Tibetan
པ་དང༌། འདྲི་མཁན་ལ་ཁོ་རང་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་ཡོན་བབ་པ་བཞིན་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །ཞེས་དང༌། རབ་གནས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ། བཟོ་བོ་མ་མཉེས་པའི་ལྷ་ལ་ནི་ཡེ་ཤེས་པ་མི་འཇུག་སྟེ། རབ་གནས་ཀྱི་ཐོག་མར་བཟོ་བོ་མཉེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་མདོ་རྒྱུད་དུ་མ་ནས་བཟོ་བོ་མགུ་བ་བགྱིད་པ་སྦྱིན་བདག་གི་དམ་ཚིག་གཙོ་བོར་གསུངས་ལ། བཟོ་བོ་སུན་ཕྱུང་བ་ནི། ལྷ་ལ་སུན་ཕྱུང་བ་ཡིན་ཕྱིར་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལྷ་བཟོ་ལ་དད་པ་དང་བཀུར་སྟིས་ལྷ་བཞིན་དུ་མཆོད་པར་བྱའོ། ། དེང་སང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་ཉོ་ཚོང་བྱེད་པ་ནའང་བཟོ་བོ་དང་བདག་པོས་ཡུལ་དུས་དང་འཚམས་པའི་རིན་ཐང་གང་བཅད་པའི་དཔའ་བོའི་རིན་གཞལ་ན་ལེགས་པར་འགྱུར་གྱི། བལ་བོད་ཀྱིས་ཉོ་ཚོང་གཏམ་པ་ལྟ་བུས་ནི་གཉིས་ཀ་ལ་ཉེས་པ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའང་ཞར་བྱུང་དུ་འཕྲོས་པའོ། ། བ༢ གཉིས་པ་བརྟེན་པ་ལྷའི་ཆ་ཚད་བཤད་པ་ལ་གཉིས། མ༡ དམ་ཚིག་བྲིས་སྐུ། མ༢ ཆ་ཚད་དངོས་བཤད་པའོ། ། མ༡ དང་པོ་ནི། གཞུང་མཐུན་དམ་ཚིག་བྲིས་སྐུ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། ། རྒྱུད་སྡེ་སོ་སོའི་གཞུང་དང་མཐུན་པའི་དམ་ཚིག་གི་བྲིས་སྐུ་ནི་སྐུ་བརྙན་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དེའང་དགྱེས་རྡོར་རྒྱུད་ཀྱི་བརྟག་པ་ཕྱི་མ་ལེའུ་དྲུག་པ་ལས། འདིར་ནི་བྲི་མཁན་དམ་ཚིག་ཅན། ། སྒྲུབ་པོའང་དམ་ཚིག་ཅན་གྱིས་ནི། ། བྲིས་སྐུ་འཇིགས་པ་བྲི་བ་ཉིད། ། སྐྱེས་པའི་ཐོད་གནས་ཁ་དོག་ལྔ། ། རོ་ཡི་སྐྲ་ཡི་པིར་ཉིད་ཀྱིས། ། བྲིས་སྐུ་བླ་མ་བྲི་བ་ཉིད། ། གང་གང་སྐུད་པ་འཁལ་པ་དང༌། ། གང་གང་རས་ཡུག་འཐག་པ་དང༌། ། དེ་ཡང་དམ་ཚིག་ཅན་ངེས་མས། ། དམ་ཚིག་བྱིན་རླབས་རྣལ་འབྱོར་པས། ། ཟླ་བ་ཟླ་བའི་མར་ངོ་ཡི། ། བཅུ་བཞི་པ་ལ་ཁྱིམ་དབེན་པར། །(༡༢༦ན) ཕྱེད་ན་མ་རུངས་སེམས་ཀྱིས་ནི། ། ཆང་གི་བཏུང་བ་ཅུང་ཟད་ལས། ། ལུས་ལ་ནི་རཾ་ཤུ་བསམས་ནས། ། དེ་བཞིན་གཅེར་བུར་གྱུར་པ་ཡང༌། ། འབགས་པ་དང་ནི་མ་དག་པས། ། དེ་ལ་དམ་ཚིག་རབ་ཏུ་བཟའ། ། བཞིན་བཟང་སྙིང་རྗེ་ལྡན་པ་དང༌། ། གཟུགས་ལ་ལང་ཚོ་སྐལ་བཟང་མ། ། མེ་ཏོག་འབྲས་ཤིང་སྒྲུབ་པོ་དགའ། ། རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་གཡོན་དུ་བཞག ། ཅེས་སོགས་བླ་མེད་ནས་བཤད་པ་དང༌། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ནས་རས་བྲིས་ཆེ་ཆུང་གི་ཆོ་ག་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཕན་ཡོན་ཚ
Chinese
并且，对那些询问者，应当按他们所希望的供养来布施。在《开光续》中说：如果不悦意工匠，智慧本尊就不会降临。因此，在开光开始时，首先要使工匠欢喜。诸如此类，在许多经续中都主要宣说了施主使工匠欢喜的誓言。 惹恼工匠，就是惹恼本尊。因此，应以依止善知识的方式，对雕刻佛像的工匠生起信心、恭敬，如对待本尊一般供养。 现今，在买卖身语意所依（佛像、佛经、佛塔）时，工匠和施主若能按照各自所定的、与时地相称的英勇价格（合理价格）来支付，那将会很好；而像尼泊尔（བལ་）和西藏（བོད་）那样讨价还价，则会成为对双方都造成巨大过失的原因，这也是顺带提及的。 乙二、第二，宣说所依本尊的身量尺寸，分为两部分：甲一、誓言绘制佛像；甲二、真实宣说身量尺寸。 甲一、第一（部分），符合仪轨的誓言绘制佛像最为殊胜。因为符合各自续部仪轨的誓言绘制佛像，是所有佛像中最殊胜的。同样，《喜金刚续》外检章第六品中说： 在此，誓言清净的画师， 以及誓言清净的修行者， 绘制御敌本尊（寂忿本尊）之像。 以出生（自性）颅骨上的五色， 以及尸体毛发制成的笔， 绘制上师（本尊）之画像。 无论是谁捻线， 无论是谁织布， 他们也必须是誓言清净之人。 由具誓言加持的瑜伽士， 在月亏月相的 第十四日，于寂静处，(126页下) 若心已半恶（不善）， 除了少许酒类饮品， 身体上则观想‘惹’字 (རཾ, रं, raṃ, 火大种子字)。 同样，即便裸露身体， 若有染污和不净， 对此，誓言（samaya）是最好的。 容貌端庄，具大悲心， 身形优美，青春韶华，具善缘之女性， 令修持者欢喜的花果， 将自己的手印（明妃）置于左侧。 诸如此类，在无上续中也有宣说， 在《文殊根本续》中，详细阐述了绘制大小（佛像）的仪轨，以及其利益和功德...
