Tibetan
འི་སྔོན་འགྲོ་ཡིན་ནོ། ། ཐ༢ གཉིས་པ་[ལྷ་མིའི་ཐེག་པ་]ནི། མི་དགེ་བཅུ་སྤོང་དགེ་བཅུ་འཁོར་བཅས་བསྒྲུབ། ། བླང་དོར་ཁྲིམས་གནས་འདྲེས་དང་མི་མཐུན་སྤང༌། ། ལས་ལམ་རྫོགས་དང་སྡོམ་པས་མཐོ་རིས་སུ། ། རྣམ་སྨིན་རྒྱུ་མཐུན་བདག་པོའི་འབྲས་བཟང་ཐོབ། ། དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ལྷ་མིའི་ཐེག་པ་ནི། ངན་སོང་ལ་འཇིགས་ནས་མཐོ་རིས་ཀྱི་བདེ་འབྲས་དོན་དུ་གཉེར་བས་མངོན་པར་མཐོ་བའི་རྟེན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང༌། འཇིགས་སྐྱོབ་དང་ལེགས་སྨོན་ཙམ་ལ་བསྟེན་པ་སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུའི་ལམ་སྟེ། ཉམས་ལེན་དངོས་གཞི་བསམ་གཏན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བའི་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་མི་སྤྱོད་པའི་ཐེག་པ་ནི་མེད་པས། ཐེག་པ་ཀུན་གྱི་གཞིར་གྱུར་པ་དང་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའང་ཡིན་ཏེ། ཀྱེ་རྡོ་རྗེ་ལས། དགེ་བ་བཅུ་ལས་བརྩམས་ནས་ནི། ། དེ་ཡི་ཆོས་ནི་རབ་ཏུ་དབྱེ། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། འདི་ལ་ལང་གཤེགས་སུ་ལྷའི་ཐེག་པ་ཞེས་པ་བགྲོད་བྱའི་གཙོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བརྗོད་ཀྱི། འཁོར་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་ན་འདོད་པའི་བདེ་འགྲོའི་ལམ་ཐམས་ཅད་འདུའོ། ། འདི་ནི་ལྟ་བ་རྣམ་པར་དག་པ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དང་ལས་རྒྱུ་འབྲས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་ཞིང་དགེ་བ་བཅུའི་ལམ་འཁོར་དང་བཅས་པ་སྒྲུབ་པ་དང་བར་མ་ཆད་པར་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས། འབྲས་བུ་གླིང་བཞིའི་མི་དང་འདོད་ལྷ་རིས་(༡༧༦བ)དྲུག་གི་བདེ་བའི་མཐར་ཐུག་པ་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་བདག་པོའི་བར་དུ་བགྲོད་པའོ། ། དེ་དག་ཀྱང་ལས་འབྲས་མེད་པར་ལྟ་བ་སོགས་ལོག་ལྟའི་གཉེན་པོ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བས་ཟིན་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། བཤེས་སྤྲིང་ལས། གལ་ཏེ་མཐོ་རིས་ཐར་པ་མངོན་བཞེད་ན། ། ཡང་དག་ལྟ་ལ་གོམས་པ་ཉིད་དུ་མཛོད། ། གང་ཟག་ལོག་པར་ལྟ་བས་ལེགས་སྤྱད་ཀྱང༌། ། ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྨིན་པ་མི་བཟད་ལྡན། ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་རྗེས་བླང་དོར་གྱི་གནས་མ་འཛོལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་གལ་ཆེ་སྟེ། རྩ་ཤེ་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ནི་བདེ་འགྲོ་ཐོབ། ། ཅེས་དང༌། འཇུག་པ་ལས། མངོན་མཐོའི་རྒྱུ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་གཞན་མེད། ། ཅེས་གསུངས་པས་སོ། ། ཐེག་པ་འདིའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཅུང་ཟད་དབྱེ་ན། སྤྱིར་ངོ་ཚ་ཁྲེལ་ཡོད་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླངས་ཏེ་ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་ཡ་རབས་ཀྱི་ཚུལ་དང་མཐུན་པའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་ལ་བསླབ་དགོས་ཏེ། དམ་པའི་རྒྱན་ལས། བཀུར་བར་འོས་པ་ལེགས་ཁུར་ཞིང༌། ། མགོན་མེད་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་བྱམས། ། བྱས་ལ་དྲིན་ལན་མི་བརྗེད་པ། ། དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་མཛད་སྤྱོད་ཡིན། ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། བྱེ་བྲག་མི་ཆོས་བཅུ་དྲུག་ལ་བསླབ་སྟེ། འབྱེད་པ་ལེ་ཆུང་ལས། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད་པ་སྐྱོ་ངལ་མེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། དོན་དམ་པར་དམ་པའི་ཆོས་བཙལ་བ་དང༌། གཙུག་ལག་བཟང་པོ་ལ་མཁས་པར་སློབ་པ་དང༌། ཅི་ལའང་རན་ཅིང་ཚོད་ཟིན་པའི་བྱ་བ་དང༌། མ་བཅོལ་བའི་ལས་ལ་གཏོགས་འདོད་མི་བྱེད་པ་དང༌། མིག་མཐོ་སར་བལྟ་ཞིང་གོང་མ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སྙེག་པ་དང༌། དུས་གསུམ་གྱི་ཕ་མ་ལ་དྲིན་ལན་བསླན་པ་དང༌། ཕུ་ནུ་དང་ཕ་ཚན་ནང་དུ་ཤོངས་ཡངས་ཆེ་བ་དང༌། རིམ་པས་རྒན་པ་ལ་བཀུར་སྟི་བྱ་བ་དང༌། ཁྱིམ་མཚེས་ལ་བྱམས་པར་བྱ་བ་དང༌། གཉེན་གྲོགས་ཀྱི་དགེ་བཤེས་ལ་དཀའ་ལས་ཀྱིས་ཕན་འདོགས་པ་དང༌། སྲིད་ཀྱིས་འབྲེལ་བའི་(༡༧༧ན)ཉེ་རིང་ལ་ཆབ་གང་མཐར་དབྱུང་བ་དང༌། རིག་བྱེད་འབྲེལ་མཁས་པས་གཞན་ལ་ཕན་པ་དང༌། ལྟོས་པའི་མི་དྲིན་གྱིས་སྐྱབས་འོག་ཏུ་གཞུག་པ་དང༌། ངན་བྱེད་ཀྱི་གྲོས་བཀག་ནས་རྒྱལ་ཁམས་བདེ་ཡངས་ཀྱི་གྲོས་གཞི་འདིང་བ་དང༌། ལས་མཐའ་ཆོས་ལ་གཏད་དེ་ཕྱི་མར་བུ་སྨད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གཞི་ཐོབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་མིའི་ཆོས་ལུགས་གཙང་མ་ལ་བསླབ་བོ། ། ཁྱད་པར་གོང་དུ་སྨོས་པ་ལྟར། སྲོག་གཅོད་པ་སོགས་མི་དགེ་བ་བཅུ་དངོས་དང་བརྒྱུད་ནས་སྤོང་ཞིང་སྲོག་སྦྱིན་སྩལ་བ་སོགས་དགེ་བ་བཅུ་ཅི་ནུས་སུ་བསྒྲུབ་པ་སྟེ། ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་དེ་དག་ཀྱང་ལས་འདྲེས་མ་དང་འཕེན་རྫོགས་མུ་མི་མཐུན་པ་ནི་དམན་པ། དགེ་བའི་ལས་ལམ་རྫོགས་པ་འབྲིང༌། དགེ་བཅུའི་ལས་འཁོར་བཅས་སྡོམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྡོམས་པ་མཆོག་སྟེ། རིམ་པ་བཞིན་མཐོ་རིས་རྣམས་སུ་སྐྱེས་པ་ན། རྣམ་སྨིན། རྒྱུ་མཐུན། བདག་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་མཆོག་དམན་བར་མ་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་བཟང་པོ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ། ཐ༣ གསུམ་པ་[ཚངས་པའི་ཐེག་པ་སོ་སོར་བཤད་པ་]ལ་གཉིས། ད༡ ཐེག་པ་ངོས་བཟུང་བ། ད༢ ལམ་དངོས་བཤད་པའོ། ། ད༡ དང་པོ་ནི། (༡༧༧བ) གོང་མའི་ཁམས་ལ་བགྲོད་བྱེད་ཚངས་པའི་ཐེག ། འདི་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ཚངས་པའི་ཐེག་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། འདོད་པའི་ཉོན་མོངས་པས་གཙང་བའམ་དག་ཅིང་ཚངས་པས་ན་ཚངས་པ་དང་དེར་བགྲོད་པའི་དབང་གིས་ཐེག་པ་ཞེས་བརྗོད་ལ། དེ
Chinese
是其前行。 第二章 [人天乘]： 断除十不善，修持十善及眷属。 安住取舍戒律，远离混杂与不相应。 业道圆满及持戒，趣向善趣。 获得异熟果、等流果、增上果之善果。 至于世间人天乘：乃因畏惧恶趣，为求善趣之乐果，而修持能获得增上之所依。仅依止离怖畏与善愿，此乃小士道。乃未被禅定完全摄持的十善业道之实修。由于没有不修持此法之乘，故亦为一切乘之基础与前行。 《喜金刚续》中云： 从十善开始， 其法广为阐明。 如是所说。 此处《楞伽经》中所说“天乘”，是依所趣之主要而言，若依眷属而言，则包含欲界一切善趣之道。 此乃具备纯净正见，深信他世与业因果，行为上断除十不善，并持续不断地修习十善道及其眷属，故能达到四大部洲之人与欲界六天（176b）的最终安乐，直至他化自在天主。 此外，具备世间正见，作为对“否定业因果”等邪见之对治，至关重要。 《亲友书》中云： 若欲增上及解脱， 务必修习正见。 邪见者虽行善， 然一切果报皆不可忍。 是故如是所说。 其次，安住于取舍无误之戒律，至关重要。 《中论》中云： 依由戒律得善趣。 又云： 《入中论》中云： 增上之因无他，唯有戒律。 是故如是所说。 若对此乘之戒律稍作区分：一般而言，由惭愧心所发起，身语行为与贤善之行相符，并且...
English
