Tibetan
་ལུང་མ་བསྟན་དེ་ལས་ཕྱིས་དགེ་མི་དགེ་སྣ་ཚོགས་སུ་འབྱུང་བ་འགལ་ཞིང༌། ཐ་དད་ཡིན་ན། ས་(༡༩༧བ)བོན་རྣམས་ནི། སེམས་སེམས་བྱུང་ཡིན་པས་རྟེན་གཅིག་ལ་རྒྱུད་དུ་མར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ལ་འཕགས་པས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་གསུངས་ཤིང༌། བཤད་སྦྱར་དུ། མདོ་སྡེ་པས། དོན་གྱི་རྣམ་པ་འཛིན་པའི་བློ་དང་རྣམ་པ་དག་དེ་ཉིད་དང་གཞན་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་དཔེར་བྱས་ནས་བཤད་དེ། དེ་ལྟར་ན། བག་ཆགས་དང་ཀུན་གཞི་དང་ལྡོག་པ་དེ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་རྫས་གཞན་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། ། ཚ༥ ལྔ་པ་འཇོག་ཚུལ་ནི། གནས་པ་གསོ་དང་སྔོན་མེད་སྐྱེད་པས་འཇོག ། འདི་ལ་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱི་བཞེད་པ་ཐ་དད་ཡོད་ཀྱང༌། བག་ཆགས་ཀྱི་རིགས་ལ་བསམ་ན་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གོམས་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་གསོས་འདེབས་པ་གཙོ་ཆེ་ཞིང༌། རྣམ་སྨིན་གྱི་བག་ཆགས་གསར་དུ་བྱུང་བ་དང་ཐོས་པའི་བག་ཆགས་གསར་དུ་བཞག་པ་ལྟ་བུ་སྔོན་མེད་གསར་དུ་སྐྱེད་པས་འཇོག་པ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པ་སློབ་དཔོན་ཆོས་སྐྱོང་སོགས་བཞེད་དོ། ། ཕ༢ གཉིས་པ་ཉོན་ཡིད་བཤད་པ་ལ་བཞི། བ༡ མཚན་ཉིད། བ༢ མཚན་གཞི། བ༣ བྱེད་ལས། བ༤ འཇུག་ལྡོག་གོ། ། བ༡ དང་པོ་ནི། ངར་འཛིན་བདག་ཉིད་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་མ་བསྟན། ། ཀུན་གཞིའི་དོན་ཙམ་རིག་ཅིང་རབ་ཏུ་མ་ཞི་བ་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་བྱེད་ནུས་ཀྱི་གཙོ་བོ་རྣམ་ཤེས་གང་ཞིག །འཕགས་ལམ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་དམིགས་ནས་རྟག་ཏུ་ངར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཡིད་ཀྱི་སའི་ཉོན་མོངས་པས་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། ། བ༢ གཉིས་པ་[མཚན་གཞི་]ནི། ཉོན་མོངས་བཞི་སོགས་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ཡིད། ། བདག་ཏུ་རྨོངས་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང༌། བདག་ལ་ཆགས་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་བ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་བཞི་དང༌། སོགས་ཁོང་ནས། ཀུན་འགྲོ་ལྔ། བདག་ལྟ། ང་རྒྱལ། མ་རིག །ཐེ་ཚོམ་དགུ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པའི་ངར་འཛིན་གྱི་ཡིད་གང་ཡིན་པའོ། ། བ༣ གསུམ་པ་[བྱེད་ལས་]ནི། ཟག་པས་འཆིང་ཞིང་ས་བོན་འདེབས་པར་བྱེད། ། ཡིད་ཤེས་ཀྱི་བདག་རྐྱེན་བྱེད་ཅིང་(༡༩༨ན)ཚོགས་དྲུག་མཚན་མ་ལ་འཆིང་བའི་གནས་བྱས་ནས་ཟག་བཅས་ལ་འཆིང་བ་དང་ཀུན་གཞི་ལ་ས་བོན་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། ། བ༤ བཞི་པ་[འཇུག་ལྡོག་]ནི། ཀུན་གཞིར་དམིགས་ནས་རྟག་འཇུག་འཕགས་ལ་ལྡོག ། ཉོན་ཡིད་མངོན་གྱུར་པ་འཁོར་བཅས་དེའང་དགྲ་བཅོམ་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་དང༌། འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ལ་ཞུགས་པ། མི་སློབ་པའི་ས་རྣམས་སུ་མི་འབྱུང་ཞིང་སློབ་པ་དང་འགོག་སྙོམས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་འབྱུང༌། གནས་སྐབས་དེ་དག་མ་གཏོགས་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་གཞི་ལ་དམིགས་ནས་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འཇུག་ཅིང་འཕགས་ས་ཐོབ་པ་ལ་ལྡོག་ཏེ། དེའང་དེའི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ཆ་དེ་ཐེག་ཆེན་མཐོང་ལམ་ས་དང་པོ་ནས་ལྡོག་ཅིང༌། དེའི་བག་ཆགས་སམ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཆ་དེ་ཐེག་ཆེན་སྒོམ་ལམ་ས་བརྒྱད་པར་གནས་གྱུར་པས་ལྡོག །དེའི་བག་ལ་ཉལ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་དེ་ཀུན་གཞི་ལྡོག་པ་དང་དུས་མཚུངས་ཏེ་ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའ་ལའོ། ། སངས་རྒྱས་ས་ན་གནས་གྱུར་མཐར་ཐུག་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་འགྱུར་རོ། ། འདིའི་སྒྲུབ་བྱེད་ལུང་མང་ཞིང་ཐེག་བསྡུས་ལས་རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་དྲུག་གསུངས་སོ། ། འདི་ལས་འཕྲོས་པའི་ཞར་བྱུང་ནི། ཇི་སྐད་དུ། དྲུག་པོ་འདས་མ་ཐག་པ་ཡི། ། རྣམ་ཤེས་གང་ཡིན་དེ་ཡིད་དོ། ། ཞེས་པ་ལྟར། རྣམ་ཤེས་ཚོགས་དྲུག་པོ་འགག་མ་ཐག་པའི་ཡིད་ལ་རྗེ་རང་བྱུང་བས་དྲུག་པའི་ཡིད་ཅེས་ཐ་སྙད་མཛད་ཅིང༌། དེ་ནི་ཉོན་ཡིད་མིན་ཀྱང་ཡིད་ཅེས་རྣམ་གྲངས་སུ་གྲགས་ལ། ཁ་ཅིག་གིས། ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་ཡིད་ཅེས་ཀྱང་ཟེར། འཕགས་རྒྱུད་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དེའི་བདག་རྐྱེན་ཀྱང་དྲུག་པོ་འགགས་མ་ཐག་པའི་ཡིད་དེས་བྱེད་དགོས་པར་བཤད་དོ། ། ཡང་སྐབས་འདིར་ཁ་ཅིག་གིས། སེམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཀུན་གཞི། ཡིད་ལ་དོན་དམ་པའི་ཡིད་དང༌། གནས་སྐབས་པའི་(༡༩༨བ)ཡིད་གཉིས། སྔ་མ་ནི་ཉོན་ཡིད་དང༌། ཕྱི་མ་ནི་འཇུག་ཤེས་དྲུག །འགག་མ་ཐག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་བྱེད་དོ། ། ཕ༣ གསུམ་པ་རྣམ་ཤེས་དྲུག་བཤད་པ་ལ་བཞི། བ༡ ངོ་བོ། བ༢ མཚན་ཉིད། བ༣ གནས་ཡུལ་གྲོགས་གསུམ། བ༤ བྱེད་ལས་འབྱུང་ཚུལ་དང་བཅས་པའོ། ། བ༡ དང་པོ་ནི། འཇུག་པའི་ངོ་བོ་སྣང་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ལ། ། དམིགས་པའི་རྣམ་ཤེས་རྐྱེན་བཞི་ལྡན་པར་སྐྱེ། ། འཇུག་པའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། སྤྱིར་ཡུལ་མི་འདྲ་བར་ཤེས་པའི་དོན་གྱིས་ན་རྣམ་ཤེས་སུ་བཞག་མོད། དེ་ཡང་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཡུལ་སོ་སོ་ལ་དམིགས་ནས་རྣམ་པ་གསལ་པོ་ཡང་ཡང་འབྱུང་བས་འཇུག་པ་དང་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ། དེ་ལ་མིག་གི་རྣམ་ཤེས་ནས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་བར་
Chinese
那未被授记的（业），从此以后，产生善恶各种（果报）是矛盾的。如果（善恶种子）是不同的，那么（197b页）这些种子，因为是心和心所，所以就会导致一个所依上有多条相续（同时存在）的过失。对于此，圣者（阿罗汉）们说，（种子和其果报）是不可言说为同一或相异的。 在《显扬》（Shadyar）中，经部师（Sautrantika）们以执取义相的识和清净的相（作为比喻），认为它们不可言说为同一或相异，并以此进行阐释。如此一来，烦恼习气（bag chags）、阿赖耶识（kun gzhi）和其灭除（ldog pa）也都是不可言说为同一，也不可言说为异体实法的。 第五，安立方式（如何建立）是： 以滋养已存和生起未有而安立。 对此，诸位论师（Acaryas）有不同的主张，但若从习气（bag chags）的种类来考虑，由于无始轮回以来的串习，主要以滋养已存（的习气）来建立（或引生）；而像新产生的异熟习气（rnam smin gyi bag chags）和新安立的闻熏习气（thos pa'i bag chags）那样，以生起未有（的习气）来建立（或引生），这两种（方式）都存在，法护（Dharmapāla）等论师如此主张。 其次，第二，阐释染污意（nyon yid），有四点：1. 自性（定义），2. 依处（所依），3. 作用（功能），4. 趣入与还灭（生灭）。 第一，自性（定义）是： 执我自体为所蔽，无记而非受记。 任何一个主要的识，能作为作意（yid byed）的增上缘，只是粗略地了知阿赖耶识（kun gzhi）的意义，而不是极其寂静的。在未证得圣道（'phags lam）之前，（此识）缘着阿赖耶识（kun gzhi'i rnam shes），恒常执持“我”之自体，被意地（yid kyi sa）的烦恼（nyon mongs pa）所覆盖，故而是无记而非受记的。 第二，依处（所依）是： 与四烦恼等相应之意。 即指与四种烦恼——我痴（bdag tu rmongs pa）、我见（bdag tu lta ba）、我慢（bdag tu nga rgyal ba）以及我爱（bdag la chags pa）——以及（在此“等”字中）所含摄的遍行五（kun 'gro lnga）、我见（bdag lta）、我慢（nga rgyal）、无明（ma rig）、疑（the tshom）九种（心所）相应，执持“我”之意的任何一个。 第三，作用（功能）是： 以漏系缚而种植种子。 它作为意识（yid shes）的增上缘，并作为六识聚（tshogs drug）对境（mtshan ma）的系缚处，从而系缚有漏（zag bcas）之法，并向阿赖耶识（kun gzhi）中种植种子。 第四，趣入与还灭（生灭）是： 缘阿赖耶恒常趣入，于圣者（境界）则还灭。 染污意的现行及其眷属，即便对于阿罗汉（dgra bcom）...
English
