Tibetan
བ་གཅིག་ཙམ་དུ་སྤོང་གི། དེ་ཕན་ཆད་བསྲུང་མི་ནུས་སྙམ་པ་ལྟ་བུ་དུས། རྩོད་པའི་སྐབས་མ་གཏོགས་གཞན་དུ་བསྲུང་སྙམ་པ་ལྟ་བུ་ཚེ། དགྲ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གྱི་སྲོག་མི་གཅོད་སྙམ་པ་ལྟ་བུ་སེམས་ཅན། བསླབ་བྱ་རགས་པ་འགའ་ཞིག་ལས་ཕྲ་བ་(༢༢ན)རྣམས་བསྲུང་མི་ནུས་སྙམ་པ་ལྟ་བུ་ཡན་ལག་ངེས་པ་སྟེ། ངེས་པ་ལྔ་དང་བྲལ་བས་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་ཐོབ་ཅིང༌། དེའང་དགེ་སློང་ལ་ངེས་པ་ལྔ་བྲལ། དགེ་ཚུལ་ལའང་ཆ་འདྲ་ཞིག་དགོས་སོ། །ངེས་པ་ལྔ་ལྡན་གྱིས་ནི་སྡོམ་པ་མི་ཐོབ་ཀྱང་ལེགས་སྤྱད་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ། ། གཞན་ཡང་། མ་ནིང་དང་མཚམས་མེད་བྱས་པ་སོགས་སྐྱེ་བའི་བར་ཆད། རྒྱལ་པོ་དང་ཕ་མས་མ་གནང་བ་སོགས་གནས་པའི་བར་ཆད། བྱ་རོག་སྐྲོད་མི་ནུས་པའམ་ནད་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཉེན་པ་སོགས་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་བའི་བར་ཆད། སྐྲ་སེར་ཅན་དང་རྣ་རྡུམ་སོགས་མཛེས་པའི་བར་ཆད་བཞི་རྣམས་དང་བྲལ་བའང་དགོས་ཏེ། དེ་དག་ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྲིམས་གཉིས་ལ་ནི་ངེས་པ་མེད་དོ། ། ཉ༤ བཞི་པ་[མཐུན་རྐྱེན་ཆོ་ག་ཚོགས་པར་སྒྲུབ་པ་]ལ་གཉིས། ཏ༡ དུས་ཁྲིམས་དང༌། ཏ༢ གཏན་ཁྲིམས་སོ། ། ཏ༡ དང་པོ་ནི། སྐྱབས་སུ་མ་སོང་བ་ལ་ཐར་སྡོམ་མེད། ། བསྙེན་གནས་སྡོམ་ལྡན་ལས་བླང་ཉིན་ཞག་མཐའ། ། མཛོད་ལས། སྡོམ་པ་ཀུན་ལ་ཡོད་མོད་ཀྱང༌། ། སྐྱབས་སུ་མ་སོང་བ་ལ་མེད། ། ཅེས་པས་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བ་ལ་བསྙེན་གནས་ཀྱིས་མཚོན་སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་མེད་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐོག་མར་སྐྱབས་འགྲོའི་སྡོམ་པ་བཟུང་དགོས་ལ། བླང་བའི་ཡུལ། བྱེ་སྨྲས་རིས་བརྒྱད་ཀ་དགེ་སློང་ལས་བླང་དགོས་པར་འདོད་ཅིང༌། མདོ་སྡེ་པས་བསྙེན་གནས་དགེ་བསྙེན་ཡན་ཆད་གང་རུང་བ་ལས་བླང་བར་འདོད་དེ། གནས་འཇོག་གི་མདོ་ལས། དགེ་སློང་ངམ་བྲམ་ཟེའམ་ཁྱིམ་པའམ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་གང་ཡང་རུང་བ་ཆོ་ག་ཤེས་པ་ཞིག་གི་མདུན་དུ་འདུག་ལ། ཞེས་དང༌། ལུང་རྣམ་འབྱེད་ལས། ཁྱིམ་བདག་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱིས་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་བསྙེན་གནས་འབོགས་པར་བཤད་པས་སོ། ། གང་ལྟར། བསྙེན་གནས་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ་ལས་དེ་རིང་ཉི་མ་མ་ཤར་གོང་དུ་བླངས་ནས། སང་ཉི་མ་མ་ཤར་བར་ཉིན་ཞག་གི་མཐའ་ཅན་དུ་སྲུང་བར་འདོད་པ་མཐུན་ཡང༌། དམིགས་བསལ་ཐོག་མར་(༢༢བ)སློབ་དཔོན་ལས་ཟླ་བ་བྱུང་ངོ་ཅོག་གི་ཉ་སྟོང་བརྒྱད་ལ་བསྲུང་བར་ཁས་བླངས་ཆབ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཀྱང་ཕྱིས་སྲུང་བའི་དུས་དེ་དང་དེར་ལེན་དགོས
Chinese
