Tibetan
མི་མཐུན་པའི་དང༌། འཛིན་པའི་སྐྱོན་དྲུག །ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་ནང་གསེས་ལྔ་ལྔར་བཅས་པའང་གསུངས་སོ། ། ཆོས་ཉན་པའི་ཚེ། སྡོང་པོ་བཀོད་པ་ལས་དཔེའི་རྣམ་གྲངས་དུ་མས་བསྟན་པ་ལྟར། རང་ལ་ནད་པ། ཆོས་ལ་སྨན་དང༌། བླ་མ་ལ་སྨན་པ། ཡང་རང་ཉིད་མགྲོན་པོ། ཆོས་ལ་གྲུ། བླ་མ་ལ་མཉན་པ། ཡང་རང་ཉིད་རྒྱུས་མེད། ཆོས་ལ་ཞོན་པ། བླ་མ་ལ་ལམ་མཁན་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་ཉེ་བར་བཞག་ནས་མཉན་པར་བྱའོ། ། ཇ༣ གསུམ་པ་གཉིས་ཀས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་དུ་བྱ་བ་ནི། གཉིས་ཀས་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་ལྡན་ཉམས་སུ་ལེན། ། ཆོས་འཆད་པ་པོ་དང༌། ཉན་པ་པོ་གཉིས་ཀས་བཤད་ཉན་གྱི་ཚེ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་སྟེར་བ་དང༌། དེའི་ཆེད་དུ་ཡོན་དབུལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱིན་པ། ཉན་བཤད་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས། ལུས་ངག་གི་དཀའ་སྤྱད་ལ་མི་སྐྱོ་བའི་བཟོད་པ། ཉན་བཤད་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས། ཆོས་ལ་རྩེ་གཅིག་པའི་བསམ་གཏན། ཚིག་དང་དོན་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་དང་ལྡན་པར་ཉམས་སུ་ལེན་ནོ། ། ཆ༣ གསུམ་པ་རྗེས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་གཉིས། ཇ༡ སློབ་དཔོན་དང༌། ཇ༢ སློབ་མའི་བྱ་བའོ། ། ཇ༡ དང་པོ་ནི། རྗེས་ནས་བཟོད་གསོལ་བསྔོ་བ་རྒྱ་ཡིས་གདབ། ། ཆོས་ཉན་བཤད་ཟིན་པའི་རྗེས་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས་བགྱི་འོས་པ་གསུམ་གྱི། དང་པོ་ནོངས་པ་བཟོད་པར་གསོལ་བ་ནི། སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་གྱུར་པས་ན། ། བདག་གིས་སྡིག་པ་ཅི་བགྱིས་པ། ། སངས་རྒྱས་སྤྱན་སྔར་མཆིས་ནས་སུ། ། བདག་གིས་དེ་དག་བཤགས་པར་བགྱི། ། (༡༧བ)ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་རིགས་པས་སོ། ། གཉིས་པ་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་ནི། བསོད་ནམས་འདི་ཡིས་ཐམས་ཅད་གཟིགས་པ་སོགས་སམ། འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱི་གསུང༌། ཐེག་མཆོག་དམ་ཆོས་རིན་ཆེན་བཤད་འདི་ལས། ། བསོད་ནམས་མཐའ་ཡས་བདག་གིས་གང་ཐོབ་པ། ། དེས་ནི་འགྲོ་ཀུན་ཐེག་མཆོག་དམ་པའི་ཆོས། ། རིན་ཆེན་དྲི་མ་མེད་པའི་སྣོད་གྱུར་ཅིག ། ཅེས་སོགས་རྣམ་པར་དག་པའི་བསྔོ་སྨོན་བྱའོ། ། གསུམ་པ་དམིགས་མེད་ཀྱི་རྒྱས་གདབ་པ་ནི། འཇུག་པ་ལས། སྦྱིན་པ་སྦྱིན་བྱ་ལེན་པོ་གཏོང་པོས་སྟོང༌། ། འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཅེས་བྱ། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྒྱས་གདབ་བོ། ། ཇ༢ གཉིས་
Chinese
不相应和执著的六种过患。后两种又各包含五种，也有这样的说法。 听闻佛法时，如同《华严经·入法界品》（或《树庄严经》）中以多种譬喻所开示的那样：自己视作病人，佛法视作医药，上师视作医生；又或自己视作旅客，佛法视作渡船，上师视作船夫；又或自己视作不识路者，佛法视作坐骑，上师视作向导等，怀着这样的认知去听闻。 第三，两者皆应具足六度：两者皆应实践具足六度。讲法者和听法者在讲闻之时，都应当具足六波罗蜜多：讲授佛法词句，以及为此供养酬金等的布施；远离讲闻之违缘的持戒；对身语精进不厌倦的忍辱；对讲闻感到欢喜的精进；对佛法专注一心的禅定；辨别词义的智慧。如此实践具足六波罗蜜多。 第三，事后应做之事有二：第一，上师之事；第二，弟子之事。 第一（上师之事）是：事后应广作忏悔、回向和印持。 讲闻佛法结束后，上师应做之事有三：首先，请求（他人）宽恕过错，如： 由心所支配， 我所造诸罪， 在诸佛眼前， 我今皆忏悔。 （第17页反面）像这样，如理忏悔。 第二，将善根回向菩提，如“以此功德愿一切智……”，或如同圣者无著所说： 由我宣说此最胜珍宝正法， 所获无边功德， 愿以此令一切众生， 成为最胜正法之无垢宝器。 等等，作清净的回向和发愿。 第三，以无所缘印持，如《入中论》中所说： 布施、所施、施者空， 此即名为出世波罗蜜。 如是，以不分别三轮的智慧印持。 第二（弟子之事）
English
