Tibetan
ལ་དུབ་ཀྱི་མཐའ་དང་འདོད་པ་བསོད་ཉམས་ཀྱི་མཐའ་གཉིས་སྤོང་མི་སྤོང༌། འབྲས་བུའི་ཐར་པ་སྤང་བྱ་ཟད་པའི་བྲལ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་འགོག་བདེན་འདོད་མི་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་འབྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། འདུལ་བ་འོད་ལྡན་ལས། བསླབ་པ་གསུམ་ནི་རབ་སྟོན་ཅིང༌། ། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་ཡང་དག་ལྡན། ། ཐོག་མ་བར་དང་མཐར་དགེ་བ། ། སངས་རྒྱས་གསུང་དུ་མཁས་པས་རྟོགས། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྡོམ་བཞི་སྟེ། གསང་བ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མདོ་བཞིར་འདུས་པར་བྱས་ཏེ། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པའོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པའོ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། འོ་ན་རང་སྡེ་གནས་མ་བུ་པ་ཡང་བདག་འདོད་ཅིང་སྐད་ཅིག་གིས་མི་འཇིག་པའི་འདུས་བྱས་ཁས་ལེན་པས་གནོད་དོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། དེ་ནི་ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་དང་རྟག་པར་མི་འདོད་ཅིང་གཏན་འཇིག་མི་སྲིད་པའི་རྟག་དངོས་སུ་ཁས་མི་ལེན་པས་མུ་སྟེགས་དང་ཁྱད་པར་ཆེ་བས་སོ། ། སྲིད་རྩེའི་གཉེན་པོ་ནི། མུ་སྟེགས་ལ་མེད་དེ། བདག་མེད་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལམ་ལས་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཤིང༌། གོང་ན་ས་གཞན་མེད་པས་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས། ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་ལ་མི་ཕྱོགས་པའི། ། སྐྱེ་བོ་གཏི་མུག་གིས་ལྡོངས་པ། ། སྲིད་རྩེའི་བར་དུ་སོང་ནས་ཀྱང༌། ། སྡུག་བསྔལ་ཡང་འབྱུང་སྲིད་པ་སྒྲུབ། ། ཁྱོད་ཀྱི་བསྟན་པའི་རྗེས་འགྲོ་བ། ། བསམ་གཏན་དངོས་གཞི་མ་ཐོབ་ཀྱང༌། ། བདུད་ཀྱི་མིག་རས་བཙའ་བཞིན་དུ། ། སྲིད་པ་དག་ནི་ཟློག་པར་བྱེད། ། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། སྤྱོད་པའི་སྐྱོན་ནི། མཐའ་གཉིས་སུ་ལྟུང་བ་སྟེ། རྙེད་བཀུར་ལ་ཆགས་པས་ངན་པ་དང་ཉུང་ངུས་མི་ཆོག་པར་བཟང་པོ་དང་མང་པོ་(༡༨༡བ)འདོད་པ་དང༌། རང་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ཅིང་བདག་མེད་ཀྱི་ལྟ་བས་དངོས་འཛིན་རགས་པ་ཁྲོལ་བ་ཞིག་གིས་སྒྲུབ་ཚེ་ཚེགས་ཆུང་ལ་སྤྱོད་ཚེ་ཆགས་ཞེན་དྲག་པོ་མི་སྐྱེ་ན་བཟང་ཞིང་མང་བ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་རུང༌། དེ་ལྟར་མི་བྱེད་པས་ལུས་སེམས་གདུང་བ་གཉིས་ནི་རིམ་བཞིན་རྒྱང་འཕེན་དང་གཅེར་བུ་པ་ལ་གཙོ་བོར་ཡོད་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནི་གོས་ཟས་གནས་མལ་སྨན་ཏེ་གནས་བཞི་པོ་མཐའ་གཉིས་སུ་མ་ལྷུང་བ་ལ་བསླབ་པར་ནན
Chinese
离弃苦行之边与贪欲受用之边两者，是区分那些欲求或不欲求以断除所断尽无余而解脱，具特别性之灭谛的。 \t\t\t《律藏光明论》中说： \t\t\t三学善巧教示， \t\t\t亦具足四印， \t\t\t初善中善后善， \t\t\t智者知为佛语。 \t\t\t如是所说。 \t\t\t四印即是四法印，如《秘密不可思议经》中所说，如来将一切法摄集为四纲要：一切有为法皆是无常；一切有漏法皆是苦；一切法皆是无我；涅槃是寂静。如是所说。 \t\t\t那么，如果说自宗的犊子部也主张有“我”，并承认“刹那不坏之有为法”，因此有所损害，则不然，并无过失。因为他们并不主张“我”是异于五蕴且常恒，也不承认是永不坏灭的常法，故与外道有很大区别。 \t\t\t轮回顶的对治法，外道是没有的。因为他们背离了具有无我真实相的道，并且没有更高层次的境界，因此也无细微寂静之相。 \t\t\t如马鸣论师所说： \t\t\t于汝教法不趋入， \t\t\t众生为愚痴所盲， \t\t\t纵至有顶之际， \t\t\t仍能引生痛苦之轮回。 \t\t\t随汝教法而行者， \t\t\t即便未得禅定实义， \t\t\t亦如摧毁魔眼般， \t\t\t能止息轮回。 \t\t\t如是所说。 \t\t\t行持的过失，是堕入两边：执着利养恭敬，不满足于劣质与少量，而欲求优良与众多 (181b)。如果自己戒律清净，以无我的见解破除了粗大的实执，在修行时，以微少的苦行而行持，如果不起猛烈的执着，则行持优良和众多也无过失。然而，若不如此行持，则身心受苦这两种情况，主要发生在顺世外道和裸体外道身上。世尊则强调，在衣、食、住、药这四种资具上，不要堕入两边。
