Tibetan
མི་གུས་པ་གཅེར་བུ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིན་པར་གསུངས་པས་འདི་ཉིད་ཤེས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་ཞིང་དེའི་ལུགས་སྲོལ་གྱི་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱང༌། སྒོ་གསུམ་གྱི་བཟོ་ལ་བཟོ་རིག་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ཤེས་བྱ་ཀུན་ཀྱང་འདུ་བས་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་གཞག་བྱས་སོ། ། དེའང་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིད་སྔོན་དུ་འགྲོ་ཡང༌། དེས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་ལུས་གཙོ་བོར་བྱེད་པས་ལུས་བཟོ་སྟེ། གར་ཐིག་དབྱངས་གསུམ་དུ་གྲགས་པའི་དང་པོ་གཉིས་ལྟ་བུའོ། ། ངག་གཙོ་བོར་བྱེད་པས་ངག་གཟོ་སྟེ། གསུམ་པ་ལྟ་བུའོ། ། ལུས་ངག་(༡༢༤བ)གཙོ་བོར་མི་བྱེད་པ་ཡིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པས་ཡིད་བཟོ་སྟེ། བསམ་བྱུང་གི་རིག་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་ལྟ་བུའོ། ། ཐ༢ གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ད༡ ལུས་བཟོ། ད༢ ངག་བཟོ། ད༣ ཡིད་ཀྱི་བཟོ་གནས་བཤད་པའོ། ། ད༡ དང་པོ་ལ་གཉིས། ན༡ མཆོག་དང༌། ན༢ ཕལ་པའོ། ། ན༡ དང་པོ་ལ་གཉིས། པ༡ མདོར་བསྟན། པ༢ རྒྱས་བཤད་དོ། ། པ༡ དང་པོ་ནི། ལུས་བཟོ་མཆོག་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྟེན་ཏེ། ། ལུས་བཟོ་ལ་གཙོ་ཕལ་གཉིས་ཡོད་པའི། མཆོག་གམ་གཙོ་བོ་ནི། སྐུ་རྟེན་རྒྱལ་བའི་སྐུ་བརྙན་བྲིས་འབུར། གསུང་རྟེན་འཕགས་བོད་ཡིག་རིགས། ཐུགས་རྟེན་མཆོད་རྟེན་དང་ཕྱག་མཚན་གྱི་རིགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡིན་པས་རིམ་པར་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཞེས་སོ། ། པ༢ གཉིས་པ་[རྒྱས་བཤད་]ལ་གསུམ། ཕ༡ སྐུ་རྟེན། ཕ༢ གསུང་རྟེན། ཕ༣ ཐུགས་རྟེན་བཤད་པའོ། ། ཕ༡ དང་པོ་ལའང་གསུམ། བ༡ བཟོ་བོའི་མཚན་ཉིད་བྱིན་རླབས་སོགས་བཤད་པ། བ༢ བརྟེན་པ་ལྷའི་ཆ་ཚད། བ༣ རྟེན་གཞལ་ཡས་ཁང་འཕྲོས་དོན་ཙམ་སྨོས་པའོ། ། བ༡ དང་པོ་ནི། ལྷ་བཟོ་མཁས་དང་གཙང་སྦྲ་བསྙེན་གནས་ལྡན། ། གསང་སྔགས་ནང་པར་དབང་ཐོབ་དམ་ཚིག་ཅན། ། རྒྱུ་དང་ལག་ཆར་བཅས་པར་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ། གང་གིས་རྟེན་སྐྲུན་པ་པོ་བཟོ་བོ་ལ། སྐྱོན། ཡོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། དང་པོ་སྐྱོན་ནི། དཔལ་འབྱོར་རྒྱ་མཚོར། ཡོན་ཏན་མི་མཁས་ང་རྒྱལ་ཆེ། ། འགྲོགས་པ་མི་བདེ་བཀུར་སྟི་འདོད། ། འཕྲལ་དུ་ཚིག་རྩུབ་ཕུག་འདོད་ཆེ། ། ཡོན་རྒྱགས་གླ་ཐང་ཆད་མེད་འབེབས། ། དེས་ཀྱང་མི་ཚིམ་རྒྱུ་ཆ་རྐུ། ། ཅུང་ཟད་ཙམ་ལ་བཟོ་འཕྲོ་འཇོག ། འགྲོ་སྡིགས་བྱེད་ཅིང་ཆང་ནག་འཚོལ། ། དགེ་ལས་སྡིག་པར་སྒྱུར་མཁན་ཡིན། ། ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའི་སྐྱོན་དང་མི་ལྡན་ཅིང༌། སམྦུཊི་ལས། དུལ་ཞིང་དང་ལྡན་ལང་ཚོར་བབ། ། དབང་པོ་རྣམ་གསལ་རྣམ་རྟོག་མེད། ། ཁྲོ་མེད་ལྐོག་འཕྱས་མི་བྱེད་ཅིང༌། ། ཤིན་ཏུ་མཁས་ལ་སྤྲོ་བ་ཆེ། ། བཟོད་ལྡན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཅན། ། ཞེས་དང༌། དཔལ་འབྱོར་རྒྱ་མཚོར། (༡༢༥ན) འདོད་པ་ཆུང་ཞིང་བཀུར་སྟི་སླ། ། མཁས་ཤིང་ཁེངས་མེད་ཁ་ལ་ཉན། ། ལྷ་ལ་གུས་ཤིང་སྤྱོད་ལེགས་པའོ། ། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར། རང་བཞིན་དང་བཟོའི་མཚན་ཉིད་ལ་མཁས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པས་ལས་ལ་ཞུགས་པ་ན། ཆགས་བྲལ་གྱི་