Tibetan
་ཚུལ་གཙོ་བོ་གསུམ་སྟེ། སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་གིས་ནི། བྱེ་སྨྲས་བཀའ་དང༌། མདོ་སྡེ་པས་བསྟན་བཅོས་སུ་འདོད་པའི་མངོན་པ་སྡེ་བདུན་གྱི་ནང་ཚན། ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཤཱ་རིའི་བུས། ཞེས་བཤད་པ་དེ་ལ་གཞུང་ཚད་ཤོ་ལོ་ཀ་དྲུག་སྟོང་ཡོད་པས། དེ་ཆོས་ཕུང་གཅིག་གི་ཚད་ཡིན་ཞིང་བརྒྱད་ཁྲིའི་ནང་ནས་དེ་ཙམ་ཞིག་ལུས་ཀྱི་གཞན་ནི་ནུབ་བོ་ཞེས་ཟེར་རོ། ། ཡང་སྡེ་པ་ཁ་ཅིག་གིས་ནི། ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྟེན་འབྲེལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གྲངས་རེ་རེའི་གཏམ་རྫོགས་པ་ནི་ཆོས་ཕུང་རེ་རེའི་ཚད་དུ་འགྱུར་ཞིང་དབྱེ་བའང་དེ་ལྟར་བྱས་པར་འདོད་དོ། ། ཡང་ཁ་ཅིག །ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས། ཞེ་སྡང༌། གཏི་མུག །ང་རྒྱལ། ལོག་ལྟ། ཐེ་ཚོམ་རྣམས་ནང་གསེས་སུ་དབྱེ་བ་དང༌། ཕན་ཚུན་སྦྱོར་བ་སོགས་ཀྱིས་བརྒྱད་ཁྲིར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་རེ་རེའི་གཉེན་པོར་ཆོས་ཕུང་རེ་རེ་བསྟན་ཅིང༌། རང་རང་གི་གཉེན་པོའི་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྟོན་པའི་གཏམ་ནི་དེའི་ཚད་དུ་འདོད་དོ། ། གཞན་དག་གླང་པོ་རབ་བརྟན་རྒྱབ་ཚད་བཞེད། །(༡༠༤ན) དེ་ལས་གཞན་དག་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། ནཱ་ག་བོདྷི་ལ་སོགས་པ་ནི། ཆོས་གང་ཞིག་གི་མིང་ཚིག་ལྷའི་གོས་ལྟར་སྲབ་པའི་གྲོ་གའམ་ཏཱ་ལར། སྐྲའི་རྩེ་མོའི་ཆ་ཤས་ཀྱིས་མཐའ་རྒྱགས་མེད་པར་བྲིས་པ། གླང་པོ་ཆེ་དར་མའི་རྒྱབ་ནོན་པའི་ཚད་ལ་ཕུང་པོ་གཅིག་ཏུ་བཞེད་ཅིང༌། ཚིག་གསལ་ལས། ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ། དབང་པོའི་གླང་པོ་ཆེ་རབ་བརྟན་གྱིས་བཀུར་བར་འོས་པའི་སྣག་ཚས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཅིག་འདྲི་བར་ནུས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་བྱས་ན། མདོ་གང་དག་ལས། འཕགས་པ་ལྷས་བྱིན་གྱིས་གླང་པོ་ཆེ་ལྔ་སྟོང་གིས་བཀུར་བར་བྱ་བའི་གླེགས་བམ་རྣམས་ཁ་ཏོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཡང་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཤད་ཅིང་། མདོ་གང་དག་ལས་ཞེས་པའི་མདོ་ནི་དྲིན་ལན་བསབ་མདོར་གྲགས་པ་དེ་ཉིད་དོ། ། ཉ༢ གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཆོས་འཁོར་བཤད་པ་ལ་ལྔ། ཏ༡ བྱ་རྒྱུད། ཏ༢ སྤྱོད་རྒྱུད། ཏ༣ རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད། ཏ༤ བླ་མེད་རྒྱུད། ཏ༥ གསུངས་ཚུལ་གཞན་བཤད་པའོ། ། ཏ༡ དང་པོ་ནི། རྒྱུད་སྡེ་བཞི་ལས་བྱ་རྒྱུད་འོག་མིན་དང༌། ། རི་རབ་རྩེ་མོ་འཇམ་དཔལ་སོགས་ལ་གསུངས། ། གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་རྒྱུད་སྡེ་རྣམ་པ་བཞིར་གྲགས་པའི། ཐོག་མར་བྱ་བའི་རྒྱུད་ནི། གནས་འོ
Chinese
主要有三种方式： \t\t\t有些部派认为：在《七部阿毗达磨论》中，由毗婆沙师（Vaibhashikas）认为属佛语（教法），经部师（Sautrantikas）认为属论著的《法蕴足论》（Dharma-Skandha）由舍利弗所著，据说其篇幅有六千颂（shloka）。因此，这便是“一法蕴”的衡量标准，据说在八万法蕴中，仅存此数，其余皆已散失。 \t\t\t另有一些部派认为：关于蕴、界、处，以及缘起等各类法相的论述，每当完成一个类别，即成为“一法蕴”的衡量标准，其分类亦是如此。 \t\t\t还有一些（部派认为）：烦恼中的贪、嗔、痴、慢、邪见、疑，通过细分和相互组合等方式，可达八万种。对于每一种烦恼，都教示了一种相应的“法蕴”作为对治。而完整阐述各自对治作用的论述，则被认为是其衡量标准。 \t\t\t其他（部派）则认为，其篇幅足可充满强壮大象的背部。（104反） \t\t\t此外，就大乘而言，龙树、菩提（Bodhi）等人认为：若某部法的名言（词句）如同天衣般轻薄，以发尖之微毫写于贝叶（tala）上，且不留边际，其篇幅足可载满一头成年大象背部者，便被视为“一法蕴”。 \t\t\t《明句论》（Tshig gsal）中说：“就无上乘而言，以足以承载威猛大象之墨，便能书写一部法蕴。”如此说来： \t\t\t有些经典中记载：“圣者提婆达多（Devadatta）能背诵五千大象所负经卷”，此说亦可成立。其中所提及的“有些经典”，便是广为人知的《报恩经》（Drin Lan Bsab Mdo）。 \t\t\t（2）第二，解释不共的密宗法轮，分为五部分：（1）事部、（2）行部、（3）瑜伽部、（4）无上瑜伽部、（5）其他说法。 \t\t\t（1）首先是： \t\t\t在四部密续中，事部（Kriya Tantra）传授于色究竟天（Akanistha）， \t\t\t以及须弥山顶，传予文殊（Manjushri）等。 \t\t\t密宗金刚乘中，所称的四部密续： \t\t\t首先的事部（Kriya Tantra），其处所...
