Tibetan
་རྐྱེན་དང་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་གསུམ། ། མཚམས་སྦྱོར་བསྒྱུར་སོགས་ལུས་འགྱུར་མཐའ་ཡས་སོ། ། དོན་དང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀ་གཞན་དུ་སྒྱུར་བར་བྱེད་པ་ཉི་བསྒྱུར་ཉི་ཤུ་པོ་རྣམས་ཏེ། ཐོབ་པའི་དོན་ཅན་གྱི་ནཱིའི་སྔོན་དུ་ཉེ་བསྒྱུར་པྲ་བཞག་པས། པྲ་ཎཱི་འདྲེན་པའམ་གཙོ་བོ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། མཱ་ན་ཞེས་པའི་ཁམས་གཅིག་ལ། ཉེ་བསྒྱུར་པྲ་དང་ཕྲད་ན་པྲ་མཱ་ཎ། ཚད་མ། ཨ་ནུ་དང་ཕྲད་ན་ཨ་ནུ་མཱ་ན། རྗེས་དཔག ། དེ་བཞིན་དུ། ཨུ་པ་མཱ། དཔེ། པྲ་ཏི་མཱ། གཟུགས་བརྙན། ཨ་བྷི་མཱ། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དུ་འགྱུར་བ་སོགས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་རྣམས་དང༌། ཨཱ་ག་མའི་རྐྱེན་ནི་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་མ་ངེས་པར་གློ་བུར་དུ་འབྱུང་བ་སྟེ། ཨ་(༡༡༣བ)ཡ་དང༌། ཀཱ་རའི་བར་དུ་ས་ཀྲ་ཨཱ་ག་མ་བྱིན་པས། ཨ་ཡ་སྐཱ་ར་ལྕགས་ལ་འཇུག་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་ནི་ཡན་ལག་གི་རྣམ་འགྱུར་ཡིན་ནོ། ། ཕྲད་པའི་རྣམ་འགྱུར་ལ། བྱིངས་དང་རྐྱེན་འཕྲད་པས་སྠཱའི་ཏིཥྛ། དྲྀཤྱའི་བ་ཤྱ་སོགས་ཡི་གེ་གཟུགས་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་དང་འཕེལ་བ་སོགས་ཡན་ལག་ཙམ་བསྒྱུར་བ་དང༌། ཀྲྀཏྲ་རྐྱེན་ཡུ་ཨ་ན། བུ་ཨ་ཀ་རུ་བསྒྱུར་བ་སོགས་དང༌། དེ་ཕན་གྱི་རྐྱེན་ཚྲ་ཨཱི་ཡྲ་རུ་བསྒྱུར་བ་ལྟ་བུ་དང༌། རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཀུན་བཤད་ཏིངྲ་སོགས་བཅོ་བརྒྱད་ལ྄་དབྱངས་མེད་བསྒྱུར་བ་ལས་བྱུང་བ་སོགས་དང༌། སུ་སོགས་ཀྱི་ཊཱ་ཨི་ན། བེཡ་རུ་བསྒྱུར་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མདོར་ན། ཡི་གེ། རྐྱེན། རྣམ་དབྱེ་བསྒྱུར་བ་གསུམ། ཨ་དང་ཨ་འདུས་པས་ཨཱ་རིང་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་བ་དང༌། ཨ་ཨི་འདུས་པས་ཨེ། ཨ་ཨུ་འདུས་པས་ཨོ་རུ་གྱུར་པ་ལྟ་བུ་དབྱངས་གསལ་ཕྲད་པའི་མཚམས་སྦྱོར་གྱིས་གཟུགས་གཞན་དུ་བསྒྱུར་བ་སོགས་སྒྲའི་ལུས་འགྱུར་མཐའ་ཡས་སོ། ། ཁྱད་པར་གྲངས་སྔོན་གྲངས་མེད་དང་པོ་སོགས། ། གཞན་དོན་དང་གི་དོན་གྱི་ཚིག་སྡུད་དྲུག ། རྣམ་འགྱུར་གཉིས་པ་ཚིག་སྡུད་ལ་བརྟེན་པ་ནི་མིང་ངམ་རྟགས་ལ་སུ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེ་བྱིན་ནས་ཚིག་ཏུ་གྲུབ་པའི་མིང་གཉིས་སམ་མང་པོ་ཕྱོགས་སུ་སྡུད་པ་ནི་ཚིག་སྡུད་དེ། དེ་ལའང་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། ཀརྨ་དྷཱར། ལས་འཛིན་པ་སྟེ། ལས་ནི་འཛིན་པར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བསྡུ་བ་དང༌། དྭི་གུ། བ་གཉིས་པ། ཞེས་གྲངས་གཉིས་ཀྱི་སྐད་དོད་དྭི་སྔོན་དུ་ཡོད་པ་ལྟ་བུ་གྲངས་སྔོན་མ་ཅན་གྱི་བསྡུ་བ་དང༌། ཨུ་པ་ཀུམྦྷ། ཉེ་བའི་བུམ་པ་ལྟ་བུ་མི་ཟད་པ་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་མི་ཟད་པའི་བསྡུ་བ་དང༌། ཏཏྤུ་རུཥ། དེའི་སྐྱེས་བུ་སྟེ། འདིར་ཏཏ་དང་པུ་རུ་ཥའི་བར་ནས་རྣམ་དབྱེ་དྲུག་པ་བསྡུས་པས་མཚོན་རྣམ་དབྱེ་བདུན་གསུམ་ཉེར་གཅིག་རང་རང་གི་དོན་ལ་སྦྱར་བ་བསྡུས་པ་དང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བསྡུ་བ། བ་ཧུ་བྲཱི་ཧིཿ། འབྲུ་མང་(༡༡༤ན)པོ་པ། ཞེས་པ་འབྲུ་མང་བ་ཙམ་མ་ཡིན་པ། དེའི་ཡུལ་ལམ་བདག་པོ་ལྟ་བུའི་དངོས་པོ་གཞན་གྱི་དོན་སྟོན་པ་གཞན་དོན་གྱི་བསྡུ་བ། དྭནྡྲཿ། གཉིས་དང་གཉིས་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་ངང་གི་དོན་འཇུག་པའི་ཙའི་སྒྲ་བསྡུས་པ་ངང་གི་དོན་གྱི་ཚིག་སྡུད་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་མང་པོ་རྣམས་དོན་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང༌། བརྗོད་པ་དུ་མ་དང་རྣམ་དབྱེ་མང་པོ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང༌། བརྗོད་མི་བདེ་བ་དང་ཚིག་ཉུང་བརྗོད་བདེར་སྦྱོར་བ་ནི་བསྡུ་བའི་དགོས་པ་སྟེ། སྤྱིར་དྲུག །ནང་གསེས་སུ་ཉེར་བརྒྱད་ཙམ་དུ་འགྱུར་བར་བཤད་དོ། ། ཐ༣ གསུམ་པ་དོན་བསྡུ་ནི། ངོ་བོ་མིང་ཚིག་རྣམ་འགྱུར་གསུམ་དུ་འདུ། ། སྒྲ་ཤེས་དོན་གྱི་ཆ་ལ་རྨོངས་མི་འགྱུར། ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྒྲའི་ངོ་བོར་བསྡུ་ན། མིང་དང༌། ཚིག་དང༌། རྣམ་འགྱུར་གསུམ་དུ་འདུ་བ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་སྒྲའི་སྦྱོར་བ་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཤེས་ན་ཚིག་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དོན་གྱི་ཆ་ལའང་རྨོངས་པར་མི་འགྱུར་བས་ཚིག་དོན་གཉིས་ཀ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པའི་བློ་གྲོས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། ། ཏ༢ གཉིས་པ་ཚད་མའམ་གཏན་ཚིག་རིག་པ་བཤད་པ་ལ་གཉིས། ཐ༡ དགོས་འབྲེལ་གྱིས་མཚམས་སྦྱར། ཐ༢ རིག་ལམ་དངོས་བཤད་པའོ། ། ཐ༡ དང་པོ་ནི། དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་ཚར་གཅོད་ཚད་མ་ནི། ། དངོས་བསྟན་མེད་པའི་ཤེས་བྱ་ཇི་སྙེད་པའི་དོན་ལ་རང་བློ་ལྐོག་གྱུར་ཏུ་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལོག་པར་རྟོག་པའི་འཁྲུལ་པ་ཚར་གཅོད་པའི་རིག་གནས་ཚད་མ་ནི་རིག་པའི་དབང་ཕྱུག་གཉིས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་གཞིར་བཞག །ཁས་ལེན་སྐྱོང་ཚུལ་གྱི་སྲོལ་མི་འདྲ་བ་འགའ་ཞིག་བྱུང་བ་ལས་འདིར་འདུས་ཤིང་གསལ་བ་ཚད་མ་ཕྱི་རབས་པ་ལ་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་བསྡུས་པ་ཅུང་ཟད་བསྟན་པར་བྱའོ། ། ཐ༢ གཉིས་པ་[རིག་ལམ་དངོས་བཤད་པ་]ལ་གསུམ། ད༡ བསྡུས་པ་རྒྱས་པར་བཤད་པ། ད༢ དེ་རྟོག་གེའི་ཚིག་དོན་བརྒྱད་དང་གནས་གསུམ་དུ་བསྡུ་བ། ད༣ དེ་དག་གི་སྙིང་པོ་ཚུལ་ལྔར་བསྡུ་བའོ། ། ད༡ དང་པོ་ལ་གཉིས། ན༡ མདོར་བསྟན། (༡༡༤བ) ན༢ རྒྱས་བཤད་དོ། ། ན༡ དང་པོ་ནི། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་དེ་རྟོགས་བྱེད་པའི
Chinese
词缀变位有三类， 连音转形等变化无穷尽。 那些能使意义和形式两者都转变为他种形式的，是二十种变位。在表示“获得”意义的“尼（ni）”之前，放置前缀“钵惹（pra）”，则有“钵惹尼（praṇi）”意为引导或作用于主尊，以及对于“玛那（māna）”这个词根，如果遇到前缀“钵惹（pra）”，则成为“钵惹玛那（pramāṇa）”（正量、衡量）。如果遇到“阿奴（anu）”，则成为“阿奴玛那（anumāna）”（比量、随推）。 同样地，“乌帕玛（upamā）”（譬喻）。“钵惹底玛（pratimā）”（影像、形像）。“阿毗玛（abhimā）”（转变为现前我慢）等等，诸如此类非常多。至于增益（āgama）的词缀，它会在开头、中间、结尾三处不确定地突然出现，例如在“阿亚（aya）”（113b）和“迦惹（kāra）”之间加入“萨迦惹（sakāra）”增益，形成“阿亚斯迦惹（ayaskāra）”如同作用于铁；这些都是分支的变动。 在连音（sandhi）的变动方面：词根与词缀相遇，如“斯他（sthā）”变为“底师他（tiṣṭha）”，“底履师亚（dṛśya）”变为“缚师亚（vaśya）”等，字母形体转变为他种形式；以及只有部分（如“功德（guṇa）”和“增益（vṛddhi）”等）发生转变；以及“讫律（Kṛt）”词缀的“虞（yu）”转变为“阿那（ana）”，“坞（vu）”转变为“阿迦（aka）”等等；以及其后的词缀，例如“底履（tṛ）”或“敕惹（tra）”转变为“伊（ī）”或“伊惹（yra）”等等；以及在所有十八种阐释的“丁（tiṅ）”等变位中，由无元音（vowel-less）转变而产生的等等；以及“苏（su）”等格助词的“吒（ṭā）”转变为“伊（ī）”或“那（na）”，或转变为“吠亚（veya）”等等。总之，字母、词缀、格助词的转变有三类。 “阿（a）”与“阿（a）”相遇，转变为一个长音“阿（ā）”；“阿（a）”与“伊（i）”相遇转变为“诶（e）”，“阿（a）”与“乌（u）”相遇转变为“喔（o）”等等，通过元音辅音相遇的连音，形体转变为他种形式，诸如此类的音声形体转变是无穷无尽的。 特别是，数字前置、无量、第一等等。 他义、以及“之”义（属格）的六种复合词。 第二种变动是基于复合词的，即给名词或语干加上“苏（su）”等格助词，然后将两个或多个构成词语的名词组合起来，这就是复合词。 它也有六种
English
