Tibetan
ཕྱིར་རོ། ། ཐེ་ཚོམ་སྤྱོད་དང་ལྟ་བ་ཕྱིན་ལོག་སྤོང༌། ། དེ་ལྟར་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཞེ་ན། ཐར་པ་སྒྲུབ་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤང་བྱའི་གཙོ་བོ། ལམ་གོང་མ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང༌། རང་ལམ་ལ་སྤྱོད་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་སྟེ་གསུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་གཉེན་པོར་མདོ་འདུལ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་གསུངས་པ་སྟེ། སྡེ་སྣོད་དང་པོ་ནི། གང་ཞིག་དོན་གང་ལ་ཐེ་ཚོམ་པ་དེ་ལ་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ་གང་ཞིག ། གཉིས་པ་ནི། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པའི་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པ་འདོད་སྲེད་ཀྱི་དབང་གིས་གསོག་འཇོག་བྱེད་པ་སོགས་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་འདོད་པ་བསོད་སྙོམས་ལ་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བའི་མཐའ་སྤོང་བ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་ཅིང་(༩༥ན)མ་ཞེན་པར་ལྷག་པར་རྙེད་ན། བརྒྱ་སྟོང་རི་བའི་གོས་ལ་སོགས་པའང་རྗེས་སུ་གནང་བའི་སྒོ་ནས་བདག་ཉིད་དུབ་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་མཐའ་སྤོང་བ་སྟེ་མཐའ་གཉིས་སྤོང་བའི་སྤྱོད་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གསུམ་པ་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་ཡིན་པས་སོ། ། ཡང་ན་ཆོས་དོན་བཤད་སྒྲུབ་འབེལ་གཏམ་ཕྱིར། ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་བཞག་གདུལ་བྱའི་དབང་བྱས་ནས། ། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་སྡེ་སྣོད་གཉིས་སུ་འདུ། ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་། ཆོས་དོན་བཤད་པ་དང༌། ཆོས་དོན་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཆོས་དོན་འབེལ་བའི་གཏམ་གཏན་ལ་དབབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆེད་དུ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། སྡེ་སྣོད་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། དེ་ལ་ཆོས་དང་དོན་ནི། མདོ་སྡེ་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་བཤད་ལས། མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་རྣམས་ལ་ནི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །དེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་ནི་དོན་ཞེས་བྱའོ། ། ཡང་ན། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །དགོངས་པ་བཞི་དང་ལྡེམ་དགོངས་བཞི་ལ་ནི་དོན་ཞེས་བྱའོ། ། ཡང་ན། མཐོ་རིས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དགེ་བ་བཅུ་ལ་ནི་ཆོས་ཞེས་བྱའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་དོན་ཞེས་སོགས་བཤད་དོ། ། འདི་དག་ལ་དགོངས་ནས། མདོ་རྒྱན་དུ། སྡེ་སྣོད་དག་ནི་གསུམ་མམ་གཉིས་ཀྱང་རུང༌། ། བསྡུས་པའི་ཕྱིར
Chinese
从而。断除疑行与邪见。 那么，为何将三藏典籍如此安立呢？因为寻求解脱者所应断除的主要障碍有三：对上层道法的疑惑、自身道途上的邪行、以及邪见。因此，为了对治这些，宣说了经、律、论三藏。 第一藏（经藏）是为了解决人们对任何事理的疑惑而宣说的。 第二藏（律藏），通过禁止因贪欲而积聚有罪过之受用等行为，从而断除执着于乞食欲望的极端；当通过清净戒律获得无罪过之受用且不执着时，即使是价值百千的衣物等也允许受用，从而断除苦行自虐的极端。因此，（律藏）是为了阐明断除此二极端的行为。 第三藏（论藏）是为了如实阐明诸法各自与共同的特征而宣说的。 抑或为诠释法义、实践法义、辨析法义故， 依所化众生根机而安立三藏。 大乘小乘亦摄入二藏中。 确定为三藏的原因是：它们分别是为了阐释法义、实践法义、以及确立法义的论述而依次宣说的。因此，安立为三藏。 关于“法”和“义”：根据《经庄严论》的注释，名、词、字称为“法”；由它们所诠释的蕴、界、处称为“义”。 抑或，蕴、界、处等称为“法”；四意趣和四秘密意趣称为“义”。 抑或，能获得增上生（人天善趣）之因的十善业道称为“法”；能获得究竟解脱（涅槃）之因的三十七道品等称为“义”。如是等解释。 考虑到这些，在《经庄严论》中说： “三藏或二藏皆可， 因其皆被含摄。”
English
Therefore. Abandon doubtful conduct and wrong views. Why are these three Pitakas established in this way? Because the main things to be abandoned by those who seek liberation are three: doubting the higher path, having wrong conduct on one's own path, and holding wrong views. Therefore, as antidotes to these, the three Pitakas of Sutra, Vinaya, and Abhidharma were taught. The first Pitaka (Sutra Pitaka) is taught to resolve any doubts one may have about a particular matter. The second (Vinaya Pitaka), by prohibiting blameworthy conduct such as accumulating possessions due to craving and desire, avoids the extreme of clinging to desires in alms. When blameless possessions are obtained through pure morality without attachment, even clothes worth hundreds or thousands are permitted, thereby avoiding the extreme of self-mortification. Thus, it teaches the conduct that avoids both extremes. The third Pitaka (Abhidharma Pitaka) is taught to correctly explain the specific and general characteristics of all phenomena. Alternatively, for the explanation of Dharma, the practice of Dharma, and the discussion of Dharma, The three Pitakas are established, considering the needs of sentient beings. The Great Vehicle and Small Vehicle are encompassed within two Pitakas. The reason for definitely having three Pitakas is that they are taught sequentially for the purpose of explaining the meaning of Dharma, practicing the meaning of Dharma, and establishing discussions on the meaning of Dharma. Thus, the three Pitakas are established. Regarding 'Dharma' and 'meaning': From the commentary on the Sutra-alaṁkāra, names, words, and letters are called 'Dharma.' The aggregates, elements, and sense bases, which are expressed by them, are called 'meaning.' Alternatively, the aggregates, elements, sense bases, and so on, are called 'Dharma.' The four intentions and four implied meanings are called 'meaning.' Alternatively, the ten virtues, which are the cause for attaining higher realms, are called 'Dharma.' The thirty-seven factors of enlightenment and so on, which are the cause for attaining nirvana, are called 'meaning.' And so it is explained. Considering these points, in the Sutra-alaṁkāra, it is said: 'The Pitakas can be three or two, Because they are encompassed.'