Tibetan
་བཻ་དརྦྷའི། ། ལམ་གྱི་སྲོག་ཏུ་བཤད་པ་ཡིན། ། འདི་དག་ཕལ་ཆེར་ལྡོག་པས་ནི། ། གཽ་ཌའི་ལམ་དག་མཚོན་པ་ཡིན། ། ཅེས་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་དང༌། ཤར་ལྷོ་འདོད་པ་མཐུན་པ་ཐུན་མོང་གི་ལམ་སྲོལ་ལ། དོན་རྒྱན། སྒྲ་རྒྱན། གབ་ཚིག་གསུམ་སྟེ། དེ་ཡང༌། རང་བཞིན་བརྗོད་དང་དཔེ་དང་ནི། ། གཟུགས་ཅན་གསལ་བྱེད་བསྐོར་བ་དང༌། ། འགོག་དང་དོན་གཞན་བཀོད་པ་དང༌། ། ལྡོག་པ་ཅན་དང་སྲིད་པ་ཅན། ། བསྡུས་དང་ཕུལ་བྱུང་རབ་བརྟགས་དང༌། ། རྒྱུ་དང་ཕྲ་མོ་ཆ་དང་རིམ། ། དགའ་དང་ཉམས་ལྡན་གཟི་བརྗིད་ཅན། ། རྣམ་གྲངས་བརྗོད་དང་ཀུན་ཏུ་ཕན། ། རྒྱ་ཆེ་བསྙོན་དོར་སྦྱོར་བ་དང༌། ། ཁྱད་པར་མཚུངས་པར་སྦྱོར་བ་དང༌། ། འགལ་དང་སྐབས་མིན་བསྟོད་པ་དང༌། ། ཟོལ་བསྟོད་ངེས་པར་བསྟན་པ་དང༌། ། ལྷན་ཅིག་བརྗོད་དང་ཡོངས་བརྗེས་ཤེས། ། རབ་སྤེལ་དེ་ནས་དགོངས་པ་ཅན། ། (༡༦༣ན)འདི་དག་ཚིག་རྣམ་དག་གི་ནི། ། རྒྱན་དུ་སྔོན་གྱི་མཁས་པས་བསྟན། ། ཅེས་དོན་རྒྱན་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་ནང་གསེས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དུ་མར་འགྱུར་བ་དང༌། སྒྲ་རྒྱན་ལ། ཟུང་ལྡན་དང་། བྱ་དཀའི་ཁྱད་པར་གཉིས། རྩེད་མོའི་འདུན་སར་བཞད་གད་ལ་སོགས་པའི་ཆེད་དུ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་གབ་ཚིག་གི་རྒྱན་བཅུ་དྲུག་རྣམས་སོ། ། མདོར་ན། ཚིག་རྒྱན་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་བརྗོད་པ་དང་། འཁྱོགས་བརྗོད་གཉིས་སུ་འདུ་ཞིང༌། དེ་དག་གི་ཚིག་སྦྱོར་སྐབས། དོན་ཉམས་དོན་འགལ་དོན་གཅིག་པ། ། ཐེ་ཚོམ་ཅན་དང་རིམ་པ་ཉམས། ། སྒྲ་ཉམས་གཅོད་མཚམས་ཉམས་པ་དང༌། ། སྡེབ་སྦྱོར་ཉམས་དང་མཚམས་སྦྱོར་བྲལ། ། ཡུལ་དུས་སྒྱུ་རྩལ་འཇིག་རྟེན་དང༌། ། ལུང་རིགས་དག་དང་འགལ་བ་སྟེ། ། སྐྱོན་བཅུ་དེ་དག་སྙན་དངགས་ལ། ། སྙན་ངག་མཁན་གྱིས་སྤང་བར་བྱ། ། ཞེས་པ་ལྟར་སྐྱོན་བཅུ་དང༌། གཞན་ཡང་གྲོང་ཚིག་དང་དཔེ་སྐྱོན་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པ་དང༌། ཇི་སྐད་དུ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་སྤོབས་པ་དང༌། ། མང་དུ་ཐོས་པ་དྲི་མེད་དང༌། ། མངོན་པར་སྦྱོར་བ་མི་དམན་པ། ། སྙན་ངག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ། ། ཞེས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཚོགས་དང་ལྡན་པའི་རྩོམ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྒྱན་དུ་བྱེད་དེ། སློབ་དཔོན་དཔའ་བོས་མཛད་པའི་བསྟོད་པ་བཞིན་ནོ། ། འདི་ལ་སྤྱིར་བཏང་དཔེར་བརྗོད་ཤར་པའི
Chinese
谓吠陀跋（Vaidarbha）之道， 乃其命脉所说。 此等大多若反之， 则示高德（Gauda）之道。 如是，十种不共之功德， 于与东南部（的爱好）相符的共通文风中，有义饰、声饰、谜语三者： 即是： 描绘本性、譬喻、 比拟、显明、周遍， 遮止、他义、 反义、或有义， 撮要、超绝、极度审察， 原因、细微、部分、次第， 欢喜、具味、具光泽， 总说、普利， 广大、弃置、和合， 差别、等同、和合， 相违、不合时宜赞叹， 假褒、明示， 俱说、遍易、了知， 极度繁盛，以及意趣。 此等乃清净言辞之 饰，为往昔贤哲所阐明。 如是，义饰三十五种，以内部分类而为多样， 声饰有：双合与难行二种。 以及在嬉戏场所为欢笑等所必需的十六种谜语饰。 简而言之，所有辞饰皆归摄于描绘本性与曲言二者； 在词语组合之时： 义减、义反、义一， 疑惑、次第失， 声减、断句失， 格律失、连接缺， 与境、时、技艺、世间， 以及教理相违。 此十种过失，在诗歌中， 诗歌作者当舍弃。 如是，十种过失， 此外，亦当舍弃俗语、譬喻之过等。 正如所言： 自然成就之才华， 多闻无垢之学识， 不懈勤勉之实践， 乃诗歌圆满之因。 如是，具备这些因缘而作的创作，乃世间的庄严，如同导师马鸣所作的赞颂一般。 对此，一般而言，例子将呈现
English