大约只舍弃一次。认为此后无法持守，如同（对）时间的限定意图；认为除了争辩时，其他时间方可持守，如同（对）情况的限定意图；认为除了敌人，不杀害其他众生的生命，如同（对）众生的限定意图；认为粗略的教诲可以持守，而微细的（22na）则无法持守，如同（对）戒支的限定意图。正是因为这些五种限定意图，若能离此五种限定意图，则能获得别解脱戒。其中，比丘必须远离这五种限定意图。沙弥也需要具备相似的（远离限定意图的）条件。如果具备这五种限定意图，则无法获得戒律，但仍可成为善行。 此外，还需要远离其他障碍，即：出生时的障碍，例如双性人（hermaphrodite）和造作了无间罪等；住持时的障碍，例如没有国王和父母的允许等；特别变异的障碍，例如无力驱赶乌鸦，或受疾病和痛苦所困扰等；以及庄严的障碍，例如黄发、断耳等四种。同样也必须远离这些障碍。然而，对于居家众（居士）所持的两类戒律，则没有这些限定。 24. 第四[共同缘起仪轨的成就]分为二：（1）时间戒，以及（2）恒常戒。 1. 首先是： 未皈依者，无有解脱戒。 从具足近住戒者处受取，以一天一夜为限。 《俱舍论》中说： 戒律虽然遍一切， 未皈依者则无有。 因此，对于未事先皈依三宝者，以近住戒为代表的别解脱戒皆不具备，所以首先必须受持皈依戒。 受戒的处所（传戒师）：说一切有部认为所有八部（别解脱戒）都必须从比丘处受取； 经部则认为近住戒可以从居士（优婆塞）及以上任一具格者处受取， 《安立住处经》中说：“在比丘、婆罗门、居士或出家众中，任何一位懂得仪轨者面前就座，……” 《分别部》中记载，给孤独长者（Anathapindika）曾为许多人授予近住戒。 无论如何，从具足近住戒者处，今天在日出之前受取，并持守到明天日出之前，以一日一夜为限，这一点是共通的。然而，特别地，如果最初在阿阇黎（老师）面前承诺在每个月的初八、十五、以及（二十九或）三十日持守，即使如此，在之后每次实际持守这些戒律的时候，仍需重新受取。
English
One might renounce (the action) only for a moment. Thinking, "I cannot uphold this beyond that," this is like a *certainty of time*; thinking, "I will uphold (the vows) only when there are no disputes, but not otherwise," this is like a *certainty of circumstance*; thinking, "I will not take the life of other beings, except for enemies," this is like a *certainty of sentient beings*; thinking, "I can uphold some coarse instructions, but not the subtle ones (22na)," this is like a *certainty of precepts*. These are the five certainties (Nges Pa Nga). By being free from these five certainties, one obtains the Pratimoksha vows. Furthermore, a fully ordained monk (bhikshu) must be free from the five certainties. A novice monk (shramanera) also requires similar (freedom). If one possesses these five certainties, one cannot obtain the vows, but it can still become a virtuous act. Furthermore, one must also be free from other impediments: the impediments of birth, such as being a hermaphrodite or having committed an act of immediate retribution (Anantarika-karma), etc.; the impediments of abiding, such as not having permission from the king or parents, etc.; the impediments of special transformation, such as being unable to drive away crows, or being afflicted by illness and suffering, etc.; and the four impediments to adornment, such as having yellow hair or severed ears, etc. One must also be free from these (four types of) impediments. However, these specific impediments are not definitive for the two types of vows held by householders. 24. The fourth [accomplishment of the ritual assembly of conducive conditions] has two parts: (1) temporary vows, and (2) permanent vows. 1. The first is: For one who has not gone for refuge, there are no liberation vows. Received from one possessing the Upasaka vows, with a limit of one day and one night. From the *Abhidharmakosha*: Though all vows exist, They do not exist for one who has not