Tibetan
ཀྱི། དེའི་འོག་ཏུ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འཁོར་ལོའི་གཏམ་དང༌། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་གཏམ་གྱིས་སེམས་ཅན་དེ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུལ་ལ་འཛུད་དོ། །ཞེས་ཆོས་འཁོར་གསུམ་ལ་གཏམ་གསུམ་གྱིས་བསྟན་པར་མཛད་དེ། དང་པོ་འཁོར་བ་ལས་ཡིད་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་གཏམ་དང༌། གཉིས་པ་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་གྱི་གཏམ་དང༌། གསུམ་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འཁོར་ལོའི་གཏམ་མོ། ། དེ་ལྟར་འཇོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། གདུལ་བྱ་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་དཀྲི་བའི་རིམ་པས་བཞག་པ་སྟེ། རྒྱུད་བླ་མ་ལས། འཇིག་རྟེན་ཞི་བའི་ལམ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། ། རབ་ཏུ་སྨིན་དང་ལུང་སྟོན་རྒྱུ་ཡི་གཟུགས། ། ཞེས་(༡༠༡བ)བཤད་པ་ལྟར། དང་པོ་གདུལ་བྱ་འཁོར་བ་ལ་ཆགས་པ་རྣམས་ཡིད་འབྱུང་བའི་གཏམ་གྱིས་བསྐུལ་ནས་ཞི་བའི་ལམ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། དེ་ནས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གཏམ་གྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་དང༌། དེ་ནས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འཁོར་ལོའི་གཏམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡུལ་ལ་འཇུག་ཅིང་ལུང་སྟོན་པ་ཆེན་པོ་འཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་གསུངས་སོ། ། གཞན་ཡང་འཕགས་པ་ལྷས། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་དང་པོར་ཟློག ། བར་དུ་བདག་ནི་ཟློག་པ་དང༌། ། ཐ་མར་ལྟ་གཞི་ཀུན་ཟློག་པ། ། གང་གིས་ཤེས་དེ་མཁས་པ་ཡིན། ། ཞེས་བཤད་པའང་ཆོས་འཁོར་གསུམ་ལ་སྦྱོར་བར་བཞེད་དེ། རྒྱས་པར་ཕྱི་ནས་འབྱུང་ངོ༌། ། ཐ༢ གཉིས་པ་སོ་སོའི་རྣམ་གཞག་ལ་གསུམ། ད༡ འཁོར་ལོ་དང་པོ། ད༢ བར་པ། ད༣ ཐ་མའོ། ། ད༡ དང་པོ་ནི། བདེན་བཞི་ལན་གསུམ་བཟླས་པ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། ། དེ་ལ་དང་པོ་བདེན་བཞིའི་ཆོས་འཁོར་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། སྟོན་པས་གསུངས་པའི་དམ་ཆོས་གང་ཞིག །ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་སྟེགས་སུ་དགོངས་ནས། གཙོ་བོར་ཐེག་དམན་གྱི་རིགས་ཅན་རྣམས་ལ་བསྟན་པའོ། ། དེའི་མཚན་གཞི་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་ལ་གྲགས་པའི་འདུལ་མངོན་མདོ་སྡེའི་གསུང་རབ་རྣམས་ཏེ། ལུང་སྡེ་བཞི་སོགས་སོ། ། དེ་དག་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་བདེན་བཞིའི་ཆོས་འཁོར་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གཙོ་བོར་བདེན་པ་བཞི་ལས་བརྩམས་ཏེ་དམན་པ་ལ་མོས་པ་རྣམས་དྲང་བའི་ཕྱིར་ལྟ་སྤྱོད་ཡང་དག་པར་སྟོན་པས་ན། དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། དེའང་འཁོར་ལོ་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཡུལ་ཝ་ར་ཎཱ་སི་དྲང་སྲོང་ལྷུང་བ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་སུ་འཁོར་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོ་ལ་བདེན་བཞི་ལན་གསུམ་དུ་བཟླས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་ཚུལ་བསྟན་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚུལ་ཡང་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས། བདེན་བཞིའི་ངོ་བོ་བསྟན་པ། བྱ་བ་བསྟན་པ། འབྲས་བུ་བསྟན་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཟླས་པ་གསུམ། བཟླས་པ་རེ་རེ་ལའང་། ཡིད། ཤེས་པ། རིག་པ། བློ་སྐྱེས་སོ་ཞེས་བཞི་བཞི་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་སུ་བསྟན་པར་བཞེད། མདོ་སྡེ་པས། བདེན་བཞི་རང་(༡༠༢ན)གི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཟླས་པ་དང་པོ། བྱ་བའི་ངོ་བོ་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བཟླས་པ་གཉིས་པ། མཐར་ཐུག་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གསུམ་པ་སྟེ། བཟླ་བྱ་ནི་བདེན་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། བཟླས་པ་གསུམ་ལ། བདེན་པ་བཞི་སོ་སོར། ངོ་བོ། བྱ་བ། འབྲས་བུ་རྣམས་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་བཞི་བཞིར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་བཅུ་གཉིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པ་ནི་འཐད་པའི་ཕྱོགས་སོ། ། ཆོས་འཁོར་དེའི་དངོས་ཀྱི་དགོས་པ་ལྔ་སྡེ་བཟང་པོས་དགྲ་བཅོམ་ཐོབ་པ་སོགས་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་དགོས་པ་དེ་ནས་བརྩམས་འབྲས་བུའི་བསྟན་པ་རྫོགས་ཀྱི་བར་འབྲས་བུ་བཞི་ཐོབ་པ་ས་ཆེན་པོའི་རྡུལ་ཙམ་བྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་རོ། ། འདི་ལས་གཞན་པ་བདེན་བཞིའི་ཆོས་འཁོར་དུ་གཏོགས་པ་རྣམས་ནི་འདུལ་ལུང་གྲོང་ཁྱེར་དྲུག་སོགས་སུ་ཐོར་བུར་གསུངས་པས་མཚོན་གནས་དང་དུས་མ་ངེས་པ་སྣ་ཚོགས་པའོ། ། ད༢ གཉིས་པ་[འཁོར་ལོ་བར་པ་]ནི། མཚན་ཉིད་མེད་ལ་དངོས་བསྟན་རྣམ་ཐར་གསུམ། ། སྦས་དོན་མངོན་རྟོགས་བརྒྱད་པོ་ཡན་ལག་བཅས། ། འཁོར་ལོ་བར་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། སྟོན་པས་གསུངས་པའི་དམ་ཆོས་གང་ཞིག །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དངོས་ལ་དགོངས་ནས་གཙོ་བོར་ཐེག་ཆེན་པའི་རིགས་ཅན་རྣམས་ལ་བསྟན་པའོ། ། དེའི་མཚན་གཞི་ནི། ཡུམ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་སོགས་ཤེར་ཕྱིན་གྱི་མདོ་སྡེ་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་རྣམས་སོ།། དེ་དག་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་དབེན་པའི་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་བྲལ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། ། དེའང་གནས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་ལ། དངོས་བསྟན་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་བསྟན་པས་སྦས་དོན་མངོན་རྟོགས་(༡༠༢བ)བརྒྱད་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ཡན་ལག་གི་དོན་བདུན་ཅུ་དང་བཅས་པ་ལེགས་པ
Chinese
噢，在此之后，通过不可退转法轮的言说，以及三轮完全清净的言说，使那些有情众生进入如来之地。如是，以三种言说宣说了三法轮：第一是出离轮回的言说；第二是三解脱门的言说；第三是不可退转法轮的言说。 如此安立的理由是，以引导所化众生至无上菩提的次第而安立。 如《宝性论》中所说： 入于世间寂静道， 究竟圆满以及授记的因相。 如(101b)所说，首先通过出离的言说劝导执著轮回的所化众生进入寂静之道；然后通过空性的言说使之在大乘中完全成熟；再通过不可退转法轮的言说，使之进入如来之地，并获得大授记，因此如此宣说。 此外，圣天菩萨说： 初息非福（业）， 中息我执， 末息一切见地， 知此者是智者。 此说亦欲安立于三法轮，广说将出现在后面。 第二，各自安立分三：1）初法轮；2）中法轮；3）末法轮。 1）初法轮： 即十二行相之三转四谛。 其中，初四谛法轮的定义是：导师所说的圣法，旨在作为大乘之道阶梯，主要为小乘根器众生所宣说。 其例子是：声闻乘中著名的律藏、阿毗达磨、经藏等，如《四阿含经》等。 为何称之为四谛法轮呢？因为主要围绕四圣谛展开，为了引导那些倾慕小乘者，正确地宣示见地和行为，故称之为四谛法轮。 并且，初法轮的实义是：世尊在瓦拉纳西（Varanasi）鹿野苑（Sarnath）仙人堕处，向五比丘（善贤五众）三转十二行相的四圣谛法轮，即是宣示此法。 届时...