The Vaidarbha path, is explained as its very life. If most of these are reversed, then it illustrates the Gauda path. Thus, the ten uncommon qualities, Regarding the common poetic tradition, which aligns with the preferences of the southeast, there are three These are: Description of Nature, Simile, Metaphor, Elucidation, Circumlocution, Prohibition, Other-meaning, Antithesis, Possibility, Conciseness, Exaggeration, Thorough Deliberation, Cause, Subtlety, Part, Sequence, Joy, Sentimental, Brilliant, General Statement, Universally Beneficial, Expansiveness, Rejection, Conjunction, Difference, Equivalence, Conjunction, Contradiction, Untimely Praise, Mock Praise, Definite Exposition, Co-expression, Complete Exchange, Understanding, Great Expansion, and then Intention/Purpose. These are the ornaments of pure speech, taught by ancient sages. Thus, the thirty-five figures of meaning, by their internal classifications, become numerous, Regarding figures of sound, there are two types: alliteration (yamaka) and difficult distinctions (chitrabandha). And the sixteen types of riddle ornaments, which are necessary for laughter and so forth in playful assemblies. In short, all verbal ornaments are included within two When composing words: Meaning impaired, meaning contradictory, meaning identical, Doubtful, sequence impaired, Sound impaired, caesura impaired, Prosody impaired, lack of connection, Contradiction with place, time, art, world, And scripture or reason. These ten faults, in poetry, should be abandoned by poets. Thus, the ten faults, Furthermore, one should abandon colloquialisms, faults of simile, and so forth. As it is said: Naturally endowed talent, Extensive pure learning, Unremitting effort, These are the causes of perfect poetry. Thus, compositions endowed with these sets of causes become ornaments of the world, like the praises composed by the Master Ashvaghosha. For this, generally, examples will be presented
Tibetan
་ལམ་ལ་དཔག་བསམ་འཁྲི་ཤིང་དང༌། ལྷོ་པའི་ལམ་ལ་སྐྱེས་རབས་སོ་བཞི་པ་ཡིན་ཟེར་བ་འདྲ་རུང་ཙམ་ཡོད་པར་སྣང་ངོ༌། ། ཐ༣ གསུམ་པ་སྡེབ་སྦྱོར་བཤད་པ་ལ་གསུམ། ད༡ བྲྀཏྟ། ད༢ ཛཱ་ཏི། ད༣ ངོ་མཚར་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཤད་པའོ། ། ད༡ དང་པོ་ནི། ཚིགས་བཅད་སྡེབ་སྦྱོར་ཡི་གེ་དྲུག་པ་ནས། ། རྒྱུན་ཆགས་བར་དུ་བགྲང་བ་བྲྀཏྟ་སྟེ། ། མཉམ་དང་མི་མཉམ་ཕྱེད་མཉམ་དག་གིས་བཅིངས། ། སྙན་དངགས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བའི་རིགས་པ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། ཚིགས་བཅད་རྐང་བཞི་དེ་ཡང་ནི། ། བྲྀཏྟ་ཛཱ་ཏི་ཞེས་རྣམ་གཉིས། ། ཞེས་དང༌། (༡༦༣བ) རིག་དེ་སྙན་དངགས་རྒྱ་མཚོ་ནི། ། ཟབ་མོ་བརྒལ་འདོད་རྣམས་ཀྱི་གྲུ། ། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར། ཙྪནྜ་སའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་པའི་སྡེབ་སྦྱོར་ལ། བྲྀཏྟ་དང་། ཛཱ་ཏི་གཉིས་སུ་ཡོད་པའི