English
And, to those who inquire, offerings should be given as they wish. In the *Consecration Tantra*, it is said: "If the artisan is not pleased, the wisdom deity will not enter. Therefore, at the beginning of consecration, the artisan must first be pleased." Similarly, in many sutras and tantras, making the artisan pleased is stated as the primary samaya (vow) of the patron. To annoy an artisan is to annoy the deity. Therefore, one should, in the manner of relying on a spiritual friend, generate faith and reverence for the artisan who creates divine images, and make offerings to them as if to a deity. Nowadays, when buying and selling representations of enlightened body, speech, and mind (statues, scriptures, stupas), it would be excellent if both the artisan and the patron could pay the heroic price (fair price) determined by what is appropriate to the time and place. However, haggling, as is common in Nepal (བལ་) and Tibet (བོད་), becomes a cause for generating great fault for both parties, which is mentioned here incidentally. B2. Second, the explanation of the proportionate measurements of the supporting deity is twofold: M1. Samaya painted images; M2. Actual explanation of the proportionate measurements. M1. The first (part), the samaya painted image, conforming to the texts, is supreme. Because the samaya painted image, conforming to the texts of the respective tantra collections, is supreme among all divine images. Moreover, in the *Hevajra Tantra*, chapter six of the later investigation, it is said: Herein, by the samaya-bound painter, And by the samaya-bound practitioner, The terrifying painted image is indeed drawn. With the five colors residing on the born skull, And with a brush made of hair from a corpse, The painted image of the Lama (deity) is indeed drawn. Whoever spins the thread, Whoever weaves the cloth, They too must be samaya-bound individuals. By the yogi blessed with samaya, On the fourteenth day Of the waning moon phase, in a secluded place, (126 verso) If the mind is half-wicked (unwholesome), Apart from a little alcoholic beverage, One contemplates the 'ram' syllable (རཾ, रं, raṃ, the seed syllable of fire element) on the body. Similarly, even if one becomes naked, If there is defilement and impurity, For that, samaya is the best. With beautiful countenance, possessing compassion, A beautiful woman with graceful form and youth, endowed with good fortune, Flower and fruit that delight the practitioner, One places one's mudra (consort) on the left. Such teachings are also found in the Anuttarayoga Tantra, and, In the *Manjushri Mula Tantra*, the rituals for drawing large and small (images) are extensively explained, along as their benefits and merits...
