Tibetan
་གྱིས་གསུངས་པས་སོ། ། འབྲས་བུ་ཐར་པ་ཡང༌། བཤེས་སྤྲིང་དུ། ས་ཆུ་མེ་རླུང་ཉི་ཟླ་བྲལ་ཐོབ་མཛོད། ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྒྱང་འཕེན་ནི་འབྱུང་བཞི་སེམས་བཅས་དང་དེ་དང་བྲལ་བ་གཉིས་འཁོར་འདས་སུ་འདོད་པས་ཐར་པ་དང་འབྱུང་བཞི་གཞི་མཐུན་འདོད་ལ། ཁྱད་པར་འཕགས་བསྟོད་ལས། ནེ་ཙོས་ཉི་མ་བརྟོལ་ནས་ནི། ། ཐར་པར་མཆིས་པ་བཤད་ཅེས་གྲགས། ། ཅེས་སོགས་ཉི་ཟླ་ཐར་པར་འདོད་པ་དང༌། གཅེར་བུ་པས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ན་ཐར་པ་གདུགས་བཀན་པ་ལྟ་བུར་འདོད་པ་སོགས་ཀྱིས་ཐོབ་བྱའི་ཐར་པ་ལ་རྨོངས་པས་འཐོབ་བྱེད་ལམ་ལའང་རྨོངས་ལ། རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་ནི། ཐར་པའམ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་འགོག་པའི་བདེན་པར་བཞེད་ཅིང་། དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱི་པའི་ལུགས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གནས་སྐབས་དང་མཐར་ཐུག་གི་ཕན་བདེ་མ་ལུས་པའི་འབྱུང་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངེས་པར་ལེགས་པ་ནི་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ནོ། ། ཅ༢ གཉིས་པ་[ནང་པའི་རིང་ལུགས་ཀྱི་དབྱེ་བསྡུ་སྤྲོ་བ་]ནི། དབྱེ་བསྡུ་མང་ཡང་ཡོངས་གྲགས་ཐེག་པ་གསུམ། ། གྲུབ་མཐའ་བཞིར་གྲགས་ཀུན་ཀྱང་འཁོར་བའི་རྒྱུ། ། བདག་འཛིན་སྤངས་ནས་མྱང་འདས་སྒྲུབ་པར་མཐུན། ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལུང་གི་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང་བསྡུ་བའི་ཚུལ་བཀའ་དང་བསྟན་བཅོས་ནས་མང་དུ་གསུངས་ཏེ། ཨཱརྱ་དེ་བས་སྙིང་པོ་ཀུན་བཏུས་ལས། (༡༨༢ན) སངས་རྒྱས་ཆོས་ནི་རྣམ་པ་བཞིར། ། ཡིད་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་མཐོང་སྟེ། ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་ལ་སོགས་པའི་ལམ། ། བཤད་པས་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་པའོ། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་དམ་པའི་ཆོས་མཐའ་དག་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དང་། མདོ་སྡེ་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་དང་། དབུ་མ་པ་སྟེ། གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བ་བཞིར་ངེས་ཤིང༌། དེའང་ཕྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བ་དང་སེམས་ཙམ་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པ་གསུམ་དུ་འདུ་སྟེ། བྱེ་མདོ་གཉིས་ཀ་དོན་སྨྲར་འདུས་པས་སོ། ། ཡང་དང་པོ་གཉིས་ཐེག་དམན་པ་དང་། ཕྱི་མ་གཉིས་ཐེག་ཆེན་པར་ངེས་པས་ཐེག་པ་གཉིས་སུའང་འདུའོ། ། ཡང་མདོ་སྡེ་ལངྐར་གཤེགས་པ་ལས་ནི། བསྟན་པ་མཐའ་དག་ཐེག་པ་ལྔར་བསྡུས་པར་བཤད་དེ། ཇི་སྐད་དུ། ལྷ་ཡི་ཐེག་དང་ཚངས་ཐེག་དང༌། ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཡང་དེ་བཞིན་དུ། ། རང་རྒྱལ་སངས་རྒྱས་ཐེག་པ་སྟེ། ། ཐེག་པ་དེ་དག་ངས་བཤད་དོ། ། ཞེས་སོ། ། དེ་ཡང་བསྡུ་ན། སྔ་མ་གཉིས་མངོན་མཐོ་དང༌། ཕྱི་མ་གསུམ་ངེས་ལེགས་ཏེ། ཐེག་པ་གཉིས་སུ་འདུ་བར་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་ཤིང༌། དེ་བཞིན་དུ། ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མན་ངག་དང་སྦྱར་ན། སྔ་མ་གཉིས་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དང༌། བར་པ་གཉིས་འབྲིང་དང༌། ཐ་མ་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་ལམ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་དུའང་འདུའོ།། འོ་ན་ཐེག་པ་ལྔར་འདོད་ན། རྡོ་རྗེ་སྙིང་འགྲེལ་ལས། སངས་རྒྱས་པ་ལ་བཞི་པ་དང༌། ། ལྔ་པ་ཐུབ་པའི་དགོངས་པ་མིན། ། ཞེས་ཐེག་པ་བཞི་པ། གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་ལྔ་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་དང་མི་འགལ་ལམ་ཞེ་ན། དམ་ཆོས་པད་དཀར་ལས། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོས་ཐེག་པ་གསུམ་བསྟན་པ། ། རྣམ་འདྲེན་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ལམ་ལ་ཐེག་པ་བཞི་པ་མེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། འདི་དང་འཆད་གཞི་ཐ་དད་པས་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། ། ཡང་སྤྱོད་བསྡུས་སྒྲོན་མ་ལས་ནི། གདུལ་བྱའི་མོས་པ་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་(༡༨༢བ)ནས་སྤྱོད་པ་གསུམ་དུ་བསྡུས་ཏེ། དམན་པ་ལ་མོས་པ་ལ་ཆགས་བྲལ་གྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་པ་ལ་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་དང༌། ཟབ་མོ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བསྟན་པའོ། ། ཡང་སློབ་དཔོན་ཏྲི་པི་ཊ་ཀའི་ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མ་ལས། བདེན་པའི་དེ་ཉིད་ཚུལ་སྟོན་གང༌། ། ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཚུལ་དོན་གང་ཡང༌། ། གསང་སྔགས་ཆེན་པོའི་ཚུལ་དོན་ཡང༌། ། བསྡུས་ནས་འདིར་ནི་བསྟན་པ་ཡིན། ། ཞེས་བདེན་པ་བཞིའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཚུལ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཚུལ། གསང་སྔགས་ཆེན་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཚུལ་ཏེ་ཚུལ་གསུམ་དུ་བསྡུས་ཤིང༌། སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་གྲགས་པས་ཀྱང་བཀའ་མ་ལུས་པ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བཤད་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་དེ་ལྟར་དུ་བསྡུས་སོ། ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། སྡེ་སྣོད་དག་ནི་གསུམ་མམ་གཉིས་ཀྱང་རུང༌། ། ཞེས་མཆོག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་དམ་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་བསྡུས་པ་དང༌། ཕལ་ཆེ་བ་ལས་ཉན་ཐོས་དང་རང་རྒྱལ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་སྟེ་གསུམ་དུ་བསྡུས་པ་སོགས་མང་པོ་ཞིག་འབྱུང་ཡང༌། ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་དང༌། གྲུབ་མཐའ་བཞིར་གྲགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་འཁོར་བའི་རྒྱུ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤངས་ནས་ཐར་པ་མྱང་འདས་ཀྱི་གོ་འཕང་བསྒྲུབ་པ
Chinese
……所说。 至于果位的解脱，在《亲友书》中说： 获得摆脱地水火风日月。 如是所说，（印度）顺世外道（Lokāyata/Chārvāka）认为地水火风四元素及其心识，以及从其解脱，二者皆属轮回与涅槃，故而认为解脱与四元素是同一基础。 又《殊胜赞》（Ārya-stava）中说： 鹦鹉穿日而入， 获得解脱之说。 等等，（有些外道）将日月视为解脱。 又有些如裸体外道（Digambara）等，认为解脱如同虚空中撑开的伞盖，他们对所应获得的解脱愚昧无知，故而对获得解脱之道亦愚昧无知。然而，佛陀的教法，认为解脱或涅槃是灭谛，且因修习此道者能获得超越外道宗派的暂时和究竟的一切利乐之源，故而，唯有佛陀的教法才是真正的殊胜。 --- 第二部分【佛教宗义的分类与阐述】: 分类虽多但广传三乘， 四宗亦知皆为轮回因， 皆同于舍我执证涅槃。 佛陀的教法，从教法（lung gi chos）的角度而言，其详细的分类和摄要之方式，在佛经（Kangyur）和论典（Tengyur）中多有阐述。 如圣天（Āryadeva）在《集心要论》（Snying-po kun-btus）中说（182反）： 佛法本有四种相， 欲者明见皆分明。 毗婆沙宗等诸道， 宣说此即证真理。 如是所说，佛陀教法中的一切圣法，被确立为四种宗义：毗婆沙宗（Vaibhāṣika）、经部宗（Sautrāntika）、瑜伽行派（Yogācāra）和中观派（Madhyamaka）。其中，又可归摄为三类：外境实有宗（Realists）、唯识宗（Cittamātra）和破实有之中观宗（Madhyamaka asserting non-inherent existence），因为毗婆沙宗和经部宗皆摄于外境实有宗。 又，前二者（毗婆沙宗和经部宗）确立为小乘，后二者（瑜伽行派和中观派）确立为大乘，故亦可归摄为二乘。 再者，在《楞伽经》（Laṅkāvatāra Sūtra）中，则将所有教法归纳为五乘，如经中所说： 天乘以及梵天乘， 以及声闻亦如是， 独觉以及佛陀乘， 此等乘……