སྐུ་དང་གསང་སྔགས་ཕྱིའི་ལྷ་ལ་ཁྲུས་དང་གཙང་སྦྲ་ལ་གནས་ཤིང་བསྙེན་གནས་ཀྱི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པ། གསང་སྔགས་ནང་གི་ལྷ་ལ་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་ཅིང་དམ་ཚིག་དང་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པས་སྐྱེ་བོ་ཕལ་གྱིས་མི་མཐོང་བར་མཚམས་བཅད་དེ་མཆོད་གཏོར་དམ་རྫས་ཡང་ཡང་འབུལ་དགོས་ལ། བཟོ་བོ་ཀུན་རྣམ་སྣང་ངམ་བགེགས་མཐར་བྱེད་དང༌། སྐུ་རྒྱུ་དང་ལག་ཆ་རྣམ་སྣང་དུ་བསྐྱེད་པའང་གསུངས་ཤིང༌། ཐིག་ཚོན་རྣམས་ནི་དཀྱིལ་ཆོག་ནས་འབྱུང་བའི་ཆོ་གས་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ཡིག་མཁན་འོད་དཔག་མེད། སྨྱུ་གུ་དང་སྣག་ཚའང་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཚུལ་ཕྲེང་བ་སོགས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་ཐོག་མར་དབུ་འཛུགས་པའི་སྐབས་སུ་ངེས་པར་ལག་ཏུ་ལེན་པ་གལ་ཆེའོ། ། ཞར་བྱུང་སྐུ་གཟུགས་བཞེངས་པའི་བདག་རྐྱེན་སྦྱིན་བདག་ལའང་། སྐྱོན། ཡོན་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། དཔལ་འབྱོར་རྒྱ་མཚོར། སྡིག་ལ་མི་འཛེམ་དད་འདུན་ཆུང༌། ། ཕན་ཡོན་མ་མཐོང་ཡིད་མི་ཆེས། ། སྒྲུབ་བློ་མེད་པའམ་ཡོད་ན་ཡང༌། ། ཚེ་འདིའི་ལོ་འདོད་གྲགས་འདོད་ཕྱིར། ། རྐྱེན་དང་མི་འཚམས་བློ་རྒྱ་བསྐྱེད། ། ངང་ཐུང་བློ་དོག་བཟོད་བསྲན་ཆུང༌། ། ལྷ་དང་བཟོ་བོ་སྨོད་བྱེད་ཅིང༌། ། འགྱོད་པ་སྐྱེས་ནས་འཕྲོ་འཇོག་པའོ། ། ཞེས་བཤད་པའི་སྐྱོན་འདི་དག་དང་ནམ་ཡང་མི་ལྡན་པ་ཞིག་དགོས་ལ། གཉིས་པ་ཡང་། དེ་ཉིད་ལས། ཕན་ཡོན་མཐོང་བའི་ཤེས་རབ་ཅན། ། རྩེ་གཅིག་སེམས་པའི་བསམ་གཏན་ཅན། ། བརྟན་ཞིང་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་ཅན། ། དཀའ་སྤྱད་མི་སྐྱོ་བཟོད་བསྲན་ཅན། ། ངང་རིང་ཚིག་འཇམ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཅན། ། གཡོ་མེད་གཏོང་ཕོད་སྦྱིན་པར་ལྡན། ། ལྷ་དང་བཟོ་བོར་དད་གུས་ལྡན། ། རིམ་གྱིས་དགའ་སྤྲོ་སྒོམ་པའོ། ། ཞེས་དང༌། (༡༢༥བ) མི་གཡོ་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། བྲིས་སྐུ་ཚད་དང་ལྡན་པ་ཡོངས་སུ་ཟིན་
Chinese
据称，此乃轻蔑裸体派（耆那教，或指某些非佛教苦行者）之宗派，故了知此点极为重要。其宗规流派虽浩瀚无边，然身、语、意三门之造作，不仅涵盖造作之学问，亦摄尽一切所知。故诸智者已建立如是之体系。 然一切皆以意为先导，而以意所引发之身为主者，即是身之造作，譬如舞、线描、旋律三者中之前二者。 以语为主者，即是语之造作，譬如第三者（旋律）。 不以身语为主，而由意成就者，即是意之造作，譬如思所生之殊胜智慧。 第二部分有三：一、身之造作；二、语之造作；三、意之造作处之阐释。 第一部分有二：一、殊胜者；二、寻常者。 殊胜者有二：一、略说；二、广释。 第一部分是： 殊胜身之造作，乃身语意之所依。 身之造作有主次二者，其中殊胜或主要者，即是身所依之佛身像、绘画、雕塑；语所依之印度与藏文之文字种类；意所依之佛塔与手持法器等种类。此将依次阐述，如是说。 第二部分[广释]有三：一、身所依；二、语所依；三、意所依之阐释。 第一部分亦有三：一、阐释匠人特征、加持等；二、所依本尊之量度；三、略述作为所依之无量宫殿。 第一部分是： 神匠须具巧艺、清净、持戒， 内密灌顶得受，具足三昧耶。 当将材料工具，一并作加持。 对于创造所依之匠人，有过患与功德两种： 首先，过患是：在《富饶大海》中说： 德艺不精傲慢重， 共处不乐慕敬荣。 言辞粗暴急功利， 索取报酬无止境。 犹不满足盗资材， 些许小事辍工停。 威吓离去寻酒肆， 善业转恶是此人。 （匠人）不应具足如是所说之过患。 《集密》中说： 调柔且顺从
English
It is said that this is the tenet of the disrespectful naked ascetics (Nirgrantha, or certain non-Buddhist ascetics), thus understanding this is extremely important. Although there are countless divisions in its traditions, the craft of the three doors (body, speech, and mind) encompasses not only the art of craft but also all knowledge. Therefore, scholars have established such a framework. Although the mind precedes all, that