Tibetan
་དུ། ། བསྐལ་པ་བྱེ་བར་བརྗོད་མཛད་ཀྱང༌། ། མཐར་མི་ཕྱིན་པར་འགྱུར་བ་ལགས། ། ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ངོ༌། ། ཁྱད་པར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ཆོས་ཉན་བཤད་བགྱིས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི། གཞི་དུས་སུ་ཐེག་དམན་གྱི་དགེ་བ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ། ལམ་དུས་སུ་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་སྤོང་བ། འབྲས་དུས་སུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པའི་ལུང་རྒྱ་ཆེར་འབྱུང་ངོ༌། ། རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་སྒྲུབ་པ་(༡༨བ)བྱས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་དེ་དག་ལས་ཀྱང་ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། ཐ་ན་ཆོས་བདག་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱས་ཏེ་དགོན་པའི་ཕྱོགས་སུ་གོམ་པ་བདུན་བོར་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱང་བསམ་ལས་འདས་པར་གསུངས་སོ། ། སྒྲུབ་པ་དང་བྲལ་བའི་བཤད་པ་ཁོ་ན་ལ་འབྱམས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྙིང་པོ་མེད་པས་མདོ་ལས་སྨྲ་བ་ལ་དགའ་བའི་ཉེས་པ་ཉི་ཤུ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཤིང༌། མ་ཐོས་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་སོགས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཞུགས་ཀྱང་ལོང་བ་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་དང་འདྲ་བས་གཉིས་ཀ་དང་ལྡན་པ་ནི་ཡོན་ཏན་མཆོག་ཏུ་ཆེ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། དེ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་ཅན་གྱི་སྒོམ་པ་གང་ཡིན་དེ་ཡང་དོན་མེད་མིན། ། དེ་ལྟར་བདེ་བར་གཤེགས་ཀྱི་བསྟན་པ་གང་ཡིན་དེ་ཡང་དོན་མེད་མིན། ། གལ་ཏེ་ཐོས་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་མཐོང་འགྱུར་ན་སྒོམ་པ་དོན་མེད་འགྱུར། ། གལ་ཏེ་མ་ཐོས་པར་ཡང་སྒོམ་འཇུག་འགྱུར་ན་བསྟན་པ་དོན་མེད་འགྱུར། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། དེས་ན། བཤད་སྒྲུབ་སྤེལ་མར་བྱས་པའི་ཡོན་ཏན་ནི་བསམ་ལས་འདས་པར་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། ཤེས་རབ་རྒྱས་བྱེད་པ་ནི་ཐོས་པ་སྟེ། ། བསམ་པ་དང་ནི་གཉིས་པོ་ཡོད་གྱུར་ན། ། དེ་ལས་སྒོམ་པ་ཡང་ནི་རབ་ཏུ་འབྱུང༌། ། དེས་ནི་བྱང་ཆུབ་བླ་ན་མེད་པ་འཐོབ། ། ཅེས་གསུངས་སོ། ། སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་དམ་ཆོས་འཆད་ཉན་གྱི་ཚུལ་བཅས་བཤད་པའི་སྐབས་སོ། ། སློབ་དཔོན་དང་སློབ་མའི་མཚན་ཉིད་དམ་ཆོས་འཆད་ཉན་གྱི་ཚུལ་བཅས་བཤད་པ་སྐབས་དང་པོའི་འགྲེལ་པའོ།། །། གཉིས་པ། སོ་ཐར་གྱི་སྡོམ་པ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་སྐབས། ང༢ སྐབས་གཉིས་པ་སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས། ཅ༡ སྡོམ་གསུམ་སྤྱིར་བཏང་བ། ཅ༢ བྱེ་བྲག་སོ་ཐར་ཉིད་བཤད་པའོ། ། ཅ༡ དང་པོ་ནི། ཡོན་ཏན་གཞི་རྟེན་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པ་གསུམ། ། དགྲ་བཅོམ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་བའི་རྗེས་སློབ་སྟེ། ། སོ་ཐར་བྱང་སེམས་
Chinese
……时。即便宣说了百千劫，也无法穷尽。诸如此类的广为出现。 特别是宣说、听闻大乘佛法的功德，在基础阶段能胜过小乘善法；在道阶段能断除一切烦恼障；在果阶段能证得圆满佛果。此等教言广为出现。 修习所证之法，其功德远超上述功德，尤其殊胜。经中说，即使仅仅思维“法无我”，并向着寺院的方向迈出七步，其福德亦不可思议。 仅仅沉溺于脱离实修的解说，是毫无实义的，经典中广说乐于言说的二十过失等。若不闻思而仅从事持戒、禅定等修持，则如盲人入道，故兼具闻思与实修者，其功德最为殊胜： 《大乘庄严经论》中说： 如是瑜伽士之修习，亦非无义。 如是善逝之教法，亦非无义。 若仅闻思即能见义，则修习亦成无义。 若不闻思亦能修习，则教法亦成无义。 如是所说。 因此，经中说闻思与实修交替进行所产生的功德是不可思议的： 圣者龙树菩萨说： 增长智慧者乃闻思， 若具此二者， 则修习亦能善生， 由此能得无上菩提。 如是所说。 此为宣说师徒之特质以及讲闻佛法之方式的章节。 此为宣说师徒之特质以及讲闻佛法之方式的第一章注释。 第二章：别解脱戒之详细阐述。 2. 第二章，别解脱戒之详细阐述，分为两部分：1. 略说三戒；2. 别说别解脱戒本身。 1. 第一部分： 功德之所依，戒律有三种， 阿罗汉、菩萨、随佛学者。 别解脱、菩提心……
English