English
There are three main ways: \t\t\tSome schools say: Among the Seven Abhidharma Treatises, which the Vaibhashikas consider to be Buddha's word (teachings) and the Sautrantikas consider to be a treatise (Shastra), is the "Dharma-Skandha" by Shariputra. It is said that this text has a length of six thousand shlokas (verses). This is the measure of one Dharma-Skandha (Dharma-heap/collection of Dharma), and they say that among the eighty thousand (Dharma-Skandhas), only this much remains, the rest have disappeared. \t\t\tAgain, some schools say: When the discourse on each category like skandhas (aggregates), dhatus (elements), ayatanas (sense-bases), and dependent origination (pratītyasamutpāda) etc. is completed, that becomes the measure of one Dharma-Skandha, and the classification is made in this way. \t\t\tAlso, some (say): The kleshas (afflictions) of desire, hatred, ignorance, pride, wrong views, and doubt, when subdivided and combined with each other, etc., become eighty thousand. For each of these, one Dharma-Skandha is taught as an antidote. And the discourse that fully explains the function of its respective antidote is considered its measure. \t\t\tOthers hold that it is the measure of the back of a strong elephant. (104 verso) \t\t\tFurthermore, in the context of the Mahayana, Nagarjuna, Bodhi (Bodhisattvas/scholars like Nagarjuna), and others say: A Dharma-text whose words are as subtle as divine garments, written on a tala (palm leaf) without leaving any margin, using a part of a hair-tip to write, and which would fill the back of a fully grown elephant, is considered one Dharma-Skandha. \t\t\tIn the *Tshig gsal* (Clear Word/Lamp), it says: In the context of the Anuttarayoga (Unsurpassed Vehicle), "With ink worthy of being carried by a mighty elephant, one can write one Dharma-Skandha." Thus it is said. If it is done in this way, then: \t\t\tIn some sutras, "It is said that Arya Devadatta recited the volumes worthy of being carried by five thousand elephants," this also becomes reasonable. Thus it is explained. The sutra referred to as "in some sutras" is the one known as the *Drin Lan Bsab Mdo* (Sutra on Repaying Kindness). \t\t\t(2) The second, the uncommon Secret Mantra Dharma Wheel, is explained in five parts: (1) Kriya Tantra, (2) Charya Tantra, (3) Yoga Tantra, (4) Anuttarayoga Tantra, (5) Explanation of other ways of teaching. \t\t\t(1) The first is: \t\t\tAmong the Four Classes of Tantra, Kriya Tantra is taught in Akaniṣṭha (Highest Pure Abode), \t\t\tAnd on the summit of Mount Meru (Sumeru), to Mañjuśrī and others. \t\t\tIn the Secret Mantra Vajrayana, the renowned Four Classes of Tantra: \t\t\tFirst, the Kriya Tantra (is taught in the place Akaniṣṭha...)