which primarily involves actions of the body aroused by the mind is body craft. This is like the first two of the renowned three: dance, line drawing, and melody. That which primarily involves speech is speech craft. This is like the third (melody). That which does not primarily involve body or speech, but is accomplished by the mind, is mind craft. This is like special knowledge arising from thought. The second (section) has three parts: 1. Body craft, 2. Speech craft, 3. Explanation of mind craft. The first (of these) has two parts: 1. Superior, 2. Ordinary. The first (of these two) has two parts: 1. Brief exposition, 2. Extensive explanation. The first (part) is: The supreme body craft is the support for body, speech, and mind. Regarding body craft, there are two types: principal and ordinary. The superior or principal one refers to: body supports such as painted and sculpted images of the Victorious Ones; speech supports such as Indian and Tibetan script types; mind supports such as stupas and various types of symbols or attributes, and so on. These will be explained in sequence, as stated. The second (part) [Extensive explanation] has three parts: 1. Explanation of body supports, 2. Speech supports, 3. Mind supports. The first (of these) also has three parts: 1. Explanation of the characteristics of the craftsman, consecration, etc., 2. Proportions of the deities to be supported, 3. Brief mention of the magnificent palace (Vimana) as a support. The first (part) is: A divine craftsman is skilled, pure, and observes vows. Has received inner tantric initiation and maintains samaya. Consecrates materials and tools together. Regarding the craftsman who creates the supports, there are two types: faults and qualities. First, the faults. In the 'Ocean of Prosperity' it is said: Unskilled in qualities, greatly arrogant, Unpleasant to associate with, desires reverence. Immediately speaks harshly, greatly desires profit, Constantly demands excessive wages and fees. Even then not satisfied, steals materials, Abandons work over trivial matters. Threatens to leave and seeks dark beer (alcohol), Such a person turns virtuous deeds into sinful ones. (A craftsman should) not possess such faults as described. From Sambhuṭi: Gentle and agreeable
Chinese
到达青春之际， 诸根清明无分别。 无瞋不作背后诽谤， 极为贤善并具大喜。 具忍辱及大悲心。 如是所说。 在《宝财大海》(125a)中： 少欲易于恭敬， 贤善无慢听教。 恭敬天神行善。 如是所示。因具足通晓自然本性和造像特质的功德而从事此事业时，对于无执著之身（化身）和密宗外相本尊，应保持沐浴和洁净，并具足近住戒。对于密宗内相本尊，已获得灌顶，具足三昧耶誓言和本尊瑜伽，须划定界限，使普通人不可见，并反复供养朵玛和神圣物质。诸工匠应观想为毗卢遮那（Vairochana）或降伏一切障碍者（Yamantaka）。据说，佛像的材料和工具也应观想为毗卢遮那。坛城仪轨中所生的线条和色彩，应通过仪轨予以加持。抄写者应观想为阿弥陀佛（Amitabha）。笔和墨也应如《鬘》（Phrang ba）等经典中所述进行加持。所有这些，在最初开始工作时，务必付诸实践，至关重要。 此外，关于建造佛像的施主，有二：过患和功德。 首先，在《宝财大海》中说： 不惧罪恶信愿微， 不见利益不相信。 无修持心或虽有， 仅为今生财与名。 所缘不合生妄想， 性急心窄少忍耐。 诋毁天神与工匠， 生悔中途即放弃。 故施主绝不可具足以上所说的这些过患。 其次，同样在《宝财大海》中说： 具见利益之智慧， 具一心专注之禅定。 具坚固喜悦之精进， 具不畏艰难之忍耐。 具长久温言之戒律， 具无狡诈慷慨之布施。 具信敬天神与工匠， 渐次修习喜悦。 如是所说。(125b) 又从《不动续》中说： 彩绘佛像完全符合量度。
