Tibetan
ན་ཉིད་ནི། མངོན་སུམ་ཚད་མས་རྟོགས་པར་བྱ་བ། དཔེར་ན། སྔོན་པོ་ལྟ་བུའོ།། གཞལ་བྱ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། རྗེས་དཔག་ཚད་མས་རྟོགས་པར་བྱ་བ། དཔེར་ན། སྔོན་པོ་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུའོ། ། ཡང་ན་དེ་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། མྱོང་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པར་བྱ་བ་དང༌། རྟགས་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲོ་འདོགས་བཅད་པར་བྱ་བ། གཞལ་བྱ་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། དཔྱད་པ་གསུམ་གྱིས་དག་པའི་ལུང་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོགས་པར་བྱ་བ། དཔེར་ན། སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཁྲིམས་ཀྱིས་བདེ། ། ཞེས་པའི་ལུང་རང་གི་བསྟན་བྱའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ལྟ་བུའོ། ། བརྗོད་བྱའི་མཚན་ཉིད་ནི། བརྡ་ལས་གོ་བར་བྱ་བ། འདི་ལའང་། ཞེན་པའི་བརྗོད་བྱ་དང༌། དངོས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ། ཡང་ན། འཆད་དུས་འཇུག་དུས་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་མཆིས་པའང་ཡུལ་གྱི་ཞར་བྱུང་དུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ།། པ༢ གཉིས་པ་[ཡུལ་ཅན་]ནི། ཡུལ་ཅན་གོ་བྱེད་རྗོད་དང་ཤེས་པ་གཉིས། ། ཡུལ་དེ་དག་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། གོ་བྱེད་དམ་རིག་བྱེད། དབྱེ་ན། རྗོད་བྱེད་དང་། ཤེས་པ་གཉིས། རྗོད་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། བརྡའི་དབང་གིས་བརྗོད་བྱ་གོ་བྱེད། ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། བེམ་པོ་ལས་ལོག་པའི་གསལ་ཞིང་རིག་པའོ། ། རྗོད་བྱེད་(༡༡༦ན)ངོ་བོ་མིང་ཚིག་ངག་དང་གསུམ། ། བརྗོད་བྱ་རིགས་བརྗོད་ཚོགས་བརྗོད་རྗོད་པའི་ཚུལ། ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་མི་ལྡན་གཞན་ལྡན་གཅོད། ། འཆད་དུས་ཞེན་དངོས་ཡི་གེ་གང་ཟག་ཀྱང༌། ། རྗོད་བྱེད་ལ་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། མིང་། ཚིག །ངག་གསུམ། མིང་གི་མཚན་ཉིད་ནི། ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་རྗོད་བྱེད། དཔེར་ན། བུམ་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ། ཚིག་གི་མཚན་ཉིད་ནི། ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ། ཡང་ཁྱད་ཆོས་དང་སྦྱར་ནས་རྗོད་བྱེད། དཔེར་ན། བུམ་པ་ཆུང་ངུ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལྟ་བུ། ངག་གི་མཚན་ཉིད་ནི། ཡུལ་གྱི་ཁྱད་ཆོས་ཀྱང་འཇུག་ལྡོག་གི་གཞི་དང་སྦྱར་ནས་རྗོད་བྱེད། དཔེར་ན། བུམ་པ་ཆུང་ངུས་ཆུ་སྐྱོར་ཅིག་ཅེས་པའི་སྒྲ་ལྟ་བུའོ། ། རྗོད་བྱེད་ལ་བརྗོད་བྱའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། རིགས་རྗོད་ཀྱི་སྒྲ་དང་། ཚོགས་རྗོད་ཀྱི་སྒྲ་དང་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི། རང་གིས་ཟིན་པར་བརྗོད་པའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་དེ་ཡིན་ན་རིགས་སྤྱི་ཡིན་པ། དཔེར་ན། གཟུགས་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལྟ་བུའོ། ། ཚོགས་རྗོད་ཀྱི་སྒྲའི་མཚན་ཉིད། རང་གི
Chinese
那样的定义是：通过现量来认识的，例如：青色。 所量隐蔽的定义是：通过比量来认识的，例如：青色无常。 或者，这两者的定义是：通过经验力断除增益，以及通过因相力断除增益。 所量最极隐蔽的定义是：依靠通过三观察清净的教证来认识的。 例如： 布施得受用，持戒得安乐。 如同此教证对其所表达的意义不欺诳。 能诠的定义是：通过约定俗成来理解的。对于此，也有执著的能诠，和真实的能诠。或者，讲说时和安立时的能诠，也作为所境的余事而安立。 页2 第二[有境]是： 有境能解能说知二者， 认识那些所境的有境的定义是：能理解者或能了知者。区分来说，是能说和认识二者。 能说的定义是：通过约定俗成的作用使所诠能被理解。 认识的定义是：远离无情物，明晰而了知。 能说(116页)自体名、句、语有三种。 所诠类诠、集诠、诠说之方式。 法与法有不具具他断。 讲说时、执著、真实、文字、补特伽罗亦。 能说从自体的角度来区分，有：名、句、语三种。 名的定义是：仅仅诠说所境的自体。例如：瓶子。 句的定义是：诠说所境的自体，又与特征结合。例如：小瓶子这样的语词。 语的定义是：诠说所境的特征，也与作用和止息的基础结合。例如：用小瓶子舀水这样的语词。 能说从所诠的角度来区分，有：类诠之声和集诠之声两种。 第一的定义是：如果自身所完整诠说的意义是那样，则是总相。例如：色这样的语词。 集诠之声的定义：自身所...