...at that time. Even if explained for kalpas, it would not be exhausted. And so forth, it is widely presented. In particular, the benefits of hearing and explaining the Dharma of the Mahayana are: at the foundational stage, it overcomes the virtues of the Hinayana; at the path stage, it purifies all obscurations without remainder; at the result stage, it attains complete Buddhahood. Such scriptures are extensively found. Practicing the realized Dharma (18b) is exceedingly superior to those virtues. It is said that even merely contemplating 'Dharma-no-self' and taking seven steps towards a monastery generates immeasurable merit. Being solely immersed in explanations devoid of practice is utterly meaningless, as the sutras extensively state the twenty faults, and so forth, of those who delight in speaking. Even if one engages in practices like discipline and meditative absorption without having heard the teachings, it is like a blind person entering a path. Therefore, possessing both is the supreme virtue: As stated in the *Mahayana Sutra-alamkara*: Thus, the meditation of a yogi is not meaningless. Thus, the teachings of the Sugata are not meaningless. If merely by hearing the meaning could be seen, then meditation would be meaningless. If without hearing, one could engage in meditation, then the teachings would be meaningless. As it is said. Therefore, it is taught that the virtues of alternating between explanation and practice are immeasurable: Arya Nagarjuna said: That which expands wisdom is hearing; If both contemplation and this exist, Then meditation will also arise excellently; Thereby, unsurpassed enlightenment will be attained. As it is said. This is the chapter explaining the characteristics of teachers and students, and the manner of teaching and hearing the Dharma. This is the commentary on the first chapter, explaining the characteristics of teachers and students, and the manner of teaching and hearing the Dharma. Chapter Two: Detailed Elucidation of the Pratimoksha Vows. 2. Chapter Two, the detailed elucidation of the Pratimoksha vows, has two parts: 1. General presentation of the Three Vows; 2. Specific explanation of the Pratimoksha itself. 1. The first is: The foundation of virtues, discipline has three types, Arhats, Bodhisattvas, and followers of the Victorious Ones. Pratimoksha, Bodhicitta...
Tibetan
རིག་འཛིན་སྡོམ་པར་གྲགས། ། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པ་མཉམ་མེད་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ་པོའི་རིང་ལུགས་ལ་འཇུག་པ་དག་གིས་ཐོག་མར་བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞི་རྟེན་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རིན་པོ་ཆེ་རྣམ་པ་(༡༩ན)གསུམ་སྟེ། རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་རྩེ་མོར། གལ་ཏེ་དེ་དག་རབ་བྱུང་གྱུར། ། སྡོམ་པ་གསུམ་དང་ཡང་དག་ལྡན། ། སོ་སོ་ཐར་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས། ། རིག་འཛིན་རང་གི་ངོ་བོའོ། ། ཞེས་དང༌། སྡོམ་པ་གསུམ་ལ་གནས་པ་ནི། ། དང་པོ་ཁྲུས་སུ་བཤད་པ་ཡིན། ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་ཉམས་ལེན་སྙིང་པོ་བསྡུས་པ་སྟེ། དེ་ཡང༌། ཇོ་བོ་རྗེ་ལྷ་གཅིག་གིས། དང་པོའི་སྡོམ་པ་ནི། དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་པའོ། ། བར་མའི་སྡོམ་པ་ནི། སྔོན་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་པའོ། ། སྔགས་ཀྱི་སྡོམ་པ་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སློབ་པའོ། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཉན་ཐོས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འདུལ་བའམ། སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ། རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡོམ་པ་ཞེས་ཡོངས་སུ་གྲགས་སོ། ། ཅ༢ གཉིས་པ་[བྱེ་བྲག་སོ་ཐར་ཉིད་བཤད་པ་]ལ་བཞི། ཆ༡ ཉན་ཐོས་ཀྱི་སོ་ཐར་སྤྱིར་བཤད། ཆ༢ ཐེག་ཆེན་གྱི་སོ་ཐར་ཁྱད་པར་དུ་དབྱེ། ཆ༣ དེ་དག་གི་དོན་མདོར་བསྡུ། ཆ༤ སྐྱོན་དང་ཡོན་ཏན་སྨོས་པའོ། ། ཆ༡ དང་པོ་ལ་དྲུག ། ཇ༡ སྡོམ་པའི་ངོ་བོ། ཇ༢ སྒྲ་དོན། ཇ༣ དབྱེ་བ། ཇ༤ མ་ཐོབ་པ་འཐོབ་བྱེད། ཇ༥ ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་བསྲུང་ཚུལ། ཇ༦ འཕྲོས་དོན་སྨོས་པའོ། ། ཇ༡ དང་པོ་ལ་གསུམ། ཉ༡ མཚན་གཞི། ཉ༢ མཚན་ཉིད། ཉ༣ བཞེད་ཚུལ་ལོ། ། ཉ༡ དང་པོ་ནི། ཉན་ཐོས་སོ་ཐར་རང་ཞི་དོན་གཉེར་ཅན། ། ངེས་འབྱུང་ཀུན་བསླངས། ཞེས་པ་སྟེ། ཐེག་དམན་ཉན་ཐོས་ལུགས་ཀྱི་སོ་ཐར་སྡོམ་པའི་མཚན་གཞི་ནི། རང་ཉིད་ཞི་བ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་བློས་འཇིགས་སྐྱོབ་དང་ལེགས་སྨོན་ཙམ་མ་ཡིན་པར་འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བསམ་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། ། ཉ༢ གཉིས་པ་[མཚན་ཉིད་]ནི། གཞན་གནོད་གཞི་དང་བཅས། ། སྤོང་སེམས་མཚུངས་ལྡན། ཞེས་པ་སྟེ། གཞན་གནོད་གཞིར་བཅས་སྤོང་བའི་སེམས་པ་མཚུངས་ལྡན་དང་བཅས་པ་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེའང་གཞན་ལ་གནོད་(༡༩བ)པ་ནི་ལུས་ངག་གི་མི་དགེ་བ་བ
Chinese
知名为持明禁戒。 我等无与伦比释迦王之教法（传统）之入者，首先应学习者，即为一切功德之基础与依怙，由导师亲自制订之珍贵三种戒律，（页19a） 《金刚顶续》中说： 若彼等出家， 具足三戒， 别解脱与菩提心， 持明自之体性。 如此说，及： 住于三戒者， 首先说为沐浴。 如是所说，即为佛法修持之精要概括。 此外，觉窝杰拉吉（阿底峡尊者）说：最初之戒，是随学阿罗汉者。中间之戒，是随学往昔菩萨者。密咒之戒，是随学诸佛者。 如是所说，即是声闻、菩萨、如来之律藏，或广为人知为别解脱戒、菩萨戒、持明禁戒。 C2 第二[别解脱之宣说]分四：C1 总说声闻别解脱。C2 特别区分大乘别解脱。C3 略说彼等之义。C4 宣说功过。 C1 第一分六：J1 戒之体性。J2 语（字）义。J3 分类。J4 未获者如何获得。J5 已获者如何不毁坏地守护。J6 宣说余义。 J1 第一分三：N1 所诠义（名相基础）。N2 定义。N3 许承方式（宗义）。 N1 第一者： 声闻别解脱求自寂者， 由出离心所引发。 此意谓：小乘声闻宗之别解脱戒之所诠义，是由求自寂灭之心，并非仅为怖畏救护与善愿，而是由欲从一切轮回中决定出离之意乐所引发之戒律。 N2 第二[定义]者： 具他害基础， 相应于舍离心。 此意谓：具他害基础、相应于舍离心，是其定义。此外，对他者之损害（页19b）是身语之不善业…
English
Renowned as the vows of vidyadhara. What those who enter the tradition of our unequalled Teacher, the King of the Shakyas, should first learn, is the precious threefold moral discipline, the basis and support of all good qualities, established by the Teacher himself (page 19a): In the *Vajrasekhara Tantra*: If those become renunciates, Perfectly endowed with the three vows, Pratimoksha and bodhicitta, Is the very nature of a vidyadhara. Thus it is said, and: Remaining in the three vows, Is said to be the first purification. As it is said, this summarizes the essence of practice in the Buddha's teachings. Furthermore, Jowo Je Lha Chik (Atisha) said: The first vow is to follow the arhats. The intermediate vow is to follow the bodhisattvas of the past. The tantric vow is to follow the buddhas. As it is said, the Vinaya of the Shravakas, Bodhisattvas, and Tathagatas, or it is popularly known as the Pratimoksha Vows, Bodhisattva Vows, and Vidyadhara Vows. C2 Second: [Explanation of the Specific Pratimoksha] has four parts. C1 General explanation of the Shravaka Pratimoksha. C2 Special differentiation of the Mahayana Pratimoksha. C3 Summary of their meaning. C4 Mentioning faults and good qualities. C1 The first has six parts. J1 Nature of the vows. J2 Meaning of the word. J3 Divisions. J4 How to obtain what has not been obtained. J5 How to preserve what has been obtained without decay. J6 Mentioning further meanings. J1 The first has three parts. N1 Basis of designation. N2 Definition. N3 Ways of asserting. N1 The first is: Shravaka Pratimoksha seeking one's own peace, Motivated by definite emergence. This means: The basis of designation for the Pratimoksha vows according to the Hinayana Shravaka tradition is the moral discipline motivated by the intention of seeking one's own peace, not merely for protection from fear or good wishes, but by the thought of definitely emerging from all of samsara. N2 Second: [Definition] is: Possessing the basis of harming others, Concomitant with the mind of abandoning. This means: its definition is the mind of abandoning, concomitant with the basis of harming others. Furthermore, harming others (page 19b) is non-virtuous actions of body and speech...