། གཉིས་ཀའང་ཚིགས་གཅད་རྐང་པ་བཞི་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སྟེ། དང་པོ་ནི། རྐང་པ་བཞི་ཀར་ཡི་གེའི་གྲངས་སྙོམས་པའི་ཡི་གེ་བགྲང་བ་ཡིན་ལ། དེའང་ཡི་གེ་དྲུག་པ་དབྱངས་སྒྲོག་དང་བདུན་པ་རབ་དགའ་ནས། ཉེར་དྲུག་པ་ལྷག་པར་བྱེད་ལྡན་གྱི་བར་ངེས་པ་ཅན་དང༌། ཉེར་བདུན་ཕན་ཆད་ལ་རྒྱུན་ཆགས་ཞེས་བྱ་ཞིང་། དེ་ལའང་རྒྱུན་ཆགས་དང་རབ་བསགས་དང་པོ་ནས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་མང་ངོ༌། ། དྲུག་པ་སོགས་ལའང་ནང་གསེས་ཤིན་ཏུ་མང་སྟེ། ཡི་གེ་བཅུ་པ་ལ་མཚོན་ན། ལྕི་ཡང་སྦྱོར་ཚུལ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་གྲངས་ཆིག་སྟོང་ཉེར་བཞི་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་རྣམས་ཀྱང་མིང་གི་ངེས་པ་གསལ་བ་དབུས་ཕྲ། གཞོན་ནུ་རོལ་པ། འདྲ་མཚུངས། གློག་ཕྲེང༌། དག་པའི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཞུང་དུ་མིང་དངོས་སུ་མ་གསུངས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བ་དེ་དག་ནི་བྲྀཏྟ་སྟེ། དེ་ལའང་ནང་གསེས་སུ་རྐང་པ་བཞི་ཀ་ཡི་གེའི་གྲངས་དང་ལྕི་ཡང་མཚན་ཉིད་མཚུངས་པ་མཉམ་པའི་བྲྀཏྟ་སྟེ། དབུས་ཕྲ་ལ་སོགས་པའོ། ། དེ་ལས་ལྡོག་པ་ནི། མི་མཉམ་པའི་བྲྀཏྟ་སྟེ། དེ་ལའང་། ཁ་སྒོ་དང༌། རྐང་བཞི་འཕེལ་དང༌། སྟེང་འགྲོ་དང༌། དལ་གྱི་འགྲོ་བ་བཞིའོ། ། རྐང་པ་ཟུང་གཉིས་མི་མཉམ་ལ་ཟུང་མཉམ་པའི་མཚན་ཉིད་ལྟ་བུའི་འདྲེས་པ་ནི། ཕྱེད་མཉམ་པའི་བྲྀཏྟ་སྟེ། ཉེར་བཀྲ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཅིངས་པས་མཛེས་པར་བྱས་པའོ། ། ད༢ གཉིས་པ་[ཛཱ་ཏི་]ནི། ཕྱི་མ་བགྲང་བ་ཛཱ་ཏི་འཕགས་མ་དང༌། ། རོ་ལངས་དམར་སེར་རྣམས་ལ་གཞན་བཤད་འདུ། ། ཡི་གེའི་ངོ་གྲངས་བགྲང་དུ
Chinese
菩提道次第（？）有如意蔓，南传（？）道次第有本生故事三十四品（？）之说，似乎有相当的合理性。 第三，解释诗韵学，分为三部分：一、格律诗（Vrtta），二、非格律诗（Jati），三、解释奇妙领悟之结合（或：奇妙组合）。 第一，从六字句的格律诗（Vrtta）开始，到“恒常”（Rgyun Chags）为止，以计算音节的方式，即是格律诗（Vrtta）。它被“等同”、“不等同”和“半等同”所束缚。 对于诗歌韵律来说，极其重要的法则正如所说： “四句偈颂， 亦分为两种： 格律诗（Vrtta）和非格律诗（Jati）。” 又说（163b）： “此智为诗歌之海洋， 是欲度深奥者之舟。” 正如这些引文所示，从《旃达萨》（Chhandas）中引出的韵律，有格律诗（Vrtta）和非格律诗（Jati）两种，两者都以四句偈颂为主。 第一种，是指四句中音节数量相同的音节计数方式。其中，从六字句的“韵母宣唱”（Dbyangs Sgrog）和七字句的“极乐”（Rab Dga'），到二十六字句的“殊胜具作”（Lhag Par Byed Ldan）之间，有确定的规则；从二十七字句以上，则称为“恒常”（Rgyun Chags）。“恒常”中又有“恒常”和“积集”（Rab Bsags）的第一到第八等多种分类。 在六字句等之中，也有许多细分。例如，以十字句为例，根据轻重音（Lci Yang Sbyor Tshul）的组合方式，可以有1024种变体。这些变体中，有明确命名的，如“中央细”（Dbüs Phra）、“少年嬉戏”（Gzhon Nu Rol Pa）、“相似”（'Dra Mshungs）、“电鬘”（Glog Phreng）、“清净显现”（Dag Pa'i Snang Ba）等；也有许多在论典中未直接提及名称的。这些都是格律诗（Vrtta）。其中，四句的音节数和轻重音特征都相同的，是“等同格律诗”（Mnyam Pa'i Vrtta），例如“中央细”等。 与此相反的是“不等同格律诗”（Mi Mnyam Pa'i Vrtta）。它又分为四种：“口门”（Kha Sgo）、“四足增”（Rkang Bzhi 'Phel）、“上行”（Steng 'Gro）和“缓行”（Dal Gyi 'Gro Ba）。 至于双句不等同而另一对双句等同的混合特征，则是“半等同格律诗”（Phyed Mnyam Pa'i Vrtta）。它由“近显”（Nyer Bkra）等所束缚，使其显得优美。 第二，非格律诗（Jati）是计数音拍的方式，如“圣母”（'Phags Ma）和“红黄尸陀林主”（Ro Langs Dmar Ser）等，有其他解释。计数音节的实际数量...
English