Tibetan
ད་མེད་པ་དང་བཅས་ལེགས་པར་བཤད་པ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་སྟེ། སྡོམ་འབྱུང་ལས། སྔགས་པ་ལས་ནི་དང་པོ་པས། ། གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་བྱ་བ་སྟེ། ། བྲིས་སྐུ་བསྒྲུབ་ན་མྱུར་བར་ནི། ། དངོས་གྲུབ་རྒྱ་ཆེན་ཐོབ་པར་འགྱུར། ། ཞེས་གསུངས་སོ། ། མ༢ གཉིས་པ་ཚད་བཤད་པ་ལ་གསུམ། ཙ༡ སྤྱིར་བཤད་པ། ཙ༢ བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ། ཙ༣ དེ་ལས་འཕྲོས་པའི་ཉེ་བར་མཁོ་བའོ། ། ཙ༡ དང་པོ་ནི། ཆ་ཚད་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་རང་སོར་ནི། ། བརྒྱ་དང་ཉེར་ལྔ་སྡོམ་འབྱུང་བརྒྱ་ཉི་ཤུ། ། གདན་བཞི་དེ་མཚུངས་དམར་ནག་ཞལ་ཚད་བརྒྱད། ། མདོ་དང་རྒྱ་གཞུང་དེ་མཐུན་དེ་རྗེས་འབྲང༌། ། སྐུ་གཟུགས་ཀྱི་ཆ་ཚད་ནི་མདོ་རྒྱུད་རྣམས་ལས་ནན་ཏན་དུ་གསུངས་ཏེ། དེའང་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལས། (༡༢༦བ) རྒྱལ་བའི་བདག་པོའི་གཙུག་ཏོར་ནས་ནི་མཛོད་སྤུའི་དབུས་སུ་ཕྱེད་དང་བཅས་པ་ཉི་མའི་སོར་དུ་འགྱུར། ། དེ་ནས་མགྲིན་པའི་ཆུ་སྐྱེས་དེ་བཞིན་སྙིང་ག་དང་ནི་དེ་ནས་ལྟེ་གསང་ཆུ་སྐྱེས་དེ་བཞིན་ནོ། ། ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་དང་རྗེ་དར་བརླ་དང་དཔྱི་ཡང་མ་ནུ་དེ་ཉིད་རིག་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་སྟེ། །བྲང་ཕྱེད་ཕྱེད་བཅས་ཉི་མས་རང་དཔུང་དཔུང་ལག་རྣམས་ནི་མཁའ་མིག་རྒྱལ་པོ་ཉི་མའི་ཚད་ཀྱིས་སོ། ། ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་ལྷག་པའི་བརྒྱ་ཕྲག་གང་ཞིག་དུས་དང་དགུ་ཡི་མི་རྣམས་ཀྱི་ནི་འཇིག་རྟེན་ཚད། ། རིག་བྱེད་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་གཞི་དང་ཆུ་གཏེར་ཆུ་གཏེར་ཕྱེད་དང་བཅས་པའི་རིག་བྱེད་རིག་བྱེད་ཀྱིས། ། གཙུག་ཏོར་མགོ་བོ་འོག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ་རྒྱལ་བའོ་བདག་པོའི་དཔལ་ལྡན་དཔྲལ་བ་དག་དང་ཤངས་དང་ནི། ། ཤངས་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཀོས་ཨོལ་སྐོའི་མཐའ་དང་དེ་ནས་མགྲིན་པ་དག་སྟེ་མགྲིན་པའི་རྩ་བའི་ཆུ་སྐྱེས་དབུས། ། དེ་ནས་སྙིང་ག་ལྟེ་བ་གསང་བར་མིའི་བདག་པོ་ཕྱེད་བཅས་ཉི་མ་རྣམས་ཀྱི་རིམ་པར་འགྱུར། ། ཅེས་རང་སོར་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་རྩ་ལྔ་པ་ཁོ་ན་གསལ་བར་གསུངས་ཤིང༌། དེ་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་ཕྱི་ནང་གི་དག་སྦྱོང་ཡང་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། ། བདེ་མཆོག་བཤད་རྒྱུད་སྡོམ་འབྱུང་ལེའུ་སུམ་ཅུ་པ་ལས། ལྷ་ཡི་རི་མོ་གཟུགས་དག་གི། ། ཁྱོན་དང་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། ། ཚངས་པའི་རི་མོའི་གཟུགས་ཀྱི་སྔར། ། ཆ་ལྔ་དག་ནི་གདན་ཡིན་ནོ། ། སྐུ་ནི་དུམ་བུ་གསུམ་ཅན་གྱི། ། ཞེས་སོགས་ཀྱི་སོར་མོ་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་པ
Chinese
现在，应如善说般无误地修习。 《总集》中说： 密咒师从最初开始， 应作佛像等， 若修绘画佛像，则速疾， 能获得广大成就。 如是说。 二、第二部分是关于尺寸的解释，分为三点：1. 概述；2. 详细解释；3. 相关的必要事项。 1. 第一点是： 时轮坛城中的尺寸，自身指（的度量）是 一百二十五，总集中是一百二十。 四座（佛）也相似，红黑（二忿怒尊）面部尺寸是八。 经论和印度典籍与之相符，并依循。 身像的尺寸，在显密经典中都有详细阐述： 彼亦《时轮根本续》中说： (126b) 从尊胜主之顶髻，至眉间白毫中央，一又二分之一太阳指。 从彼至喉间水生（莲），同样至心间，复从彼至脐间密水生（莲），亦复如是。 脚掌、小腿、大腿、臀部，亦是摩奴之吠陀等。 胸部，以半半太阳（之量），自身臂、手臂、前臂，皆以虚空眼王太阳之尺寸。 一百二十五，即为时与九类众生之世间尺寸。 吠陀与一半（为）基础，及海，海与一半（为）吠陀，以吠陀。 顶髻、头部在下，尊胜主之庄严额部，以及鼻。 鼻下为下颚、口唇边缘，复至喉部，喉根水生（莲）中央。 从彼至心间、脐部、密处，人主（之尺寸），以半太阳（之量），次第而定。 如是，清楚阐述了自身指为一百二十五（指），彼亦详述了坛城等内外净化的方法。 《胜乐说续总集》第三十章中说： 天神绘画之身像， 其总体与身像之相。 梵天绘画身像之前， 五分尺寸即为座。 身像有三分之（量）， 等等，是（自身）指一百二十（指）。