English
The definition of that is: that which is understood by direct perception, for example, blueness. The definition of an obscured object of cognition is: that which is understood by inference, for example, impermanent blueness. Alternatively, the definition of these two is: that which removes superimposition by the power of experience, and that which removes superimposition by the power of a sign (reason). The definition of a extremely obscured object of cognition is: that which is understood by relying on a scripture purified by the three analyses. For example: By generosity, one obtains enjoyments; by morality, one obtains happiness. Similar to how this scripture is not deceptive regarding the meaning it expresses. The definition of an expressible (what is to be expressed) is: that which is understood through convention. In this regard, there are expressibles of clinging, and actual expressibles. Alternatively, the expressibles at the time of teaching and at the time of application are also established as incidental to the object. Page 2 The second [subjective cognition/cognizer] is: The cognizer is the understanding, expression, and knowledge of the two. The definition of the cognizer that apprehends those objects is: the understander or the knower. Divided, there are two: the expresser and the knowing mind. The definition of the expresser is: that which makes the expressible understood by the power of convention. The definition of the knowing mind is: that which is clear and knowing, distinct from inanimate objects. The expresser (page 116) inherently has three: name, phrase, and speech. The way of expressing the expressible: class expression, collection expression. Phenomena and their possessors are either dissociated or associated, and are cut off. At the time of explanation, clinging, actuality, letters, and persons. The expresser, from the perspective of its nature, is divided into three: name, phrase, and speech. The definition of a name is: that which expresses merely the essence of an object. For example, the term 'pot'. The definition of a phrase is: that which expresses the essence of an object, also combined with its characteristics. For example, the term 'small pot'. The definition of speech is: that which expresses the characteristics of an object, also combined with the basis of engagement and disengagement. For example, the phrase 'fetch water with the small pot'. The expresser, from the perspective of what is expressed, is divided into two: the sound of class expression and the sound of collection expression. The definition of the first is: if the meaning fully expressed by oneself is such, it is a general class. For example, the term 'form'. The definition of the sound of collection expression: by itself...