Suffixes and three types of declensions, Sandhi transformations and such, changes in form are endless. Those that transform both meaning and form into something else are the twenty types of transformations. By placing the prefix `pra` before `ni`, which has the meaning of 'obtaining', `praṇi` means to lead or to enter the principal. And for the root called `māna`, if it meets the prefix `pra`, it becomes `pramāṇa` (valid cognition, measure). If it meets `anu`, it becomes `anumāna` (inference). Similarly, `upamā` (simile). `pratimā` (image, reflection). `abhimā` (becomes manifest pride) and so forth, there are very many such examples. As for the augment (āgama) suffix, it appears unexpectedly at the beginning, middle, or end, indefinitely. For example, by giving the `sakāra` augment between `aya` (113b) and `kāra`, it becomes `ayaskāra` (iron worker/iron ore), which is like applying to iron; these are modifications of parts. Regarding the transformations of juncture (sandhi): when a root meets a suffix, like `sthā` becoming `tiṣṭha`, `dṛśya` becoming `vaśya`, etc., letters transform into other forms; and only parts (such as `guṇa` and `vṛddhi` vowel changes) are transformed; and Kṛt suffixes like `yu` transforming into `ana`, `vu` transforming into `aka`, etc.; and suffixes after that, like `tṛ` (or `tra`) transforming into `ī` or `yra`, etc.; and among the eighteen types of verbal endings (tiṅ) explained in all declensions, those arising from vowel-less transformations, etc.; and `ṭā` (instrumental singular ending) of `su` etc. nominal endings transforming into `ī` or `na`, or into `veya`, etc. In short, there are three transformations: of letters, suffixes, and declensions. By combining `a` and `a`, it becomes one long `ā`; like `a` and `i` combining to become `e`, `a` and `u` combining to become `o`, etc., through sandhi of vowels and consonants meeting, forms transform into others, and so on, the transformations of the body of sound are endless. Specifically, number-preceding, innumerable, first, etc. The six types of compounds for other meanings and for the meaning of 'of' (genitive). The second transformation relies on compounds, which means by adding nominal endings like `su` etc. to a noun or stem, and then combining two or more nouns that have formed words, this is a compound. And it has six types of divisions: `Karmadhāraya` (possessive/descriptive compound), meaning 'holding the action', because the action is a specific quality to be held, it is a compound with a specific characteristic; `Dvigu` (numerical compound), for example "two cows", where `dvi` (meaning two) is present at the beginning; it is a compound with a preceding number; `Upa kumbha` (Avyayībhāva compound example), like 'near the pot', where the indeclinable becomes the principal referent... (Tibetan text truncated)
Chinese