is its preliminary. Chapter Two: [The Human and Divine Vehicle] Abandon the ten non-virtues, accomplish the ten virtues together with their retinue. Abide in the precepts of what to adopt and what to reject, abandon what is mixed and inconsistent. By perfecting the path of karma and vows, one reaches the higher realms. Attain the excellent fruit of karmic maturation, concordant causes, and dominant conditions. Regarding the worldly Human and Divine Vehicle: It is practiced by those who, fearing the lower realms, seek the blissful fruit of the higher realms, thereby achieving a high status. It is the path of the lesser being, relying solely on protection from fear and good aspirations. It is the path of the ten virtuous actions that are not entirely upheld by the main practice of meditation. Since there is no vehicle that does not practice this, it is also the foundation and preliminary for all vehicles. From the *Hevajra Tantra*, it is said: Starting from the ten virtues, its Dharma is thoroughly elucidated. As it is stated. Here, the "Divine Vehicle" mentioned in the *Lankavatara Sutra* is stated primarily in terms of the main object to be traversed, but in terms of its retinue, it includes all paths to blissful rebirths in the desire realm. This entails having a perfectly pure view, having faith in the afterlife and the law of karma (cause and effect), and in conduct, abandoning the ten non-virtuous actions and continuously habituating oneself to accomplishing the ten virtuous actions with their retinue, thereby reaching the ultimate happiness of humans in the four continents and the six classes of desire realm deities (176b), up to the lord of those who exercise power over others' creations. Furthermore, it is crucial to be endowed with the worldly correct view, which serves as an antidote to wrong views such as denying karma (cause and effect). In the *Letter to a Friend*, it is said: If you truly desire higher realms or liberation, then habituate yourself to the correct view. Even if a person with wrong views performs good deeds, all will lead to unbearable karmic maturation. Because it is stated thus. After that, it is crucial to abide in moral discipline (ཚུལ་ཁྲིམས་) without errors in what to adopt and what to reject. In the *Fundamental Wisdom of the Middle Way*, it is said: Through moral discipline, one attains blissful rebirths. And: In the *Entering the Middle Way*, it is said: There is no other cause for higher status than moral discipline. Because it is stated thus. If we slightly differentiate the moral discipline of this vehicle: Generally, it is motivated by a sense of shame and conscientiousness, and one's bodily and verbal actions are in accordance with noble conduct and... (text truncated)
Chinese
应当学习三种普遍行为： 如《圣者庄严》中所说： 恭敬者当善加承担， 对无依者尤其慈爱， 不忘恩情者， 是圣者们的行为。 如是所教导。 具体而言，当学习十六种人法。如《分解小品》中所说： 对三宝无厌倦地生起信心， 究竟地寻求正法， 精通善妙的学问， 一切行为适度有节， 不对未委托之事生起介入欲， 眼光高远，追随上位者， 报答三世父母的恩情， 兄弟姊妹和家族内部宽容大度， 依次尊敬长者， 对邻里友爱， 艰难时帮助亲友善知识， 远离与世俗相关的亲疏偏颇（177b）， 以巧妙的明智关联利益他人， 将仰仗之人以恩德摄受， 阻止恶行之建议，铺陈王国安乐广大的良策， 将最终之事托付于佛法，使后代子孙获得菩提之基。 如是所说，当学习纯净的人类法则。 特别是如上所述，直接和间接断除杀生等十不善业，并尽力行持布施生命等十善业。见、修、行等，若与染污之业混合，且不与投射（异熟）和圆满（等流）相顺，则为下等；善业道圆满者为中等；以十善业为基础，包含十善业的本质，并以戒律摄持者为上等。依次投生于善趣时，将通过异熟、等流、增上三种果报，获得上、中、下三等殊胜善果。 三、第三[分别宣说梵行乘]分二：一、辨别乘，二、宣说正道。 一、第一，（177b） 趋向上界之梵行乘。 此处为何称之为梵行乘呢？因其通过厌离欲界烦恼而清净，或清净且梵行，故称之为梵行；又因其能趣向彼处，故称之为乘。