gone for refuge. Therefore, since those who have not first gone for refuge to the Three Jewels do not possess the Pratimoksha vows, represented by the Upasaka vows, it is necessary to first take the refuge vows. The object of reception (preceptor): The Vaibhashikas assert that all eight classes (of vows) must be received from a fully ordained monk (bhikshu); The Sautrantikas, however, assert that the Upasaka vows can be received from anyone who is a qualified Upasaka or higher. In the *Gnas 'jog gi mdo* (Sutra on Establishing Abodes) it is stated: "Sit before any bhikshu, brahmin, householder, or renunciant who knows the ritual," and, In the *Vibhanga* (section of the Vinaya), it is stated that the householder Anathapindika conferred Upasaka vows upon many people. In any case, it is generally agreed that one receives (the vows) from a person possessing the Upasaka vows before sunrise today, and upholds them until sunrise tomorrow, making it a limit of one day and one night. However, specifically, even if one initially promises before the master (acarya) to observe (the vows) on the full moon, new moon, and eighth days of every month (22b), one still needs to receive them anew at each subsequent time of observance.
Tibetan
་ལ། སྔར་སྟབས་གཅིག་ཏུ་བླངས་པའི་དགོས་པ་ནི། བྱེ་སྨྲ་ལྟར་ན། ཟས་ཟོས་རྗེས་བླངས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དང༌། མདོ་སྡེ་པ་ལྟར་ན། རྟེན་གྱི་དྲུང་དུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བླངས་ཀྱང་སྐྱེ་བའི་དོན་དུ་འདོད་དོ། ། དེའང་ལེན་ཡུལ་ལས་དམའ་བར་འདུག་ལ། རྗེས་ཟློས་ལན་གསུམ་བྱེད་པ་ནི་ཆོ་གའི་དངོས་གཞིའོ། ། ཏ༢ གཉིས་པ་[གཏན་ཁྲིམས་]ནི། དགེ་བསྙེན་ལ་སོགས་རང་རང་ཆོ་གས་ཏེ། ། དགེ་ཚུལ་དགེ་སློང་མངོན་གྱུར་བཅུ་དགོས་སོ། ། དགེ་བསྙེན་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་ནི་རང་རང་གི་ལུགས་ཀྱི་མཐུན་རྐྱེན་ཚང་བའི་ཆོ་གས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། དེའང་བསླབ་ཚིགས་ཕྱི་མ་རྣམས་ནི་སྔ་མ་སྔོན་དུ་མ་སོང་བར་བསྒྲུབ་ཏུ་མི་རུང་ལ། དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་ཚུལ་གྱི་སྡོམ་པ་ཁོ་ན་ཙམ་བླང་བར་འདོད་པས་ནི་དེ་དང་དེའི་ཆོ་ག་ཁོལ་དུ་བཏོན་ཏེ་སྡོམ་པ་འབོག་གོ། ། འདིར་ཚིགས་གསུམ་རིམ་ནོད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཚིགས་དང་པོ་དགེ་བསྙེན་ལ། སྣ་གཅིག་སྤྱོད་སོགས་ཉི་ཚེ་བ་དང་། ཡོངས་རྫོགས་གཉིས་ལས། རིས་བརྒྱད་ཀྱི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་དགེ་བསྙེན་དུ་འགྱུར་བ་ལ་བསླབ་གཞི་ལྔ་འཛིན་པའི་ཡོངས་རྫོགས་དགེ་བསྙེན་ཉིད་བཟུང་དགོས་པས། རབ་བྱུང་གི་མཁན་པོར་འོས་པའི་དགེ་སློང་དེས་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་རུང་མི་རུང་བརྟགས་པའི་ཕྱིར་བར་ཆད་འདྲི། སྐྱབས་འགྲོ་དང་དགེ་བསྙེན་