That undeterminable (karma), from which various virtuous and non-virtuous (results) later arise, is contradictory. If (good and evil seeds) are different, then these (197b) seeds, being mind and mental factors, would lead to the fault of having multiple continua (streams) on a single basis. Regarding this, the Noble Ones have stated that (seeds and their results) are inexpressible as either identical or different. In the explanation, the Sautrantikas explained by taking the consciousness that apprehends the meaning-aspects and the pure aspects as examples, holding that they are inexpressible as either identical or different. Likewise, imprints (bag chags), the store consciousness (kun gzhi), and their cessation (ldog pa) are also said to be inexpressible as identical, and also inexpressible as different substances. The fifth, the manner of establishment, is: Established by nourishing the existing and generating the non-existent. Regarding this, although there are different views among the masters (Acaryas), if one considers the types of imprints (bag chags), since they have been habituated from beginningless saṃsāra, nourishing the existing (imprints) is primary for their establishment (or production). However, there are also cases where they are established (or produced) by generating the non-existent, such as newly arisen ripening imprints (rnam smin gyi bag chags) and newly deposited imprints from hearing (thos pa'i bag chags). Masters like Dharmapāla (Chos skyong) hold this view that both exist. Second, the explanation of the defiled mind (nyon yid) has four parts: 1. Definition, 2. Basis, 3. Function, 4. Engagement and Disengagement. First, the definition is: Self-grasping, obscured by its own nature, and undeterminable. It is any principal consciousness that is capable of acting as a predominant condition for mental attention (yid byed), vaguely cognizes the meaning of the store consciousness (kun gzhi), and is not completely pacified. Until the attainment of the Noble Path ('phags lam), it constantly grasps at the self, perceiving the store consciousness (kun gzhi'i rnam shes) as its object, is obscured by the defilements (nyon mongs pa) of the mental ground (yid kyi sa), and is therefore undeterminable. Second, the basis (or examples) is: The mind conjoined with the four defilements and so forth. Specifically, it is the self-grasping mind that is conjoined with the four defilements—self-ignorance (bdag tu rmongs pa), self-view (bdag tu lta ba), self-attachment (bdag la chags pa), and self-conceit (bdag tu nga rgyal ba)—and (from within the 'and so forth') the five omnipresent (mental factors) (kun 'gro lnga), self-view (bdag lta), pride (nga rgyal), ignorance (ma rig), and doubt (the tshom), totaling nine (mental factors). Third, the function is: Binding with defilements and planting seeds. It acts as a predominant condition for the mind-consciousness (yid shes), and by serving as a basis for the binding of the six collections (tshogs drug) to their objects (mtshan ma), it binds to defiled things (zag bcas) and plants seeds in the store consciousness (kun gzhi). Fourth, the engagement and disengagement is: Continuously engages with the store consciousness, but disengages for the Noble Ones. The manifest defiled mind, along with its retinue, even for Arhats (dgra bcom)...