Tibetan
ས་ཟིན་པར་བརྗོད་པའི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ན་རྡུལ་རྫས་བརྒྱད་འདུས་པའི་གོང་བུ་ཡིན་པ། དཔེར་ན། རི་བོ་གངས་ཅན་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལྟ་བུའོ། ། བརྗོད་བྱ་ལ་བརྗོད་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཆོས་བརྗོད་ཀྱི་སྒྲ་དང༌། ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲ་གཉིས། དང་པོའི་མཚན་ཉིད་ནི། རང་གིས་ཟིན་པར་བརྗོད་པའི་བརྗོད་བྱའི་ཁྱད་ཆོས་གཞན་རྣམས་རང་གི་བརྗོད་བྱར་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་བྱ་གོ་བྱེད། དཔེར་ན། བ་གླང་རྟ་མིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལྟ་བུའོ། ། ཆོས་ཅན་བརྗོད་པའི་སྒྲའི་མཚན་ཉིད་ནི། རང་གིས་ཟིན་པར་བརྗོད་པའི་བརྗོད་བྱའི་ཁྱད་ཆོས་གཞན་རྣམས་རང་གི་བརྗོད་བྱར་མ་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་བྱ་གོ་བྱེད། དཔེར་ན། བ་གླང་རྟ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་སྒྲ་ལྟ་བུའོ། ། རྗོད་བྱེད་ལ་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། མི་ལྡན་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་སྒྲ་དང༌། གཞན་ལྡན་རྣམ་གཅོད་གྱི་སྒྲ་དང༌། མི་སྲིད་རྣམ་གཅོད་ཀྱི་སྒྲ་དང་གསུམ། མཚན་ཉིད་རིམ་པ་(༡༡༦བ)བཞིན། ཚིག་ཕྲད་ཁྱད་ཆོས་ཀྱི་འོག་དེ་མ་ཐག་པར་སྦྱར་ནས་རྗོད་བྱེད། ཁྱད་གཞི་འོག་དེ་མ་ཐག་པར་སྦྱར་ནས་རྗོད་བྱེད། བྱ་བ་སྲིད་པའི་འོག་དེ་མ་ཐག་པར་སྦྱར་ནས་རྗོད་བྱེད། དཔེ་རིམ་བཞིན། ནག་པ་འཕོངས་སྐྱེན་པ་ཁོ་ན་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དང་། སྲིད་སྒྲུབ་ཁོ་ན་འཕོངས་སྐྱེན་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དང༌། མཚོ་སྐྱེས་ལ་སྔོན་པོ་སྲིད་པ་ཁོ་ན་ཞེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ལྟ་བུའོ། ། རྗོད་བྱེད་ལ་འཆད་དུས་ཀྱིས་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། ཞེན་པའི་རྗོད་བྱེད་དང༌། དེས་ཟླས་དྲངས་པའི་དངོས་ཀྱི་རྗོད་བྱེད་གཉིས། ཕྱི་མ་ནི། བུམ་པའི་སྒྲ་སྤྱི་ལྟ་བུ། ཞེན་པའི་རྗོད་བྱེད་ལ་དབྱེ་ན། དངོས་ཀྱི་ཞེན་པའི་རྗོད་བྱེད་དང༌། ཤུགས་ཀྱི་ཞེན་པའི་རྗོད་བྱེད་གཉིས། དཔེ་རིམ་བཞིན། བུམ་པ་དངོས་ཀྱི་མི་རྟག་པ་དང་བུམ་པ་ཤུགས་ཀྱི་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་བུམ་པ་མི་རྟག་ཅེས་པའི་སྒྲ་ལྟ་བུའོ། ། ཞར་བྱུང་ལ། ཡི་གེ་དང་། གང་ཟག་གཉིས་ལས། ཡི་གེའི་མཚན་ཉིད་ནི། རེ་རེ་བས་དོན་སྟོན་མི་ནུས་ཀྱང་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཡན་ཆད་ཚོགས་ན་དོན་སྟོན་རུང་གི་སྐད་ཅིག་དུ་མ་ཅན་གྱི་སྒྲ། དབྱེ་ན། ཨཱ་ལི་སོགས་དབྱངས་ཡིག་དང༌། ཀ་ཁ་སོགས་གསལ་བྱེད་གཉིས་སོ། ། གང་ཟག་གི་མཚན་ཉིད་ནི། ཕུང་པོ་ལྔའམ་བཞིའི་ཚོགས་རྒྱུན་ལ་བཏགས་པའི་བཏགས་ཡོད། དཔེར་ན། ལྷས་བྱིན་ལྟ་བུའོ། ། ཤེས་རིག་ཚད་མ་ཚད་མིན
Chinese
若为执取所表之所表境，则为八种微尘所聚之团块。例如，如“雪山”之声。 若就表诠之方式而分所表境，则有表法之声与表有法之声二者。 第一者之定义为：透过遣除其所执取所表境之其他特性为自所表境之方式，令了解所表境。例如，如“牛正是非马”之声。 表有法之声的定义为：透过不遣除其所执取所表境之其他特性为自所表境之方式，令了解所表境。例如，如“牛是非马”之声。 若就遣余之方式而分能表者，则有不相属遣余之声、他相属遣余之声、不可能遣余之声三者。 定义依次（116b页）：即刻接续于特色词缀下方而表诠。即刻接续于特色所依下方而表诠。即刻接续于行为可能下方而表诠。 譬喻依次：如“黑者唯为敏捷”之声；如“（有）可能实现者唯为敏捷”之声；以及如“青色唯可生于莲花（湖生）”之声。 若就解释之时机而分能表者，则有执取之能表与由其所引出之真实能表二者。 后者，如花瓶之总声。 若分执取之能表，则有真实执取之能表与势力执取之能表二者。 譬喻依次：如“花瓶是无常”之声，是针对花瓶是真实无常而花瓶并非势力无常而言。 附带而言，关于文字与补特伽罗（人）二者。 文字之定义为：单个不能表义，但若集合二又二分之一以上，则能表义之多刹那相续之声。 分为二：如“阿”等元音文字，以及如“迦”、“ Kha”等辅音文字。 补特伽罗（人）之定义为：施设于五蕴或四蕴聚合之相续上之施设法。例如，如天授（Devadatta）。 识，正量，非正量