On the path [of the Great Exposition of the Stages of the Path], there is the wish-fulfilling creeper, and on the Southern path, there are said to be the thirty-four Jataka tales, which seems quite reasonable. Third, the explanation of prosody (versification) has three parts: 1. Vrtta, 2. Jati, 3. The explanation of the astonishing combinations of realization. First, from the six-syllable metrical composition (Vrtta) up to the continuous (Rgyun Chags), counting syllables is Vrtta. It is bound by equal, unequal, and half-equal forms. For metrical verse in poetry, a very important principle is as stated: "The four-lined verse, Is also of two kinds: Called Vrtta and Jati." And it is said (163b): "This knowledge is the ocean of poetry, The boat for those who wish to cross the profound." As these quotations indicate, the prosody drawn from the sound of Chhandas has two types, Vrtta and Jati, both of which are primarily concerned with four-lined verses. The first (Vrtta) is a method of counting syllables where all four lines have an equal number of syllables. This includes definite types from the six-syllable 'Dbyangs Sgrog' and the seven-syllable 'Rab Dga' up to the twenty-six-syllable 'Lhag Par Byed Ldan'. From twenty-seven syllables upwards, it is called 'Rgyun Chags' (Continuous), which itself has many divisions such as 'Rgyun Chags' and 'Rab Bsags' from the first to the eighth. Among the six-syllable and other types, there are also very many sub-divisions. For example, in the case of ten syllables, due to the distinctions in the arrangement of heavy and light syllables, there can be 1024 variations. Among these, some have clearly defined names, such as 'Dbüs Phra' (Central Slender), 'Gzhon Nu Rol Pa' (Youthful Play), 'Dra Mshungs' (Similar), 'Glog Phreng' (Lightning Garland), 'Dag Pa'i Snang Ba' (Pure Appearance), etc., while many others are not explicitly named in the treatises. These are all Vrtta. Furthermore, among these, Vrtta where all four lines have an equal number of syllables and identical heavy/light characteristics are called 'Equal Vrtta,' such as 'Dbüs Phra' and others. The opposite of this is 'Unequal Vrtta' (Mi Mnyam Pa'i Vrtta), which further has four types: 'Kha Sgo' (Mouth Gate), 'Rkang Bzhi 'Phel' (Four-footed Increase), 'Steng 'Gro' (Upward Going), and 'Dal Gyi 'Gro Ba' (Slow Going). The mixture, such as the characteristic where two pairs of lines are unequal while another pair is equal, is 'Half-Equal Vrtta' (Phyed Mnyam Pa'i Vrtta). It is adorned and bound by types like 'Nyer Bkra' (Near Adornment) and others. Second, Jati (non-metrical verse) is a method of counting morae, and there are other explanations for types such as 'Phags Ma' (Noble Mother) and 'Ro Langs Dmar Ser' (Red-Yellow Vetala). Counting the actual number of syllables...