The six faults of discordance and attachment. It is also said that the latter two each contain five subdivisions. When listening to the Dharma, as taught through various examples in the Gaṇḍavyūha Sūtra (or 'Tree Array Sūtra'): one should consider oneself as a patient, the Dharma as medicine, and the lama as a doctor; or again, oneself as a guest, the Dharma as a boat, and the lama as a host/boatman; or again, oneself as unfamiliar with the way, the Dharma as a mount, and the lama as a guide, and listen with these perceptions firmly established. Third, both should practice the six perfections: both should practice embodying the six perfections. Both the Dharma explainer and the listener, during the explanation and listening, should possess the six pāramitās: generosity, such as offering the words of Dharma and making offerings for that purpose; morality, avoiding discordance in listening and explaining; patience, not growing weary of the physical and verbal hardships; diligence, finding joy in listening and explaining; meditation, single-pointed concentration on the Dharma; and wisdom, discerning words and meanings. Thus, they should practice embodying the six pāramitās. Third, there are two post-activities: first, the activities of the master; second, the activities of the student. The first (activities of the master) is: afterwards, extensively offer forgiveness, dedication, and seal with emptiness. After the explanation and listening of the Dharma are concluded, there are three things the master should do: First, to request forgiveness for faults, saying: Being under the sway of mind, Whatever sins I have committed, Before the eyes of the Buddhas, I now confess all of them. (Page 17b) And so forth, making confession as appropriate. Second, dedicating the merit to enlightenment, such as “By this merit, may all become omniscient...”, or as spoken by the Noble Asanga: From explaining this supreme precious holy Dharma, Whatever immeasurable merit I have attained, By that, may all beings become, Stainless vessels of the supreme precious holy Dharma. And so forth, making pure dedications and aspirations. Third, sealing with non-referentiality, as stated in the Madhyamakāvatāra: The giver, the gift, and the recipient are empty; This is called the transcendent perfection. In this way, it is sealed by the wisdom that does not conceptually apprehend the three spheres (giver, gift, recipient). Second (activities of the student)
Tibetan
པ་སློབ་མའི་བྱ་བ་ནི། སློབ་མས་ཡོན་དབུལ་བསྔོ་སྨོན་དྲན་ཤེས་བསྟེན། ། སློབ་མས་བྱ་དགོས་པ་ལའང་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་གཏང་རག་གི་ཡོན་དབུལ་བ་ནི། བཀའ་དྲིན་རྗེས་སུ་དྲན་པས་ཕྱག་དང་གཏང་རག་གི་མཎྜལ་ཅི་རིགས་པར་དབུལ་ལོ། ། གཉིས་པ་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་ནི། སྔར་དང་འདྲ་བ་ལས་བཤད་ཅེས་པ་ཉན་པའི་ཚིག་ཏུ་ཁ་བསྒྱུར་རོ།། གསུམ་པ་དྲན་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུན་བརྟན་པ་ནི། ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དོན་དྲན་པ་དང་བཅས་དབེན་པར་སོང་ལ། རྣམ་པར་གཡེང་བ་དང་རྨུགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྤངས་ལ། གང་ལ་ཉན་པའི་ཆོས་དེ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསམ་པར་བྱའོ། བཀླག་པར་བྱའོ། འབྲི་བར་བྱའོ། ཡིད་གཉིས་ཐམས་ཅད་བླ་མ་ལ་དྲི་བར་བྱའོ། ཆོས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་གཏང་རག་དང་བཅས་པས་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་ཆོས་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་བྱའོ། ། ཆ༤ བཞི་པ་[འཆད་ཉན་ལ་སོགས་པའི་]ཕན་ཡོན་ནི། ཐོས་བསམ་ཉན་བཤད་འཛིན་ཞིང་སྒྲུབ་པ་དང༌། ། སྤེལ་མར་(༡༨ན)བྱས་པའི་ཕན་ཡོན་མཐའ་ཡས་སོ། ། དེ་ལ་སྤྱིར་ཐོས་བསམ་བྱས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། ལུང་རྣམ་འབྱེད་ལས། མང་དུ་ཐོས་པ་ལ་ཕན་ཡོན་ལྔ་ཡོད་དེ། ཕུང་པོ་ལ་མཁས་པ་དང༌། ཁམས་ལ་མཁས་པ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་མཁས་པ་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་མཁས་པ་དང༌། དེའི་གདམས་ངག་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་གཞན་ལ་རག་མ་ལས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། སྐྱེས་རབས་སོགས་ལས་ཀྱང་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། ། བྱེ་བྲག་ཆོས་ཉན་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། རྣམ་བཤད་རིགས་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཉན་པ་ལ་ཕན་ཡོན་ལྔ་གསུངས་ཏེ། ཐོས་པ་ཐོས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཐོས་པ་ཡོངས་སུ་བྱང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། སོམ་ཉི་སྤོང་བ་དང༌། ལྟ་བ་དྲང་པོར་བྱེད་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཚིག་དང་དོན་ཟབ་མོ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། སྤྱིར་ཆོས་ཐོས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་མདོ་རྒྱུད་ཀུན་ནས་གསུངས་སོ། ། བཤད་པའི་ཕན་ཡོན་ཡང་། སངས་རྒྱས་ལ་མཆོད་པའི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ། སེམས་ཅན་ལ་སྦྱིན་པའི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བ། བསོད་ནམས་འཕེལ་ཞིང་མངོན་ཤེས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་གསུམ་དང༌། དེ་ལས་འཕྲོས་ཏེ་ཆོས་སྦྱིན་གྱི་ཕན་ཡོན་ཉི་ཤུ་ཐམ་པ་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བའི་མདོ་ལས་བཤད་པ་སོགས་ཤིན་ཏུ་མང་ངོ༌། ། ཆོས་འཛིན་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་བསྟན་པ་ལས། དམ་ཆོས་འཛིན་པའི་བསོད་ནམས་ནི། ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་ནན་ཏན
Chinese
巴（藏语：པ་，意为“那，这个”）学生的职责是： 学生应依止供养、回向、发愿、忆念和智慧。 学生应做的职责有三：第一，呈献酬谢供养，即为感念师恩，应依礼节呈献顶礼及酬谢曼扎（藏语：མཎྜལ་，梵文天城体：मण्डल，梵文罗马拟音：Maṇḍala，汉语字面意思：坛城）供养。 第二，将善根回向菩提（觉悟），这与之前所说的相似，应转变为闻法的词句。 第三，坚定正念智慧的延续，即应忆念佛法的词句和意义，前往寂静处。舍弃散乱、昏沉等，对于所听闻的佛法，应反复思惟、诵读、书写。所有疑虑都应请示喇嘛。待佛法圆满结束后，应以酬谢之礼令喇嘛欢喜。如《入法之门》中所说，应如是行持。 第四章：闻思修等功德利益： 闻思（听闻、思惟）、听讲、宣讲、受持、实修， 如是交替（持续）行持的功德利益无量无边。 其中，一般而言，闻思的功德利益是：根据《分别经》（藏语：ལུང་རྣམ་འབྱེད་，梵文罗马拟音：Lung Nam Jye）所说，多闻有五种功德利益：精通五蕴、精通十八界、精通十二处、精通缘起、以及其教诫不假于他人（而能独立理解）。此亦如《本生经》等所广说。 特别而言，听闻佛法的功德利益是：根据《辨析理路论》（藏语：རྣམ་བཤད་རིགས་པ་，梵文天城体：व्याख्यायुक्ति，梵文罗马拟音：Vyākhyāyukti）所说，世尊（藏语：བཅོམ་ལྡན་འདས་，梵文罗马拟音：Bhagavān，汉语字面意思：薄伽梵）宣说了听闻佛法的五种功德利益：所听闻的能被听闻（理解）、所听闻的能完全清净（透彻理解）、能断除疑惑、能端正见解、以及能以智慧通达深奥的词句和意义。如是所说。 总而言之，听闻佛法的功德利益不可思议，在一切经续中都有宣说。 宣讲佛法的功德利益也包括：成为供养诸佛的无上供养、成为布施众生的无上布施、以及福德增长并获得神通——这三者。此外，如《劝发增上意乐经》等所说的法布施的二十种功德利益，等等，更是非常众多。 受持佛法的功德利益是：根据《如来秘密示现经》所说： 受持正法的功德是， 诸佛皆努力（此句未完）。
English