English
Oh, following this, through the discourse on the wheel of non-retrogression and the discourse on the complete purity of the three spheres, those sentient beings are introduced to the realm of the Tathagata. Thus, the three turnings of the Dharma wheel were taught with three discourses: first, the discourse on definitely renouncing samsara; second, the discourse on the three gates of liberation; and third, the discourse on the wheel of non-retrogression. The reason for establishing them in this way is that they are set forth in the order of guiding trainees towards supreme enlightenment. As stated in the *Uttaratantra Shastra*: Entering the path of worldly peace, Fully ripening and the form of the cause for prophecy. As stated (101b), first, trainees who are attached to cyclic existence are inspired by the discourse on renunciation to enter the path of peace; then, through the discourse on emptiness, they are fully ripened in the Mahayana; and subsequently, through the discourse on the wheel of non-retrogression, they enter the realm of the Tathagata and attain the great prophecy. Therefore, it was taught in this way. Furthermore, Aryadeva said: First, turn back non-virtue, Then, turn back the self, Finally, turn back all bases of views; Whoever knows this is a wise one. This statement is also intended to be applied to the three turnings of the Dharma wheel, and the extensive explanation will appear later. Second, the individual explanations are threefold: 1) the First Turning of the Wheel; 2) the Middle Turning; and 3) the Final Turning. 1) The First (Turning) is: The Twelve Aspects of the Four Noble Truths repeated thrice. Among these, the definition of the First Turning of the Dharma Wheel of the Four Noble Truths is: any sacred Dharma taught by the Teacher, intended as a stepping stone to the Mahayana path, and mainly taught to those of the Shravaka lineage. Its examples are: the famous collections of Vinaya, Abhidharma, and Sutra Pitakas among the Shravakas, such as the Four Agamas and so forth. Why is it called the Dharma Wheel of the Four Noble Truths? Because it mainly revolves around the Four Noble Truths, and in order to guide those who are inclined towards the lesser vehicle, it correctly teaches the view and conduct, therefore it is called by that name. Furthermore, the actual substance of the First Turning of the Wheel is: the manner in which the Lord taught the twelve aspects of the Four Noble Truths, repeated three times, to the five excellent disciples (the Group of Five) in the Deer Park (Sarnath) at Rishipatana in Varanasi. At that time...