English
One should learn three types of universal conduct: As stated in "Ornament of the Noble Ones": Those worthy of respect should be well-cared for, Especially loving towards the unprotected, One who does not forget kindness received, These are the actions of noble ones. As it is thus taught. Specifically, one should learn the sixteen human dharmas. As stated in "Minor Discernment": To have unwavering faith in the Three Jewels, To genuinely seek the sacred Dharma, To skillfully learn excellent knowledge, To act with moderation and measure in all things, Not to desire involvement in unassigned tasks, To look at high places and follow the lead of superiors, To repay the kindness of parents of the three times, To be generous and broad-minded among siblings and family members, To respectfully honor elders in due course, To be kind to neighbors, To assist virtuous friends (kalyanamitra) with diligence in difficulties, To completely avoid partiality (near or far) related to worldly affairs (177b), To benefit others with skillful application of wisdom, To take those who rely on you under the protection of your kindness, To prevent advice that leads to evil deeds, and to propose strategies for the peace and prosperity of the kingdom, To entrust the final outcome to the Dharma, so that future generations may attain the foundation of enlightenment. As stated thus, one should learn the pure human moral codes. In particular, as mentioned above, directly and indirectly abandoning the ten non-virtuous actions such as taking life, and striving to accomplish the ten virtuous actions such as giving life, as far as possible. If views, meditation, and conduct are mixed with defiled actions, and are not in harmony with the projecting (result) and complete (result), these are inferior; those with complete virtuous paths are middling; and those encompassed by the essence of the ten virtuous actions, including their associated deeds and vows, are supreme. Accordingly, when born into the higher realms, one will attain superior, middling, and inferior good results through the aspects of ripening, similar cause, and dominant influence. 3. The third [Separate Explanation of the Brahma Vehicle] has two parts: 1. Identifying the Vehicle, 2. Explaining the actual path. 1. The first is: (177b) The Brahma Vehicle, which leads to the higher realms. Why is this called the Brahma Vehicle? Because it is pure or purified through the renunciation of worldly afflictions, and thus pure (Brahma); and because it is the means of journeying there, it is called a Vehicle.