English
...as stated. Regarding the fruit of liberation, in the *Letter to a Friend* (Suhrllekha) it is said: Attain freedom from earth, water, fire, wind, sun, and moon. As stated, the Lokāyata (Chārvāka) school believes that the four elements with consciousness and their separation from them are both samsara and nirvana, thus equating liberation with the four elements. Furthermore, from the *Praise of the Exalted* (Ārya-stava) it is said: The parrot, having pierced the sun, Is said to have attained liberation. And so on, some consider the sun and moon to be liberation. Some, like the Digambaras (naked ascetics), believe liberation is like an umbrella opened in the expanse of space; being ignorant of the liberation to be attained, they are also ignorant of the path to achieve it. However, the doctrine of the Victorious One (Buddha) considers liberation, or nirvana, as the truth of cessation. Because those who practice this (doctrine) will attain temporary and ultimate happiness, which is superior to external (non-Buddhist) systems and is the source of all benefits and well-being without exception, undoubtedly, the excellent one is solely the doctrine of the Victorious One (Buddha). --- 2. Elaboration on the Classification of Buddhist Systems: Though classifications are many, generally there are three Yānas, The four commonly known philosophical schools are also causes of samsara, All agree on attaining nirvana by abandoning self-grasping. Regarding the Buddha's doctrine, from the perspective of the scriptural Dharma, the methods of detailed classification and summary have been extensively taught in the Kangyur (Buddha's words) and Tengyur (treatises). As Āryadeva says in the *Compendium of the Essence* (Snying-po kun-btus) (182 verso): The Buddha's Dharma is of four kinds, Those who desire it clearly see it. The paths of Vaibhāṣikas and others, By explaining them, one accomplishes that (truth). As stated, all the holy Dharma of the Buddha's doctrine is definitively categorized into four philosophical schools: Vaibhāṣika, Sautrāntika, Yogācāra, and Madhyamaka. These (four) also converge into three: those who assert external objects (Realists), Mind-Only (Cittamātra), and Madhyamaka who assert non-inherent existence, because both Vaibhāṣika and Sautrāntika are included in the Realists. Moreover, the former two (Vaibhāṣika and Sautrāntika) are definitively Hinayana, and the latter two (Yogācāra and Madhyamaka) are Mahayana, thus they also converge into two Yānas. Furthermore, in the Laṅkāvatāra Sūtra, it is explained that all doctrines are categorized into five Yānas, as it is said: The Deva-Yāna and Brahma-Yāna, Likewise, the Śrāvaka-Yāna, Pratyekabuddha-Yāna and Buddha-Yāna, These Yānas...