English
Now, one should practice without error, as well explained. From the Domjung, it is said: The tantric practitioner, from the very beginning, Should make images, etc. If painted images are accomplished, then swiftly, Great accomplishments will be attained. Thus it is said. 2. The second part is an explanation of measurements, which has three points: 1. General explanation; 2. Detailed explanation; 3. Related necessities. 1. The first point is: The measurements in the Kalachakra (mandala) are, by one's own finger-measure, One hundred and twenty-five; in the Domjung, one hundred and twenty. The four seats (Buddhas) are similar; the red and black (wrathful deities) have a face measurement of eight. The sutras and Indian treatises agree with and follow this. The measurements of the body image are earnestly taught in the sutras and tantras: Moreover, in the King of Tantras, the Kalachakra (Tantra), it states (126b): From the crown of the Victorious Lord to the center of the urna, it becomes one and a half sun-fingers. From there to the water-born (lotus) of the throat, similarly to the heart, and from there to the secret water-born (lotus) of the navel, similarly. The soles of the feet, and the calves, thighs, and hips, are also the Manu of the Vedas. The chest, with half and half by suns, and one's own shoulders, upper arms, and forearms, are by the measure of the sun, the king of sky-eyes. One hundred and twenty-five, which is the worldly measure of people of the times and nines. The base with half of the Vedas and the ocean, the ocean with half of the Vedas, by the Vedas. The crown, the head below, becomes the glorious forehead of the Victorious Lord, and the nose. Below the nose, the chin, the edge of the mouth, and then the throat, the center of the water-born (lotus) at the base of the throat. From there to the heart, the navel, and the secret, the lord of humans, with half-suns, will be in order. Thus, it is clearly stated that the self-finger measure is exactly one hundred and twenty-five, and therein also extensively arises the purification of outer and inner, such as the mandala. In the thirtieth chapter of the Domjung, an explanatory tantra of Chakrasamvara, it is said: The divine painted images, Their extent and the characteristics of the images. Before the Brahma-painted images, Five parts of the measure are the seat. The body has three sections, Etc., (with a) finger-measure of one hundred and twenty.