒྱུན་ཆགས་ས་བོན་དང་བཅས་པ། དབུ་མ་རང་སྟོང་པས། སྤོང་སེམས་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་སྟེ། མདོར་ན། མདོ་སྡེ་པ་ཡན་གྱིས་ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པ་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ། མངོན་གྱུར་སོགས་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་བྱས་ཏེ་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་མཚུངས། འདི་གོ་དཀའ་བས་ཅུང་ཟད་སྤྲོ་ན། དང་པོ་ནི། ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེ་མཁན་སློབ་སོགས་གཞན་གྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ལ་བརྟེན་ནས། རྣམ་པ་རིག་(༢༠ན)བྱེད་དང་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོར་སྐྱེ། སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་ཕྱིན་ནས་སྡོམ་པ་གཏོང་བའི་རྒྱུ་མ་བྱུང་གི་བར་དུ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོར་རྒྱུད་ལ་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། སྡོམ་པ་དེའི་ནང་གསེས་སྲོག་གཅོད་སྤོང་བ་སོགས་ལས་ལམ་གཟུགས་ཅན་བདུན་ཡང་དེའི་རིགས་པས་སྐད་ཅིག་དང་པོར་གཉིས་ཀ་དང༌། གཉིས་པ་ཕྱིན་ཆད་རིག་མིན་གྱི་གཟུགས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་དང་པོ་དེར་དགོངས་ནས་གཉིས་ཀ་ཡོད་དོ་ཞེས་པའོ། ། གཉིས་པ་ནི། ཚིག་གསུམ་སོ་སོའི་ལས་མཆོག་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་སྒོ་ནས། སེམས་ཕྱིར་ཞིང་འབྱུང་བ་ང་དགེ་བསྙེན་ཡིན་ནོ་དགེ་ཚུལ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་ཙམ་སྡོམ་པའི་ངོ་བོར་འདོད། གསུམ་པ་ནི། རྣམ་རིག་སྨྲ་བས་ཀུན་གཞི་འདོད་པའི་ཕྱིར་སྡོམ་པ་སོགས་ལུས་ཀྱི་ལས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་དུ་ཁས་བླངས་ཏེ་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་སེམས་པ་ཁོ་ན་ལ་བྱས་ན་གཡེང་བ་དང་སེམས་མེད་པའི་སྐབས་སོགས་སུ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ཞིང༌། བག་ཆགས་ཙམ་ལ་བྱས་ན་གཏོང་རྒྱུ་བྱུང་བའི་ཚེ་ནའང་མི་གཏོང་བར་འགྱུར་བས་སྤོང་བའི་སེམས་པའི་རྒྱུན་དང༌། བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ཀུན་གཞི་ལ་བཞག་པ་དང་བཅས་པ་ལ་འདོད་དོ། ། བཞི་པ་ནི། རང་སྟོང་པས་ཀུན་གཞི་ཁས་མི་ལེན་པས་སྤོང་བའི་སེམས་པ་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ལ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། ། ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་དབུ་མ་ཕུང་པོ་ལྔ་པར་རྣམ་པར་རིག་མིན་གྱི་གཟུགས་སུ་མཛད་ལ། རྗེ་འབྲི་གུང་པ་སྟག་ཚང་ལོ་ཙཱ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལྟར་རྩལ་དུ་བཏོན་ནས་བཤད་དོ། ། མདོར་ན། ངེས་འབྱུང་གི་བསམ་པས་ཟིན་པའི་ཉེས་སྤྱོད་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་འདོད་པའི་སས་བསྡུས་པའི་སྡོམ་པ་གཟུགས་ཅན་དུ་ཕལ་ཆེར་བཞེད་པ་མཐུན་ནོ། ། ཇ༢ གཉིས་པ་སྒྲ་དོན་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་ལེགས་སྤྱད་ལས་དང་སྡོམ་པ་ཞེས། ། སྤྱིར་པྲ་ཏི་མོཀྵ་སྟེ། སོ་སོ་ཐར་པའི་སྒྲ་ནི་གང་ཟག་སོ་སོ་འཁོར་བ་ལས་སྒོ་(༢༠བ)ཐར་དུ་བྱེད་པས་དེ་སྐད་དུ་གྲགས་ཤིང༌། ཐར་སྡོམ་དེས་ཉོན་མོངས་པའི་ཚ་གདུང་ལས་བསིལ་བ་ཐོབ་པ་དང་སྒོ་གསུམ་གྱི་ངང་ཚུལ་བཟང་བར་བྱེད་པས་ཤཱི་ལ་སྟེ་ཚུལ་ཁྲིམས། མཁས་པས་བསྔགས་པའི་གནས་སུ་བྱེད་པས་ལེགས་སྤྱད། བྱ་བའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལས། འཆལ་ཚུལ་འགོག་པའི་ཆུ་ལོན་དུ་གྱུར་པས་སམ་ལུས་ངག་ཡང་དག་པར་སྡོམ་པས་སྡོམ་པ་ཞེས་པའི་མིང་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་བརྗོད་དོ། ། ཇ༣ གསུམ་པ་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས། ཉ༡ སའི་སྒོ་ནས་སྤྱིར་དབྱེ་བ། ཉ༢ རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བའོ། ། ཉ༡ དང་པོ་ནི། སོ་ཐར་བསམ་གཏན་ཟག་མེད་ས་ཡིས་བསྡུས། ། སྡོམ་པ་དེའང་། འདོད་པའི་སས་བསྡུས་པ་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ། གཟུགས་ཀྱི་སས་བསྡུས་པ་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ། ཁམས་གསུམ་ལས་འདས་ཤིང་འཕགས་པའི་སས་བསྡུས་པ་ཟག་མེད་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྟེ། སས་བསྡུས་
Chinese