Chinese
那些是我所说的。 如此。 再者，若总结而言，前二者是增上生，后三者是决定胜，如《宝鬘论》所说，汇归为二乘。同样地，若结合般若波罗蜜多的教授，前二者是下士道，中间二者是中士道，最后者是大士道，也归摄于三士道。 那么，如果主张五乘，根据《金刚心释》所说： 佛地无有第四乘， 第五非是世尊意。 如此说无第四乘，亦无五种宗派，这难道不矛盾吗？ 根据《妙法莲华经》所说： 大仙所示三乘法， 诸导师之善巧方便。 如上所说，这是指在解脱道上没有第四乘，并非与此论述的主题相异，因此丝毫没有矛盾。 又据《集行炬论》所说，是针对三种所化众生的意乐，归纳为三种行持：对下等意乐者，宣说了离欲行；对广大意乐者，宣说了地道与波罗蜜多行；对甚深意乐者，宣说了贪欲行。 又据阿阇梨三藏比丘（Tripiṭaka）的《三轨炬论》所说： 示现真谛之行相， 波罗蜜多之义理， 大密咒之行相义， 汇集于此作宣示。 如此，归纳为四圣谛瑜伽士之轨则、波罗蜜多瑜伽士之轨则、大密咒瑜伽士之轨则，这三种轨则。阿阇梨智称（Ye-shes Grags-pa）也同样在《总摄教法论》中，将所有教法简要地归纳于此。 《大乘庄严经论》中说： 圣教三藏或二藏， 亦皆可以为准则。 如此，将圣教归纳为胜义和世俗二藏或二乘。虽有许多论著多半归纳为声闻乘、独觉乘和菩萨乘这三乘。普遍公认的是三乘和四宗。所有这些都是为了断除轮回之因——我执，从而成就解脱涅槃的果位。
English
These are what I have explained. So it is said. Furthermore, if summarized, the former two are for higher rebirth (śreyas), and the latter three are for definite goodness (niḥśreyasa), thus converging into two vehicles, as stated in the *Ratnāvalī* (Precious Garland). Similarly, if applied to the instructions of Prajñāpāramitā, the former two are the path of the lower scope practitioner, the middle two are the path of the middle scope practitioner, and the last is the path of the great scope practitioner, thereby also converging into the three paths of the three types of practitioners. Well then, if one asserts five vehicles, from the *Vajrahṛdaya-vyākhyā* (Commentary on the Vajra Heart) it says: For Buddhahood, there is no fourth (vehicle), And the fifth is not the Buddha's intent. It states that there is no fourth vehicle and no fifth philosophical tenet, so would this not contradict (the assertion of five vehicles)? From the *Saddharmapuṇḍarīka Sūtra* (Lotus Sūtra) it states: The great sage taught three vehicles, Which are the skillful means of the guides. As stated above, this was taught with the intention that there is no fourth vehicle on the path to complete liberation (vimukti-mārga), and since the subject of discussion here is different, there is not the slightest contradiction. Furthermore, from the *Caryāsaṃgrahapradīpa* (Lamp for the Collection of Conduct), it is stated that according to the three inclinations of sentient beings to be tamed, three types of conduct are summarized: For those with lesser inclinations, the conduct of detachment is taught; for those with vast inclinations, the conduct of stages (bhūmis) and perfections (pāramitās) is taught; and for those with profound inclinations, the conduct of desire is taught. Furthermore, from Acarya Tripiṭaka's *Trikālacakrapradīpa* (Lamp of the Three Modes), it states: That which reveals the mode of true reality, And also the meaning of the perfection's mode, And also the meaning of the great secret mantra's mode, Are summarized and taught herein. Thus, it is summarized into three modes: the mode of the yogi of the Four Noble Truths, the mode of the yogi of the Perfections, and the mode of the yogi of the Great Secret Mantra. Acarya Jñānakīrti (Ye-shes Grags-pa) also summarized all the teachings in the same way in his *Kāyasaṃkṣepa-rābhyakaraṇa* (Treatise on Summarizing All Teachings). From the *Mahāyānasūtrālaṃkāra* (Ornament of the Mahāyāna Sūtras) it says: The Pitakas may be three or two, Both can be considered valid. Thus, the teachings are summarized into two piṭakas, the superior and the inferior, or two vehicles. Although many treatises primarily summarize them as the three vehicles: the Śrāvakayāna (Hearers' Vehicle), the Pratyekabuddhayāna (Solitary Buddhas' Vehicle), and the Bodhisattvayāna (Bodhisattvas' Vehicle), and so forth, many such (classifications) appear. What is generally renowned are the three vehicles and the four philosophical tenets. All of these aim to abandon the cause of cyclic existence—self-grasping—thereby achieving the state of liberation and nirvāṇa.