Tibetan
་གསུང་རབ་ཀུན་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་འཇུག་པ་སྟེ། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འཁོར་ལོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང༌། ཤེར་ཕྱིན་དང་མངོན་པ་སོགས་ཀྱི་མིང་ཡང་གཞུང་ལུགས་ལ་འཇུག་པ་མི་འགལ་བ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཡང་ན། ཆོས་འཁོར་དངོས་རྟོགས་པའི་ཆོས་དང་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་ལམ་དེའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཞིང༌། གསུང་རབ་ནི་དེ་དག་གཞན་རྒྱུད་ལ་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་འཁོར་བསྐོར་བ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་ཀྱང་། ལེགས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་ནོ། ། ཉ༢ གཉིས་པ་[བྱེ་བྲག་ལུང་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་]ནི། ལུང་གི་ངོ་བོ་ངག་གི་རྣམ་རིག་སྟེ། ། རྒྱལ་བའི་ཡེ་ཤེས་འགྲོ་སེམས་དག་པ་ལས། ། གདུལ་བྱའི་ཤེས་པ་མིང་ཚིག་ཡི་གེར་སྣང༌། ། བྱེ་མདོས་མིང་ཚིག་ཕུང་པོ་གཉིས་སུ་སྨྲ། ། དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ལུང་གི་ཆོས་འཁོར་གྱི་ངོ་བོ་ནི། སྟོན་པས་གསུངས་པའི་དམ་ཆོས་གང་ཞིག །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གང་རུང་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པ་ངག་གི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་རྣམ་རིག་གོ། ། དེའི་མཚན་གཞིའང༌། བདག་རྐྱེན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང༌། རྒྱུ་རྐྱེན་གདུལ་བྱའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་དག་པ་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས། གདུལ་བྱ་དེའི་ཤེས་པ་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་གྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ངག་ཀུན་ནས་སློང་བའི་བག་ཆགས་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་དང༌། (༡༠༠བ)ནང་གི་ཤེས་པ་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྒྲར་ཞེན་པའི་མ་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཞེད་པའི་དབང་གིས་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཐེག་ཆེན་གྱི་མདོ་སྡེ་འགའ་ཞིག་ལས། བདེ་བར་གཤེགས་པས་ཆོས་ཚིག་འབྲུ་གཅིག་ཀྱང་མ་བསྟན་པར་བཤད་པའང་དོན་འདི་ལ་དགོངས་སོ། ། ཐེག་དམན་པ་དག་གིས་དེ་ལྟར་མི་འདོད་དེ། མཛོད་ལས། གང་རྣམས་ཐུབ་པས་གསུངས་དེ་དག ། ཚིག་གམ་མིང་ཡིན་དེ་དག་ནི། ། གཟུགས་དང་འདུ་བྱེད་དག་ཏུ་འདུས། ། ཞེས་བཤད་པ་ལྟར། བྱེ་སྨྲས་གསུང་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་ཚོགས་པ་སྒྲ་སྤྱིའི་ཕྲེང་བར་འདོད་པས་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དང༌། མདོ་སྡེ་པས་དེ་སྒྲ་རང་མཚན་པར་འདོད་པས་གཟུགས་ཕུང་སྟེ་དངོས་པོའི་མཐའ་གཉིས་སུ་སྨྲ་བར་བྱེད་དོ། ། ཇ༢ གཉིས་པ་ངེས་ཚིག་ནི། ངེས་ཚིག་དྷརྨ་ཙཀྲའི་སྒྲ་ཕྱི་མ། ། རྟོགས་པ་འཕོ་དང་ལུང་གི་ཆོས་ཕུང་ཚོགས། ། ལེགས་སྦྱར་གྱི་སྐད་དུ། དྷརྨ་ཙཀྲ་ཞེས་བྱ་བ། དྷརྨའི་སྒྲ་བཤད་གོང་དུ་སོང༌། ཙཀྲའི་སྒྲ་འཕོ་བ་དང་ཚོགས་པ་ལའང་འཇུག་པས། རྟོགས་པའི་ཆོས་འཁོར་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་འཕོ་བ་ལྟར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང༌། ལུང་གི་ཆོས་འཁོར་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་མང་པོའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་བཤེས་ཀྱིས་ཀྱང༌། འཁོར་ལོ་ནི་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་འཕོ་བར་སྣང་བས་ནའམ། ཚོགས་ཀྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་འཁོར་ལོ་སྟེ། སྒྲའི་དོན་ནི་དེ་དག་དང་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། ། ཡང་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཚངས་པའི་འཁོར་ལོ་ཞེས་བྱ་བའང༌། མཛོད་ལས། དེ་ཉིད་ཚངས་ཚུལ་ཚངས་པ་ཡི། ། འཁོར་ལོ་ཚངས་པས་བསྐོར་ཕྱིར་རོ། ། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་རོ། ། ཇ༣ གསུམ་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ལ་གཉིས། ཉ༡ ཐུན་མོང་དང༌། ཉ༢ ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། ། ཉ༡ དང་པོ་ལ་གཉིས། ཏ༡ ཆོས་འཁོར་གསུམ་དུ་དབྱེ་བ། ཏ༢ དེ་ཆོས་ཕུང་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། ། ཏ༡ དེའི་དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐ༡ སྤྱི་དང་། ཐ༢ སོ་སོའི་རྣམ་གཞག་གོ། ། ཐ༡ དང་པོ་ནི། (༡༠༡ན) དབྱེ་ན་དང་པོ་བདེན་བཞི་བར་པ་ནི། ། མཚན་ཉིད་མེད་དང་ཐ་མ་ལེགས་པར་ཕྱེ། ། ངེས་འབྱུང་རྣམ་ཐར་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་གཏམ། ། ཞིར་འཇུག་སྨིན་དང་ལུང་སྟོན་ཐོབ་ཕྱིར་གསུངས། ། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་བདག་དང་ལྟ་ཀུན་ཟློག ། ལུང་གི་ཆོས་དེ་ལ་དབྱེ་ན། ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་གསུམ་ཞེས་ཐེག་ཆེན་པ་རྣམས་ལ་གྲགས་ཤིང་གྲུབ་པ་སྟེ། དེའང་བཀའ་དང་པོ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་འཁོར། བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་འཁོར། ཐ་མ་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ཆོས་འཁོར་རོ། ། དེའང་གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རིག་ནས། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། མི་སྡུག་པ་ཡིད་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་གཏམ་གྱིས་འཁོར་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡིད་འབྱུང་བར་བྱེད། འཕགས་པའི་ཆོས་འདུལ་བ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཙམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་མི་གཅོད་ཅིང༌། དེའི་འོག་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་གཏམ་གྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཚུལ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་དོ། ། དེ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བརྩོན་འགྲུས་རྒྱུན་མི་གཅོད་
Chinese
一切圣教亦皆摄入法轮， 世亲论师（Vasubandhu）曰：“宣说世俗法（conventional dharma）之自性（nature）的轮，即是法轮。” 如般若（Prajnaparamita）、阿毗达摩（Abhidharma）等名称，摄入论典（treatises）无有相违，同理，此处亦是应理。 或者，法轮是道次第（path stages）中真实所证之法与资粮道、加行道（accumulation and application paths）的支分。虽然说圣教是为了令他众相续（minds of others）通达彼等，故名为“转法轮”，然此仅是善说之一部分。 二、[差别语（specific transmitted Dharma）之法性]： 传法（transmission）之本体，乃语表（manifest consciousness of speech）也； 由佛陀（Victorious One）之智慧，众生（sentient beings）心相续清净故， 所化（those to be tamed）之识，现为名、句、字（names, words, and letters）； 说一切有部（Vaibhashikas）谓名（names）与句（words）是二聚（two aggregates）。 对此，差别语之法轮（specific transmitted Dharma Wheel）的本体，即是导师（Teacher）所宣说之任一圣法，其以涅槃（Nirvana）之因（cause）、果（effect）、自性（nature）三者任一为主要所诠（primarily expressed），且显现为语表（manifest consciousness of speech）之识。 其譬喻（example）者，依主缘（dominant condition）佛陀之智慧，及因缘（causal condition）所化众生（sentient beings to be tamed）心相续（minds）清净二者，所化之识方显现为名（names）、句（words）、字（letters）之相。因薄伽梵（Blessed One）无有引发语（speech）之习气（imprints），（100b）亦无内心识执著外声（external sound）之无明（ignorance），故究竟而言，并非由如来（Tathagata）本愿（intention）而宣说。 是以，大乘（Mahayana）部分经论（sutras）言“善逝（Sugata）未曾宣说只言片语之法”，亦是就此义而言。 声闻乘（Hinayanists）不许此说，如《俱舍论》（Abhidharmakosha）云： 圣者（Sage）所说， 彼等为句（words）或名（names）， 摄入色（forms）与行（compositional factors）中。 如是所说，说一切有部（Vaibhashikas）谓圣教（scriptures）之本体，乃名（names）、句（words）、字（letters）之聚合，声（sound）之总相（general aspect）之串（string），故为不相应行（non-associated compositional factors）。 经部（Sautrantikas）则谓彼声（sound）为自相（intrinsically existent），故为色蕴（form aggregate），是故彼等宣说二种实有边（two extremes of phenomena）。 二、字义（etymology）： “法-轮”（Dharma-Chakra）中“轮”字之字义，
English
All scriptures also enter the Dharma Wheel. Acarya Vasubandhu said: "The wheel that demonstrates the nature of conventional dharma is the Dharma Wheel." Just as the names Prajnaparamita and Abhidharma, etc., are not contradictory to entering the treatises, so too is it reasonable here. Alternatively, the Dharma Wheel is a branch of the path of accumulation and application, which are the actual understood dharmas. Although it is said that the scriptures are for making others understand them, thus it is called "turning the Dharma Wheel," this is only one good aspect. Second, [the definition of the specific transmitted Dharma] is: The essence of transmission is the manifest consciousness of speech; From the pure minds of sentient beings, which are the wisdom of the Victorious One, The consciousness of those to be tamed appears as names, words, and letters; The Vaibhashikas assert that names and words are two aggregates. Regarding this, the essence of the specific transmitted Dharma Wheel is: whatever sacred Dharma taught by the Teacher, which primarily expresses one of the three — cause, effect, or nature of Nirvana — is the manifest consciousness appearing in the form of speech. The example of this is: based on two conditions, the dominant condition being the Buddha's wisdom, and the causal condition being the purification of the minds of sentient beings to be tamed, the consciousness of those to be tamed appears in the form of names, words, and letters. This is because the Blessed One does not possess imprints that initiate speech, and (100b) does not have ignorance that clings to inner consciousness as external sound. Therefore, ultimately, it is not taught due to the Tathagata's intention. Therefore, some Mahayana sutras state that the Sugata did not teach even a single word of Dharma, which refers to this meaning. The Hinayanists do not accept this, as stated in the Abhidharmakosha: Whatever the Sage taught, Those are words or names, They are included in forms and compositional factors. As stated, the Vaibhashikas assert that the essence of the scriptures is a collection of names, words, and letters, a string of general sounds, which are non-associated compositional factors. The Sautrantikas assert that sound is intrinsically existent, hence it is a form aggregate, thus asserting the two extremes of phenomena. Second, the etymology is: The etymology of the latter word Dharma-chakra is...
Chinese
证悟之轮与教法蕴集。在梵语中，称作达摩查克拉（དྷརྨ་ཙཀྲ་, Dharma Chakra, 达摩查克拉）。达摩（དྷརྨ་）一词的解释已如前述。查克拉（ཙཀྲ་）一词亦有“流转”和“集聚”之意。因此，证悟的法轮在所化众生相续中显现为流转，以及教法的法轮是众多法蕴的自性，因此如此称呼。 法友亦云：“法轮或因显现于所化众生相续中流转，或因其具有集聚之义，故称之为法轮。此词义与彼等相近故。” 又，其异名亦称“梵轮”。《俱舍论》中云：“彼即梵行、梵天之，轮由梵天所转故。”如是所出。 第三，在分类方面有二：一、共同（分类）；二、不共同（分类）。 第一个（共同分类）有二：一、将法轮分为三种；二、将其安立为法蕴。 第一个（将法轮分为三种）有二：一、总说；二、分别安立。 第一个（总说）是：若分，最初四谛、中间是，无相与最后善分别。为得决定解脱不退转语，寂静趣入成熟与授记故说。遣除非福、我执与一切见。若将该教法分类，在大乘行者中，将法轮分为三种是广为人知且成立的。它们是：初转法轮——四圣谛法轮；中转法轮——无相法轮；末转法轮——善分别法轮。 又，在《总持自在王所问经》中云：如来（或称佛陀）了知一切未得清净之有情界后，以无常、苦、无我、不净之厌离语，令对轮回（或称生死）深生欢喜之有情生起厌离之心。令其趣入圣法调伏。仅仅如此，如来（或称佛陀）精进不绝。在此之后，以空性、无相、无愿之语，令其通达如来（或称佛陀）之理。 仅仅如此，如来（或称佛陀）的精进亦不间断。
English
The wheel of realization and the collection of scriptural dharma. In Sanskrit, it is called Dharma Chakra (དྷརྨ་ཙཀྲ་, Dharma Chakra, 达摩查克拉). The explanation of the word Dharma (དྷརྨ་) has been given previously. The word Chakra (ཙཀྲ་) also means "to transfer" and "to gather." Therefore, the Dharma Wheel of realization appears to transfer into the minds of sentient beings to be tamed, and the Dharma Wheel of scripture is the very nature of many aggregates of Dharma. Hence, it is so called. The Dharma friend also said: "The wheel (chakra) is called a wheel either because it appears to transfer into the minds of those to be tamed, or for the meaning of gathering. The meaning of the sound is near to these." Furthermore, another name for it is "Brahma's Wheel." As stated in the Abhidharma Kosha: "It is indeed the wheel of pure conduct, of Brahma, because it is turned by Brahma." It appears thus. Third, regarding classification, there are two: 1. Common (classification); 2. Uncommon (classification). The first (common classification) has two: 1. The division of the Dharma Wheel into three; 2. The establishment of it as aggregates of Dharma. The first (division into three Dharma Wheels) has two: 1. General (discussion); 2. Specific (establishment). The first (general discussion) is: If divided, the first is the Four Noble Truths, the middle is without characteristics, and the last is well-discriminated. It is taught to obtain definite emancipation, irreversible discourse, peaceful entry, maturity, and prophecy. It dispels unwholesome karma, self-grasping, and all wrong views. If that scriptural Dharma is classified, among Mahayana practitioners, it is widely known and established that there are three types of Dharma Wheels. These are: the First Dharma Wheel – the Dharma Wheel of the Four Noble Truths; the Middle Dharma Wheel – the Dharma Wheel without characteristics; and the Last Dharma Wheel – the Dharma Wheel of well-discriminated phenomena. Furthermore, in the Sutra Requested by Dharani-ishvara-raja (the King who is Master of Dharanis), it is stated: The Tathagata (or Buddha), having understood the realm of sentient beings who are not yet fully purified, uses words of impermanence, suffering, selflessness, and impurity that lead to disenchantment, causing those sentient beings who are deeply attached to samsara to become disenchanted. He leads them to enter the noble Dharma and discipline. Even with just this, the Tathagata's diligence does not cease. After this, with words of emptiness, signlessness, and wishlessness, he enables them to comprehend the Tathagata's principle. Even with just that, the Tathagata's diligence does not cease.