English
Arriving at the bloom of youth, Faculties clear, free from conceptual thoughts. Without anger, not engaging in slander, Extremely learned and greatly joyful. Possessing patience and great compassion. Thus it is stated. In "The Ocean of Glory/Wealth" (125a): Having few desires and easy to honor, Learned, without arrogance, and obedient. Reverent towards deities and of good conduct. As it appears (or is stated). When engaging in the work, endowed with the qualities of being learned in nature and the characteristics of craftsmanship, for the body of liberation and the outer deities of secret mantra, one should maintain purity and cleanliness, and possess the upasaka/upasika vows. For the inner deities of secret mantra, having received empowerment, possessing samaya vows and deity yoga, one must set boundaries so that ordinary people cannot see, and repeatedly offer ritual cakes and sacred substances. All artisans should be visualized as Vairochana or Yamantaka. It is also stated that the materials for the image and the tools should be generated as Vairochana. The measuring lines and colors should be blessed by the rituals arising from the mandala liturgy. The scribe is Amitabha. The pen and ink should also be blessed, as explained in texts such as "Phrang ba" (Garland). It is very important to definitely put all these into practice when first beginning the work. Furthermore, regarding the patrons who provide the conditions for constructing images, there are two aspects: faults and virtues. Firstly, in "The Ocean of Glory/Wealth" it states: Not afraid of sin, with little faith and aspiration, Not seeing benefits, thus disbelieving. Having no intention to practice, or even if having it, (Doing it) for the sake of this life's wealth and desire for fame. Expanding the mind inappropriately with conditions, Short-tempered, narrow-minded, with little patience. Disparaging deities and artisans, Regretting and abandoning the work midway. Therefore, it is necessary that a patron never possesses these faults thus explained. Secondly, from the same (text): Possessing wisdom that sees benefits, Possessing meditation of single-pointed mind. Possessing stable and joyful diligence, Possessing patience not disheartened by hardship. Possessing ethical conduct with long endurance and gentle words, Possessing generosity that is unwavering and ready to give. Possessing faith and reverence towards deities and artisans, Gradually cultivating joy. Thus it is stated. (125b) Also, from the Immovable Tantra: Painted images fully accomplished with correct proportions.