The duties of the student (Tibetan: པ་, meaning 'that, this') are: Students should rely on making offerings, dedication, aspiration, mindfulness, and wisdom. The duties required of a student are threefold: First, making offerings of gratitude. Remembering the kindness, one should appropriately prostrate and offer maṇḍalas (Tibetan: མཎྜལ་, Sanskrit Devanagari: मण्डल, Sanskrit Romanization: Maṇḍala, Chinese literal meaning:壇城) of gratitude. Second, dedicating merits towards enlightenment (Bodhi). This is explained similarly to before, converting the explanation into words that are heard. Third, maintaining the continuity of mindfulness and wisdom. One should remember the words and meaning of the Dharma, go to a secluded place, and abandon distractions, dullness, and so forth. The Dharma one has heard should be contemplated again and again, recited, and written down. All doubts should be asked to the Lama. After the Dharma is fully completed, one should please the Lama with offerings of gratitude. This should be done as stated in 'The Gateway to Engaging in Dharma'. Chapter 4: The benefits of teaching and listening, etc. Listening, contemplating, hearing, explaining, upholding, and practicing, The benefits of engaging in these alternately (or continuously) are endless. In general, the benefits of listening and contemplating are: From the *Lung Nam Jye* (Tibetan: ལུང་རྣམ་འབྱེད་, Sanskrit Romanization: Lung Nam Jye, meaning: Analytical Treatise), it states that there are five benefits to extensive hearing (learning): being skilled in aggregates (Skandhas), being skilled in elements (Dhātus), being skilled in sense fields (Āyatanas), being skilled in dependent origination (Pratītyasamutpāda), and having one's instructions (teachings) not dependent on others (i.e., gaining independent understanding). This is also extensively found in Jātaka tales and so on. Specifically, the benefits of hearing the Dharma are: From *Namshé Rigpa* (Tibetan: རྣམ་བཤད་རིགས་པ་, Sanskrit Devanagari: व्याख्यायुक्ति, Sanskrit Romanization: Vyākhyāyukti, meaning: Analytical Treatise on Explanation), the Bhagavān (Tibetan: བཅོམ་ལྡན་འདས་, Sanskrit Romanization: Bhagavān, Chinese literal meaning: Blessed One) taught five benefits of hearing the Dharma: what is heard will be heard (understood), what is heard will be thoroughly purified (understood well), doubts will be abandoned, views will be made correct, and profound words and meanings will be realized through wisdom. Thus it is stated. Generally, the benefits of hearing the Dharma are immeasurable, as stated in all Sūtras and Tantras. The benefits of explaining (Dharma) also include: becoming the supreme offering to the Buddhas, becoming the supreme gift to sentient beings, and merits will increase and clairvoyance (Abhijñā) will be attained—these three. Furthermore, there are twenty benefits of Dharma generosity, as explained in the *Sūtra Calling Forth Superior Intention* (Tibetan: ལྷག་པའི་བསམ་པ་བསྐུལ་བའི་མདོ་, Sanskrit Romanization: Adhyāśayasamcodana Sūtra, Chinese literal meaning: 劝发增上意乐经), and so on, which are very numerous. The benefits of upholding the Dharma are: From 'The Teaching of the Tathāgata's Secret' (*Tathāgataguhya-nirdeśa* or similar), it states: The merit of upholding the sacred Dharma is, By all Buddhas diligently... (The text is incomplete here).