以及，基，虽然通常指五种意义，但在此是因的意义：即意之三不善。 所摄，意为相互包含。简言之，所有七类别解脱戒都能成就断除十不善。 等伴所摄，意为：既然心是主要的，那么与心相应的等伴也成为戒体，此说见于《噶玛薪达》。 七种离于身语的损害他者（之业）。基，意为连同眷属。因此，通过断除其所摄的应断之法。简言之，解脱戒的定义是，仅仅断除身语过失的戒律。 《俱舍论释》中说：“因为止息身语，故亦名为别解脱戒。” 此义似乎为诸论师所共同认许。因此，将前一种观点主要看作大乘别解脱，后一种看作声闻别解脱的定义，似乎是恰当的。 页3 第三，[宗派主张]是： 毗婆沙师主张是色法。 此意即：说出主要之法，也就能理解附带之法。 毗婆沙师（认为）：戒体是色法，由表业和无表业二者任一所摄。将补特伽罗与获得，如绳索般连接。 经部师（认为）：是相续完全转变的特法。 唯识师（认为）：是连同种子的，断除邪行（不当行为）的相续心。 中观自空派（认为）：是连同等伴的断除心。 简言之，从经部师及以上（的宗派）都认同：出离心是近取因，显现等（现象）作为俱生缘，从而生起识的自性。 此处难以理解，故稍作阐释： 首先，正确受取的别解脱戒的第一刹那，是依止亲教师、阿阇梨等他人的表业，以表业和无表业二者的自性生起。从第二刹那开始，直到舍戒之因未出现之前，它都以无表业的自性安住于相续中。 在该戒律中，其内部分类中的断杀生等七种业道色，也按照此理，在第一刹那（是）二者（表业和无表业），从第二刹那开始，则以无表色（自性）存在。第一刹那...（文本中断）
English
And, the basis (zhi), although generally referring to five meanings, here means the cause: the three mental non-virtues. That which is included (bcas pa) means mutual inclusion. In short, all seven categories of Pratimoksha vows accomplish the abandonment of the ten non-virtues. That which is accompanied by associates (mtshungs ldan dang bcas pa) means: Since intention is primary, those associated with it also become vows, as stated in Karma Shingta. The seven abandonments of physical and verbal harm to others. The basis (zhi) means that which is accompanied by its retinue. Therefore, by abandoning what should be abandoned, which is part of that. In short, the definition of liberation vows is the moral discipline that abandons merely the physical and verbal faults. From the Abhidharmakosha-bhashya: "Because it restrains body and speech, it is also called the individual liberation vow." This meaning appears to be commonly held by the masters of the treatises. Therefore, it seems good to consider the former system primarily as Mahayana Pratimoksha and the latter as the definition of Sravaka Pratimoksha. Nya 3 The third, [Views/Assertions] are: The Vaibhashikas assert it to be material form. This means: by stating the main (aspect), the incidental (aspects) are also understood. The Vaibhashikas (assert that): The essence of the vow is a material form included within either 'revealing' (vijñapti) or 'non-revealing' (avijñapti). It connects the person and the attainment like a rope. The Sautrantikas (assert that): It is a special transformation of the mental continuum. The Cittamātrins (assert that): It is a continuous mental intention with seeds that abandons improper conduct. The Rangtong Madhyamikas (assert that): It is the intention of abandoning, accompanied by its associates. In short, from the Sautrantikas upwards, it is commonly asserted that the intention of definite emergence is the substantial cause, and manifest phenomena, etc., serve as cooperative conditions, giving rise to the nature of consciousness. Since this is difficult to understand, I will elaborate a little: Firstly, the first moment of the Pratimoksha vow, correctly taken, relies on the 'revealing action' (vijñapti) of others such as the preceptor and master, and arises in the nature of both 'revealing' and 'non-revealing' forms. From the second moment onwards, until the cause for abandoning the vow arises, it abides in the mental continuum in the nature of 'non-revealing form'. Within that vow, the seven material 'paths of action' (karma-patha), such as abandoning killing, also, according to that reasoning, in the first moment are both (revealing and non-revealing), and from the second moment onwards, exist as non-revealing form. The first moment... (text incomplete)
Chinese
“哦，考虑到这一点，两者都存在。” 第二，通过以三句各自殊胜之业为前导，心再三生起“我是居士”、“我是沙弥”等想，心识相续中前一念生起后一念，这便是彻底的转变。仅此便被承认为戒体。 第三，唯识宗主张阿赖耶识，因此将戒律等身业也承认为心识相续。若仅以思心所作为戒体，则在散乱或无心之时等会中断。若仅以习气（种子）作为戒体，则在生起舍弃之时也不会舍弃，因此（戒体）被承认为由远离恶行之思心所相续，以及习气种子安立于阿赖耶识上所组成。 第四，自空者不承认阿赖耶识，因此（戒体）被承认为由远离恶行之思心所及其相应法所组成。 月称（Chandrakirti）在《中观五蕴论》（Madhyamaka Pancaskandha）中将其立为非表色（avijnapti-rupa），而至尊直贡巴（Drigungpa）和达仓译师（Taktsang Lotsawa Sherab Rinchen）等也着重如是阐释。 总之，大多数观点一致认为，以出离心摄持的、断绝恶行的别解脱戒，以及欲界（Karma-dhatu）所摄的戒律，都是具有色法（rupa）性质的。 第二、语词义： 戒律、善行、业以及禁戒， 通常而言，波罗提木叉（藏文：པྲ་ཏི་མོཀྵ་，梵文天城体：Prātimokṣa，梵文罗马拟音：Prātimokṣa，汉语字面意思：别解脱）之名，是因为它使各别有情从轮回中解脱（20b）。由于此解脱戒能从烦恼的热恼中获得清凉，并使身语意三门行止贤善，故称尸罗（藏文：ཤཱི་ལ་，梵文天城体：Śīla，梵文罗马拟音：Śīla，汉语字面意思：戒律）。因被智者称赞为殊胜之所，故称善行。因其具有行为的自性，故称业。又因其如河流之堤坝，能止息恶行，或能使身语意三门获得善妙的防护，故以禁戒等名言来表述。 第三、分类有二：一、依地（bhumi）而总分类；二、依所依（rten）而特别分类。 第一、依地总 别解脱、禅定、无漏，皆由地（bhumi）所摄。 戒律亦可分为：欲界（Karma-dhatu）所摄的别解脱戒；色界（Rupa-dhatu）所摄的禅定戒；以及超脱三界（Triloka），由圣地（Aryabhumi）所摄的无漏戒。由地所摄。
English
"Oh, having considered that, both exist." Second, through the preeminence of the three respective actions, the mind repeatedly arises with thoughts such as "I am a lay practitioner" or "I am a novice monk." The subsequent moment of consciousness arising from the preceding moment in the mental continuum is a complete transformation. This alone is considered the essence of the vows. Third, the Yogacara school maintains the alaya-vijnana (storehouse consciousness). Therefore, they assert that the physical actions such as observing vows are also a continuum of mind. If the essence of the vows were solely mental volition, then it would be interrupted during periods of distraction or unconsciousness. If it were based solely on imprints (vasanas), then when the occasion to abandon arises, it would not be abandoned. Therefore, the essence (of the vows) is considered to be the continuum of mental volition that abandons negative actions, along with the imprints (vasanas) established in the alaya-vijnana. Fourth, the Rangtong school does not accept the alaya-vijnana. Therefore, they consider the essence (of the vows) to be the mental volition that abandons negative actions, along with its concomitant factors. Chandrakirti, in his *Madhyamaka Pancaskandha*, presented it as unmanifest form (avijnapti-rupa). And eminent masters such as Drigungpa and Taktsang Lotsawa (Sherab Rinchen) also elucidated it in this emphasized manner. In summary, most views generally agree that the vows, encompassed by the intention of renunciation and involving the abandonment of misconduct, which are the Pratimoksha precepts, and the vows subsumed under the desire realm (Kama-dhatu), are mostly considered to be of a material (rupa) nature. Second, the meaning of the terms: Ethical discipline, good conduct, action, and restraint. Generally, Pratimoksha (Tibetan: པྲ་ཏི་མོཀྵ་, Sanskrit: Prātimokṣa, Romanized: Prātimokṣa, literal meaning: Individual Liberation) is so called because it causes each individual to be liberated from samsara (20b). This liberation vow brings coolness from the heat of afflictions and makes the conduct of the three doors (body, speech, and mind) virtuous, hence it is called Shila (Tibetan: ཤཱི་ལ་, Sanskrit: Śīla, Romanized: Śīla, literal meaning: Ethical Discipline). Because it is a ground praised by the wise, it is called good conduct. Because it is by nature an action, it is called action. And because it acts as a dike to prevent wrong conduct, or because it perfectly restrains body and speech, it is explicitly expressed by names such as restraint. Third, there are two types of classification: 1. General classification based on bhumi (ground/level); 2. Specific classification based on support. 1. The first is: Pratimoksha, Dhyana, and Uncontaminated, are all subsumed under Bhumi. These vows are also classified as: the Pratimoksha vows subsumed under the desire realm (Kama-dhatu); the Dhyana vows subsumed under the form realm (Rupa-dhatu); and the uncontaminated vows, which transcend the three realms (Triloka) and are subsumed under the noble ground (Aryabhumi). All are subsumed under bhumi.