Tibetan
དོན་གྱི་དབང་དུ་བསླབས་པའང་དགུ་རུ་འགྱུར། ། སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོ་དེ་ལ་ནང་གསེས་འདུལ་བའི་འདུལ་བ། འདུལ་བའི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་དགུར་དབྱེ་བ་གསུངས་པས། དོན་ཐོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བསླབས་པ་གསུམ་ལའང་ནང་གསེས་ཀྱི་དབྱེ་བས་དགུ་རུ་འགྱུར་བར་བཞེད་པ་ཡིན་ནོ། ། དེའང་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ། འདུལ་བའི་འདུལ་བ་བཅས་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཆེ་ལོང་རྣམས་དང༌། འདུལ་བའི་མདོ་སྡེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བའི་རིམ་པ་དང༌། འདུལ་བའི་མངོན་པ་དེ་དག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། ། མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་གཙོ་བོར་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་སྟོན་པ་ལས། མདོ་སྡེའི་འདུལ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པའི་ཚོགས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། མདོ་སྡེའི་མདོ་སྡེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། མདོ་སྡེའི་མངོན་པ་ས་དང་ལམ་དང་གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཇི་སྙེད་པ་རྣམས་སོ། ། མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་ལས། མངོན་པའི་འདུལ་བ་ཚེགས་ཆུང་ཞིང་སླ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་འདུལ་བ་རྣམས་དང༌། མངོན་པའི་མདོ་སྡེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་ཚུལ་རྒྱ་མཚོ་དང༌། མངོན་པའི་མངོན་པ་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དབང་པོ་རྣམ་ཤེས་སོགས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་ཁམས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཆ་དང་བཅས་པ་རྣམས་སོ། ། གཞན་ཡང་སོ་བྱང་སྔགས་ལ་སྡེ་སྣོད་དགུ། ། མིང་རྐྱང་དང་ནི་ལྷག་དང་ཟབ་སྒྲས་བརྒྱན། ། བཤད་མ་ཐག་པ་དེར་མ་ཟད་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པོ་ལ་དབྱེ་ཚུལ་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། ཐེག་དམན་སོ་ཐར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གསུམ། ཐེག་(༩༤ན)ཆེན་བྱང་སེམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་གསུམ། གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་གསུམ་སྟེ་བསྡམས་པས་སྡེ་སྣོད་དགུ་རུ་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་དག་ཀྱང་རིམ་པར་འདུལ་མདོ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་མིང་རྐྱང་ཙམ་ཕྱིའི་སྡེ་སྣོད་དང༌། ལྷག་པའི་བསླབ་པ་གསུམ་སྟོན་པའི་ཆ་ནས་སྟོན་བྱེད་སྡེ་སྣོད་ལའང་ལྷག་པའི་སྒྲ་དོན་གྱིས་ཐོབ་པ་དང༌། ཟབ་མོ་ནང་གི་དོན་སྟོན་པས་ཟབ་མོའི་འདུལ་བ་སོགས་ཀྱི་སྒྲས་བརྒྱན་པ་ནང་གི་སྡེ་སྣོད་དེ། འདུལ་དང་མདོ་སྡེ་ཕྱིར་ཤེས་པས། ། ཉན་རང་འབྲས་བུ་ཐོབ་བྱེད་དེ། ། ཟབ་མོའི་མདོ་འདུལ་མངོན་པ་རྣམས། ། སྤྱོད་བྱེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་འགྱུར། ། ཞེས་སོགས་འབྱུང་བས་རྒྱལ་བ་གཉིས་པ་རང་བྱུང་ཞབས་ཀྱི་དོན་གྱི་བཞེད་པ་ཡང་དག་པའོ། ། མདོ་འདུལ་མངོན་པ་རྒྱུ་མཚན་བཞི་བཞིས་བརྗོད། ། མདོ་འདུལ་མངོན་པ་ཞེས་བྱ་བའང་ངེས་ཚིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན། རྒྱུ་མཚན་བཞི་བཞི་ལྡན་པས་དེར་བརྗོད་པ་སྟེ། དེ་ལ་མདོ་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་སཱུ་ཏྲ་སྟེ་དོན་གྱི་སྡོམ་སྨོས་པ་ཡིན་ལ། དེའང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྒྱན་ལས། གནས་རྣམས་དང་ནི་མཚན་ཉིད་དང༌། ། ཆོས་དོན་སྨོས་ཕྱིར་མདོ་ཡིན་ནོ། ། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར། ཡུལ་གང་དུ་གང་ཟག་གང་གི་ཕྱིར་གསུངས་པ་སྨོས་པས་གནས་དང༌། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་སྨོས་པས་མཚན་ཉིད་དང༌། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པས་ཆོས་དང༌། དགོངས་པའི་དོན་ཟབ་མོ་དག་སྟོན་པས་དོན་ནོ། ། འདུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བི་ན་ཡ་སྟེ། མདོ་རྒྱན་ལས། ལྟུང་དང་འབྱུང་དང་ལྡང་བ་དང༌། ། ངེས་པར་འབྱུང་དང་གང་ཟག་དང༌། ། བཅས་པ་དང་ནི་རབ་དབྱེ་དང༌། ། རྣམ་པར་ངེས་ཕྱིར་འདུལ་བ་ཉིད། ། ཞེས་བཞི་ཚན་གཉིས་ཀྱིས་བཤད་པ་ལས། ལྟུང་བ་ནི། ལྟུང་བ་སྡེ་ལྔ་དང༌། ལྟུང་བ་དེ་དག་གང་ལས་འབྱུང་བ་ནི། མི་ཤེས་པ། བག་མེད་པ། ཉོན་མོངས་པ་མང་བ། མ་གུས་པ་རྣམས་དང༌། ལྟུང་བ་དེ་དག་ལས་ལྡང་བ་ནི་སྤང་བའི་(༩༤བ)སེམས་པ་སོར་ཆུད་པ་དང༌། ལྟུང་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ནི་ཆད་པའི་ལས་ཁས་ལེན་པ་དང༌། རྗེས་ནས་གནང་བ་དང༌། བག་ཡངས་སུ་བྱ་བ་དང༌། རྟེན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། ཡང་དག་པ་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཐོབ་པ་རྣམས་སོ། ། དེ་ལྟར་གནས་བཞི་པོ་དེ་སྟོན་པས་འདུལ་བའི་ཕྱིར་རམ། གང་ལ་བརྟེན་ནས་བསླབ་པ་བཅའ་བ་གང་ཟག །བསླབ་པ་བཅས་པ་དངོས། དེ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ། ལྟུང་བ་དང་ལྟུང་མེད་རྣམ་པར་ངེས་པ་སྟེ་རྣམ་པ་བཞི་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། མངོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཨ་བྷི་སྟེ། མདོ་རྒྱན་ལས། མངོན་དུའི་ཕྱིར་དང་ཡང་དང་ཡང༌། ། ཟིལ་གནོན་རྟོགས་ཕྱིར་མངོན་པའི་ཆོས། ། ཞེས་པ་ལྟར། རྒྱུ་མཚན་བཞིས་དེ་ལྟར་བརྗོད་དེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་བདེན་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་རེ་རེ་ལའང་གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པ་སོགས་ཞིབ་མོར་ཕྱེ་ནས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕས་རྒོལ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདིས་མདོ་སྡེའི་དོན་རྟོགས་པར་འགྱུར་བའི་
Chinese
就其意义而言，所学的也变为九种。 因为三藏中，在细分之下，宣说了律藏的律、律藏的经部等分为九种。因此，就所证得的意义而言，三学在细分之下也变为九种，这是所主张的。 其中，律藏主要宣说戒律学，包括律藏的律（所制定的和本性所摄的大纲）、律藏的经部（定和梵行瑜伽的次第），以及律藏的论部（对这些内容的广博细致的解释）等。 经藏主要宣说心学，包括经藏的律（菩萨戒的群体之安立）、经藏的经部（深广的禅定），以及经藏的论部（所有关于地、道、总持和禅定的分类）等。 论藏主要宣说慧学，包括论藏的律（以省力简易的方法调伏烦恼）、论藏的经部（如海般的入于实相之方式），以及论藏的论部（蕴、界、处、根、识等），还有如来藏自性清净的所有分类等。 此外，别解脱、菩萨、密咒亦各有九藏。 以纯粹之名、增上之义、深奥之音庄严。 不仅如此，对于三藏还有其他的分类方式：小乘别解脱所摄的三藏；大乘菩萨所摄的三藏；以及密乘金刚乘所摄的三藏，总共便成为九藏。这些也依次是，律、经、论三藏，仅以其名称而言，是外在的经典；就其宣说三增上学而言，宣说的经典也以“增上”之词义而获得；宣说深奥内在意义的，则是以“深奥律”等词语庄严的内在经典。 律与经藏外显知， 声闻缘觉获果依。 深奥经律与论藏， (此处中断)
English
Regarding their meaning, the trainings also become nine. Because the three Pitakas are taught to be divided into nine sub-categories such as the Vinaya's Vinaya, the Vinaya's Sutra Pitaka, and so on. Therefore, it is asserted that the three trainings, when considered in terms of their attained meaning, also become nine through sub-division. Thus, the Vinaya Pitaka primarily teaches the training in ethical conduct, starting with: the Vinaya's Vinaya (the detailed and naturally established categories of rules); the Vinaya's Sutra Pitaka (the stages for engaging in meditation and pure conduct as yoga); and the Vinaya's Abhidharma (extensive explanations and divisions of these topics), and so on. The Sutra Pitaka primarily teaches the training in mind, consisting of: the Sutra's Vinaya (the establishment of the Bodhisattva vows and their assemblies); the Sutra's Sutra (profound and extensive meditative concentrations); and the Sutra's Abhidharma (all the myriad classifications of grounds, paths, dharanis, and meditative concentrations), and so on. The Abhidharma Pitaka primarily teaches the training in wisdom, consisting of: the Abhidharma's Vinaya (subduing afflictions through easy and effortless means); the Abhidharma's Sutra (the ocean-like method of entering into reality); and the Abhidharma's Abhidharma (aggregates, elements, sense bases, faculties, consciousness, etc.), as well as the complete divisions of the naturally pure Tathagatagarbha (Buddha-nature), and so on. Furthermore, for Pratimoksha, Bodhisattva, and Mantra, there are nine Pitakas. Adorned with mere names, superior meanings, and profound expressions. In addition to what has just been explained, there are other ways to classify the three Pitakas: three (Pitakas) categorized under the Hinayana Pratimoksha; three (Pitakas) categorized under the Mahayana Bodhisattva; and three (Pitakas) categorized under the Secret Mantra Vajrayana, thus totaling nine Pitakas. These are, in order, the Vinaya, Sutra, and Abhidharma Pitakas, which are merely outer scriptures by name; and the scriptures that teach the three higher trainings are also called 'superior' in terms of their meaning; those that teach profound inner meanings are the inner scriptures, adorned with terms like 'profound Vinaya,' and so on. Vinaya and Sutra, externally known, Are means for Sravakas and Pratyekabuddhas to attain results. The profound Sutra, Vinaya, and Abhidharma, (incomplete)