English
Abandoning both the extreme of asceticism and the extreme of desire for enjoyment, it is by these that one differentiates those who desire or do not desire the unique cessation truth, which is the exhaustion of what is to be abandoned, leading to liberation as a result. \t\t\tAs stated in the Vinaya-prabha-vyakhyana: \t\t\tThe Three Trainings are excellently taught, \t\t\tAnd perfectly endowed with the four seals. \t\t\tVirtuous in the beginning, middle, and end, \t\t\tThe wise understand this to be the Buddha's speech. \t\t\tSo it is stated. \t\t\tThe four seals are the four dharma seals. As stated in the Gyangwa Samgyi Mikhyabpa (Secret Inconceivable Sutra): The Tathagata gathered all phenomena into four principles: All conditioned phenomena are impermanent; all contaminated phenomena are suffering; all phenomena are selfless; Nirvana is peace. So it is stated. \t\t\tIf it is asked whether the Vatsiputriya school of our own tradition also asserts a self and accepts compounded phenomena that are not momentarily perishable, and thus it is contradictory, there is no fault. This is because they do not assert the self to be different from the aggregates and permanent, nor do they accept it as a permanent entity that can never perish. Therefore, there is a significant difference from non-Buddhist (Tirthika) views. \t\t\tThe antidote to the apex of existence (samsara) is not found among the non-Buddhists. This is because they turn away from the path characterized by the truth of selflessness, and there is no higher ground, thus there is no aspect of subtle peace. \t\t\tAs Master Ashvaghosha stated: \t\t\tThose who do not turn to your teaching, \t\t\tBeings blinded by ignorance, \t\t\tEven having reached the apex of existence, \t\t\tWill still create suffering in samsara. \t\t\tThose who follow your teaching, \t\t\tEven without having attained the essence of meditation, \t\t\tWill, like breaking the demon's net (or eyes), \t\t\tTurn back samsara. \t\t\tSo it is stated. \t\t\tThe fault in conduct is falling into the two extremes: clinging to gain and respect, not being satisfied with meager and few, but desiring excellent and many (181b). If one's own discipline is pure, and gross reification is broken by the view of selflessness, when practicing with slight austerity, if strong attachment does not arise, then even practicing with excellent and many is without fault. However, if one does not act in this way, the two sufferings of body and mind primarily occur among the Charvaka (nihilists/materialists) and Jains (naked ascetics). The Blessed One emphasized learning not to fall into the two extremes regarding the four necessities: clothing, food, dwelling, and medicine.