彼已尽之合取； 宾主依士（Tatpuruṣa）：彼之士夫。此中，由“彼”与“士夫”之间省略第六格，以此表示二十一格（七格乘三），各自与义相合的合取，初等合取。 多财（外）依士（Bahuvrīhi）：谓麦多者（114a）。并非仅指麦多，而是表示其他事物的意义，如其处所或主人。这是他义合取。 等和（Dvandva）：如“二和二”般，省略表自义之“与”字，是自义词合。所有合取皆为将多义合为一义，将多言多格合为一，将不便言说者变作少词易言，此乃合取之必要。总而言之有六种。据称，细分则有大约二十八种。 第三，意义合取（义摄）。 体性名句变异聚三， 知声不迷义之分。 若将此等一切归摄于声之体性，则摄入名、句、变异三者。 如此，若能如理了知善巧安立之声的结合，则言说自不必说，于义之部分亦不致迷惑，从而生起能轻易通达言说与意义二者之智慧。 第二，宣说量（或因明）之理。分二：一、以必要关联而联结；二、宣说理路本身。 第一， 摧伏境上迷惑量。 所谓量论，是摧伏于无直接开示的所知事上，自心执为隐蔽等颠倒分别之迷惑的学问。此中，以二智者（指陈那、法称）的追随者为基础，从所产生的若干不同的立论方式中，在此聚合且阐明后代量论者中广为流传的略摄，将稍作展示。 第二，[宣说理路本身]分三：一、广说合取；二、将其归摄于因明八词义及三处；三、将其精华归摄于五种方式。 第一，分二：一、略说 (114b)；二、广说。 第一， 境与有境，了知彼者之
English
The collection of that which has ceased; Tatpuruṣa: His man. Here, by implying the omission of the sixth case ending between "Tat" and "Puruṣa," it signifies the twenty-one case endings (seven cases times three forms) applied to their respective meanings, representing the first and subsequent types of compounds. Bahuvrīhi: One who has much grain (114a). This does not merely mean "much grain," but indicates the meaning of another object, such as its locus or owner. This is a compound for the meaning of another. Dvandva: Like "two and two," this compound omits the particle "ca" (and) which conveys the intrinsic meaning, representing a compound of intrinsic meaning. All these compounds serve the purpose of unifying multiple meanings into one, combining numerous expressions and many case endings into one, and transforming inconvenient expressions into concise and easy ones. Generally, there are six types. Internally, they are said to become about twenty-eight. Third, the collection of meaning. Its essence gathers into three: name, word, and variation. Knowing sound, one will not be ignorant of the aspect of meaning. If all of these are collected into the essence of sound, then they are gathered into name, word, and variation. In this way, if one properly understands the combination of well-constructed sounds, then let alone words, one will not be ignorant of the aspect of meaning, and thus wisdom will arise, easily comprehending both words and meaning. Second, explaining Pramana (valid cognition) or the science of logic. There are two parts: 1. Connecting by necessary relation; 2. Explaining the actual path of reasoning. First, The pramana that eliminates error concerning objects. The science of Pramana is that which refutes the errors of mistaken apprehension, such as one's mind conceiving of hidden objects in relation to all cognizable objects that are not directly revealed. Here, based on the followers of the two masters of reasoning (Dignaga and Dharmakirti), from among the various traditions of asserting principles, a brief explanation of the well-known summaries of later Pramana scholars will be presented. Second, [the explanation of the actual path of reasoning] has three parts: 1. Extensive explanation of compounds; 2. Collecting them into the eight terms and three loci of logic; 3. Collecting their essence into five modes. First, there are two parts: 1. Brief presentation (114b); 2. Extensive explanation. First, Object and subject, that which cognizes them