English
If it is a subject matter expressed as being conceptually grasped, it is a conglomeration of eight substantial particles. For example, like the sound "Gangchen" (snow mountain). Dividing the expressible object (subject matter) by way of the manner of expression, there are two: the sound expressing phenomena (dharmas) and the sound expressing substrata (dharmins). The definition of the first is: that which makes one understand the expressible object by excluding other characteristics of the expressible object, which is expressed as being conceptually grasped, as its own expressible object. For example, like the sound "the ox is precisely not a horse." The definition of the sound expressing substrata (dharmins) is: that which makes one understand the expressible object by not excluding other characteristics of the expressible object, which is expressed as being conceptually grasped, as its own expressible object. For example, like the sound "the ox is not a horse." Dividing the expressive term by way of exclusion (rnam gcod), there are three: the sound of exclusion by non-association, the sound of exclusion by other-association, and the sound of exclusion by impossibility. Definitions in order (page 116b): An expressive term appended immediately after a characteristic particle. An expressive term appended immediately after a characteristic basis. An expressive term appended immediately after the possibility of an action. Examples in order: the sound expressing "the black one is only swift"; the sound expressing "Siddhrup (the one who accomplishes/exists) is only swift"; and like the sound expressing "blue is only possible for the lotus (born from the lake)." Dividing expressive terms by the time of explanation, there are two: expressive terms of apprehension, and actual expressive terms implied by them. The latter is like the general sound of a vase. Dividing the expressive terms of apprehension, there are two: actual expressive terms of apprehension, and implicit expressive terms of apprehension. Examples in order: with reference to the vase being actually impermanent and the vase not being implicitly impermanent, like the sound "the vase is impermanent." As an addendum, concerning two: letters and persons. The definition of a letter is: a sound consisting of multiple moments, which individually cannot express meaning, but if two and a half or more are assembled, they can express meaning. Divided into two: vowels like 'A' (A-li) and consonants like 'Ka', 'Kha' (Ka-kha). The definition of a person (gang zag) is: a designated existent designated upon the continuum of the collection of the five or four aggregates. For example, like Devadatta (Lhas-byin). Cognition, valid cognition, non-valid cognition.