Chinese
行者将成菩萨。 如是等文出现，第二佛自生足（Rangjung Zhab）之义理亦确然。 经、律、论（阿毗达磨），由四四因由宣说。 经、律、论（阿毗达磨）之名，若从其定义而言，则以具有四种理由而称之：其中，所谓“经”者，即是“苏怛罗”（Sūtra），乃是宣说义理之总纲， 其亦有四种：如《经庄严论》云： 宣说处所与自相， 法及义理故为经。 如是所出，以宣说在何处、为谁而说，故为“处所”；以宣说世俗谛和胜义谛之自相，故为“自相”；以宣说蕴、界、处等，故为“法”；以开示甚深密意，故为“义理”。 所谓“律”者，即是“毗奈耶”（Vinaya），如《经庄严论》云： 宣说堕罪及生起， 还出离与人， 制戒以及别， 界别分判故为律。 此依两组四者而解说： 堕罪者，乃五类堕罪。这些堕罪从何而生起，乃是不知、放逸、烦恼深重、不恭敬等。从这些堕罪中还出者，乃是舍弃（违犯）之心恢复清净。从堕罪中解脱者，乃是承诺受持断除之业，以及随许、放宽、成为所依、如理抉择、证得法性等。 如是，此四种处所，或因宣说律藏，或因宣说所依止制戒之人、所制之戒律本身、其详尽区分、以及对有罪与无罪的明确界定，故宣说四种（理由）。 所谓“论”（阿毗达磨）者，即是“阿毗”（Abhi），如《经庄严论》云： 趣向现前及再再， 胜伏了悟故为阿毗达磨。 如是，由四种理由而如此称之：为了宣说趣向涅槃之真谛等；为了对每一个法，无论是有形无形等，都详细区分并再三宣说；为了降伏他宗辩论者；以及籍此能够了悟经藏之义理
English
The practitioner will become a Bodhisattva. Thus, etc., it arises, and the meaning intended by the Second Buddha Rangjung Zhab is also correct. Sutra, Vinaya, Abhidharma are explained by four reasons each. The names Sutra, Vinaya, Abhidharma, when considered according to their definitions, are thus stated because they each possess four reasons. Among these, what is called "Sutra" is Sūtra, which refers to the exposition of the summary of meaning, There are also four types: As stated in the Sutra Ornament (Sūtrālaṃkāra): Because it expounds the locations and characteristics, And the dharmas and meanings, it is a Sutra. As it appears, by expounding where it was taught and for whom, it is "location"; by expounding the characteristics of relative truth and ultimate truth, it is "characteristics"; by expounding aggregates, elements, sense-fields, and so forth, it is "dharmas"; by revealing profound intended meanings, it is "meanings". What is called "Vinaya" is Vinaya, as stated in the Sutra Ornament (Sūtrālaṃkāra): Because it explains downfalls and their arising, And definite emergence and persons, And precepts and their distinctions, And precise determinations, it is Vinaya. This is explained by two sets of four: Downfalls refer to the five categories of downfalls. That from which these downfalls arise are: ignorance, heedlessness, abundant afflictions, disrespect, and so forth. The recovery from these downfalls is the restoration of the mind that has abandoned (the transgression). The definite emergence from downfalls is the undertaking of the karma of cessation, as well as subsequent permission, lenient treatment, becoming a basis, correct individual discernment, and the attainment of dharmata. Thus, these four points are for the purpose of Vinaya, or because they explain the person upon whom the precepts are based, the precepts themselves, their detailed classification, and the precise determination of downfalls and non-downfalls, thus expounding four types. What is called "Abhidharma" is Abhi, as stated in the Sutra Ornament (Sūtrālaṃkāra): Because it is for direct realization and repeatedly, And for overpowering and realizing, it is Abhidharma. As it states, it is thus explained by four reasons: for the purpose of expounding truths directed towards Nirvana and so forth; for the purpose of repeatedly expounding each dharma, such as material and immaterial, after detailed differentiation; for the purpose of overpowering opponents; and for the purpose that by this, the meaning of the Sutras can be understood.