Chinese
另外，说一切有部（Abhidharma School）认为，通过宣说四圣谛的自性、作用和结果，有三种重复（或称“反观”）。每一种重复又包括：意、知、觉、智生，共四种，所以总共有十二种相（views）。 经部师（Sutra School）则认为，第一种重复是观照四圣谛的自性，第二种重复是观照其作用，第三种重复是观照其最终结果。所观照的正是四圣谛的法相。因为三种重复中，四圣谛各自针对自性、作用、结果而观照，形成了四种相，所以总共有十二种相，这种观点是合理的。 那个（初）转法轮的直接目的是五比丘（五善者）获得阿罗汉果位等。其特殊目的，从那时起直到佛教证果圆满，有如大地的微尘般众生获得四种果位（声闻四果）。 除此之外，其他属于四圣谛法轮的教法，散布在六城等的律藏中零星宣说，象征着地点和时间不定的各种情况。 2. 第二（中转法轮）是： 无相真实显示三解脱， 密意八现观支分亦具足。 中转法轮的定义是：佛陀所宣说的正法，主要是针对大乘种姓者，以大乘道为真实意趣而宣说的。 其例子主要是《般若波罗蜜多经》（般若母）的广、中、略三部等。 为什么这些被称为“无相法轮”呢？因为它们（这部经典）显示了从色（色蕴）到遍智（一切智智）之间的一切法，都极其远离自性，是言思不可及的真实性。所以称之为“无相”。 同样，在王舍城（Rajagriha）的灵鹫山（Gṛdhrakūṭa），对四种眷属和无数菩萨众，宣说了甚深空性之法，始于三解脱门，由此使得八现观（Abhisamaya）作为隐藏义，以及七十义的支分，能够善巧地在所化众生的心相续中生起。
English
Moreover, the Vaibhashika (Abhidharma School) holds that through teaching the nature, function, and result of the Four Noble Truths, there are three repetitions (or reviews). Each repetition, in turn, includes: mind, consciousness, perception, and wisdom arises, totaling four for each, thus manifesting in twelve aspects. The Sautrantika (Sutra School) maintains that the first repetition (review) focuses on the inherent nature of the Four Noble Truths, the second repetition focuses on their function, and the third repetition focuses on their ultimate outcome. The object of review is precisely the dharma aspects of the Four Noble Truths. Since in the three repetitions, each of the Four Noble Truths is contemplated based on its nature, function, and result, forming four aspects for each, there are thus twelve aspects in total; this view is considered reasonable. The direct purpose of that (first) Dharma Wheel (First Turning of the Wheel of Dharma) was for the five excellent ones (the group of five bhikshus) to attain Arhatship, and so forth. Its special purpose, starting from that point until the complete establishment of the doctrine of results (enlightenment), was for countless beings, like particles of the great earth, to attain the four fruits (of stream-enterer, once-returner, non-returner, and arhat). Apart from this, other teachings belonging to the Dharma Wheel of the Four Noble Truths were scattered and expounded in various places and times, such as in the vinaya texts of the six cities, indicating diverse and uncertain locations and periods. 2. The second (Middle Turning of the Wheel) is: The reality of non-characteristics directly teaches the three emancipations, The implicit meaning of the eight abhiṣamayas (realizations) with their branches is also complete. The definition of the Middle Turning of the Wheel is: the sacred Dharma proclaimed by the Buddha, primarily taught to those of Mahayana lineage, with the actual path of Mahayana as its principal intent. Its examples are primarily the Prajnaparamita Sutras (Mother of Wisdom) in their extensive, medium, and condensed versions, and so forth. Why are these called the “Dharma Wheel of Non-Characteristics”? Because they reveal that all phenomena, from form (rupa) to omniscience (sarvajnajnana), are profoundly devoid of their own inherent characteristics, manifesting a reality that is beyond speech, thought, and expression. Therefore, they are so called. Likewise, in Rajagriha (王舍城), on Vulture Peak Mountain (灵鹫山), to the four assemblies and countless Bodhisattva multitudes, the profound doctrine of emptiness was taught, commencing with the three gates to liberation, thereby enabling the eight abhiṣamayas (realizations) as hidden meanings, along with the seventy branches of meaning, to skillfully arise in the minds of the disciples.