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པས་དངོས་གཞི་བསྒྲུབ། འཇུག་ཏུ་བསླབ་པ་ཁས་བླང་བས་བཟུང་ངོ༌། ། ཉི་ཚེ་བ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ཁ་སྤོས་པས་ཆོག་ཅིང་རབ་བྱུང་མི་བྱེད་པ་ལ་བར་ཆད་དྲི་མི་དགོས་པ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། ། ཚིགས་གཉིས་པ་དགེ་ཚུལ་ལ། སྦྱོར་བ་བར་མ་རབ་བྱུང་གི་ཆོ་ག་ནི། དགེ་བསྙེན་དེ་ཉིད་ལ་ལས་བྱེད་པས་བར་ཆད་དྲིས་ཏེ་དག་པར་འདུག་ན་དགེ་འདུན་ལ་རབ་ཏུ་དབྱུང་བར་ཞུ། གནང་ན་མཁན་པོ་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། རྟགས་དང་མིང་དང་བསམ་པ་སྟེ་བརྗེ་བ་གསུམ་བྱས་ནས་མཁན་པོས་བར་མ་རབ་བྱུང་དུ་(༢༣ན)བསྒྲུབ། དངོས་གཞི་མཁན་པོས་ལས་བྱེད་པའི་དགེ་སློང་ལ་གཏད། དེས་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་འགལ་རྐྱེན་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་བཞི་དང་བྲལ་ཞིང༌། མཐུན་རྐྱེན་ལྔ་ཚང་བའི་སྒོ་ནས་སྐྱབས་འགྲོ་རྩོམ་བྱེད་དུ་བྱས་ཏེ་དགེ་ཚུལ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ། རྗེས་ནི། དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་གིས་གྲིབ་ཚོད་གཞལ་ཏེ་དགེ་ཚུལ་ཐོབ་པའི་དུས་གོ་བརྗོད་ཅིང༌། སློབ་དཔོན་གྱིས་དགེ་ཚུལ་གྱི་བསླབ་གཞི་བཅུ་བརྗོད་པ་ཁས་བླང་དུ་གཞུག་གོ། ། དེ་ལ་མཐུན་རྐྱེན་ལྔ་ནི།
Chinese
至于先前一次性受戒的必要性：依照说一切有部（Vaibhāṣika）的观点，即使在饭后受戒，戒体也能生起。 依照经部（Sautrāntika）的观点，则认为即使自己依止（指依止戒师或僧团）而受戒，戒体也能生起。 此外，这（指戒体生起的方式）似乎比受戒的对象（指戒师或僧团）更为次要，而重复三遍复诵是仪轨的实质内容。 T.2. 第二部分[常轨/戒律]是： 对于优婆塞等，各自按照其仪轨， 对于沙弥和比丘，需要十位现前（具格）者。 “优婆塞等”这三段话，应通过符合各自宗派具足顺缘的仪轨来完成。而且，如果前一阶段的戒律尚未完成，则后一阶段的戒律就不能完成。那些只希望受优婆塞戒和沙弥戒的人，会单独取出相应的仪轨，并授予戒体。 此处，若以三次第渐受（vows taken sequentially in three stages）而言：第一次第是优婆塞戒，其中分为两种：一时（如仅持一分）与圆满。 为了成为由八种类别区分的优婆塞，必须受持五条学处，因此需要受持圆满优婆塞戒。因此，有资格成为出家（受戒）亲教师（Preceptor）的比丘，会询问障碍，以确定是否适合出家。通过皈依和自誓为优婆塞来完成仪轨的实质内容。最后，通过承诺受持学处来完成。 至于一时戒（Temporary vows）者，只需在此（核心承诺）基础上稍作增补即可，对于不出家者（指不圆满出家），无需询问障碍，这是其区别。 对于第二次第，沙弥戒：出家（受戒）的前行（或中间）仪轨是：那位优婆塞本人，通过作羯磨者（Karmācārya）询问障碍。如果清净（无障碍），他便向僧伽（僧众）请求出家。如果得到允许，他便向亲教师（Preceptor）祈请。在完成三项改变（标志、姓名和意乐）之后，亲教师使其成为中间出家者（23na）。仪轨的实质内容则由亲教师委托给作羯磨的比丘。这位（作羯磨的）比丘确保受戒者没有四种违缘障碍，并具足五种顺缘。通过皈依作为发心之举，他被确立为沙弥。 之后：另一位比丘测量日影（以确定时间），并宣布获得沙弥戒的时刻。阿阇梨（Ācārya，轨范师）然后让他承诺受持沙弥的十条学处。 至于五种顺缘，它们是：
English
Regarding the necessity of taking them all at once previously: According to the Vaibhāṣikas, the vows arise even if taken after having eaten food. According to the Sautrāntikas, it is asserted that they arise even if one takes them oneself in the presence of the support (the preceptor or assembly). Moreover, this (method of arising) seems to be considered of lesser significance than the formal recipient (the preceptor/assembly), and the repetition of the imitation three times constitutes the main part of the ritual. T.2. The second [Permanent Rules] are: For Upāsakas and such, by their respective rituals, For Śrāmaṇeras and Bhikṣus, ten manifest (or fully qualified) individuals are required. The three phrases "Upāsaka and so forth" are to be accomplished through rituals that fulfill the conducive conditions according to their respective traditions. Furthermore, the later stages of precepts cannot be performed without the preceding stages having been completed beforehand. Those who wish to take only the vows of Upāsaka and Śrāmaṇera will have the rituals for those specifically extracted and the vows conferred. Here, if we consider the three stages of sequential acceptance: For the first stage, Upāsaka, there are two types: temporary (such as practicing one aspect) and complete. For one to become an Upāsaka, distinguished by the eight categories, one must uphold the five training rules, thereby requiring the taking of the complete Upāsaka vows. Therefore, the Bhikṣu who is qualified as a preceptor for renunciation (ordination) inquires about obstacles in order to determine whether renunciation is appropriate or not. The main part (of the ritual) is accomplished by taking refuge and affirming oneself as an Upāsaka. Finally, the precepts are undertaken by accepting them. For those with temporary vows, merely adding to that (the core commitment) is sufficient, and there is no need to inquire about obstacles for those who do not undertake full renunciation, which is the distinction. For the second stage, Śrāmaṇera: The preparatory (or intermediate) ritual for renunciation is as follows: The Upāsaka himself, through the officiant (Karmācārya), is questioned about obstacles. If found pure (free from obstacles), he requests renunciation from the Saṅgha (assembly of monks). If granted, he makes a supplication to the preceptor. After performing the three changes (of signs, name, and intention), the preceptor establishes him as an intermediate renunciant (23na). The main part of the ritual is then entrusted by the preceptor to an officiant Bhikṣu. That (officiant Bhikṣu) ensures that the candidate is free from the four adverse conditions and obstacles, and possesses the five conducive conditions. By taking refuge as the initiating act, he is established as a Śrāmaṇera. Afterward: Another Bhikṣu measures the shadow (to determine the time) and announces the moment the Śrāmaṇera vows were attained. The ācārya (teacher) then has him accept the ten training rules of a Śrāmaṇera. Regarding the five conducive conditions, they are: