Tibetan
་ཏེ་རྒྱུ་ནི་དགུར་འདོད་དོ། ། ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། ། ཡང་གདུལ་བྱའི་གང་ཟག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཐེག་ཆེན་ལ་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་དང་ཐེག་པ་ཆུང་ངུར་ཞུགས་པའི་གང་ཟག་གཉིས་སུ་ངེས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་དང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་གཉིས་སུའང་འདུ་བ་ཡིན་ལ། དེའང་བཤད་མ་ཐག་པའི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་སོ་སོ་ལ་གཉིས་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་སྟེ། དམན་པ་ལ་མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་གསུངས་པ་དང༌། རྒྱ་ཆེན་པོ་(༩༥བ)ལ་མོས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་གསུངས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སོ། ། དེ་ལ་ཐོགས་མེད་ཞབས་ཀྱིས། གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་ཐེག་པ་དམན་པ་དང༌། ཐེག་པ་མཆོག་གི་བྱེ་བྲག་གིས་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ཕ༣ གསུམ་པ་[རྗོད་བྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་]ནི། རྗོད་བྱེད་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་རྒྱལ་བའི་བཀའ། ། མདོ་སྡེ་དབྱངས་བསྙད་ལུང་བསྟན་ཚིགས་སུ་བཅད། ། ཆེད་བརྗོད་གླེང་གཞི་རྟོགས་བརྗོད་དེ་ལྟར་བྱུང༌། ། སྐྱེས་རབས་རྒྱས་དང་རྨད་བྱུང་གཏན་ལ་དབབ། ། གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་རྣམས་སུ་དབྱེ། ། རྗོད་བྱེད་དམ་རྗོད་ཚུལ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན། རྒྱལ་བའི་བཀའ་རྣམས་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བར་རིགས་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་མདོའི་སྡེ་ནི། འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་རྣམ་ངེས་སུ། དེ་ལ་ཚིག་རྐྱང་ལྷུག་གིས་མདོ་མདོར་བརྗོད་པ་དེ་ནི་མདོའོ་ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་དུ། སྨོས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཚིག་ལྷུག་པས་དོན་མདོར་བསྟན་པའི་གསུང་རབ་ཡིན་ཞིང༌། སྨོས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གསུངས་པ་ལ་ཕན་ཡོན་བཅུ་ཡོད་པ་ཀུན་བཏུས་ལས་གསུངས་ཏེ། སྡོམ་ནི། བཞག་དང་བཤད་དང་བཟུང་བར་སླ། ། གུས་པས་ཚོགས་རྫོགས་ཆོས་ཉིད་རྟོགས། ། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད་པ་ཐོབ། ། མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་འབེལ་གཏམ་ནུས། ། ཞེས་སོ། ། དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པའི་སྡེ་ནི། མདོའི་སྡེ་དེ་ཉིད་ཀྱི་བར་མཐའ་རྣམས་སུ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པ་དག་དང༌། བརྟག་པར་བྱ་བ་གཞན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དྲང་བའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་སོ།། ལུང་དུ་བསྟན་པའི་སྡེ་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་འདས་པ་དང་སྐྱེ་བ་ལུང་སྟོན་པ་རྣམས་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་དགོངས་པ་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་སོ། ། ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་སྡེ་ནི། ཚིགས་བཅད་རྐང་པ་གཉིས་པ་ནས་དྲུག་པའི་བར་གྱིས་གསུངས་པ་རྣམས་སོ།། ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་སྡེ་ནི། གཞན་གྱིས་མ་བསྐུལ་བར་ཐུགས་དགྱེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཆེད་དུ་གསུངས་པར་སྣང་བ་རྣམས་སོ། །(༩༦ན) གླེང་གཞིའི་སྡེ་ནི། གང་ཟག་གི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ་དང༌། བྱུང་བ་དང་བཅས་པའི་བསླབ་པ་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། ། རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྡེ་ནི། དཔེ་དང་བཅས་ནས་གསུངས་པ་རྣམས་ཏེ། བམ་གཉིས་ལས། ཆོས་ཉན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གོ་ཞིང་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་བཏགས་པར་བྱུང་བ་གཞན་ལས་དྲངས་ཏེ། དཔེ་རྒྱས་པར་བསྟན་པས་ན་རྟོགས་པ་བརྗོད་པའི་སྡེ་ཞེས་བྱ་ཞེས་སོ། ། དེ་ལྟ་བུ་བྱུང་བའི་སྡེ་ནི། སྔོན་གྱི་གཏམ་རྒྱུད་སོགས་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། ། སྐྱེས་རབས་ཀྱི་སྡེ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་སྟོན་པ་རྣམས་ཏེ། ཐམས་ཅད་སྒྲོལ་བའི་སྐྱེས་རབས་ལྟ་བུའོ། ། ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ཐེག་ཆེན་འབའ་ཞིག་སྟོན་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་ལ་རྣམ་པར་འཐག་པའི་སྡེ་དང་མཚུངས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྡེ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། ། དེའང་ཀུན་བཏུས་ལས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་གནས་ཡིན་པ་དང༌། རྒྱས་པ་དང༌། རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། ཟབ་པའི་རྣམ་པར་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། ། ཅིའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་འཐག་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཐག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར། མཚུངས་བྲལ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། མཚུངས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། ། རྨད་དུ་བྱུང་བའི་སྡེ་ནི། ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་དང་རྫུ་འཕྲུལ་དང་བྱིན་རླབས་སོགས་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། ། གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྡེ་ནི། གང་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅི་ལྟ་བར་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གསལ་བར་གསུངས་པ་རྣམས་སོ། ། དེ་ལྟར་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་རྣམས་སྔར་བཤད་པའི་སྡེ་སྣོད་རྣམས་སུ་སོ་སོར་བསྡུ་ན། འདི་ལྟར་ཤེས་དགོས་ཏེ། མདོའི་སྡེ་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པའི་སྡེའི་བར་ལྔ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དོ། །དེ་ནས་གླེང་བཞིའི་སྡེ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ནི། འདུལ་བའི་(༩༦བ)སྡེ་སྣོད་དེ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ལྟུང་བ་བསླབ་བྱ་དང་བཅས་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་གཙོ་བོ་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་རྣམས་ནི་དེའི་འཁོར་རོ། ། དེ་ནས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་སྡེ་སོགས་གཉིས་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ཡིན་ཏེ། བསམ་གྱི
Chinese
而其因则认为有九种。 如是所述。 又，若依被调伏者（即具缘众生）而言，则可确定有已入大乘之众生与已入小乘之众生两种，因此亦可摄入菩萨藏与声闻藏两种。其亦是将前述三藏各自又分为两种：即为下劣（根机）而宣说者，以及为喜好广大（法门）者(95b)而宣说者之差别。 对此，无著菩萨（Asanga）说：“此三者，以小乘与大乘之差别，而分为两种：即声闻藏与菩萨藏。”正如所说。 第三、[依宣说方式而分类]： 仅依宣说方式，佛陀之言教， 经部、应颂、授记、讽诵， 自说、因缘、譬喻、本事， 本生、方广、希有、论议， 分为十二分教。 若仅依宣说方式或言说体裁而分类，则佛陀之言教可分为十二分教，理应如此： 其中，第一、经部（Sutra）即是：如所说，于“有为法、无为法，明确区分”中，以散文短句简要宣说者，即是经。此乃以铺陈方式，用散文体简要开示义理的圣典。于《集论》（Kun btus）中说，以铺陈方式宣说有十种利益： 其概要是： 安立、宣说、易于受持， 恭敬具足资粮，了悟法性， 对三宝获得信心， 现法乐住，能善言谈。 如是。 第二、应颂部（Geya）即是：于此经部之间或末尾，以韵文应颂所宣说者，以及因有其他所待观察之义，故为不了义之经部者。 第三、授记部（Vyakarana）即是：对声闻等之过去与未来世所作之授记，以及为特别阐明其密意而宣说之了义经部者。 第四、讽诵部（Gatha）即是：从韵文的第二句到第六句...
English
And its causes are held to be nine. As it occurs. Moreover, if considered in terms of the individuals to be disciplined (i.e., sentient beings), there are definitely two kinds: those who have entered the Great Vehicle and those who have entered the Small Vehicle. Therefore, they are also encompassed by the Bodhisattva Piṭaka and the Śrāvakapiṭaka. The aforementioned three Piṭakas are each further divided into two: those taught for the sake of those who are inclined towards the inferior (capacities), and those taught for the sake of those who are inclined towards the vast (teachings) (95b). This is the distinction. Regarding this, Asanga (Thogs med zhabs) stated: “These three themselves, by the distinction of the Small Vehicle and the Supreme Vehicle, become two: namely, the Śrāvakapiṭaka and the Bodhisattva Piṭaka.” As it was said. P3. Third, [Division based on the mode of expression]: Merely by the mode of expression, the Victor's word, Sūtra, Geya, Vyākaraṇa, Gāthā, Udāna, Nidāna, Avadāna, Itivṛttaka, Jātaka, Vaipulya, Adbhutadharma, Upadeśa, Are divided into the twelvefold scripture. If divided merely by the mode or manner of expression, the words of the Victor are appropriately divided into the twelvefold scriptural divisions. Among these, first, the Sūtra division (Mdo'i sde) is: As it is explained, in “conditioned and unconditioned phenomena clearly distinguished,” that which is concisely explained in prose sentences is a Sūtra. This is a sacred text that succinctly teaches the meaning in prose through an expository style. In the *Compendium of Abhidharma* (Kun btus), it is stated that there are ten benefits when taught in an expository style: The summary is: Easy to establish and explain and grasp, With reverence, accumulation of merit perfected, dharma-nature realized, Faith in the Three Jewels attained, Abiding in present happiness, able to converse eloquently. Thus it is. Second, the Geya division (Dbyangs kyis bsnyad pa'i sde) is: Those explanations given in verse song in the middle or at the end of the Sūtra division itself, and those Sūtras of provisional meaning (drang ba'i don gyi mdo sde) which require further examination. Third, the Vyākaraṇa division (Lung du bstan pa'i sde) is: Those predictions of the past and future lives of Śrāvakas and others, and specifically, those Sūtras of definitive meaning (nges don gyi mdo sde) that clearly reveal the intended meaning. Fourth, the Gāthā division (Tshigs su bcad pa'i sde) is: Verses from the second line to the sixth...
Chinese
……所宣说者。 「不请自说」部：指不待他人劝请，以欢喜之心，为利益众生而宣说者。（96页上） 「因缘」部：指为特定人物宣说者，以及连同因缘所说戒律者。 「譬喻」部：指连同譬喻宣说者。如《二函》中说：“为令闻法者理解通达，故从其他预设的所缘中引出，广示譬喻，是故称为「譬喻」部。” 「本事」部：指宣说往昔故事等者。 「本生」部：指宣说菩萨行者，如同《一切度本生》等。 「方广」部：指纯粹宣说菩萨藏大乘法者。此亦称为「广破」部或「无等」部。 又《集论》中说：“因为是为了对一切有情有利、安乐之所依，以及为了广、大、深的法相宣说之故。” “为何称为「广破」？因为能广破一切障碍故。为何称为「无等」？因为无有等者故。” 「未曾有」部：指宣说声闻、菩萨、佛陀等之智慧、神通、加持等稀有、未曾有之法者。 「决择」部：指将诸法之体性如实确定，并明晰宣说经部等义理者。 如此，若将十二分教分别摄入前述诸藏中，则应如此了知： 从「契经」部到「不请自说」部这五种，是声闻乘的经藏。从「因缘」部等四种，是律藏（96页下）。其中，第一种因宣说堕罪及戒律而为主，其余几种则是其眷属。 之后，「方广」部等两种，是菩萨的经藏。思
English
...those that are taught. The "Unsolicited Teachings" section: refers to those teachings that appear to have been delivered spontaneously out of joy, without being entreated by others. (folio 96 recto) The "Occasion" section: refers to those teachings delivered for the sake of specific individuals, and those precepts taught along with their circumstances. The "Analogies" section: refers to those teachings delivered with analogies. As stated in the "Second Scroll": "In order to enable those who hear the Dharma to understand and realize it, examples are drawn from other previously established occurrences, and analogies are extensively presented; therefore, it is called the 'Analogies' section." The "Past Events" section: refers to those teachings that relate past narratives and so forth. The "Jātaka" section: refers to those teachings that illustrate the conduct of Bodhisattvas, such as the *Jātaka of All-Liberation*. The "Extensive" section (Vaipulya): refers to those teachings that exclusively expound the Bodhisattva Piṭaka of the Mahāyāna. This is also called the "Thoroughly Grinding" section or the "Peerless" section. Moreover, in the *Compendium of Abhidharma* (Abhidharmasamuccaya) it is stated: "Because it is for the benefit and well-being of all sentient beings, and because it expounds the Dharma in its extensive, vast, and profound aspects." "Why is it called 'Thoroughly Grinding'? Because it thoroughly grinds away all obscurations. Why is it called 'Peerless'? Because it has no equal." The "Marvelous" section: refers to those teachings that present the wondrous and marvelous Dharma, such as the wisdom, miraculous powers, and blessings of Śrāvakas, Bodhisattvas, and Buddhas. The "Analysis" section: refers to those teachings where the characteristics of all phenomena are definitively established as they are, and the meaning of the Sūtra Piṭaka and so forth is clearly expounded. Thus, if these twelve branches of the scriptures are individually categorized into the previously explained piṭakas, it should be understood as follows: The five sections from the "Sūtra" section up to the "Unsolicited Teachings" section constitute the Śrāvaka Sūtra Piṭaka. Then, the four sections beginning with the "Occasion" section and so forth, constitute the Vinaya Piṭaka (folio 96 verso). Among these, the first (the Occasion section, which includes the Prātimokṣa) is primary because it teaches transgressions and precepts, while the latter ones are its retinues. Thereafter, the two sections including the "Extensive" section and so forth, constitute the Bodhisattva Sūtra Piṭaka. Contemplation...