Chinese
于圣者等持、入灭尽定、无学地诸位不生，而于学道及灭尽定后得位中生起。除这些阶段外，在所有善、不善、无记的阶段中，常以 (藏文: ཀུན་གཞི་, 梵文天城体: आलयविज्ञान, 梵文罗马拟音: ālayavijñāna, 汉语字面意思: 基础识) 为所缘而持续流转，直至证得圣地而止息。其中，其遍计所执部分于大乘见道初地即已止息。其习气或俱生部分则于大乘修道八地转依而止息。其微细的随眠与 (藏文: ཀུན་གཞི་, 梵文天城体: आलयविज्ञान, 梵文罗马拟音: ālayavijñāna, 汉语字面意思: 基础识) 的止息同时，即在第十地末际。 佛地中，最终转变为平等性智。 此之成立依据经论甚多，如《摄大乘论》中宣说了六种理证。 由此引申出的旁述是，如所说： 六识才灭尽， 其识即是意。 如是，针对六识聚才灭尽之意，尊者自生（Ranjung Dorje）称其为“第六意”。虽非烦恼意（末那识），亦以“意”之异名而著名。 有些人称之为“烦恼意所摄之意”。 圣者相续中无漏智慧的增上缘，也必须由六识才灭尽之意来作，如是宣说。 又在此处，有些人说：心的主要部分是 (藏文: ཀུན་གཞི་, 梵文天城体: आलयविज्ञान, 梵文罗马拟音: ālayavijñāna, 汉语字面意思: 基础识)。意有胜义意与刹那意（198b）两种。前者是烦恼意（末那识），后者是六转识，亦作“才灭尽之识”之称谓。 第三，宣说六识，分为四：1. 自性，2. 相，3. 依处、所缘、助伴三者，4. 作用及生起方式。 1. 第一： 趣入之自性，于多样显现境； 所缘之识，具四缘而生。 趣入之识的自性是：普遍而言，以了知不同境之义而安立为识。亦即，因能再三缘取各种显现境，且明晰生起其行相，故名为“趣入”，又以近缘境之自性，故名为“识”。 其中，从眼识到意识之间
English
It does not arise in the equipoise of noble ones, in the absorption of cessation, and in the grounds of no-more-learning, but arises in the path of learning and in the subsequent attainment of the absorption of cessation. Except for these stages, in all stages of wholesome, unwholesome, and undetermined phenomena, it continuously operates, apprehending the (Tibetan: ཀུན་གཞི་, Sanskrit Devanagari: आलयविज्ञान, Sanskrit Romanization: ālayavijñāna, Chinese literal meaning: fundamental consciousness), and ceases upon attaining the noble grounds. Moreover, its imagined aspect ceases from the first ground of the Mahayana path of seeing. Its habitual tendencies or innate aspect cease through transformation on the eighth ground of the Mahayana path of meditation. Its subtle latent tendencies cease simultaneously with the cessation of the (Tibetan: ཀུན་གཞི་, Sanskrit Devanagari: आलयविज्ञान, Sanskrit Romanization: ālayavijñāna, Chinese literal meaning: fundamental consciousness), which is at the end of the tenth ground. In the Buddha-ground, it ultimately transforms into the wisdom of equality. There are many scriptural proofs for this, and six types of reasoning are taught in the *Mahayanasamgraha*. A digression arising from this is, as it is said: What consciousness immediately following the six, That is the mind. In this way, regarding the mind that immediately follows the cessation of the group of six consciousnesses, Je Rangjungpa (Ranjung Dorje) coined the term "sixth mind." Although it is not the defiled mind (manas), it is also known by the synonym "mind." Some also call it "mind that has become a phenomenon of the defiled mind." It is said that the dominant condition for the undefiled wisdom in the continuum of noble ones must also be fulfilled by that mind which immediately follows the cessation of the six. Again, in this context, some say: the primary aspect of mind is the (Tibetan: ཀུན་གཞི་, Sanskrit Devanagari: आलयविज्ञान, Sanskrit Romanization: ālayavijñāna, Chinese literal meaning: fundamental consciousness). There are two types of mind (yid): ultimate mind and momentary mind (198b). The former is the defiled mind (manas), and the latter is the six engaging consciousnesses; it is also termed "consciousness that immediately ceases." Part 3, Explanation of the Six Consciousnesses, has four (sections): 1. Nature, 2. Characteristics, 3. Abode, Object, and Companion (three aspects), 4. Function and manner of arising. 1. The first: The nature of engaging, upon various appearing objects; The apprehending consciousness arises endowed with four conditions. The nature of engaging consciousness is: generally, it is established as consciousness by virtue of understanding various objects. That is to say, because it arises clearly and repeatedly apprehending each of the various appearing objects, it is called "engaging," and because it closely apprehends the nature of the object, it is called "consciousness." Among these, from eye consciousness to mind consciousness